«Ποιος θα ανέβει στο όρος του Κυρίου; Και ποιος θα σταθεί στον άγιο τόπο Του; Εκείνος που έχει καθαρά χέρια και αγνή καρδιά» (Ψαλμοί 24:3-4).

Ο ουρανός δεν είναι ένας τόπος στον οποίο μπαίνει κανείς τυχαία ή από συμφέρον. Είναι μια κατοικία που ετοίμασε ο Θεός, προορισμένη για όσους Τον αγαπούν αληθινά — και τους οποίους Εκείνος αγάπησε και μεταμόρφωσε. Οι ουράνιες κατοικίες δεν δίνονται σε αδιάφορες καρδιές, αλλά σε εκείνους που ήδη εδώ έμαθαν να χαίρονται με τα επουράνια. Ο Κύριος ετοιμάζει τον ουρανό, αλλά ετοιμάζει και την καρδιά εκείνου που θα κατοικήσει σε αυτόν, διαμορφώνοντας την ψυχή ώστε να επιθυμεί, να λαχταρά και να βρίσκει χαρά σε ό,τι είναι αιώνιο.

Αυτή η προετοιμασία γίνεται όταν, υπακούοντας στις υψηλές εντολές του Πατέρα, αρχίζουμε να αγαπάμε ό,τι αγαπά Εκείνος. Ο νους γίνεται ευγενέστερος, η καρδιά πιο ανάλαφρη και η ψυχή αρχίζει να αναπνέει την αγία ατμόσφαιρα σαν να βρίσκεται ήδη εκεί. Αυτή η αληθινή πνευματικότητα δεν είναι κάτι εξαναγκασμένο — γεννιέται από την καθημερινή υπακοή, την ειλικρινή επιθυμία να ευαρεστήσουμε τον Πατέρα και την εγκατάλειψη όσων είναι γήινα και κενά.

Ο Πατέρας ευλογεί τους υπάκουους και τους στέλνει στον Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Και αυτοί, ήδη διαμορφωμένοι εσωτερικά, θα κατοικήσουν με χαρά στις αιώνιες κατοικίες. Είθε η ψυχή σου να προετοιμαστεί εδώ, ώστε να είναι έτοιμη για την κατοικία που σου έχει φυλάξει ο Κύριος. — Διασκευασμένο από τον J.C. Philpot. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Άγιε Πατέρα, προετοίμασε την καρδιά μου για να κατοικήσω μαζί Σου. Δεν θέλω απλώς να γνωρίζω για τον ουρανό — θέλω να λαχταρώ τον ουρανό, να ζω για τον ουρανό, να διαμορφωθώ για τον ουρανό. Δίδαξέ με να αγαπώ ό,τι είναι αιώνιο.

Είθε η παρουσία Σου να με μεταμορφώσει από μέσα προς τα έξω και να βρίσκω χαρά στα επουράνια. Απομάκρυνε από μένα καθετί που με δένει με τον κόσμο και γέμισέ με με τη γλυκύτητα της αγιότητάς Σου.

Ω, αγαπημένε μου Θεέ, Σε ευχαριστώ που ετοιμάζεις τόσο τον ουρανό όσο και την καρδιά μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το καλούπι που με διαμορφώνει ώστε να ταιριάζω στο ουράνιο περιβάλλον. Οι εντολές Σου είναι σαν καθαρές αύρες που με ανυψώνουν στην παρουσία Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Οδήγησέ με σε μονοπάτια δικαιοσύνης για χάρη του ονόματός σου. Ακόμη κι αν περπατούσα μέσα από την κοιλάδα της σκιάς του θανάτου, δεν θα φοβόμουν κανένα κακό, γιατί Εσύ είσαι μαζί μου» (Ψαλμοί 23:3-4).

Όταν επιλέγουμε να ζούμε με υπακοή και αφοσίωση, κάτι πολύτιμο αρχίζει να μεγαλώνει στην καρδιά μας: μια σταθερή πίστη, σιωπηλή αλλά ακλόνητη, που κάνει την παρουσία του Θεού πραγματική, ακόμη κι όταν δεν είναι ορατή. Εκείνος γίνεται μέρος των πάντων. Κι ακόμη κι όταν ο δρόμος γίνεται δύσκολος, γεμάτος σκιές και πόνους που κανείς άλλος δεν βλέπει, Εκείνος παραμένει εκεί, σταθερά στο πλευρό μας, καθοδηγώντας κάθε βήμα με αγάπη.

