«Εμπιστεύσου στον Κύριο τον δρόμο σου· έλπισε σ’ Αυτόν, και Αυτός θα ενεργήσει.» (Ψαλμός 37:5).

Το να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού δεν σημαίνει απλώς να περιμένουμε υπομονετικά να συμβεί κάτι — είναι κάτι πολύ περισσότερο. Σημαίνει να βλέπουμε καθετί που Εκείνος επιτρέπει με καρδιά γεμάτη θαυμασμό και ευγνωμοσύνη. Δεν αρκεί να υπομένουμε τις δύσκολες ημέρες· πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το χέρι του Κυρίου σε κάθε λεπτομέρεια, ακόμη κι όταν Εκείνος μας οδηγεί σε απροσδόκητους δρόμους. Η αληθινή παράδοση δεν είναι σιωπηλή και παραιτημένη, αλλά γεμάτη εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη, επειδή γνωρίζουμε ότι καθετί που έρχεται από τον Θεό περνά πρώτα από τη σοφία και την αγάπη Του.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη βαθύτερο σε αυτή την παράδοση: να αποδεχόμαστε με πίστη και ταπεινοφροσύνη τις άγιες οδηγίες που ο ίδιος ο Θεός μάς έδωσε — τις θαυμαστές εντολές Του. Το κεντρικό σημείο της παράδοσής μας είναι να αποδεχτούμε όχι μόνο τα γεγονότα της ζωής, αλλά και να ζούμε σύμφωνα με τον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όταν αναγνωρίζουμε ότι αυτός ο Νόμος είναι τέλειος, ότι παραδόθηκε με αγάπη μέσω των προφητών και επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον Ιησού, δεν μας μένει άλλη στάση παρά η ευλαβική υπακοή. Σε αυτό το σημείο η ψυχή βρίσκει αληθινή ανάπαυση — όταν αποφασίζει να υπακούει σε όλα και όχι πλέον μόνο σε κάποια.

Ο Θεός είναι μακρόθυμος, γεμάτος υπομονή, και περιμένει με καλοσύνη τη στιγμή που θα παραδοθούμε ολοκληρωτικά. Έχει όμως επίσης έναν θησαυρό ευλογιών φυλαγμένο για την ημέρα που θα αφήσουμε την υπερηφάνεια και θα ταπεινωθούμε μπροστά στον άγιο Νόμο Του. Όταν φτάσει εκείνη η ημέρα, Εκείνος πλησιάζει, χύνει χάρη, ανανεώνει την ψυχή και μας στέλνει στον Υιό Του για συγχώρηση και σωτηρία. Η υπακοή είναι το μυστικό. Και η αληθινή υπακοή αρχίζει όταν παύουμε να αντιλέγουμε στον Θεό και αρχίζουμε να λέμε: «Ναι, Κύριε, όλα όσα διέταξες είναι καλά, και θα ακολουθήσω». —Διασκευασμένο από τον William Law. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Θαυμαστέ Πατέρα, πόσο λυτρωτικό είναι να γνωρίζω ότι καθετί που επιτρέπεις έχει έναν σκοπό. Δεν θέλω απλώς να υπομένω τις δυσκολίες της ζωής· θέλω να τις δέχομαι με ευγνωμοσύνη, γνωρίζοντας ότι πίσω από όλα βρίσκεται το στοργικό Σου χέρι. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι, να χαίρομαι και να Σε λατρεύω ακόμη και στις συννεφιασμένες ημέρες, επειδή γνωρίζω ότι είσαι καλός και πιστός πάντοτε.

Κύριε, μετανοώ επειδή τόσες φορές αντιστάθηκα στις άγιες οδηγίες Σου για τη ζωή. Προσπάθησα να προσαρμόσω το θέλημά Σου στο δικό μου, αλλά τώρα καταλαβαίνω: ο δρόμος της ευλογίας βρίσκεται στο να αποδέχομαι με χαρά και φόβο Θεού καθεμία από τις θαυμαστές εντολές Σου. Θέλω να υπακούω ολόψυχα, με ταπεινοφροσύνη και χαρά, επειδή γνωρίζω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ζω πραγματικά ειρηνικά μαζί Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή καθοδηγείς τα πάντα με σοφία και υπομονή. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ύμνος δικαιοσύνης που αντηχεί στην ψυχή εκείνων που Σε υπακούν και τους οδηγεί στην αληθινή ελευθερία. Οι εντολές Σου είναι σαν ουράνια διαμάντια, καθαρά και άθραυστα, που ομορφαίνουν τη ζωή των πιστών. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«πείτε στους αποκαρδιωμένους: Να είστε δυνατοί, μη φοβάστε! Ο Θεός σας θα έρθει» (Ησαΐας 35:4).

Πόσες φορές σηκώνουμε σταυρούς που ο ίδιος ο Θεός δεν μας έδωσε ποτέ; Η αγωνία για το μέλλον, ο φόβος για όσα μπορεί να συμβούν, η ανησυχία που μας στερεί τον ύπνο — τίποτα από αυτά δεν προέρχεται από τον Θεό. Όταν προσπαθούμε να προλάβουμε τα γεγονότα και να ελέγξουμε όσα πρόκειται να συμβούν, λέμε, έστω και χωρίς λόγια, ότι δεν εμπιστευόμαστε ολοκληρωτικά την πρόνοια του Κυρίου. Είναι σαν να λέγαμε: «Θεέ μου, άφησέ το σε μένα». Όμως το μέλλον δεν μας ανήκει. Και ακόμη κι αν έρθει, μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό από ό,τι φανταζόμαστε. Η προσπάθειά μας να ελέγξουμε τα πάντα είναι μάταιη και, πολλές φορές, η ρίζα αυτής της αγωνίας βρίσκεται στην έλλειψη αληθινής παράδοσης στον Θεό.

