«Έτσι, λοιπόν, όποιος από εσάς δεν απαρνιέται όλα όσα έχει, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου» (Λουκάς 14:33).
Ο Ιησούς ήταν απολύτως σαφής: όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει να απορρίψει το δικό του θέλημα και να υποταχθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού. Δεν επιδιώκει πια να ευχαριστεί τον εαυτό του ούτε να εξυψώνει τον εαυτό του, αλλά αναγνωρίζει ότι έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη από το έλεος του Δημιουργού. Είναι ένα κάλεσμα να εγκαταλείψουμε την υπερηφάνεια και να αποδεσμευτούμε από τα πάντα — από αγάπη για τον Χριστό.
Το να απαρνιέται κανείς τον εαυτό του περιλαμβάνει επίσης την αποκήρυξη των γοητειών αυτού του κόσμου: των φαινομένων του, των επιθυμιών του, των κενών υποσχέσεών του. Η ανθρώπινη σοφία και τα φυσικά χαρίσματα, όσο αξιοθαύμαστα κι αν φαίνονται, δεν πρέπει να αποτελούν τη βάση της εμπιστοσύνης μας. Ο αληθινός υπηρέτης μαθαίνει να εξαρτάται μόνο από τον Θεό, απορρίπτοντας κάθε μορφή εμπιστοσύνης στη σάρκα ή στα κτίσματα.
Αυτή η μεταμόρφωση είναι δυνατή μόνο όταν υπακούμε στον ισχυρό Νόμο του Θεού και προσκολλόμαστε ειλικρινά στις άγιες εντολές Του. Σε αυτόν τον δρόμο της παράδοσης και της υποταγής μαθαίνει η ψυχή να απορρίπτει την υπερηφάνεια, την απληστία, τις σαρκικές επιθυμίες και όλες τις ροπές του παλαιού ανθρώπου. Το να ζούμε για τον Θεό σημαίνει να πεθαίνουμε ως προς τον εαυτό μας, και μόνο όποιος πεθαίνει ως προς τον κόσμο μπορεί να κληρονομήσει τα αιώνια. — Διασκευασμένο από τον Γιόχαν Άρντ. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.
Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που με καλείς σε μια ζωή ολοκληρωτικής παράδοσης. Γνωρίζεις πόσο αδύναμο είναι το θέλημά μου και πόσο επιρρεπές στο σφάλμα, κι όμως με προσκαλείς να ζήσω για Σένα.
Βοήθησέ με να απαρνιέμαι τον εαυτό μου κάθε μέρα. Ας μην επιδιώκω τα δικά μου συμφέροντα, ας μην εμπιστεύομαι τα χαρίσματά μου και ας μην επιθυμώ τις ματαιότητες αυτού του κόσμου. Δίδαξέ με να απαρνηθώ ό,τι είμαι και ό,τι έχω, από αγάπη για τον Υιό Σου, και να υπακούω με όλη μου την καρδιά στον ισχυρό Νόμο Σου και στις άγιες εντολές Σου.
Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, γιατί μου προσφέρεις μια νέα ζωή, μακριά από τη δουλεία του εγώ μου και κοντά στην καρδιά Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι ο στενός δρόμος που οδηγεί στην αληθινή ελευθερία. Οι τέλειες εντολές Σου είναι σαν σπαθιά που κόβουν τον παλαιό άνθρωπο και φανερώνουν την ομορφιά της υπακοής. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.