«Έτσι ανταποδίδετε στον Κύριο, λαέ ανόητε και αμαθή; Δεν είναι αυτός ο Πατέρας σας, ο Δημιουργός σας, που σας έπλασε και σας διαμόρφωσε;» (Δευτερονόμιον 32:6).
Δεν είμαστε εμείς που δημιουργήσαμε τον εαυτό μας, και αυτή η πραγματικότητα μας υπενθυμίζει ότι δεν μπορούμε να είμαστε κυρίαρχοι του εαυτού μας. Ανήκουμε στον Θεό, που μας έπλασε, μας λύτρωσε και μας αναγέννησε με το έλεός Του. Μερικές φορές, ειδικά στη νεότητα ή σε καιρούς ευημερίας, μπορεί να φαίνεται ελκυστική η ιδέα να είμαστε ανεξάρτητοι, κύριοι των επιλογών μας και αφέντες της μοίρας μας. Όμως αυτή η ψεύτικη ανεξαρτησία είναι απλώς μια ψευδαίσθηση, που με τον καιρό διαλύεται. Ανακαλύπτουμε ότι η ζωή χωρίς εξάρτηση από τον Θεό δεν είναι φυσική, δεν μας στηρίζει σε στιγμές δοκιμασίας και δεν μας οδηγεί στον αιώνιο σκοπό.
Ως πλάσματα, έχουμε δύο βασικά καθήκοντα: την ευγνωμοσύνη και την υπακοή. Ευγνωμοσύνη επειδή λάβαμε το δώρο της ζωής από τα χέρια του Δημιουργού, που μας αγάπησε και μας κάλεσε στην ύπαρξη. Και υπακοή, διότι μόνο ακολουθώντας τις εντολές του Θεού βρίσκουμε τον δρόμο προς την αληθινή ζωή και ειρήνη. Δεν πρόκειται για περιορισμό, αλλά για γνήσια ελευθερία – ελευθερία που προέρχεται από το να βρισκόμαστε στο κέντρο του θελήματος του Θεού, ζώντας όπως Εκείνος μας δημιούργησε να ζούμε, σε κοινωνία μαζί Του και σε υποταγή στα σχέδιά Του.
Η υπακοή είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα προς τον πιο υψηλό προορισμό που ο Θεός έχει ετοιμάσει για εμάς: να κατοικούμε μαζί Του στην αιωνιότητα, στην ουράνια κατοικία που ο Ιησούς υποσχέθηκε να ετοιμάσει. Μόνο μέσω της πιστής υπακοής θα φτάσουμε σε αυτόν τον ένδοξο στόχο. Όταν επιλέγουμε να ακολουθούμε τις εντολές Του, δεν αναγνωρίζουμε μόνο την κυριαρχία Του, αλλά βρίσκουμε και τη χαρά να ζούμε για τον σκοπό που μας έδωσε, γευόμενοι μια πρόγευση της αιώνιας ζωής που μας περιμένει. -Διασκευασμένο από J. H. Newman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, αναγνωρίζω ότι δεν ήμουν εγώ που με δημιούργησα, αλλά Εσύ, που με την καλοσύνη Σου με έπλασες, με λύτρωσες και με αναγέννησες. Μερικές φορές, ο κόσμος με δελεάζει με την ψευδαίσθηση της ανεξαρτησίας, αλλά ξέρω ότι η αληθινή ασφάλεια και ο σκοπός βρίσκονται μόνο σε Σένα. Βοήθησέ με να απορρίπτω κάθε ιδέα αυτάρκειας και να εξαρτώμαι από Σένα σε κάθε τομέα της ζωής μου, εμπιστευόμενος την αγάπη και την καθοδήγησή Σου.
Πατέρα μου, σήμερα έρχομαι ενώπιόν Σου με ευγνωμοσύνη για το πολύτιμο δώρο της ζωής και για την υπομονή Σου να με καθοδηγείς. Δίδαξέ με να ζω με υπακοή στις εντολές Σου, κατανοώντας ότι δεν είναι περιορισμοί, αλλά δρόμοι προς την αληθινή ελευθερία. Είθε να ζω στο κέντρο του θελήματός Σου, σε κοινωνία μαζί Σου και σε υποταγή στα σχέδιά Σου, βιώνοντας την ειρήνη και τη χαρά που μόνο Εσύ μπορείς να δώσεις.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε δοξάζω που ετοιμάζεις έναν αιώνιο και ένδοξο προορισμό για όσους Σου υπακούν. Σε ευχαριστώ για την υπόσχεσή Σου για ουράνιες κατοικίες και που μας δείχνεις τον δρόμο προς αυτές μέσα από τον Λόγο Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου με κρατά σταθερό στους σκοπούς Σου. Αγαπώ τις εντολές Σου, γιατί είναι σαν πηγή καθαρού νερού που καθαρίζει το πνεύμα μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