Υπάρχει όμως ένας δρόμος ανάπαυσης — και είναι προσιτός. Αυτός ο δρόμος είναι η υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όταν αποφασίζουμε να χρησιμοποιήσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ευαρεστήσουμε τον Κύριο, υπακούοντας με όλη μας την καρδιά στις θαυμάσιες εντολές Του, κάτι αλλάζει μέσα μας. Η παρουσία του Θεού φανερώνεται με δύναμη και μαζί της έρχεται μια ειρήνη που δεν μπορεί να εξηγηθεί. Μια ειρήνη που δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις, μια γαλήνη που διαλύει τις ανησυχίες όπως ο ήλιος σκορπίζει την πρωινή ομίχλη. Αυτή είναι η ανταμοιβή εκείνου που ζει με πιστότητα ενώπιον του Δημιουργού.

Η ψυχή που επιλέγει να υπακούει δεν χρειάζεται πλέον να ζει σε ένταση. Γνωρίζει ότι ο Θεός τον οποίο υπηρετεί έχει τον έλεγχο όλων των πραγμάτων. Η υπακοή στον άγιο και αιώνιο Νόμο του Θεού όχι μόνο ευαρεστεί τον Κύριο, αλλά και μας τοποθετεί μέσα στη ροή της ειρήνης και της φροντίδας Του. Είναι ένας ευλογημένος κύκλος: η υπακοή γεννά την παρουσία και η παρουσία του Θεού διώχνει τον φόβο. Γιατί να συνεχίζεις να σηκώνεις το βάρος του αύριο, αφού σήμερα κιόλας μπορείς να αναπαυθείς στην πιστότητα του Θεού, ο οποίος τιμά εκείνους που Τον υπακούν; —Διασκευασμένο από τον F. Fénelon. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα του ελέους, πόσες φορές προσπάθησα να ελέγξω όσα ανήκουν μόνο σε Εσένα; Συγχώρεσέ με για τις άγρυπνες νύχτες, για τις αποφάσεις που βασίστηκαν στον φόβο, για τις ανήσυχες σκέψεις που έκλεψαν την ειρήνη την οποία θέλεις να μου δώσεις. Σήμερα επιλέγω να αφήσω αυτό το βάρος. Δεν θέλω πλέον να ζω προσπαθώντας να προβλέψω ή να ελέγξω το μέλλον. Θέλω να αναπαυθώ στη φροντίδα Σου.

Κύριε, τώρα καταλαβαίνω ότι η αγωνία έχει τη ρίζα της στην ανυπακοή. Όταν απομακρύνομαι από τις θαυμάσιες εντολές Σου, αποσυνδέομαι από την παρουσία Σου και έτσι χάνω την ειρήνη. Όμως επιλέγω να επιστρέψω. Θέλω να ζω με τρόπο που να Σε ευαρεστεί, υπακούοντας με όλη μου την καρδιά στον ισχυρό Νόμο Σου. Ας είναι η ψυχή μου αγκυροβολημένη στον Λόγο Σου, σταθερή, ήρεμη και προστατευμένη.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή σε Εσένα δεν υπάρχει σκιά μεταβολής ούτε αστάθεια. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ασπίδα φωτός που περιβάλλει εκείνον που υπακούει, απομακρύνοντας τον φόβο και εγκαθιδρύοντας την ειρήνη. Οι εντολές Σου είναι σαν χρυσά σχοινιά που μας συνδέουν με την καρδιά Σου, οδηγώντας μας στην ελευθερία και στην αληθινή ανάπαυση. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ακόμη κι αν βρίσκομαι στο σκοτάδι, ο Κύριος θα είναι το φως μου» (Μιχαίας 7:8).

Όλοι μας, κάποια στιγμή, χρειάζεται να μάθουμε να βγαίνουμε από το επίκεντρο και να αφήνουμε τον Θεό να αναλάβει τον έλεγχο. Η αλήθεια είναι ότι δεν πλαστήκαμε για να κουβαλάμε στους ώμους μας το βάρος του κόσμου. Όταν προσπαθούμε να τα λύσουμε όλα με τη δική μας δύναμη, καταλήγουμε απογοητευμένοι, εξαντλημένοι και συγχυσμένοι. Η πραγματική παράδοση αρχίζει όταν παύουμε να θέλουμε να κατανοήσουμε τα πάντα και απλώς εμπιστευόμαστε. Αυτή η απάρνηση του δικού μας θελήματος — αυτή η πλήρης παράδοση — είναι ο δρόμος που μας οδηγεί στην αληθινή ειρήνη και στην ένωση με τον Θεό.

Μεγάλο μέρος της εσωτερικής ανησυχίας που αισθανόμαστε προέρχεται από έναν σαφή λόγο: η ψυχή δεν έχει ακόμη αποφασίσει να υπακούσει ολοκληρωτικά στον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όσο υπάρχει δισταγμός, όσο υπακούμε μόνο εν μέρει στις θαυμάσιες εντολές του Δημιουργού, η καρδιά θα παραμένει διχασμένη και η ανασφάλεια θα κυριαρχεί. Η μερική υπακοή γεννά αβεβαιότητα, επειδή βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι πλησιάζουμε τον Θεό μόνο επιφανειακά. Όταν όμως εγκαταλείπουμε την ανησυχία για τη γνώμη των άλλων και επιλέγουμε να υπακούμε σε όλα, ο Θεός πλησιάζει με δύναμη. Και μαζί με αυτή την εγγύτητα έρχονται το θάρρος, η ανάπαυση, οι ευλογίες και η σωτηρία.

