«Καθένας που έρχεται σε μένα και ακούει τα λόγια μου και τα εφαρμόζει, μοιάζει με έναν άνθρωπο που, χτίζοντας ένα σπίτι, έσκαψε, άνοιξε βαθύ χαντάκι και έθεσε το θεμέλιο πάνω στον βράχο» (Λουκάς 6:47-48).
Κάποιες ζωές είναι θλιβερά επιφανειακές· βρίσκουν τη μεγαλύτερη χαρά τους στις αισθήσεις και ασχολούνται ολοκληρωτικά με ασήμαντα πράγματα, όπως παιδιά που παίζουν χωρίς να ανησυχούν για το βαθύτερο νόημα της ύπαρξης. Δεν υπάρχει σε αυτές βαθιά σκέψη, υψηλό συναίσθημα ή αληθινός σκοπός. Αυτή η επώδυνη επιπολαιότητα είναι ένα από τα πιο εμφανή χαρακτηριστικά της εποχής μας, όπου η σοβαρότητα, ο σεβασμός και η αφοσίωση βρίσκονται ξεκάθαρα σε παρακμή.
Οτιδήποτε είναι καλύτερο από το να ξοδεύεις τη ζωή κυνηγώντας περαστικές και κενές καινοτομίες. Είναι πολύ πιο πολύτιμο να είσαι σαν ένα ερημωμένο δέντρο, εκτεθειμένο στην πεδιάδα, λυγισμένο από την καταιγίδα και γυμνό από το κρύο και τον άνεμο, αν αυτό μας οδηγεί να βαθύνουμε τις ρίζες μας και να ενισχύσουμε τον χαρακτήρα μας. Καλύτερα αυτό παρά να είσαι ένας θάμνος πράσινος εξωτερικά, αλλά με ρηχές ρίζες, ανίκανος να σταθεί μπροστά στις προκλήσεις της ζωής.
Αν θέλουμε πραγματικά να ανυψωθούμε με τον Ιησού, πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά τις οδηγίες του Πατέρα του Ιησού, που είναι οι εντολές Του. Όποιος κατανοεί την αξία της αιωνιότητας, κατανοεί και την αξία της υπακοής. Το να ακολουθούμε τις εντολές του Θεού είναι κάτι παραπάνω από καθήκον· είναι ο μόνος δρόμος για μια ουσιαστική και διαρκή ζωή, ριζωμένη σε αυτό που είναι αιώνιο και όχι στις επιπολαιότητες αυτού του κόσμου. -Προσαρμοσμένο από τον W. L. Watkinson. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, αναγνωρίζω ότι, σε έναν κόσμο γεμάτο επιπολαιότητες, είναι εύκολο να παρασυρθώ από περαστικά πράγματα που δεν προσθέτουν τίποτα στην ψυχή. Βοήθησέ με να επιδιώκω μια ζωή με βαθιές ρίζες σε Σένα, μια ζωή που να μην είναι μόνο εμφάνιση, αλλά να αντανακλά χαρακτήρα διαμορφωμένο από την αλήθεια και την αγιότητά Σου. Δεν θέλω να είμαι σαν αυτούς που κυνηγούν το κενό· θέλω να ζω με σκοπό και νόημα, εστιασμένος σε ό,τι είναι αιώνιο.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να φυτέψεις την καρδιά μου σταθερά στις εντολές Σου. Δώσε μου τη δύναμη να αντιμετωπίζω τις καταιγίδες της ζωής με την εμπιστοσύνη ότι θα με ενισχύσουν και θα με κάνουν να μεγαλώσω. Είθε η χαρά μου να μην προέρχεται από τους περισπασμούς του κόσμου, αλλά από την παρουσία Σου και τις ευλογίες της υπακοής στον Λόγο Σου. Δίδαξέ με να εκτιμώ ό,τι είναι διαρκές και να απορρίπτω το περαστικό.
Ω, αιώνιε Κύριε, Σε δοξάζω γιατί το θέλημά Σου είναι τέλειο και η αλήθεια Σου αμετάβλητη. Σε ευχαριστώ που μας δίνεις εντολές που όχι μόνο μας καθοδηγούν, αλλά μας ριζώνουν σε μια ζωή που Σε ευχαριστεί και αντανακλά την αγάπη Σου. Βοήθησέ με να ζω με σεβασμό και σοβαρότητα, περπατώντας με τον Ιησού και αναζητώντας πάντα τη δόξα Σου πάνω απ’ όλα. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο δυνατός Νόμος Σου είναι για μένα πιο πολύτιμος από όλους τους θησαυρούς του κόσμου. Οι εντολές Σου είναι σαν σπόροι φυτεμένοι στην καρδιά μου, που ανθίζουν σε διαρκείς χαρές. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
