«Μόνο στον Θεό, ω ψυχή μου, περίμενε σιωπηλά, γιατί από Αυτόν έρχεται η ελπίδα μου» (Ψαλμοί 62:5).
Αυτό το εδάφιο μας διδάσκει ότι η αληθινή σιωπή υπερβαίνει την απουσία λόγων. Υπάρχει ένας άλλος τύπος σιωπής που πρέπει να καλλιεργήσουμε: η σιωπή σε σχέση με τον εαυτό μας. Αυτό σημαίνει να ελέγχουμε τις σκέψεις μας, να αποφεύγουμε την αναστάτωση της φαντασίας και να μην επιτρέπουμε στο μυαλό μας να προσκολλάται υπερβολικά σε όσα ακούμε, λέμε ή θυμόμαστε από το παρελθόν. Πρέπει να απελευθερωθούμε από τις εσωτερικές αποσπάσεις που μας απομακρύνουν από την παρουσία του Θεού.
Η πρόοδος στη πνευματική ζωή απαιτεί πειθαρχία πάνω στη φαντασία μας. Όταν καταφέρνουμε να κατευθύνουμε το μυαλό μας σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία και δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να παρασύρεται από μάταιες φαντασιώσεις, βιώνουμε μια βαθύτερη ειρήνη. Οι ακατάστατες σκέψεις είναι σαν ταραγμένα κύματα, αλλά εκείνος που μαθαίνει να κρατά το νου του σταθερό στο θέλημα του Θεού βρίσκει σταθερότητα και ασφάλεια.
Αυτό που πραγματικά υπάρχει είναι ο Θεός – ένας Θεός αγάπης, συγχώρεσης και σωτηρίας. Εάν αφιερώσουμε τη ζωή μας στο να Τον ευαρεστούμε, επιδιώκοντας να υπακούμε στον άγιο και παντοδύναμο Νόμο Του, όλα τα καλά θα συμβούν. Ο Θεός τιμά εκείνους που Τον τιμούν. Όταν επιλέγουμε να ζούμε με υπακοή, απολαμβάνουμε τις ευλογίες Του, την προστασία Του και, πάνω απ’ όλα, τη βεβαιότητα της αιώνιας ζωής μέσω του Ιησού, του Υιού του Θεού. Είθε να καλλιεργήσουμε αυτή την εσωτερική σιωπή και να κρατήσουμε τις καρδιές και τα μυαλά μας σταθερά σε Αυτόν που μόνος μπορεί να μας οδηγήσει στην αληθινή ειρήνη. – Διασκευασμένο από τον Nicolas Grou. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η αληθινή ειρήνη μπορεί να βρεθεί μόνο όταν η ψυχή μου μάθει να περιμένει σιωπηλά σε Σένα. Δεν πρόκειται μόνο για εξωτερική σιωπή, αλλά για να ησυχάσω την καρδιά μου, να ελέγξω τις σκέψεις μου και να μην αφήνω τον εαυτό μου να παρασύρεται από ανησυχίες και αποσπάσεις που με απομακρύνουν από την παρουσία Σου.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με βοηθήσεις να πειθαρχήσω το μυαλό μου, ώστε να μην χάνομαι σε άχρηστες φαντασιώσεις ή σε αναμνήσεις που με απομακρύνουν από το παρόν. Θέλω να επικεντρωθώ σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: να υπακούω στο θέλημά Σου και να ζω σύμφωνα με τις εντολές Σου. Ξέρω ότι οι ακατάστατες σκέψεις είναι σαν κύματα που με αποσταθεροποιούν, αλλά όταν το μυαλό μου είναι σταθερό σε Σένα, βρίσκω ασφάλεια και σταθερότητα. Δίδαξέ με να αναπαύομαι στην αλήθεια Σου, χωρίς να παρασύρομαι από παροδικές ψευδαισθήσεις.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί είσαι το μόνο σταθερό θεμέλιο μέσα στις αβεβαιότητες της ζωής. Σε ευχαριστώ γιατί τιμάς εκείνους που Σε τιμούν και οδηγείς εκείνους που επιλέγουν να ζουν με υπακοή. Ξέρω ότι, εμπιστευόμενος σε Σένα, θα απολαύσω τις ευλογίες Σου, την προστασία Σου και, πάνω απ’ όλα, την ελπίδα της αιώνιας ζωής. Είθε να καλλιεργήσω αυτή την εσωτερική σιωπή, κρατώντας την ψυχή μου σταθερή σε Σένα, τη μόνη πηγή της αληθινής ειρήνης. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο παντοδύναμος Νόμος Σου είναι ένα αξιόπιστο στήριγμα στη ζωή μου. Δεν κουράζομαι ποτέ να εξυψώνω τις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