Αν επιθυμείς να βιώσεις αληθινή ειρήνη, πραγματική απελευθέρωση και να οδηγηθείς στον Υιό για συγχώρηση, τότε μην το αναβάλλεις άλλο. Παραδώσου ολοκληρωτικά. Υπάκουε με ειλικρίνεια και σταθερότητα στον άγιο και αιώνιο Νόμο του Θεού. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος δρόμος, ούτε καθαρότερη πηγή χαράς και προστασίας. Όσο περισσότερο αφιερώνεσαι στο να ακολουθείς πιστά τις άγιες εντολές του Θεού, τόσο πιο κοντά θα βρίσκεσαι στην καρδιά Του. Και αυτή η εγγύτητα μεταμορφώνει τα πάντα: αλλάζει την πορεία της ζωής, ενδυναμώνει την ψυχή και οδηγεί στην αιώνια ζωή. —Διασκευασμένο από τον James Hinton. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Πατέρα, αναγνωρίζω ότι πολλές φορές προσπάθησα να τα λύσω όλα μόνος μου, εμπιστευόμενος τη δύναμή μου, τη λογική μου και τα συναισθήματά μου. Τώρα όμως καταλαβαίνω ότι η αληθινή ανάπαυση υπάρχει μόνο όταν παραδίδομαι ολοκληρωτικά σε Εσένα. Δίδαξέ με να Σου παραδίδω κάθε μέρος της ζωής μου, χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς φόβο και χωρίς προσπάθειες ελέγχου.

Κύριε, μετανοώ επειδή δεν υπάκουσα ολοκληρωτικά στον ισχυρό Νόμο Σου. Γνωρίζω ότι η μερική υπακοή με εμπόδισε να βιώσω την πληρότητα της παρουσίας Σου. Σήμερα γονατίζω μπροστά Σου και επιλέγω να Σου υπακούω σε όλα. Δεν θέλω πλέον να ζω μια μισή πίστη. Θέλω να ακολουθώ όλες τις θαυμάσιες εντολές Σου με χαρά και ζήλο. Είθε η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από πιστότητα σε όσα ο Κύριος θέσπισε από την αρχή.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι δίκαιος με τους πιστούς και υπομονετικός με όσους μετανοούν ειλικρινά. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ποτάμι αγιότητας που καθαρίζει την ψυχή και φέρνει ζωή σε όποιον Σε υπακούει. Οι εντολές Σου είναι σαν στύλοι φωτός που στηρίζουν τον δρόμο της αλήθειας και προστατεύουν τα βήματα όσων Σε αγαπούν. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ακόμη κι αν περπατούσα στην κοιλάδα της σκιάς του θανάτου, δεν θα φοβόμουν κανένα κακό, επειδή Εσύ είσαι μαζί μου· η ράβδος Σου και η ποιμαντορική Σου ράβδος με παρηγορούν» (Ψαλμοί 23:4).

Η υπάκουη ψυχή δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις για να αισθάνεται ασφαλής· εξαρτάται από τον Κύριο. Όταν όλα γύρω της φαίνονται αβέβαια, παραμένει σταθερή, επειδή έχει μετατρέψει κάθε κατάσταση, καλή ή κακή, σε ευκαιρία να ριχτεί στην αγκαλιά του Θεού. Η πίστη, η εμπιστοσύνη και η παράδοση δεν είναι απλώς έννοιες για αυτή την ψυχή· είναι καθημερινές στάσεις ζωής. Και αυτό είναι που φέρνει αληθινή σταθερότητα: να ζεις για να ευαρεστείς τον Θεό, όποιο κι αν είναι το κόστος. Όταν αυτή η παράδοση είναι πραγματική, δεν υπάρχει κρίση ικανή να κλονίσει την καρδιά που αναπαύεται στο θέλημα του Πατέρα.

Αυτή η αφοσιωμένη και προσηλωμένη ψυχή δεν σπαταλά χρόνο σε περισπασμούς ή δικαιολογίες. Ζει με ξεκάθαρο σκοπό να ανήκει ολοκληρωτικά στον Δημιουργό. Και γι’ αυτό, όλα συνεργούν προς όφελός της. Το φως την οδηγεί στη δοξολογία· το σκοτάδι την οδηγεί στην εμπιστοσύνη. Ο πόνος δεν την παραλύει· την ωθεί μπροστά. Η χαρά δεν την εξαπατά· την κατευθύνει στην ευγνωμοσύνη. Γιατί; Επειδή έχει ήδη καταλάβει ότι όλα —απολύτως όλα— μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον Θεό για να την φέρουν πιο κοντά Του, αρκεί να συνεχίσει να υπακούει στον ισχυρό Νόμο Του.

Αν η εγγύτητα με τον Δημιουργό είναι αυτό που επιθυμείς, τότε η απάντηση βρίσκεται μπροστά σου: υπάκουσε. Όχι αύριο. Όχι όταν όλα θα είναι πιο εύκολα. Υπάκουσε τώρα. Όσο πιο πιστός είσαι στις εντολές του Κυρίου, τόσο περισσότερη ειρήνη, προστασία και καθοδήγηση θα βιώνεις. Αυτό κάνει ο Νόμος του Θεού — θεραπεύει, φυλάσσει και οδηγεί στη σωτηρία. Δεν υπάρχει λόγος να αναβάλλεις. Ξεκίνα από σήμερα και γεύσου τον καρπό της υπακοής: απελευθέρωση, ευλογία και αιώνια ζωή εν Χριστώ Ιησού. —Διασκευασμένο από τον William Law. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε ευχαριστώ, επειδή η ασφάλεια της ψυχής μου δεν εξαρτάται από όσα συμβαίνουν γύρω μου, αλλά από την υπακοή μου στο θέλημά Σου. Εσύ είσαι το καταφύγιό μου σε καιρούς φωτός και το στήριγμά μου σε καιρούς σκοταδιού. Δίδαξέ με να μετατρέπω κάθε στιγμή της ζωής μου σε μια νέα ευκαιρία να ρίχνομαι στα χέρια Σου με πίστη και εμπιστοσύνη.

