«Επιστρέψτε στο οχυρό, όλοι εσείς οι αιχμάλωτοι της ελπίδας! Σήμερα κιόλας διακηρύττω ότι θα σας αποδώσω διπλάσια απ’ όσα χάσατε» (Ζαχαρίας 9:12).
Είναι αλήθεια: τα όρια που θέτει ο Θεός στη ζωή μας μπορεί μερικές φορές να μοιάζουν από μόνα τους με δοκιμασίες. Μας φέρνουν αντιμέτωπους με τον εαυτό μας, περιορίζουν τις παρορμήσεις μας και μας αναγκάζουν να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά τον δρόμο που ανοίγεται μπροστά μας. Όμως αυτά τα όρια δεν είναι βάρος — είναι οδηγοί που μας δίνονται από αγάπη. Απομακρύνουν επικίνδυνους περισπασμούς, προστατεύουν την ψυχή μας και δείχνουν καθαρά τι έχει πραγματικά σημασία. Όταν υπακούμε στον Θεό μέσα στα όρια που Εκείνος χάραξε, ανακαλύπτουμε κάτι ισχυρό: είμαστε ευτυχισμένοι όχι μόνο επειδή γνωρίζουμε, αλλά και επειδή πράττουμε όσα Εκείνος μας δίδαξε.
Ο Θεός έχει ήδη καθορίσει, με τέλεια σοφία, τον δρόμο που μας οδηγεί στην αληθινή ευτυχία — όχι μόνο σε αυτή τη ζωή, αλλά κυρίως στην αιωνιότητα. Αυτός ο δρόμος είναι η υπακοή στον ισχυρό Νόμο Του. Δεν μας αναγκάζει να βαδίσουμε σε αυτόν, επειδή ο Πατέρας δεν επιθυμεί προγραμματισμένους υπηρέτες, αλλά πρόθυμα παιδιά. Η υπακοή έχει αξία μόνο όταν πηγάζει από την ειλικρινή επιθυμία να ευαρεστήσουμε τον Θεό. Και αυτή την υπάκουη καρδιά τιμά ο Κύριος, οδηγώντας την στον Ιησού — ώστε να λάβει ευλογίες, απελευθέρωση και, πάνω απ’ όλα, σωτηρία.
Έτσι, η επιλογή βρίσκεται μπροστά μας. Ο Θεός χάραξε τον δρόμο. Μας έδειξε την αλήθεια μέσω των προφητών Του και του Υιού Του. Τώρα, εμείς πρέπει να αποφασίσουμε: θα υπακούσουμε με χαρά; Θα αφήσουμε τα όρια του Κυρίου να διαμορφώσουν τα βήματά μας; Η απάντηση θα αποκαλύψει την κατεύθυνση της ζωής μας — και τον αιώνιο προορισμό μας. —Διασκευασμένο από τον John Hamilton Thom. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε ευχαριστώ για τα όρια που θέτεις μπροστά μου. Ακόμη κι όταν φαίνονται δύσκολα, γνωρίζω ότι είναι εκφράσεις της φροντίδας Σου. Δεν υπάρχουν για να με φυλακίζουν, αλλά για να με προστατεύουν και να με καθοδηγούν. Δίδαξέ με να τα βλέπω με ευγνωμοσύνη και να τα αναγνωρίζω ως μέρος της σοφίας Σου.
Κύριε, δώσε μου μια καρδιά που επιθυμεί να υπακούει από αγάπη και όχι από υποχρέωση. Γνωρίζω ότι ο δρόμος του ισχυρού Νόμου Σου είναι ο δρόμος της ζωής, της ειρήνης και της αληθινής χαράς. Είθε να μην περιφρονήσω ποτέ τις εντολές Σου, αλλά να τις αγκαλιάζω με πιστότητα, γνωρίζοντας ότι σε αυτές βρίσκεται το μυστικό για μια ευλογημένη ζωή και για τη σωτηρία εν Χριστώ Ιησού.
Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή χαράζεις έναν ξεκάθαρο δρόμο για όσους Σε φοβούνται. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν χρυσός φράχτης που προστατεύει το χωράφι της υπακοής, όπου ανθίζουν η ειρήνη και η ελπίδα. Οι εντολές Σου είναι σαν λαμπερά σημάδια στην άκρη του δρόμου, που οδηγούν τον δίκαιο στην αιώνια καρδιά Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.