«Ας σιωπήσουν όλοι μπροστά στον Κύριο» (Ζαχαρίας 2:13).
Σπάνια υπάρχει απόλυτη σιωπή μέσα μας. Ακόμη και στις πιο συγκεχυμένες ημέρες, υπάρχει πάντα ένας ψίθυρος που έρχεται από ψηλά — η φωνή του Θεού, απαλή και σταθερή, που προσπαθεί να μας καθοδηγήσει, να μας παρηγορήσει και να μας κατευθύνει. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Θεός σιωπά, αλλά ότι η βιασύνη, οι θόρυβοι και οι περισπασμοί του κόσμου πνίγουν αυτόν τον θεϊκό ψίθυρο. Είμαστε τόσο απασχολημένοι προσπαθώντας να τα λύσουμε όλα με τον δικό μας τρόπο, ώστε ξεχνάμε να σταματήσουμε, να ακούσουμε και να παραδοθούμε. Όταν όμως το χάος χάνει τη δύναμή του και κάνουμε ένα βήμα πίσω — όταν επιβραδύνουμε και αφήνουμε την καρδιά να ηρεμήσει — τότε μπορούμε να ακούσουμε αυτό που ο Θεός έλεγε πάντοτε.
Ο Θεός βλέπει τον πόνο μας. Γνωρίζει κάθε δάκρυ, κάθε αγωνία, και χαίρεται να μας προσφέρει ανακούφιση. Υπάρχει όμως ένας όρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί: Δεν θα ενεργήσει ποτέ με δύναμη υπέρ εκείνων που επιμένουν να παρακούουν όσα Εκείνος έχει ήδη αποκαλύψει με τόση σαφήνεια. Οι εντολές που ο Κύριος έδωσε μέσω των προφητών Του και μέσω του Ιησού στα Ευαγγέλια είναι αιώνιες, άγιες και αδιαπραγμάτευτες. Το να τις περιφρονούμε σημαίνει να βαδίζουμε προς το σκοτάδι, ακόμη κι αν νομίζουμε ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Η ανυπακοή μάς απομακρύνει από τη φωνή του Θεού και βαθαίνει τον πόνο.
Όμως ο δρόμος της υπακοής αλλάζει τα πάντα. Όταν επιλέγουμε να είμαστε πιστοί — όταν ακούμε τη φωνή του Κυρίου και την ακολουθούμε με θάρρος — ανοίγουμε χώρο ώστε Εκείνος να ενεργήσει ελεύθερα στη ζωή μας. Σε αυτό το γόνιμο έδαφος της πιστότητας ο Θεός φυτεύει την απελευθέρωση, χύνει ευλογίες και αποκαλύπτει τον δρόμο της σωτηρίας εν Χριστώ. Μην πλανάσαι: τη φωνή του Θεού την ακούει μόνο όποιος υπακούει. Ελεύθερος γίνεται μόνο όποιος παραδίδεται στο θέλημά Του. Και σώζεται μόνο όποιος βαδίζει στον στενό δρόμο της υπακοής στον ισχυρό Νόμο του Υψίστου. — Frederick William Faber. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.
Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, μέσα στους θορύβους αυτού του κόσμου και στη σύγχυση των δικών μου σκέψεων, δίδαξέ με να σιωπώ καθετί που με εμποδίζει να ακούω τη φωνή Σου. Ξέρω ότι δεν παύεις να μιλάς — είσαι σταθερός, πιστός, παρών — όμως εγώ τόσο συχνά χάνομαι μέσα στους περισπασμούς. Βοήθησέ με να επιβραδύνω, να σταματώ μπροστά στην παρουσία Σου και να αναγνωρίζω τον απαλό ψίθυρο του Πνεύματός Σου, που με καθοδηγεί με αγάπη. Ας μην αποφεύγω τη φωνή Σου, αλλά ας την επιθυμώ περισσότερο από κάθε άλλη.
Πατέρα, αναγνωρίζω ότι το θέλημά Σου έχει ήδη αποκαλυφθεί με σαφήνεια, μέσω των προφητών και του αγαπημένου Υιού Σου. Και γνωρίζω ότι δεν μπορώ να ζητώ καθοδήγηση, παρηγοριά ή ευλογία, αν συνεχίζω να αγνοώ τις εντολές Σου. Μην επιτρέψεις να εξαπατώ τον εαυτό μου, νομίζοντας ότι Σε ακολουθώ, ενώ παρακούω τον Νόμο Σου. Δώσε μου καρδιά ταπεινή, σταθερή και πιστή — έτοιμη να υπακούει χωρίς επιφυλάξεις, να βαδίζει στον στενό δρόμο που οδηγεί στη ζωή.
Ενέργησε ελεύθερα μέσα μου, Κύριε. Φύτεψε στην καρδιά μου την αλήθεια Σου, πότισέ την με το Πνεύμα Σου και κάνε να καρποφορήσουν η πιστότητα, η ειρήνη και η σωτηρία. Ας είναι η ζωή μου γόνιμο έδαφος για το έργο Σου, και ας είναι η υπακοή το καθημερινό μου «ναι» στο θέλημά Σου. Μίλησε, Κύριε — θέλω να Σε ακούω, θέλω να Σε ακολουθώ. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.
