«πείτε στους αποκαρδιωμένους: Να είστε δυνατοί, μη φοβάστε! Ο Θεός σας θα έρθει» (Ησαΐας 35:4).
Πόσες φορές σηκώνουμε σταυρούς που ο ίδιος ο Θεός δεν μας έδωσε ποτέ; Η αγωνία για το μέλλον, ο φόβος για όσα μπορεί να συμβούν, η ανησυχία που μας στερεί τον ύπνο — τίποτα από αυτά δεν προέρχεται από τον Θεό. Όταν προσπαθούμε να προλάβουμε τα γεγονότα και να ελέγξουμε όσα πρόκειται να συμβούν, λέμε, έστω και χωρίς λόγια, ότι δεν εμπιστευόμαστε ολοκληρωτικά την πρόνοια του Κυρίου. Είναι σαν να λέγαμε: «Θεέ μου, άφησέ το σε μένα». Όμως το μέλλον δεν μας ανήκει. Και ακόμη κι αν έρθει, μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό από ό,τι φανταζόμαστε. Η προσπάθειά μας να ελέγξουμε τα πάντα είναι μάταιη και, πολλές φορές, η ρίζα αυτής της αγωνίας βρίσκεται στην έλλειψη αληθινής παράδοσης στον Θεό.
Υπάρχει όμως ένας δρόμος ανάπαυσης — και είναι προσιτός. Αυτός ο δρόμος είναι η υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όταν αποφασίζουμε να χρησιμοποιήσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ευαρεστήσουμε τον Κύριο, υπακούοντας με όλη μας την καρδιά στις θαυμάσιες εντολές Του, κάτι αλλάζει μέσα μας. Η παρουσία του Θεού φανερώνεται με δύναμη και μαζί της έρχεται μια ειρήνη που δεν μπορεί να εξηγηθεί. Μια ειρήνη που δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις, μια γαλήνη που διαλύει τις ανησυχίες όπως ο ήλιος σκορπίζει την πρωινή ομίχλη. Αυτή είναι η ανταμοιβή εκείνου που ζει με πιστότητα ενώπιον του Δημιουργού.
Η ψυχή που επιλέγει να υπακούει δεν χρειάζεται πλέον να ζει σε ένταση. Γνωρίζει ότι ο Θεός τον οποίο υπηρετεί έχει τον έλεγχο όλων των πραγμάτων. Η υπακοή στον άγιο και αιώνιο Νόμο του Θεού όχι μόνο ευαρεστεί τον Κύριο, αλλά και μας τοποθετεί μέσα στη ροή της ειρήνης και της φροντίδας Του. Είναι ένας ευλογημένος κύκλος: η υπακοή γεννά την παρουσία και η παρουσία του Θεού διώχνει τον φόβο. Γιατί να συνεχίζεις να σηκώνεις το βάρος του αύριο, αφού σήμερα κιόλας μπορείς να αναπαυθείς στην πιστότητα του Θεού, ο οποίος τιμά εκείνους που Τον υπακούν; —Διασκευασμένο από τον F. Fénelon. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.
Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα του ελέους, πόσες φορές προσπάθησα να ελέγξω όσα ανήκουν μόνο σε Εσένα; Συγχώρεσέ με για τις άγρυπνες νύχτες, για τις αποφάσεις που βασίστηκαν στον φόβο, για τις ανήσυχες σκέψεις που έκλεψαν την ειρήνη την οποία θέλεις να μου δώσεις. Σήμερα επιλέγω να αφήσω αυτό το βάρος. Δεν θέλω πλέον να ζω προσπαθώντας να προβλέψω ή να ελέγξω το μέλλον. Θέλω να αναπαυθώ στη φροντίδα Σου.
Κύριε, τώρα καταλαβαίνω ότι η αγωνία έχει τη ρίζα της στην ανυπακοή. Όταν απομακρύνομαι από τις θαυμάσιες εντολές Σου, αποσυνδέομαι από την παρουσία Σου και έτσι χάνω την ειρήνη. Όμως επιλέγω να επιστρέψω. Θέλω να ζω με τρόπο που να Σε ευαρεστεί, υπακούοντας με όλη μου την καρδιά στον ισχυρό Νόμο Σου. Ας είναι η ψυχή μου αγκυροβολημένη στον Λόγο Σου, σταθερή, ήρεμη και προστατευμένη.
Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή σε Εσένα δεν υπάρχει σκιά μεταβολής ούτε αστάθεια. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ασπίδα φωτός που περιβάλλει εκείνον που υπακούει, απομακρύνοντας τον φόβο και εγκαθιδρύοντας την ειρήνη. Οι εντολές Σου είναι σαν χρυσά σχοινιά που μας συνδέουν με την καρδιά Σου, οδηγώντας μας στην ελευθερία και στην αληθινή ανάπαυση. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.