«Την ημέρα που φάτε από αυτό, θα ανοιχθούν τα μάτια σας, και θα είστε σαν τον Θεό, γνωρίζοντας το καλό και το κακό» (Γένεση 3:5).
Η πτώση του Αδάμ χαρακτηρίστηκε από μια πράξη ανυπακοής που απομάκρυνε τον άνθρωπο από τον Δημιουργό, διακόπτοντας την τέλεια αρμονία που υπήρχε μεταξύ του Θεού και της δημιουργίας Του. Εκείνη τη στιγμή, ο Αδάμ σφετερίστηκε για τον εαυτό του μια θέση που ανήκει μόνο στον Θεό, επιδιώκοντας την αυτονομία και την τιμή που δεν του ανήκαν δικαιωματικά. Αυτή η απομάκρυνση έφερε καταστροφικές συνέπειες: έχασε την θεϊκή εικόνα που του είχε δοθεί δωρεάν, έχασε τη φυσική δικαιοσύνη που διέθετε και την αγιότητα που κοσμούσε την ύπαρξή του. Ο νους του σκοτίστηκε και τυφλώθηκε, το θέλημά του επαναστάτησε ενάντια στον Θεό και όλες οι πνευματικές του δυνάμεις αποξενώθηκαν βαθιά από τον Δημιουργό.
Αυτή η κατάσταση διαφθοράς δεν περιορίστηκε μόνο στον Αδάμ, αλλά μόλυνε ολόκληρη την ανθρωπότητα μέσω της σαρκικής γενεάς. Όλοι οι άνθρωποι κληρονόμησαν αυτό το κακό, φέροντας μέσα τους το βάρος του προπατορικού αμαρτήματος. Ωστόσο, η λύση σε αυτό το λάθος δεν βρίσκεται σε συλλογικές ενέργειες, αλλά σε μια ατομική απόφαση. Ο καθένας από εμάς καλείται να πράξει το αντίθετο από ό,τι έγινε στην Εδέμ: αντί να ανυπακούμε, καλούμαστε να υπακούμε στις εντολές του Θεού, με μια σταθερή και αμετακίνητη απόφαση να ζήσουμε σύμφωνα με το θέλημά Του.
Όταν παίρνουμε αυτή την απόφαση να υπακούμε σε όλες τις εντολές του Δημιουργού, αποκαθιστούμαστε στην αρχική μας κατάσταση κοινωνίας με τον Θεό. Σε αυτή την κατάσταση υπακοής, ο Πατέρας μας οδηγεί στον Υιό, που μας προσφέρει συγχώρεση και αιώνια ζωή. Έτσι, ό,τι χάθηκε στην Εδέμ μπορεί να ανακτηθεί με την επιλογή μας να υποταχθούμε στο θείο θέλημα, επιστρέφοντας στον δρόμο της δικαιοσύνης, της αγιότητας και της ειρήνης με τον Κύριο. – Διασκευασμένο από τον Johann Arndt. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η ανυπακοή του Αδάμ έφερε διαχωρισμό ανάμεσά μας και το τέλειο σχέδιό Σου για την ανθρωπότητα. Αναγνωρίζω ότι το προπατορικό αμάρτημα σκοτείνιασε τον νου μας, επαναστάτησε το θέλημά μας και μας απομάκρυνε από την αγιότητά Σου. Βοήθησέ με να κατανοήσω το βάθος αυτής της πτώσης και την επείγουσα ανάγκη να αντιστρέψω αυτή την πορεία μέσω της υπακοής στις εντολές Σου, που είναι δίκαιες και άγιες.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να φυτέψεις στην καρδιά μου μια σταθερή επιθυμία να ζω σε πλήρη υπακοή σε Σένα, απορρίπτοντας την ανυπακοή που κληρονομήσαμε και επιλέγοντας τον δρόμο της πιστότητας. Δώσε μου δύναμη να παίρνω καθημερινά την απόφαση να υποτάσσομαι στο θέλημά Σου, επιδιώκοντας να αποκαταστήσω την κοινωνία μου μαζί Σου και να βιώσω τη δικαιοσύνη και την ειρήνη που μόνο Εσύ μπορείς να προσφέρεις. Οδήγησέ με, Κύριε, και φέρε με στον Υιό Σου, στον οποίο βρίσκω συγχώρεση και αιώνια ζωή.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί μας προσφέρεις την ευκαιρία να ανακτήσουμε ό,τι χάθηκε στην Εδέμ. Σε ευχαριστώ που είσαι Θεός ελεήμων, που μας καλείς πίσω στην κοινωνία μαζί Σου μέσω της υπακοής και της πίστης. Εξυψώνω το όνομά Σου, γιατί ξέρω ότι στην παρουσία Σου υπάρχει αγιότητα, δικαιοσύνη και ειρήνη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι ο πιστός μου φάρος, που πάντα φωτίζει τον δρόμο μου. Αγαπώ τις εντολές Σου, γιατί είναι σαν την αυγή που ανανεώνει την ελπίδα στην καρδιά μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