Κύριε, επιθυμώ να ανήκω ολοκληρωτικά σε Εσένα. Ας μη με αποσπά τίποτα σε αυτόν τον κόσμο από την παρουσία Σου, και ας είναι η πιστότητά μου στον Νόμο Σου σταθερή, ακόμη και στις δύσκολες ημέρες. Δώσε μου αποφασιστική καρδιά, που βλέπει στις εντολές Σου τον ασφαλέστερο δρόμο. Ας μην αναβάλλω άλλο αυτή την παράδοση. Ας επιλέγω να υπακούω με χαρά και σταθερότητα.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι η άγκυρα των πιστών ψυχών. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν απόρθητο τείχος που προστατεύει την καρδιά η οποία Σε υπακούει. Οι εντολές Σου είναι ποτάμια ειρήνης που ρέουν προς την αιώνια ζωή. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Κάνε με να γνωρίσω τους δρόμους σου, Κύριε· δίδαξέ με τα μονοπάτια σου» (Ψαλμοί 25:4).

Δεν υπάρχει τίποτα τόσο αγνό, τόσο έντονο, όσο οι πρώτοι ψίθυροι της φωνής του Θεού στην καρδιά μας. Σε αυτές τις στιγμές, το καθήκον είναι ξεκάθαρο — χωρίς σύγχυση, χωρίς καμία αμφιβολία. Όμως, πολλές φορές, περιπλέκουμε αυτό που είναι απλό. Αφήνουμε τα συναισθήματα, τους φόβους ή τις προσωπικές επιθυμίες να μπουν εμπόδιο και έτσι χάνουμε την καθαρότητα της θεϊκής κατεύθυνσης. Αρχίζουμε να «σκεφτόμαστε», να «αναλογιζόμαστε», να «περιμένουμε λίγο ακόμη»… ενώ, στην πραγματικότητα, απλώς αναζητούμε μια δικαιολογία για να μην υπακούσουμε. Η καθυστερημένη υπακοή είναι, στην πράξη, συγκαλυμμένη ανυπακοή.

Ο Θεός δεν μας άφησε στο σκοτάδι. Από την Εδέμ, έκανε ξεκάθαρο τι περιμένει από τα πλάσματά Του: πιστότητα, υπακοή, αγιότητα. Ο ισχυρός Νόμος Του είναι το εγχειρίδιο της αληθινής ευτυχίας. Όμως η επαναστατημένη καρδιά προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει, να διαστρεβλώσει τις Γραφές, να δικαιολογήσει το λάθος — και χάνει χρόνο. Ο Θεός δεν εξαπατάται. Βλέπει την καρδιά. Γνωρίζει τα ενδόμυχα. Και δεν ευλογεί εκείνους που αρνούνται να υπακούσουν. Η ευλογία βρίσκεται πάνω σε εκείνους που παραδίδονται, σε εκείνους που λένε: «Όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό Σου, Κύριε».

Αν θέλεις ειρήνη, αν επιθυμείς να αποκατασταθείς και να βρεις έναν αληθινό σκοπό, υπάρχει μόνο ένας δρόμος: η υπακοή. Μην περιμένεις να νιώσεις έτοιμος, μην περιμένεις να καταλάβεις τα πάντα — απλώς ξεκίνα. Άρχισε να υπακούς, άρχισε να ακολουθείς τις εντολές του Δημιουργού με ειλικρινή καρδιά. Ο Θεός θα δει αυτή την προθυμία και θα έρθει να σε συναντήσει. Θα ανακουφίσει τα βάσανά σου, θα μεταμορφώσει την καρδιά σου και θα σε οδηγήσει στον αγαπημένο Του Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Ο καιρός του δισταγμού τελείωσε. Ο καιρός της υπακοής είναι τώρα. —Διασκευασμένο από τον Frederick William Robertson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Πατέρα, Σε ευχαριστώ επειδή εξακολουθείς να μιλάς στην καρδιά εκείνων που Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Η φωνή Σου είναι ξεκάθαρη για εκείνους που επιθυμούν να υπακούσουν. Δεν θέλω πλέον να εκλογικεύω ούτε να αναβάλλω αυτό που ήδη μου έχεις δείξει. Δώσε μου μια ταπεινή καρδιά, που ανταποκρίνεται πρόθυμα στην κατεύθυνσή Σου. Δίδαξέ με να υπακούω όσο το κάλεσμα είναι ακόμη νωπό, πριν τα συναισθήματά μου παρέμβουν στην αλήθεια Σου.

Κύριε, αναγνωρίζω ότι πολλές φορές υπήρξα ανέντιμος με τον εαυτό μου, προσπαθώντας να δικαιολογήσω την ανυπακοή μου με δικαιολογίες. Όμως σήμερα στέκομαι ενώπιόν Σου με συντετριμμένη καρδιά. Θέλω να εγκαταλείψω το θέλημά μου, την υπερηφάνειά μου, και να ακολουθήσω τους δρόμους Σου με φόβο και αγάπη. Καθοδήγησέ με στον Νόμο Σου, ενίσχυσέ με να τηρώ όλα όσα διέταξες, και καθάρισέ με με την αλήθεια Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι δίκαιος, άγιος και αμετάβλητος. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν αναμμένος φάρος μέσα στο σκοτάδι, που οδηγεί τους πιστούς σε δρόμους ζωής. Οι εντολές Σου είναι σαν σταθερές πέτρες κάτω από τα πόδια, που στηρίζουν εκείνους που εμπιστεύονται Εσένα και αποκαλύπτουν τον δρόμο της αληθινής ειρήνης. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο αιώνιος Θεός είναι το καταφύγιό σου, και οι αιώνιοι βραχίονές Του σε στηρίζουν» (Δευτερονόμιο 33:27).