Αυτό το ταξίδι δεν είναι εύκολο. Κάποιες φορές περνάμε βαθιά αγωνία, κρυφή εξάντληση, σιωπηλούς πόνους που ούτε οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι αντιλαμβάνονται. Όμως εκείνος που ακολουθεί τις όμορφες εντολές του Κυρίου βρίσκει σε αυτές κατεύθυνση, παρηγοριά και δύναμη. Ο Πατέρας οδηγεί με τρυφερότητα όσους υπακούν, κι όταν παρεκκλίνουμε, μας διορθώνει με σταθερότητα, αλλά πάντα με αγάπη. Σε όλα, ο σκοπός Του είναι ο ίδιος: να μας οδηγήσει στην αιώνια ανάπαυση κοντά Του.

Ο Πατέρας δεν στέλνει τους επαναστάτες στον Υιό. Όμως σε όσους αφήνονται να καθοδηγηθούν, ακόμη και μέσα στον πόνο, υπόσχεται την παρουσία, την καθοδήγηση και τη νίκη Του. Είθε σήμερα να παραδοθείς με όλη σου την καρδιά στον δρόμο του Κυρίου, γιατί μαζί Του ακόμη και τα πιο σκοτεινά μονοπάτια οδηγούν στο φως. -Διασκευασμένο από τον Henry Edward Manning. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριέ μου, ακόμη κι όταν ο δρόμος μοιάζει μακρύς και μοναχικός, εμπιστεύομαι ότι είσαι μαζί μου. Βλέπεις τους κρυφούς μου αγώνες, τους σιωπηλούς μου πόνους, και σε όλα έχεις έναν σκοπό αγάπης.

Δώσε μου μια πράα και υπάκουη καρδιά, που να ξέρει να Σε ακούει είτε στο απαλό αεράκι είτε στον σταθερό ήχο της διόρθωσής Σου. Είθε να μη χαθώ ποτέ μέσα στο δικό μου θέλημα, αλλά να υποταχθώ στην καθοδήγησή Σου, γνωρίζοντας πως ο προορισμός Σου είναι πάντα η ανάπαυση και η ειρήνη.

Ω, αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που με καθοδηγείς με τόση φροντίδα, ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι η ράβδος που με στηρίζει στα δύσβατα μονοπάτια. Οι εντολές Σου είναι ο ασφαλής δρόμος που με οδηγεί στην ανάπαυσή Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν τον Θεό» (Κατά Ματθαίον 5:8).

Ο ουρανός δεν είναι απλώς ένας μακρινός προορισμός — είναι ο τόπος όπου η παρουσία του Θεού θα γίνεται πλήρως αισθητή, σε όλη την ομορφιά και τη μεγαλοπρέπειά Του. Εδώ στη γη βιώνουμε στιγμιότυπα αυτής της δόξας, αλλά εκεί θα φανερωθεί χωρίς περιορισμούς. Η υπόσχεση ότι μια μέρα θα σταθούμε μπροστά στον Δημιουργό, βλέποντάς Τον όπως είναι, όχι μόνο μας παρηγορεί, αλλά και μας ανυψώνει. Το να γνωρίζουμε ότι πλαστήκαμε για να παρουσιαστούμε ενώπιον του Βασιλιά των βασιλιάδων, πλάι σε ουράνια όντα, αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ζούμε εδώ.

Γι’ αυτό χρειάζεται να ζούμε από τώρα με την καρδιά μας ευθυγραμμισμένη με τις όμορφες εντολές του Κυρίου. Η υπακοή σε όσα αποκάλυψε ο Θεός δεν μας κάνει απλώς καλύτερους ανθρώπους — μας προετοιμάζει για εκείνη τη λαμπρή ημέρα της αιώνιας παρουσίας Του. Ο ουρανός δεν είναι για τους περίεργους, αλλά για τους υπάκουους. Όσοι αναζητούν με ειλικρίνεια τον Πατέρα και βαδίζουν στους δρόμους που Εκείνος χάραξε, θα υψωθούν από τη σκόνη αυτού του κόσμου για να αντικρίσουν τη δόξα του Υψίστου.

