«Και άκουσα μια φωνή από τον ουρανό να λέει: “Μακάριοι όσοι τηρούν τις εντολές του Θεού”» (Αποκάλυψη 14:13).
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι πολλοί δούλοι έχουν ήδη μαρτυρήσει την επιστροφή αμέτρητων αδελφών που είχαν απομακρυνθεί. Και κάθε φορά που αυτοί επιστρέφουν, ομολογούν την ίδια αλήθεια: το να απομακρύνεσαι από τον Κύριο είναι κάτι πικρό και καταστροφικό. Κανένας αληθινός γνώστης του Θεού δεν μπορεί να εγκαταλείψει τον δρόμο της πιστότητας χωρίς να νιώσει το βάρος αυτής της επιλογής. Η καρδιά γνωρίζει ότι βγήκε από το φως και μπήκε σε σκιές, και γι’ αυτό τόσοι επιστρέφουν συντετριμμένοι. Υπάρχουν αποσπάσματα της Γραφής που ο Θεός χρησιμοποιεί επανειλημμένα για να αφυπνίσει αυτές τις ψυχές, υπενθυμίζοντάς τους τη θέση όπου πρέπει να βρίσκονται.
Και αυτή η επιστροφή συμβαίνει μόνο επειδή η ψυχή αντιλαμβάνεται ότι έχει απομακρυνθεί από τον μεγαλειώδη Νόμο του Θεού. Η απόσταση από τον Κύριο ξεκινά πάντα με την ανυπακοή, και ο δρόμος της επιστροφής είναι πάντα η υπακοή. Όλοι οι προφήτες, οι απόστολοι και οι μαθητές το ήξεραν αυτό: ο Θεός αποκαλύπτει τα σχέδιά Του μόνο στους υπάκουους, και μόνο αυτοί αποστέλλονται στον Υιό. Ο απομακρυσμένος αισθάνεται πίκρα ακριβώς επειδή εγκατέλειψε τη σίγουρη διαδρομή. Αλλά όταν επιστρέφει στην υπακοή, νιώθει ξανά τη ζωή να ρέει μέσα του.
Γι’ αυτό, στερέωσε την καρδιά σου στην πιστότητα πριν συμβεί η απομάκρυνση. Όποιος μένει στις εντολές δεν δοκιμάζει τον πικρό πόνο της οπισθοδρόμησης, αλλά ζει στη φωτεινή χαρά εκείνου που περπατά κοντά στον Πατέρα. Κι αν κάποια μέρα γλιστρήσεις, επέστρεψε αμέσως — ο δρόμος της υπακοής θα είναι πάντα ανοιχτός για να αποκαταστήσει την ψυχή σου. Διασκευασμένο από τον D. L. Moody. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, φύλαξε την καρδιά μου ώστε να μην απομακρυνθώ ποτέ από τους Δικούς Σου δρόμους. Δίδαξέ με να διακρίνω γρήγορα όταν τα βήματά μου αρχίζουν να παραπατούν.
Θεέ μου, ενίσχυσέ με να παραμείνω πιστός στις εντολές Σου, γιατί ξέρω ότι σε αυτές βρίσκω ασφάλεια. Ας μη θελήσει ποτέ η καρδιά μου δρόμους που με απομακρύνουν από το θέλημά Σου.
Ω, αγαπημένε Κύριε, Σε ευχαριστώ γιατί η υπακοή ανοίγει πάντα την πόρτα της επιστροφής και της αποκατάστασης. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι το καταφύγιο που διασώζει τον απομακρυσμένο. Οι εντολές Σου είναι ο σταθερός δρόμος που θέλω να ακολουθώ για πάντα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