Υπάρχουν στιγμές που το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ανάπαυση — μια ανάπαυση που ξεπερνά το σώμα και αγγίζει την ψυχή. Και είναι σε αυτόν τον τόπο που οι αιώνιοι βραχίονες του Θεού μάς αγκαλιάζουν. Δεν υπάρχει πιο δυνατή εικόνα της θεϊκής φροντίδας από αυτή: βραχίονες που δεν κουράζονται ποτέ, δεν εγκαταλείπουν ποτέ, δεν αφήνουν ποτέ. Ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουμε το βάρος των μαχών και των αμφιβολιών, Εκείνος στηρίζει με τρυφερότητα όσους επέλεξαν να υπακούσουν. Οι βραχίονες του Κυρίου είναι καταφύγιο, δύναμη, ζωή — αλλά μόνο για εκείνους που ζουν σύμφωνα με το θέλημά Του.

Η υπόσχεση της ανάπαυσης και της φροντίδας δεν είναι για όλους — είναι για τους πιστούς. Ο Θεός αποκαλύπτεται και εκχέει την εύνοιά Του πάνω σε εκείνους που τηρούν τις εντολές Του. Ο ισχυρός Νόμος Του είναι η εύφορη γη όπου κατοικεί η καλοσύνη Του, και έξω από αυτήν απομένει μόνο θλίψη. Όταν αποφασίζεις να ζεις σύμφωνα με αυτόν τον Νόμο, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, δείχνεις ότι εξαρτάσαι μόνο από Εκείνον — και αυτό χαροποιεί βαθιά την καρδιά του Πατέρα. Η υπακοή είναι η γλώσσα που Εκείνος κατανοεί· είναι η διαθήκη που τιμά.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα νιώσεις εξαντλημένος ή χαμένος, θυμήσου: υπάρχουν αιώνιοι βραχίονες απλωμένοι για τους πιστούς. Αυτοί οι βραχίονες δεν προσφέρουν μόνο παρηγοριά, αλλά και δύναμη για να συνεχίσεις. Ο Θεός δεν στηρίζει τον επαναστάτη — στηρίζει τον υπάκουο. Καθοδηγεί και ενδυναμώνει εκείνους που βρίσκουν χαρά στον Νόμο Του. Υπάκουσε, εμπιστεύσου, και θα δεις — η ειρήνη που έρχεται από τον Κύριο είναι πραγματική, η ανάπαυση βαθιά, και η αγάπη που εκχέει πάνω στους δικούς Του είναι αιώνια και ακατανίκητη. —Διασκευασμένο από την Adeline D. T. Whitney. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, πόσο πολύτιμο είναι να γνωρίζω ότι οι αιώνιοι βραχίονές Σου στηρίζουν εκείνους που Σε υπακούν. Σε δύσκολες ημέρες, σε νύχτες σιωπής, είναι η φροντίδα Σου που με φυλάει και η πιστότητά Σου που με ανανεώνει. Σε ευχαριστώ που με περιβάλλεις με την παρουσία Σου και μου δείχνεις ότι εκείνοι που τηρούν τις εντολές Σου δεν θα μείνουν ποτέ μόνοι. Δίδαξέ με να αναπαύομαι σε Εσένα, με καρδιά σταθερή στην υπακοή.

Κύριε, ανανέωσε μέσα μου τον άγιο φόβο που οδηγεί στην πιστότητα. Αφαίρεσε από μέσα μου κάθε υπερηφάνεια και κάθε επιθυμία να ακολουθώ τους δικούς μου δρόμους. Επιλέγω να Σε ευαρεστώ. Θέλω να περπατώ με δικαιοσύνη, επειδή γνωρίζω ότι εκεί φανερώνεται η ευλογία Σου. Είθε η ζωή μου να είναι ζωντανή απόδειξη ότι το να ακολουθεί κανείς τον Νόμο Σου είναι ο μόνος δρόμος προς την αληθινή ειρήνη και την αληθινή σωτηρία.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι καταφύγιο για τους δίκαιους και Καταναλίσκων Πυρ για τους επαναστάτες. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν τείχος δικαιοσύνης που προστατεύει εκείνους που Σε φοβούνται και απορρίπτει εκείνους που Σε περιφρονούν. Οι εντολές Σου είναι σαν σταθερά αστέρια στον ουρανό: ακλόνητες, αμετάβλητες και γεμάτες δόξα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Προσευχηθείτε ώστε ο Κύριος, ο Θεός σας, να μας δείξει τι πρέπει να κάνουμε και πού πρέπει να πάμε» (Ιερεμίας 42:3).

Η ευτυχία δεν είναι κάτι που κατακτάται με ανθρώπινη προσπάθεια ούτε επιβάλλεται στους άλλους με κενές συμβουλές. Είναι φυσική συνέπεια σωστών επιλογών — επιλογών που δεν ευχαριστούν πάντοτε τη δεδομένη στιγμή, αλλά τιμούν τον Θεό. Η πρόσκαιρη απόλαυση μπορεί να γοητεύει, όμως στο τέλος πάντα απαιτεί υψηλό τίμημα. Η υπακοή, από την άλλη, ακόμη κι αν απαιτεί αυταπάρνηση, φέρνει μαζί της ειρήνη, νόημα και, πάνω απ’ όλα, τη θεϊκή επιδοκιμασία. Όταν επιλέγουμε να ακολουθήσουμε τη φωνή του Θεού αντί για τις παρορμήσεις μας, κάνουμε ένα βήμα προς μια πραγματική, διαρκή και αιώνια ευτυχία.

Εδώ έρχεται η φόρμουλα του Θεού: η υπακοή στον ισχυρό Νόμο Του. Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται ξεπερασμένη, όμως είναι το μυστικό της αληθινής ευτυχίας. Ο Θεός δεν μας ζητά τίποτα αδύνατο. Οι εντολές Του δεν είναι βάρος, αλλά προστασία. Είναι ασφαλή μονοπάτια για ειλικρινείς ψυχές. Αυτό που περιμένει από εμάς είναι μόνο το πρώτο βήμα — την απόφαση να υπακούσουμε. Όταν αυτό το βήμα γίνεται με πίστη και ειλικρίνεια, Εκείνος επεμβαίνει. Ενδυναμώνει, ενθαρρύνει και στηρίζει. Ο Θεός δεν εγκαταλείπει ποτέ εκείνον που επιλέγει τον δρόμο της υπακοής.