Ο Πατέρας ευλογεί τους υπάκουους και τους οδηγεί στον Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Είθε η ζωή σου σήμερα να είναι μια συνειδητή προετοιμασία για εκείνη την αιώνια συνάντηση. Ζήσε σαν άνθρωπος που έχει κληθεί να παρουσιαστεί ενώπιον του θρόνου — με ταπεινοφροσύνη, ευλάβεια και πιστότητα. — Διασκευασμένο από τον H. Melvill. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Ύψιστε Κύριε, πόσο μεγάλη είναι η υπόσχεση ότι μια μέρα θα σταθώ μπροστά Σου! Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνω πώς θα είναι, η καρδιά μου γεμίζει ελπίδα γνωρίζοντας ότι θα δω τη δόξα Σου να αποκαλύπτεται πλήρως.

Δίδαξέ με να ζω σαν άνθρωπος που Σε προσμένει. Είθε κάθε επιλογή που κάνω εδώ στη γη να φανερώνει την επιθυμία μου να είμαι μαζί Σου. Είθε η σημερινή μου υπακοή να είναι σημάδι της ελπίδας που έχω για το αύριο.

Ω, αγαπημένε μου Θεέ, Σε ευχαριστώ που με κάλεσες σε αυτόν τον ένδοξο προορισμό. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι ο δρόμος που με προετοιμάζει για τη συνάντηση με το πρόσωπό Σου. Οι εντολές Σου είναι τα σκαλοπάτια που με οδηγούν στην αιωνιότητα μαζί Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Δεν θα μπει στη βασιλεία των ουρανών καθένας που μου λέει: Κύριε, Κύριε!, αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου, ο οποίος είναι στους ουρανούς» (Ματθαίος 7:21).

Υπάρχει κάτι που όλοι πρέπει να μάθουμε: οι ανθρώπινες ιδέες, θεωρίες και ερμηνείες μας για τον Θεό είναι περιορισμένες και παροδικές. Κανένα θεολογικό σύστημα δεν είναι από μόνο του η αιώνια αλήθεια· είναι απλώς προσωρινές δομές, χρήσιμες για κάποιο διάστημα, όπως ο αρχαίος Ναός. Αυτό που παραμένει και αγγίζει την καρδιά του Θεού δεν είναι οι απόψεις μας, αλλά η ζωντανή πίστη και η έμπρακτη υπακοή. Η αληθινή ενότητα ανάμεσα στα παιδιά του Θεού δεν θα προέλθει από τη δογματική συμφωνία, αλλά από την ειλικρινή αφοσίωση και την υπηρεσία προς τον Κύριο, με αγάπη και ευλάβεια.

Ο Ιησούς δεν μας κάλεσε να γίνουμε δάσκαλοι ιδεών, αλλά να εφαρμόζουμε το θέλημα του Πατέρα. Δίδαξε μια πίστη που ξεπερνά τα λόγια, αποδεικνύεται στην καθημερινή ζωή και οικοδομείται πάνω στον βράχο της υπακοής. Και αυτή η πίστη, σταθερή στις θαυμαστές εντολές του Θεού, είναι εκείνη που ενώνει, μεταμορφώνει και οδηγεί στον αληθινό χριστιανισμό. Όταν παύουμε να υπερασπιζόμαστε τις απόψεις μας και αρχίζουμε να ζούμε την αποκαλυμμένη αλήθεια, το φως του Θεού λάμπει δυνατά στις μικρές μας κοινότητες, φέρνοντας πραγματική ενότητα και ζωή άφθονη.

Ο Πατέρας ευλογεί και στέλνει τους υπάκουους στον Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Είθε σήμερα να επιλέξεις όχι μόνο να πιστεύεις με τον νου, αλλά και να υπακούς με την καρδιά και να υπηρετείς με τα χέρια. —Διασκευασμένο από τον J. M. Wilson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε Θεέ, λύτρωσέ με από τη ματαιότητα των απόψεων και οδήγησέ με να αναζητώ την ουσία του αιώνιου. Ας μη συγχέω τη γνώση με την αγιότητα ούτε τα λόγια με την υπακοή. Δίδαξέ με να εκτιμώ ό,τι έχει πραγματικά σημασία.

