«Με την υπομονή σας θα κερδίσετε τις ψυχές σας» (Λουκάς 21:19).
Η ανυπομονησία είναι ένας ύπουλος κλέφτης. Όταν εγκαθίσταται, κλέβει από την ψυχή την αίσθηση του ελέγχου, την ηρεμία, ακόμη και την εμπιστοσύνη. Αγχωνόμαστε επειδή δεν μπορούμε να δούμε το αύριο. Θέλουμε γρήγορες απαντήσεις, άμεσες λύσεις, ορατά σημάδια ότι όλα θα πάνε καλά. Όμως ο Θεός, με τη σοφία Του, δεν μας αποκαλύπτει ολόκληρο το σχέδιο της ζωής. Μας καλεί να εμπιστευτούμε. Και εδώ βρίσκεται η πρόκληση: πώς μπορούμε να αναπαυόμαστε ειρηνικά όταν δεν γνωρίζουμε τι θα συμβεί;
Η απάντηση δεν βρίσκεται στο να γνωρίζουμε το μέλλον, αλλά στο να πλησιάζουμε τον Πατέρα. Η αληθινή ειρήνη δεν γεννιέται από την πρόβλεψη, αλλά από την παρουσία του Θεού μέσα μας. Και αυτή η παρουσία δεν είναι αυτόματη — φανερώνεται όταν παίρνουμε μια σταθερή απόφαση: να υπακούμε. Όταν επιλέγουμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, συμβαίνει κάτι θαυμαστό. Εκείνος πλησιάζει σε εμάς. Και αντί να μας δίνει έναν λεπτομερή χάρτη όλων όσων πρόκειται να συμβούν, μας δίνει πνευματική όραση. Αρχίζουμε να βλέπουμε με τα μάτια της πίστης. Κατανοούμε το παρόν με μεγαλύτερη σαφήνεια και αντιλαμβανόμαστε σημάδια όσων πρόκειται να έρθουν, επειδή το Πνεύμα του Κυρίου μάς καθοδηγεί.
Η υπακοή στον θαυμαστό Νόμο του Θεού παράγει μια γαλήνη που ο κόσμος δεν κατανοεί. Είναι μια φυσική ηρεμία, μια βαθιά ανάπαυση. Όχι επειδή όλα έχουν τακτοποιηθεί, αλλά επειδή η ψυχή γνωρίζει ότι βρίσκεται σε αρμονία με τον Δημιουργό. Αυτή η ειρήνη δεν μπορεί να κατασκευαστεί ούτε να διδαχθεί μέσα από βιβλία και κηρύγματα. Είναι ο άμεσος καρπός μιας ζωής ευθυγραμμισμένης με τις αιώνιες εντολές του Υψίστου. Όποιος υπακούει, αναπαύεται. Όποιος υπακούει, βλέπει. Όποιος υπακούει, ζει. —Φ. Φενελόν. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά αφήνω την ανυπομονησία να με κυριεύει. Όταν οι απαντήσεις αργούν, όταν το αύριο μοιάζει αβέβαιο, νιώθω την καρδιά μου να σφίγγεται και το μυαλό μου να τρέχει χωρίς κατεύθυνση. Προσπαθώ να ελέγξω όσα δεν μπορώ και αυτό μου κλέβει την ειρήνη που μόνο Εσύ μπορείς να προσφέρεις. Αντί να αναπαύομαι σε Εσένα, αναζητώ σημάδια, εξηγήσεις και εγγυήσεις, σαν να είναι η γνώση του μέλλοντος αυτό που χρειάζομαι περισσότερο. Όμως, βαθιά μέσα της, η ψυχή μου επιθυμεί κάτι βαθύτερο: την παρουσία Σου.
Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να με διδάξεις να εμπιστεύομαι, ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω. Θέλω να πάψω να κυνηγώ άμεσες λύσεις και να μάθω να περιμένω Εσένα με ειρηνική καρδιά. Δώσε μου θάρρος να υπακούω με χαρά στις θαυμάσιες εντολές Σου, ακόμη και μέσα στη σιωπή, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ακίνητα. Θέλω την πνευματική όραση που έρχεται μόνο όταν το Πνεύμα Σου κατοικεί μέσα μου. Πλησίασε σε εμένα, Κύριε. Δείξε μου την αξία μιας ζωής σε πλήρη υποταγή στο θέλημά Σου. Είθε η μεγαλύτερη ασφάλειά μου να μη βρίσκεται στις γρήγορες απαντήσεις, αλλά στη διαρκή φροντίδα Σου για τα υπάκουα παιδιά Σου.
Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή η παρουσία Σου είναι καλύτερη από οποιοδήποτε λεπτομερές σχέδιο. Εσύ είσαι η ανάπαυσή μου μέσα στην αναμονή. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένα ήρεμο ποτάμι που διασχίζει την καρδιά μου, φέρνοντας τάξη εκεί όπου προηγουμένως υπήρχε σύγχυση. Οι εντολές Σου είναι σαν αναμμένα φώτα μέσα στο σκοτάδι, δείχνοντάς μου το επόμενο βήμα με σαφήνεια και καλοσύνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.