«Τα πρόβατά μου ακούνε τη φωνή μου· εγώ τα γνωρίζω, και με ακολουθούν. Εγώ τους δίνω αιώνια ζωή· ποτέ δεν θα χαθούν, και κανείς δεν θα τα αρπάξει από το χέρι μου» (Ιωάννης 10:27-28).
Το να ακούμε τη φωνή του Κυρίου είναι ένα δώρο που έρχεται από ψηλά και αντανακλά τη πνευματική διάκριση που αποκτούμε στη διαδρομή μας μαζί Του. Μπορούμε να μετρήσουμε την πνευματική μας ανάπτυξη από την ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε αυτή τη γλυκιά και απαλή φωνή ανάμεσα στους θορύβους του εγώ και στους περισπασμούς της καθημερινότητας. Είναι μια πολύτιμη και αναγκαία ικανότητα για τον χριστιανό, ειδικά όταν οι επιθυμίες της καρδιάς που εστιάζει στον εαυτό φαίνονται τόσο πιο δυνατές και επίμονες.
Είναι αλήθεια ότι χρειαζόμαστε ένα προσεκτικό αυτί για να συλλάβουμε τη φωνή του Κυρίου μέσα στα βάσανά μας, αλλά ίσως να χρειαζόμαστε ακόμη μεγαλύτερη ευαισθησία για να τη διακρίνουμε στις μέρες της χαράς. Το σούρουπο και οι θλίψεις συχνά μας κάνουν πιο στοχαστικούς και συνειδητούς για την εξάρτησή μας από τον Θεό, ενώ η λάμψη του μεσημεριού και οι στιγμές γιορτής μπορούν να μας αποσπάσουν και να μας απομακρύνουν από αυτή την αντίληψη. Γι’ αυτό είναι ουσιώδες να καλλιεργούμε μια πρόθυμη καρδιά και ένα νου ευθυγραμμισμένο με το θείο θέλημα, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις.
Η φωνή του Θεού γίνεται πιο καθαρή και διακριτή όταν παίρνουμε τη σταθερή απόφαση να υπακούμε σε ό,τι έχει ήδη αποκαλυφθεί στις Γραφές, τις άγιες εντολές Του. Αυτή η εκούσια και συνεχής υπακοή δημιουργεί μια πνευματική αρμονία που μας επιτρέπει να ακούμε και να ακολουθούμε την κατεύθυνση του Κυρίου, ακόμη και μέσα στους περισπασμούς και τις προκλήσεις του κόσμου. Είναι στην υπακοή που βρίσκουμε την αληθινή κοινωνία με τον Θεό και την ικανότητα να ακούμε τη φωνή Του σε κάθε στιγμή της ζωής. -Προσαρμοσμένο από τον John Jowett. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ για το πολύτιμο δώρο του να ακούω τη φωνή Σου, αυτή τη γλυκιά και απαλή καθοδήγηση που φωτίζει τον δρόμο μου. Αναγνωρίζω ότι, ανάμεσα στους θορύβους του κόσμου και στους περισπασμούς της ίδιας μου της καρδιάς, συχνά είναι δύσκολο να διακρίνω την κατεύθυνσή Σου. Βοήθησέ με να καλλιεργήσω πνευματική ευαισθησία ώστε να Σε ακούω καθαρά, είτε στις στιγμές του πόνου είτε στις χαρές που μου χαρίζει η ζωή.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ευθυγραμμίσεις την καρδιά και τον νου μου με το θέλημά Σου. Δώσε μου τη χάρη να αναζητώ τη φωνή Σου, όχι μόνο όταν έχω ανάγκη, αλλά και στις μέρες της γιορτής, ώστε η κοινωνία μου μαζί Σου να μην εξαρτάται από τις περιστάσεις. Δίδαξέ με να υπακούω στις εντολές Σου με ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα, γιατί ξέρω ότι σε αυτή την υπακοή μπορώ να Σε ακούω πιο καθαρά και να βρίσκω κατεύθυνση στη διαδρομή μου.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε δοξάζω για την άπειρη υπομονή Σου και γιατί αποκαλύπτεσαι σε μένα με τόσο αγαπητικό τρόπο. Σε ευχαριστώ που ποτέ δεν παύεις να μιλάς, ακόμη κι όταν εγώ αποτυγχάνω να ακούσω. Είθε η ζωή μου να είναι μια συνεχής απάντηση στη φωνή Σου, αντανακλώντας την κοινωνία που βρίσκω σε Σένα και τη χαρά του να Σε υπακούω με όλη μου την ύπαρξη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου και εγώ περπατούμε χέρι-χέρι, γιατί αυτός με κρατά στον σωστό δρόμο. Οι εντολές Σου είναι σαν αστέρια που φωτίζουν τις σκοτεινές νύχτες της ζωής μου, φέρνοντας ελπίδα και κατεύθυνση. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