Βοήθησέ με να προάγω την ενότητα όπου βρίσκομαι, όχι απαιτώντας να σκέφτονται όλοι το ίδιο, αλλά ζώντας με ταπεινοφροσύνη και υπηρετώντας με αγάπη. Είθε η μαρτυρία μου να είναι ισχυρότερη από κάθε επιχείρημα και η ζωή μου να μιλά για την αλήθεια Σου.

Ω, αγαπημένε Πατέρα, Σε ευχαριστώ που μου δείχνεις ότι ο αληθινός χριστιανισμός βρίσκεται στην υπακοή και την αγάπη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το θεμέλιο που στηρίζει την αληθινή πίστη. Οι εντολές Σου είναι οι γέφυρες που ενώνουν όσους επιθυμούν να ζουν για Σένα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Τα πάντα τα έκανε όμορφα στον καιρό τους· έβαλε επίσης την αιωνιότητα στην καρδιά του ανθρώπου» (Εκκλησιαστής 3:11).

Δεν ήταν η τύχη ούτε ο εχθρός που μας έφερε ακριβώς σε αυτή την εποχή. Ο ίδιος ο Θεός όρισε αυτή τη γενιά ως πεδίο μάχης μας, ως το μερίδιό μας στην ιστορία. Αν μας έβαλε εδώ, είναι επειδή εδώ καλούμαστε να ζήσουμε, να αγωνιστούμε και να υπακούσουμε. Δεν θα ωφελούσε να ευχόμαστε ευκολότερες μέρες, γιατί ο κατάλληλος καιρός είναι τώρα — και η χάρη βρίσκεται στο να τον αντιμετωπίζουμε με θάρρος, ευλάβεια και αλήθεια. Κάθε δυσκολία είναι ένα θεϊκό εργαλείο που ξυπνά μέσα μας μια βαθύτερη, πιο σοβαρή, πιο αληθινή πίστη.

Μέσα σε αυτές τις δύσκολες μέρες μαθαίνουμε να παύουμε να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας και να παραδινόμαστε στην καθοδήγηση των θαυμαστών εντολών του Κυρίου. Όταν διαλύεται η εύκολη πίστη, αποκαλύπτεται η αληθινή πίστη. Και υπακούοντας σε όσα έχει ήδη πει ο Θεός, βαδίζοντας εκεί όπου έχει ήδη χαράξει τον δρόμο, ενδυναμωνόμαστε για να συνεχίσουμε. Η εποχή που ζούμε απαιτεί σταθερότητα και διάκριση — και ακριβώς αυτά καλλιεργεί μέσα μας η υπακοή στον Νόμο του Πατέρα.

Ο Πατέρας ευλογεί τους υπάκουους και τους οδηγεί στον Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Είθε σήμερα να επιλέξεις να ζήσεις αυτή την εποχή με θάρρος και ταπεινοφροσύνη, εμπιστευόμενος όχι τη δική σου δύναμη, αλλά τη σοφία του Θεού, που σε κάλεσε σε αυτήν ακριβώς τη στιγμή της ιστορίας. — Διασκευή από τον John F. D. Maurice. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Θεέ, Εσύ γνωρίζεις τους καιρούς και τις εποχές, και ξέρω πως Εσύ διάλεξες αυτόν τον καιρό για μένα. Δεν θέλω να αποφύγω την ευθύνη να ζήσω σήμερα, εδώ, όπως επιθυμεί ο Κύριος.

Βοήθησέ με να μη λαχταρώ ένα ευκολότερο παρελθόν, αλλά να γίνω σταθερός και πιστός στο παρόν που ετοίμασε ο Κύριος. Δίδαξέ με να πιστεύω με ωριμότητα, να υπακούω με θάρρος και να βαδίζω με τα μάτια στραμμένα στο θέλημά Σου.

Αγαπημένε Κύριε, Σε ευχαριστώ που με έβαλες σε αυτή την εποχή με έναν σκοπό. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το πηδάλιο που με καθοδηγεί ακόμη και μέσα σε αντίθετους ανέμους. Οι εντολές Σου είναι το στέρεο έδαφος όπου μπορώ να βαδίζω, ακόμη κι όταν όλα γύρω μου μοιάζουν αβέβαια. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Κι εσείς, σαν ζωντανές πέτρες, οικοδομείστε σε πνευματικό οίκο, για να είστε άγιο ιερατείο» (Α΄ Πέτρου 2:5).

