«Εμπιστεύσου στον Κύριο τον δρόμο σου· έλπισε σ’ Αυτόν, και Αυτός θα ενεργήσει.» (Ψαλμός 37:5).
Το να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού δεν σημαίνει απλώς να περιμένουμε υπομονετικά να συμβεί κάτι — είναι κάτι πολύ περισσότερο. Σημαίνει να βλέπουμε καθετί που Εκείνος επιτρέπει με καρδιά γεμάτη θαυμασμό και ευγνωμοσύνη. Δεν αρκεί να υπομένουμε τις δύσκολες ημέρες· πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το χέρι του Κυρίου σε κάθε λεπτομέρεια, ακόμη κι όταν Εκείνος μας οδηγεί σε απροσδόκητους δρόμους. Η αληθινή παράδοση δεν είναι σιωπηλή και παραιτημένη, αλλά γεμάτη εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη, επειδή γνωρίζουμε ότι καθετί που έρχεται από τον Θεό περνά πρώτα από τη σοφία και την αγάπη Του.
Υπάρχει όμως κάτι ακόμη βαθύτερο σε αυτή την παράδοση: να αποδεχόμαστε με πίστη και ταπεινοφροσύνη τις άγιες οδηγίες που ο ίδιος ο Θεός μάς έδωσε — τις θαυμαστές εντολές Του. Το κεντρικό σημείο της παράδοσής μας είναι να αποδεχτούμε όχι μόνο τα γεγονότα της ζωής, αλλά και να ζούμε σύμφωνα με τον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όταν αναγνωρίζουμε ότι αυτός ο Νόμος είναι τέλειος, ότι παραδόθηκε με αγάπη μέσω των προφητών και επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον Ιησού, δεν μας μένει άλλη στάση παρά η ευλαβική υπακοή. Σε αυτό το σημείο η ψυχή βρίσκει αληθινή ανάπαυση — όταν αποφασίζει να υπακούει σε όλα και όχι πλέον μόνο σε κάποια.
Ο Θεός είναι μακρόθυμος, γεμάτος υπομονή, και περιμένει με καλοσύνη τη στιγμή που θα παραδοθούμε ολοκληρωτικά. Έχει όμως επίσης έναν θησαυρό ευλογιών φυλαγμένο για την ημέρα που θα αφήσουμε την υπερηφάνεια και θα ταπεινωθούμε μπροστά στον άγιο Νόμο Του. Όταν φτάσει εκείνη η ημέρα, Εκείνος πλησιάζει, χύνει χάρη, ανανεώνει την ψυχή και μας στέλνει στον Υιό Του για συγχώρηση και σωτηρία. Η υπακοή είναι το μυστικό. Και η αληθινή υπακοή αρχίζει όταν παύουμε να αντιλέγουμε στον Θεό και αρχίζουμε να λέμε: «Ναι, Κύριε, όλα όσα διέταξες είναι καλά, και θα ακολουθήσω». —Διασκευασμένο από τον William Law. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.
Προσευχήσου μαζί μου: Θαυμαστέ Πατέρα, πόσο λυτρωτικό είναι να γνωρίζω ότι καθετί που επιτρέπεις έχει έναν σκοπό. Δεν θέλω απλώς να υπομένω τις δυσκολίες της ζωής· θέλω να τις δέχομαι με ευγνωμοσύνη, γνωρίζοντας ότι πίσω από όλα βρίσκεται το στοργικό Σου χέρι. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι, να χαίρομαι και να Σε λατρεύω ακόμη και στις συννεφιασμένες ημέρες, επειδή γνωρίζω ότι είσαι καλός και πιστός πάντοτε.
Κύριε, μετανοώ επειδή τόσες φορές αντιστάθηκα στις άγιες οδηγίες Σου για τη ζωή. Προσπάθησα να προσαρμόσω το θέλημά Σου στο δικό μου, αλλά τώρα καταλαβαίνω: ο δρόμος της ευλογίας βρίσκεται στο να αποδέχομαι με χαρά και φόβο Θεού καθεμία από τις θαυμαστές εντολές Σου. Θέλω να υπακούω ολόψυχα, με ταπεινοφροσύνη και χαρά, επειδή γνωρίζω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ζω πραγματικά ειρηνικά μαζί Σου.
Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή καθοδηγείς τα πάντα με σοφία και υπομονή. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ύμνος δικαιοσύνης που αντηχεί στην ψυχή εκείνων που Σε υπακούν και τους οδηγεί στην αληθινή ελευθερία. Οι εντολές Σου είναι σαν ουράνια διαμάντια, καθαρά και άθραυστα, που ομορφαίνουν τη ζωή των πιστών. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