Και ποιο είναι το τέλος αυτής της πορείας; Είναι ένδοξο. Ο Πατέρας μάς συνοδεύει, μας ευλογεί, ανοίγει πόρτες, θεραπεύει πληγές, μεταμορφώνει την ιστορία μας και μας οδηγεί στο μεγαλύτερο δώρο: τον Ιησού, τον Σωτήρα μας. Τίποτα δεν συγκρίνεται με τη χαρά τού να ζούμε σε διαθήκη με τον Θεό, τηρώντας τις εντολές Του με χαρά και εμπιστοσύνη. Η φόρμουλα είναι στη διάθεσή μας — και λειτουργεί. Υπάκουσε και θα το δεις. —Διασκευασμένο από τον George Eliot. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε ευχαριστώ επειδή δεν μας κρύβεις τον δρόμο προς την αληθινή ευτυχία. Γνωρίζω ότι ο κόσμος προσφέρει συντομεύσεις που φαίνονται καλές, όμως μόνο ο Λόγος Σου είναι ασφαλής. Σήμερα απαρνούμαι την πρόσκαιρη απόλαυση που με απομακρύνει από Εσένα και επιλέγω να Σε υπακούσω, επειδή πιστεύω ότι το θέλημά Σου είναι πάντοτε καλύτερο. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι τη φόρμουλά Σου, ακόμη κι όταν η καρδιά μου κλονίζεται.

Κύριε, αναγνωρίζω ότι χρειάζομαι τη βοήθειά Σου. Μερικές φορές οι επιθυμίες της σάρκας μιλούν πιο δυνατά, όμως δεν θέλω να ζω υποδουλωμένος σε αυτές. Θέλω να είμαι ελεύθερος — ελεύθερος να υπακούω, ελεύθερος να Σε ευαρεστώ, ελεύθερος να ζω σε κοινωνία μαζί Σου. Δημιούργησε μέσα μου μια σταθερή καρδιά, που Σε αγαπά περισσότερο απ’ όσο αγαπά τις δικές της επιθυμίες. Και είθε αυτή η υπακοή να με φέρνει πιο κοντά στο σχέδιό Σου και στην παρουσία Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή αποκαλύπτεις έναν τόσο ξεκάθαρο δρόμο προς την αληθινή ευτυχία. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένα ουράνιο άρωμα που καθαρίζει την ψυχή και γεμίζει τη ζωή με σκοπό. Οι εντολές Σου είναι σαν ακτίνες του ήλιου που ζεσταίνουν την καρδιά και φωτίζουν κάθε βήμα μέσα στο σκοτάδι. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Όλοι οι δρόμοι του Κυρίου είναι έλεος και αλήθεια για εκείνους που τηρούν τη διαθήκη Του και τις μαρτυρίες Του» (Ψαλμοί 25:10).

Αν ο Θεός μας τοποθέτησε σε έναν συγκεκριμένο τόπο, με ορισμένες προκλήσεις, είναι επειδή ακριβώς εκεί θέλει να δοξαστεί μέσα από τη ζωή μας. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Πολλές φορές θέλουμε να φύγουμε, να αλλάξουμε σκηνικό, να περιμένουμε να λυθούν όλα και μετά να υπακούσουμε. Όμως ο Θεός μάς καλεί να υπακούσουμε τώρα, ακριβώς εκεί όπου βρισκόμαστε. Ο τόπος του πόνου, της απογοήτευσης, του αγώνα — εκεί είναι το θυσιαστήριο όπου μπορούμε να Του προσφέρουμε την πιστότητά μας. Και όταν επιλέγουμε να υπακούσουμε μέσα στις αντιξοότητες, εκεί ακριβώς φανερώνεται με δύναμη η βασιλεία του Θεού.

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σε διαρκή αποθάρρυνση, παγιδευμένοι σε κύκλους suffering, πιστεύοντας ότι όλα έχουν χαθεί. Όμως η αλήθεια είναι απλή και μεταμορφωτική: αυτό που λείπει δεν είναι η δύναμη, τα χρήματα ή η αναγνώριση. Αυτό που λείπει είναι η υπακοή. Η υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού — αυτό είναι το μυστικό των ανδρών και των γυναικών που σημάδεψαν την ιστορία της Βίβλου. Δεν ήταν η απουσία αγώνων, αλλά η παρουσία της πιστότητας. Όταν υπακούμε, ο Θεός ενεργεί. Όταν υπακούμε, Εκείνος αλλάζει την πορεία της ιστορίας μας.

Μπορείς να βιώσεις αυτή την αλλαγή σήμερα. Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις τα πάντα ούτε να έχουν λυθεί όλα. Αρκεί να αποφασίσεις μέσα στην καρδιά σου να υπακούσεις στις εντολές του Κυρίου. Όπως συνέβη με τον Αβραάμ, τον Μωυσή, τον Δαβίδ, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και τη Μαρία, ο Θεός θα αρχίσει να ενεργεί στη ζωή σου. Θα σε ελευθερώσει, θα σε ευλογήσει και, πάνω απ’ όλα, θα σε οδηγήσει στον Ιησού για συγχώρηση και σωτηρία. Η υπακοή είναι ο δρόμος. -Διασκευασμένο από τον John Hamilton Thom. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, Θεέ μου, αναγνωρίζω ότι δεν καταλαβαίνω πάντοτε τους δρόμους Σου, αλλά εμπιστεύομαι ότι όλα έχουν έναν σκοπό. Ξέρω πως ο τόπος όπου βρίσκομαι σήμερα δεν είναι τυχαίος. Γι’ αυτό, Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να είμαι πιστός και υπάκουος ακόμη και στις δύσκολες καταστάσεις. Ας μην αφήσω να χαθούν οι ευκαιρίες που μου δίνεις για να φανερώσω τη βασιλεία Σου μέσα από τη ζωή μου.