Η ζωή που ζούμε εδώ είναι το εργοτάξιο για κάτι πολύ μεγαλύτερο και ενδοξότερο. Καθώς πορευόμαστε σε αυτή τη γη, είμαστε σαν ακατέργαστες πέτρες σε λατομείο, που διαμορφώνονται, λαξεύονται και προετοιμάζονται με σκοπό. Κάθε χτύπημα της θλίψης, κάθε αδικία που υπομένουμε, κάθε πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι μέρος του θεϊκού έργου — γιατί η θέση μας δεν είναι εδώ, αλλά στο μεγαλειώδες ουράνιο οικοδόμημα που ανεγείρει ο Κύριος, αόρατο στα μάτια μας, αλλά βέβαιο και αιώνιο.

Σε αυτή τη διαδικασία προετοιμασίας, η υπακοή στις όμορφες εντολές του Θεού είναι απαραίτητη. Εκείνος μας μετρά με ακρίβεια, σαν με το νήμα της στάθμης, και θέλει η καρδιά μας να ευθυγραμμιστεί πλήρως με το θέλημά Του. Αυτό που σήμερα μοιάζει μόνο με πόνο ή δυσφορία είναι στην πραγματικότητα μια προσαρμογή που γίνεται από τα χέρια του Δημιουργού, ώστε μια μέρα να ενταχθούμε στην τέλεια αρμονία του αιώνιου ναού Του. Εδώ είμαστε ακόμη χωρισμένοι, διασκορπισμένοι — αλλά εκεί θα είμαστε ένα σώμα, σε τέλεια ενότητα, ο καθένας στη θέση που του αρμόζει.

Ο Θεός αποκαλύπτει τα σχέδιά Του μόνο στους υπάκουους. Είθε να δεχτείς με πίστη το έργο του Πατέρα στη ζωή σου και να επιλέξεις να διαμορφωθείς σύμφωνα με το θέλημά Του. Γιατί όσοι αφήνονται να προετοιμαστούν θα οδηγηθούν, στον κατάλληλο καιρό, για να γίνουν μέρος του ουράνιου ναού — όπου κατοικεί η πληρότητα του Θεού. —Διασκευασμένο από τον J. Vaughan. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Ένδοξε Κύριε, ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω τους σκοπούς Σου, εμπιστεύομαι τα χέρια Σου που με διαμορφώνουν. Ξέρω πως κάθε δύσκολη στιγμή έχει αιώνια αξία, γιατί προετοιμάζεις την ψυχή μου για κάτι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι βλέπω τώρα.

Δώσε μου υπομονή και πίστη για να δεχτώ το έργο του Πνεύματός Σου. Είθε να είμαι σαν ζωντανή πέτρα, έτοιμη να προσαρμοστεί στο σχέδιό Σου. Δίδαξέ με να υπακούω και να παραδίδομαι ολοκληρωτικά στο θέλημά Σου, ακόμη κι όταν με πληγώνει προτού με θεραπεύσει.

Ω αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που με συμπεριλαμβάνεις στην οικοδόμηση του αιώνιου ναού Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το μέτρο που με ευθυγραμμίζει με τον ουρανό. Οι εντολές Σου είναι πιστά εργαλεία που με λαξεύουν με τελειότητα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο φόβος του Κυρίου είναι η αρχή της σοφίας, και η γνώση του Αγίου είναι σύνεση» (Παροιμίες 9:10).

Υπάρχει μεγάλη δύναμη όταν η καρδιά, ο νους και η σοφία πορεύονται μαζί υπό την καθοδήγηση του Θεού. Η αγάπη είναι εκείνη που κινεί την ύπαρξή μας· χωρίς αυτήν, η ψυχή αποκοιμιέται, αδιάφορη για τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο νους, με τη σειρά του, είναι δύναμη και ικανότητα, ένα εργαλείο που μας δόθηκε από τον Δημιουργό για να κατανοούμε την αλήθεια. Όμως η σοφία, που έρχεται από ψηλά, είναι εκείνη που τα ενώνει όλα και μας δείχνει κάτι ανώτερο: να ζούμε σύμφωνα με την αιώνια φύση μας, αντανακλώντας τον ίδιο τον χαρακτήρα του Θεού.

