«Οι δίκαιοι κραυγάζουν, ο Κύριος τούς ακούει και τους λυτρώνει από όλες τις θλίψεις τους.» (Ψαλμός 34:17).
Μέσα σε μια γρήγορη καθημερινότητα, είναι εύκολο να παραμελήσουμε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: την κοινωνία μας με τον Θεό. Όμως μην πλανάσαι, αγαπητέ αδελφέ ή αδελφή — δεν υπάρχει αγιασμός χωρίς ποιοτικό χρόνο με τον Κύριο. Αυτή η καθημερινή κοινωνία δεν είναι πολυτέλεια για τους υπερβολικά πνευματικούς, αλλά ανάγκη για όλους μας. Σε αυτήν βρίσκουμε δύναμη για να συνεχίσουμε, σοφία για να αποφασίζουμε και ειρήνη για να αντέχουμε. Και όλα αυτά αρχίζουν με μια επιλογή: την υπακοή. Πριν αναζητήσουμε όμορφα λόγια στην προσευχή ή παρηγοριά στον διαλογισμό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να υπακούσουμε σε όσα ο Θεός έχει ήδη αποκαλύψει σε εμάς.
Δεν ωφελεί να προσπαθούμε να παρακάμψουμε τα στάδια. Η υπακοή στις εντολές του Κυρίου δεν είναι ένα πρόσθετο στοιχείο της πίστης — είναι το ίδιο το θεμέλιο. Πολλοί νομίζουν ότι μπορούν να σχετίζονται με τον Θεό με τον δικό τους τρόπο, αγνοώντας τις οδηγίες Του, σαν να ήταν ένας ανεκτικός πατέρας που τα αποδέχεται όλα. Όμως ο Λόγος είναι σαφής: ο Θεός αποκαλύπτεται σε εκείνους που Τον υπακούν. Όταν αποδεικνύουμε, με συγκεκριμένες πράξεις, ότι παίρνουμε στα σοβαρά το θέλημά Του, Εκείνος ανταποκρίνεται. Δεν αγνοεί τις υπάκουες καρδιές. Αντίθετα, ενεργεί γρήγορα για να μας θεραπεύσει, να μας μεταμορφώσει και να μας οδηγήσει στον Ιησού.
Αν επιθυμείς μια μεταμορφωμένη ζωή, πρέπει να αρχίσεις από την υπακοή. Δεν είναι εύκολο, το ξέρω. Μερικές φορές σημαίνει να απαρνηθούμε κάτι που αγαπάμε ή να αντιμετωπίσουμε την κριτική των άλλων. Όμως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από το να αισθανόμαστε τον Θεό κοντά μας, να ενεργεί στη ζωή μας με δύναμη. Δεν αποκαλύπτεται μέσα στην ανταρσία, αλλά στην ειλικρινή παράδοση. Όταν επιλέγουμε να υπακούμε, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουμε τα πάντα, ο ουρανός κινείται. Και τότε αρχίζει πραγματικά η διαδικασία του αγιασμού — με τις πράξεις πιστότητας που αγγίζουν την καρδιά του Πατέρα. -Διασκευασμένο από τον Henry Edward Manning. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, σε αυτόν τον κόσμο που είναι γεμάτος περισπασμούς και πιέσεις, αναγνωρίζω ότι χρειάζεται να επιστρέψω στο κέντρο: στην παρουσία Σου. Βοήθησέ με να κάνω την υπακοή το πρώτο βήμα της καθημερινής μου πορείας. Ας μην εξαπατώ τον εαυτό μου με κενές μορφές θρησκευτικότητας, αλλά η καρδιά μου ας είναι πάντοτε πρόθυμη να ακολουθεί με ειλικρίνεια τις εντολές Σου. Δίδαξέ με να δίνω προτεραιότητα στον χρόνο μαζί Σου και να μη διαπραγματεύομαι το θέλημά Σου για τίποτα σε αυτόν τον κόσμο.
Κύριε, ενίσχυσέ με να ζω με πιστότητα, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει να κολυμπώ αντίθετα στο ρεύμα. Ξέρω ότι ευαρεστείσαι σε εκείνους που Σε υπακούν από καρδιάς, και αυτό θέλω να είμαι: κάποιος που χαροποιεί την καρδιά Σου με τις πράξεις του, όχι μόνο με τα λόγια. Πλάσε με, μεταμόρφωσέ με, λύτρωσέ με από κάθε πνευματικό πείσμα και οδήγησέ με στην αληθινή κοινωνία μαζί Σου, εκείνη που αναζωογονεί και αποκαθιστά.
Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι πιστός, δίκαιος και υπομονετικός. Η σοφία Σου είναι τέλεια και οι δρόμοι Σου είναι υψηλότεροι από τους δικούς μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν πηγή φωτός μέσα στο σκοτάδι, που αποκαλύπτει τον δρόμο της ζωής. Οι εντολές Σου είναι σαν πολύτιμα κοσμήματα, που στολίζουν την ψυχή και οδηγούν στην αληθινή ειρήνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.