Αγαπημένε Πατέρα, απομάκρυνε από μέσα μου κάθε αποθάρρυνση και κάθε πνευματική τύφλωση. Δώσε μου υπάκουη καρδιά, πρόθυμη να εκπληρώνει το θέλημά Σου ακόμη κι όταν είναι δύσκολο. Δεν θέλω πια να γυρίζω σε κύκλους ούτε να ζω σε στασιμότητα. Θέλω να ζήσω τον σκοπό Σου και να βιώσω την αλλαγή που μόνο ο Λόγος Σου μπορεί να επιφέρει.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι τόσο σοφός και ελεήμων Πατέρας. Ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω, Εσύ εργάζεσαι για χάρη μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ποτάμι δικαιοσύνης που καθαρίζει, ενδυναμώνει και οδηγεί στη ζωή. Οι εντολές Σου είναι μονοπάτια φωτός μέσα σε έναν κόσμο σκοταδιού, τέλειοι οδηγοί για όποιον επιθυμεί να ζει μέσα σε Εσένα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Οι δίκαιοι κραυγάζουν, ο Κύριος τούς ακούει και τους λυτρώνει από όλες τις θλίψεις τους.» (Ψαλμός 34:17).

Μέσα σε μια γρήγορη καθημερινότητα, είναι εύκολο να παραμελήσουμε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: την κοινωνία μας με τον Θεό. Όμως μην πλανάσαι, αγαπητέ αδελφέ ή αδελφή — δεν υπάρχει αγιασμός χωρίς ποιοτικό χρόνο με τον Κύριο. Αυτή η καθημερινή κοινωνία δεν είναι πολυτέλεια για τους υπερβολικά πνευματικούς, αλλά ανάγκη για όλους μας. Σε αυτήν βρίσκουμε δύναμη για να συνεχίσουμε, σοφία για να αποφασίζουμε και ειρήνη για να αντέχουμε. Και όλα αυτά αρχίζουν με μια επιλογή: την υπακοή. Πριν αναζητήσουμε όμορφα λόγια στην προσευχή ή παρηγοριά στον διαλογισμό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να υπακούσουμε σε όσα ο Θεός έχει ήδη αποκαλύψει σε εμάς.

Δεν ωφελεί να προσπαθούμε να παρακάμψουμε τα στάδια. Η υπακοή στις εντολές του Κυρίου δεν είναι ένα πρόσθετο στοιχείο της πίστης — είναι το ίδιο το θεμέλιο. Πολλοί νομίζουν ότι μπορούν να σχετίζονται με τον Θεό με τον δικό τους τρόπο, αγνοώντας τις οδηγίες Του, σαν να ήταν ένας ανεκτικός πατέρας που τα αποδέχεται όλα. Όμως ο Λόγος είναι σαφής: ο Θεός αποκαλύπτεται σε εκείνους που Τον υπακούν. Όταν αποδεικνύουμε, με συγκεκριμένες πράξεις, ότι παίρνουμε στα σοβαρά το θέλημά Του, Εκείνος ανταποκρίνεται. Δεν αγνοεί τις υπάκουες καρδιές. Αντίθετα, ενεργεί γρήγορα για να μας θεραπεύσει, να μας μεταμορφώσει και να μας οδηγήσει στον Ιησού.

Αν επιθυμείς μια μεταμορφωμένη ζωή, πρέπει να αρχίσεις από την υπακοή. Δεν είναι εύκολο, το ξέρω. Μερικές φορές σημαίνει να απαρνηθούμε κάτι που αγαπάμε ή να αντιμετωπίσουμε την κριτική των άλλων. Όμως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από το να αισθανόμαστε τον Θεό κοντά μας, να ενεργεί στη ζωή μας με δύναμη. Δεν αποκαλύπτεται μέσα στην ανταρσία, αλλά στην ειλικρινή παράδοση. Όταν επιλέγουμε να υπακούμε, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουμε τα πάντα, ο ουρανός κινείται. Και τότε αρχίζει πραγματικά η διαδικασία του αγιασμού — με τις πράξεις πιστότητας που αγγίζουν την καρδιά του Πατέρα. -Διασκευασμένο από τον Henry Edward Manning. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, σε αυτόν τον κόσμο που είναι γεμάτος περισπασμούς και πιέσεις, αναγνωρίζω ότι χρειάζεται να επιστρέψω στο κέντρο: στην παρουσία Σου. Βοήθησέ με να κάνω την υπακοή το πρώτο βήμα της καθημερινής μου πορείας. Ας μην εξαπατώ τον εαυτό μου με κενές μορφές θρησκευτικότητας, αλλά η καρδιά μου ας είναι πάντοτε πρόθυμη να ακολουθεί με ειλικρίνεια τις εντολές Σου. Δίδαξέ με να δίνω προτεραιότητα στον χρόνο μαζί Σου και να μη διαπραγματεύομαι το θέλημά Σου για τίποτα σε αυτόν τον κόσμο.