Αυτή ακριβώς η σοφία, που αποκαλύπτεται στις θαυμαστές εντολές του Κυρίου, διαμορφώνει τη ζωή μας στην αγιότητα. Δεν σβήνει την ουσία μας· αντίθετα, ολοκληρώνει την ύπαρξή μας, μεταμορφώνοντας τη φύση σε χάρη, την κατανόηση σε φως και την αγάπη σε ζωντανή πίστη. Όταν υπακούμε σε όσα αποκάλυψε ο Θεός, υψωνόμαστε πάνω από τα συνηθισμένα. Η σοφία μάς οδηγεί να ζούμε ως παιδιά της αιωνιότητας, με σκοπό, ισορροπία και βάθος.

Ο Πατέρας αποκαλύπτει τα σχέδιά Του μόνο στους υπάκουους. Και καθώς ενώνουμε την καρδιά, τον νου και την υπακοή μας με τους υψηλούς δρόμους του Κυρίου, Εκείνος μάς μεταμορφώνει και μας προετοιμάζει να σταλούμε στον Υιό, για λύτρωση και πληρότητα. Είθε αυτό το τριπλό σχοινί να παραμένει γερό μέσα μας, σήμερα και πάντοτε. —Διασκευασμένο από τον J. Vaughan. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Θεέ, πόσο όμορφη είναι η σοφία Σου! Μας δημιούργησες με καρδιά, νου και ψυχή, και μόνο κοντά σε Σένα όλα αυτά τα μέρη βρίσκονται σε τέλεια αρμονία. Βοήθησέ με να ζω με σκοπό και να μην αφήνω ανεκμετάλλευτα τα χαρίσματα που μου έδωσε ο Κύριος.

Δίδαξέ με να αγαπώ με αγνότητα, να σκέφτομαι καθαρά και να πορεύομαι με σοφία. Είθε να μη χωρίσω ποτέ την πίστη από τη λογική ούτε την αγάπη από την αλήθεια, αλλά όλα μέσα μου να αγιάζονται από την παρουσία και τον λόγο Σου.

Ω, αγαπημένε Πατέρα, Σε ευχαριστώ που μου δείχνεις ότι η αληθινή σοφία προέρχεται από Εσένα. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι η πηγή που εναρμονίζει την ύπαρξή μου με την αιωνιότητα. Οι εντολές Σου είναι ιερά νήματα που ενώνουν τον νου, την καρδιά και την ψυχή σε τέλεια ενότητα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Δες, σήμερα σου προτείνω τη ζωή και το καλό, τον θάνατο και το κακό… Διάλεξε, λοιπόν, τη ζωή» (Δευτερονόμιο 30:15,19).

Ο Θεός μάς δίνει κάτι που είναι ταυτόχρονα δώρο και ευθύνη: τη δύναμη να επιλέγουμε. Από την αρχή της πορείας μας, Εκείνος μάς πλησιάζει και ρωτά: «Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις να σου δώσω». Η ζωή δεν είναι ένα ρεύμα που μας παρασύρει άσκοπα· είναι ένα πεδίο αποφάσεων, όπου κάθε επιλογή αποκαλύπτει τι υπάρχει στην καρδιά. Το να αγνοούμε αυτό το κάλεσμα ή απλώς να αρνούμαστε να επιλέξουμε είναι ήδη μια επιλογή. Και αυτό που καθορίζει τη μοίρα μας δεν είναι οι περιστάσεις γύρω μας, αλλά η κατεύθυνση που αποφασίζουμε να ακολουθήσουμε μέσα σε αυτές.

Όμως αυτή η επιλογή δεν γίνεται στο κενό· πρέπει να θεμελιώνεται στην υπακοή στον θαυμαστό δρόμο που χάραξε ο Θεός. Δεν μας δίνει μόνο το δικαίωμα να επιλέγουμε, αλλά μας δείχνει και τη σωστή πορεία μέσα από τις υπέροχες εντολές Του. Όταν κάποιος προσπαθεί να ζήσει με τον δικό του τρόπο, αγνοώντας τη φωνή του Δημιουργού, η ζωή γίνεται απώλεια και η ψυχή σβήνει σιγά σιγά. Όταν, όμως, επιλέγουμε να υπακούμε, ακόμη και μέσα στον αγώνα, γινόμαστε ανίκητοι, γιατί κανένα κακό δεν μπορεί να μας καταβάλει χωρίς τη συγκατάθεσή μας.

