«Άρχισα να σου δίνω τη γη… άρχισε να την κατακτάς» (Δευτερονόμιο 2:31).
Η Αγία Γραφή μιλά επανειλημμένα για τη σημασία του να περιμένουμε τον Θεό. Αυτό το μάθημα είναι κρίσιμο, διότι η ανυπομονησία μας με τους χρόνους του Θεού συχνά μας φέρνει σε δύσκολες καταστάσεις. Ζούμε σε μια εποχή βιασύνης και αμεσότητας, αλλά ο Θεός εργάζεται στον τέλειο δικό Του χρόνο, διαμορφώνοντας τη ζωή μας και προετοιμάζοντας την καρδιά μας για τις ευλογίες που επιθυμεί να μας δώσει. Όταν προσπαθούμε να μαζέψουμε τους καρπούς πριν ωριμάσουν, καταλήγουμε απογοητευμένοι. Με τον ίδιο τρόπο, όταν επιμένουμε σε γρήγορες απαντήσεις στις προσευχές μας, ξεχνάμε ότι πολλές φορές πρέπει να περάσουμε από μια διαδικασία μεταμόρφωσης πριν είμαστε έτοιμοι να λάβουμε αυτό που ζητήσαμε.
Ο Θεός μας προσκαλεί να περπατήσουμε μαζί Του, αλλά συχνά παραπονιόμαστε ότι ο ρυθμός Του είναι πολύ αργός. Αυτή η αντίληψη συμβαίνει επειδή, πολλές φορές, η ζωή μας δεν είναι ευθυγραμμισμένη με τις εντολές Του. Ο Θεός δεν αργεί· περιμένει υπομονετικά να προσαρμόσουμε την καρδιά μας και τις επιλογές μας στο θέλημά Του. Όταν υπακούμε στις οδηγίες Του, αρχίζουμε να κατανοούμε τον χρόνο Του και να βλέπουμε πώς κάθε στιγμή αναμονής είναι μέρος του τέλειου σχεδίου Του για εμάς.
Πρέπει να θυμόμαστε ότι οι ευλογίες και η προστασία του Θεού είναι κρατημένες για εκείνους που επιλέγουν να ακούσουν και να υπακούσουν στη φωνή Του. Δεν μπορούμε να απαιτούμε να μας ακολουθεί στους δικούς μας δρόμους, όταν αρνούμαστε να βαδίσουμε στα μονοπάτια που Εκείνος έχει ετοιμάσει για εμάς. Μόνο όταν αποφασίζουμε να ακολουθήσουμε τις οδηγίες Του, τις άγιες και τέλειες εντολές Του, βιώνουμε την αληθινή κοινωνία με τον Κύριο, περπατώντας στον ίδιο ρυθμό και απολαμβάνοντας την ειρήνη και τη χαρά που μόνο Εκείνος μπορεί να προσφέρει. -Προσαρμοσμένο από τον J. R. Miller. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι πολλές φορές είμαι ανυπόμονος και θέλω τα πράγματα να συμβούν στον δικό μου χρόνο, ξεχνώντας ότι Εσύ εργάζεσαι στον τέλειο δικό Σου ρυθμό. Βοήθησέ με να θυμάμαι ότι κάθε στιγμή αναμονής είναι μέρος του σχεδίου Σου για να διαμορφώσεις την καρδιά μου και να προετοιμάσεις τη ζωή μου για τις ευλογίες που έχεις φυλάξει. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι σε Σένα, ακόμα και όταν η απάντηση αργεί, γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν αργείς και πάντα ενεργείς με σοφία και αγάπη.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ευθυγραμμίσεις την καρδιά μου με τις εντολές Σου, ώστε να μπορώ να κατανοώ καλύτερα τον χρόνο Σου και να περπατώ σύμφωνα με το θέλημά Σου. Δώσε μου πνεύμα υπακοής, ώστε να μην περιμένω μόνο τις ευλογίες Σου, αλλά και να είμαι έτοιμος να τις δεχτώ την κατάλληλη στιγμή. Βοήθησέ με να προσαρμόσω τις επιλογές και τις πράξεις μου στον δρόμο Σου, εμπιστευόμενος ότι, κάνοντάς το, θα βρω ειρήνη και χαρά ακόμα και στις πιο μακρές αναμονές.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω που είσαι τόσο υπομονετικός μαζί μου, ακόμα και όταν παραπαίω και αμφισβητώ τα σχέδιά Σου. Σε ευχαριστώ για την πιστότητά Σου και που πάντα εργάζεσαι για το καλό μου, ακόμα και όταν δεν καταλαβαίνω τους δρόμους Σου. Είθε η ζωή μου να είναι μια έκφραση εμπιστοσύνης σε Σένα, και να μάθω να περπατώ στον ρυθμό Σου, απολαμβάνοντας την κοινωνία και τις ευλογίες που μόνο Εσύ μπορείς να προσφέρεις. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι ο πιστός φάρος μου που φωτίζει τα βήματά μου. Αγαπώ τις εντολές Σου, γιατί είναι τα φτερά που με ανυψώνουν πάνω από τις θλίψεις της ζωής. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