Κύριε, ενίσχυσέ με να ζω με πιστότητα, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει να κολυμπώ αντίθετα στο ρεύμα. Ξέρω ότι ευαρεστείσαι σε εκείνους που Σε υπακούν από καρδιάς, και αυτό θέλω να είμαι: κάποιος που χαροποιεί την καρδιά Σου με τις πράξεις του, όχι μόνο με τα λόγια. Πλάσε με, μεταμόρφωσέ με, λύτρωσέ με από κάθε πνευματικό πείσμα και οδήγησέ με στην αληθινή κοινωνία μαζί Σου, εκείνη που αναζωογονεί και αποκαθιστά.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι πιστός, δίκαιος και υπομονετικός. Η σοφία Σου είναι τέλεια και οι δρόμοι Σου είναι υψηλότεροι από τους δικούς μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν πηγή φωτός μέσα στο σκοτάδι, που αποκαλύπτει τον δρόμο της ζωής. Οι εντολές Σου είναι σαν πολύτιμα κοσμήματα, που στολίζουν την ψυχή και οδηγούν στην αληθινή ειρήνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο Κύριος είναι εκείνος που προπορεύεται από εσένα· αυτός θα είναι μαζί σου, δεν θα σε αφήσει ούτε θα σε εγκαταλείψει· μη φοβάσαι και μη δειλιάζεις» (Δευτερονόμιο 31:8).

Όταν η ζωή μοιάζει υπερβολικά βαριά, να θυμάσαι: δεν αντιμετωπίζεις τίποτα μόνος. Ο Θεός δεν εγκαταλείπει ποτέ τους δικούς Του. Ακόμη κι όταν δεν Τον βλέπεις, το χέρι Του παραμένει σταθερό, οδηγώντας σε μέσα από τις δυσκολίες. Αντί να αφήσεις τον πόνο ή τον φόβο να σε καταβάλει, αγκύρωσε την ψυχή σου στην εμπιστοσύνη ότι Εκείνος έχει τον έλεγχο. Αυτό που σήμερα μοιάζει αβάσταχτο, στον κατάλληλο καιρό θα το μετατρέψει Εκείνος σε κάτι καλό. Εργάζεται στα παρασκήνια με τελειότητα, και η πίστη σου είναι εκείνη που θα σε κρατήσει σταθερό, ακόμη κι όταν όλα γύρω σου μοιάζουν να καταρρέουν.

Έχεις όμως αναρωτηθεί ποιο ακριβώς είναι αυτό το έργο που ο Θεός επιτελεί στη ζωή σου; Η απάντηση είναι απλή και αμετάβλητη: ο Θεός σε οδηγεί να υπακούσεις στον ισχυρό Νόμο Του. Αυτό είναι το έργο που επιτελεί σε όλους όσοι Τον αγαπούν αληθινά. Δεν εξαναγκάζει κανέναν, αλλά ελκύει με αγάπη εκείνους των οποίων η καρδιά είναι πρόθυμη να ακούσει. Και σε αυτούς αποκαλύπτει τον θαυμαστό Νόμο Του — έναν Νόμο που μεταμορφώνει, ελευθερώνει, προστατεύει, ευλογεί και οδηγεί στη σωτηρία. Μέσω της υπακοής το δημιούργημα αρχίζει να κατανοεί τον σκοπό του.

Και όταν λαμβάνεται αυτή η απόφαση για υπακοή, όλα αλλάζουν. Ο Θεός στέλνει αυτή την πιστή ψυχή στον Υιό Του, και τότε, επιτέλους, η ζωή αρχίζει να αποκτά νόημα. Το κενό φεύγει, η κατεύθυνση έρχεται, και η καρδιά αρχίζει να βαδίζει με ειρήνη. Γι’ αυτό τίποτα δεν είναι σημαντικότερο σε αυτή τη ζωή από το να ακούμε τη φωνή του Θεού και να ακολουθούμε κάθε εντολή που Εκείνος αποκάλυψε μέσω των προφητών και του Ιησού. Αυτός είναι ο στενός, αλλά ασφαλής δρόμος. Στο τέλος του βρίσκεται η αιώνια ζωή. -Ισαάκ Πένινγκτον. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, Θεέ μου, όταν η ζωή μοιάζει βαριά και τα βήματά μου κλονίζονται, βοήθησέ με να θυμάμαι ότι είσαι μαζί μου. Ακόμη κι όταν τα μάτια μου δεν Σε βλέπουν, θέλω να εμπιστεύομαι ότι το χέρι Σου με οδηγεί με αγάπη και πιστότητα. Μην επιτρέψεις να με κυριεύσουν ο πόνος ή ο φόβος. Ενίσχυσε την πίστη μου, ώστε να παραμένω σταθερός ακόμη και μέσα στις καταιγίδες. Γνωρίζω ότι τίποτα δεν ξεφεύγει από τον έλεγχό Σου και ότι χρησιμοποιείς κάθε δυσκολία για να με διαμορφώσεις και να με οδηγήσεις στο θέλημά Σου.

Αποκάλυψέ μου, Πατέρα, το έργο που επιτελείς στη ζωή μου. Γνωρίζω ότι αρχίζει με την υπακοή στον άγιο Νόμο Σου — αυτόν τον ισχυρό Νόμο που μεταμορφώνει, ελευθερώνει, προστατεύει και σώζει. Θέλω να έχω καρδιά πρόθυμη στη φωνή Σου, έτοιμη να ακούσει και διατεθειμένη να υπακούσει. Απομάκρυνε από μέσα μου κάθε υπερηφάνεια και κάθε αντίσταση, και χάρισέ μου τη χαρά να ζω σύμφωνα με τις εντολές Σου. Γνωρίζω ότι σε αυτόν τον δρόμο θα βρω ειρήνη, σκοπό και την αληθινή κατεύθυνση.

Οδήγησέ με, Κύριε, στον αγαπημένο Υιό Σου. Είθε η πιστότητά μου σε Εσένα να με οδηγήσει να γνωρίσω βαθύτερα τον Σωτήρα, Εκείνον που δίνει νόημα στη ζωή και ανοίγει τις πόρτες της αιωνιότητας. Είθε να μην απομακρυνθώ ποτέ από αυτόν τον στενό δρόμο, αλλά να συνεχίσω με perseverance, με αγάπη και με πλήρη παράδοση. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.