Ο Πατέρας ευλογεί τους υπάκουους και τους οδηγεί στον Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Σήμερα, μπροστά στο θεϊκό κάλεσμα, διάλεξε με σοφία. Διάλεξε να υπακούσεις, να ζήσεις και να νικήσεις — γιατί ο δρόμος του Θεού είναι ο μόνος που οδηγεί στην πλήρη ζωή. — Διασκευασμένο από τον Herber Evans. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Δίκαιε Πατέρα, μπροστά στη φωνή Σου που με καλεί να επιλέξω, προσκυνώ με ευλάβεια. Δεν θέλω να ζω σαν κάποιος που αποφεύγει την ευθύνη της απόφασης, αλλά σαν άνθρωπος που κατανοεί τη βαρύτητα και την ομορφιά τού να Σε ακολουθεί με αλήθεια.

Βάλε μέσα μου το θάρρος να πω ναι στο θέλημά Σου και όχι στους δρόμους που μόνο φαίνονται καλοί. Δίδαξέ με να επιλέγω με σοφία, πίστη και υπακοή, γιατί ξέρω πως μόνο σε Σένα βρίσκεται η αληθινή νίκη.

Αγαπημένε Κύριε, Σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ελευθερία να επιλέγω, καθώς και τους σωστούς δρόμους που πρέπει να ακολουθώ. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι αναμμένη δάδα στα σταυροδρόμια της ζωής. Οι εντολές Σου είναι σταθερές άγκυρες που κρατούν την ψυχή μου ασφαλή σε καιρούς αποφάσεων. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ζητάτε, και θα σας δοθεί· αναζητάτε, και θα βρείτε· χτυπάτε, και θα σας ανοιχτεί» (Κατά Ματθαίον 7:7).

Ο Κύριος, με την αγαθότητά Του, ανοίγει μπροστά μας πόρτες και ευκαιρίες — ακόμη και για τα επίγεια πράγματα, μας προσκαλεί να ζητήσουμε: «Ζήτησε ό,τι θέλεις να σου δώσω». Όμως το να ζητά κανείς δεν είναι μια κενή πράξη. Η αληθινή προσευχή πηγάζει από μια ειλικρινή καρδιά, πρόθυμη να κινηθεί προς αυτό που ζήτησε. Ο Θεός δεν ανταμείβει την τεμπελιά ούτε χύνει ευλογίες πάνω σε επιφανειακές επιθυμίες. Όσοι ζητούν αληθινά αποδεικνύουν την ειλικρίνειά τους με πράξεις, επιμονή και δέσμευση στα μέσα που ο ίδιος ο Θεός έχει ορίσει.

Ακριβώς σε αυτό το σημείο η υπακοή στον θαυμαστό Νόμο του Κυρίου γίνεται απαραίτητη. Οι εντολές δεν είναι εμπόδια στην εκπλήρωση των αιτημάτων μας, αλλά ασφαλή μονοπάτια μέσα από τα οποία Εκείνος μας οδηγεί σε όσα θέλει να μας δώσει. Η προσευχή που συνοδεύεται από προσπάθεια και πιστότητα έχει μεγάλη αξία ενώπιον του Πατέρα. Και όταν ζητούμε και πορευόμαστε σύμφωνα με το θέλημά Του, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως το αποτέλεσμα θα είναι ευλογία.

Ο Πατέρας ευλογεί τους υπάκουους και τους οδηγεί στον Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Αν έχεις παρακαλέσει για κάτι, εξέτασε αν βαδίζεις στους σωστούς δρόμους. Ο Θεός τιμά την πίστη που εκφράζεται με πράξεις, και η ειλικρινής προσευχή, όταν ενώνεται με την υπακοή, αλλάζει τη μοίρα μας. — Διασκευασμένο από τον F. W. Farrar. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, βοήθησέ με να αναζητώ με ειλικρίνεια όλα όσα χρειάζομαι. Ας μην είναι τα λόγια μου ενώπιόν Σου κενά ή βιαστικά, αλλά ας πηγάζουν από μια καρδιά που Σε τιμά αληθινά.

Δώσε μου προθυμία να ενεργώ σύμφωνα με το θέλημά Σου και να ακολουθώ τα βήματα που Εσύ ο ίδιος έχεις προετοιμάσει. Δίδαξέ με να εκτιμώ τους δρόμους Σου και να μένω σταθερός σε αυτούς, καθώς περιμένω την απάντηση στις προσευχές μου.

Ω, πιστέ μου Θεέ, Σε ευχαριστώ που με διδάσκεις ότι η αληθινή προσευχή συμπορεύεται με την υπακοή. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι ο χάρτης που με καθοδηγεί σε κάθε απόφαση. Οι εντολές Σου είναι σαν φωτεινά μονοπάτια που με οδηγούν στις υποσχέσεις Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο δίκαιος θα ζήσει με την πίστη του· κι αν υποχωρήσει, η ψυχή μου δεν ευαρεστείται σ’ αυτόν» (Αββακούμ 2:4).

Η αληθινή πίστη δεν φανερώνεται στις στιγμές της βιασύνης, αλλά στη σταθερή πορεία, ακόμη κι όταν οι καρποί αργούν να φανούν. Ο Θεός σπάνια ολοκληρώνει το έργο Του μονομιάς. Εργάζεται σταδιακά, σε χρόνους και εποχές, όπως μεγαλώνει αργά ένα γερό δέντρο από έναν σχεδόν αόρατο σπόρο. Κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζουμε, κάθε σιωπηλή αναμονή, είναι μια δοκιμασία που δυναμώνει ό,τι είναι γνήσιο και αποκαλύπτει ό,τι είναι μόνο επιφανειακό. Κι εκείνος που πιστεύει αληθινά μαθαίνει να περιμένει χωρίς να εγκαταλείπει, ακόμη κι όταν βρίσκεται μπροστά στις πιο δύσκολες και ακατανόητες προκλήσεις.

Αυτή η διαδικασία ωρίμανσης απαιτεί κάτι περισσότερο από υπομονή — απαιτεί υποταγή στην καθοδήγηση του Πατέρα, ο οποίος μας οδηγεί με σοφία μέσα από τις όμορφες εντολές Του. Η πίστη που δεν βιάζεται είναι η ίδια πίστη που υπακούει, βήμα βήμα, στις αιώνιες διδασκαλίες του Θεού. Και μέσα από αυτή την πιστή πορεία ο Πατέρας μάς δοκιμάζει και μας προετοιμάζει, ξεχωρίζοντας όσους πραγματικά ανήκουν σ’ Εκείνον από όσους απλώς φαίνονται να Του ανήκουν.

Ο Πατέρας δεν στέλνει επαναστάτες στον Υιό. Σε όσους όμως επιμένουν, ακόμη κι όταν δεν βλέπουν τα πάντα καθαρά, Εκείνος αποκαλύπτει τον δρόμο και τους οδηγεί στη σωτηρία. Μείνε σταθερός, εμπιστεύσου και υπάκουε, γιατί ο χρόνος του Θεού είναι τέλειος και όσοι Τον εμπιστεύονται δεν θα ντροπιαστούν ποτέ. — Διασκευασμένο από τον J.C. Philpot. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριέ μου, μάθε με να περιμένω τον κατάλληλο καιρό, χωρίς να παραπονιέμαι και χωρίς να εγκαταλείπω. Δώσε μου την υπομονή που φανερώνει τη δύναμη της πίστης και διαμορφώνει τον χαρακτήρα μου σύμφωνα με το θέλημά Σου. Μην επιτρέψεις να βιάζομαι, αλλά βοήθησέ με να πορεύομαι με γαλήνη.

Δυνάμωσέ με για να υπακούω, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν αργά ή δύσκολα. Θύμισέ μου ότι η πνευματική ανάπτυξη, όπως και η φυσική, χρειάζεται χρόνο — και ότι κάθε βήμα είναι πολύτιμο όταν μένω σταθερός στους δρόμους Σου.

Ω, αγαπημένε μου Θεέ, Σε ευχαριστώ που εργάζεσαι μέσα μου με υπομονή και σκοπό. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν τη βροχή που κάνει την αληθινή πίστη να βλασταίνει στην καρδιά μου. Οι εντολές Σου είναι ασφαλή σκαλοπάτια στο ταξίδι προς την πνευματική ωριμότητα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.