«Ο Νικόδημος απάντησε και του είπε: Πώς μπορεί να γίνει αυτό;» (Ιωάννης 3:9).
Αυτή η ερώτηση του Νικόδημου αντικατοπτρίζει μια συνηθισμένη στάση μεταξύ εκείνων που δυσκολεύονται να αποδεχθούν το υπερφυσικό. Σε πνευματικά ζητήματα, ιδιαίτερα σε αυτά μεγάλης σημασίας, η συνεχής αμφιβολία συνήθως έχει βαθιά ρίζα: την υπερηφάνεια της ανθρώπινης λογικής. Ο ορθολογιστής τοποθετεί τον εαυτό του στο κέντρο των πάντων, περιμένοντας ο Θεός να χωρέσει μέσα στη δική του περιορισμένη λογική, αντί να υποταχθεί ταπεινά στον Δημιουργό. Αντί να αναζητήσει τον Θεό με ανοιχτή καρδιά, απαιτεί αποδείξεις που να ικανοποιούν τη δική του προσωπική οπτική, καθιστώντας τον εαυτό του κριτή εκείνου που μόνο με την πίστη μπορεί να κατανοηθεί.
Αυτή η ίδια νοοτροπία συνεχίζει να υπάρχει και σήμερα. Κρίνουμε τα πάντα με βάση όσα ήδη πιστεύουμε, αρνούμενοι να αποδεχθούμε οτιδήποτε δεν ευθυγραμμίζεται με τις προϋπάρχουσες απόψεις μας. Αυτός ο πνευματικός εγωκεντρισμός μας καθιστά ανθεκτικούς στην αλήθεια και, ακόμη χειρότερα, στην υπακοή. Διότι όποιος τοποθετεί τον εαυτό του ως κριτή του θελήματος του Θεού δύσκολα θα υποταχθεί στις εντολές Του.
Αυτή η ανθρωποκεντρική στάση είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους πολλοί δεν υπακούν στους νόμους του Θεού. Όποιος αντιστέκεται στην υπακοή φυσικά απομακρύνεται από τον Δημιουργό, καθιστάμενος ανίκανος να βιώσει την ειρήνη και τις ευλογίες που τόσο αναζητά. Η καρδιά που σκληρύνεται από την αμφιβολία και την υπερηφάνεια χάνει την ευκαιρία να ζήσει πλήρως στην παρουσία του Θεού. Η αληθινή ειρήνη και η αληθινή αφθονία έρχονται όταν σταματάμε να προσπαθούμε να χωρέσουμε τον Θεό στη λογική μας και παραδινόμαστε στην υπακοή, εμπιστευόμενοι ότι οι δρόμοι Του είναι ανώτεροι από τους δικούς μας. Μόνο έτσι μπορούμε να ζήσουμε όλα τα καλά που Εκείνος έχει ετοιμάσει για όσους πραγματικά Τον ακολουθούν. -Προσαρμοσμένο από τον J. H. Newman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η ανθρώπινη λογική, όταν καθοδηγείται από υπερηφάνεια, γίνεται εμπόδιο για να κατανοήσουμε και να αποδεχθούμε το θέλημά Σου. Όμως ξέρω ότι Εσύ είσαι μεγαλύτερος από κάθε ανθρώπινη κατανόηση, και ότι η γνήσια πίστη εκδηλώνεται στην παράδοση και στην υπακοή, όχι στην απαίτηση αποδείξεων που να ικανοποιούν τη δική μας οπτική. Δίδαξέ με να Σε εμπιστεύομαι χωρίς επιφυλάξεις, τοποθετώντας την εμπιστοσύνη μου στη δική Σου σοφία και όχι στη δική μου.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να αφαιρέσεις από εμένα κάθε ίχνος αντίστασης ή υπερηφάνειας που με εμποδίζει να υποταχθώ πλήρως στο θέλημά Σου. Δεν θέλω να είμαι σαν εκείνους που κρίνουν την αλήθεια Σου με βάση τις απόψεις τους, αλλά κάποιος που Σε αναζητά με ανοιχτή και ταπεινή καρδιά. Βοήθησέ με να μην σκληρύνω την καρδιά μου μπροστά στις εντολές Σου, γιατί ξέρω ότι η αληθινή ειρήνη και αφθονία μπορούν να βρεθούν μόνο στην απόλυτη υπακοή σε Εσένα.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί οι δρόμοι Σου είναι ανώτεροι από τους δικούς μου και η σοφία Σου είναι τέλεια. Σε ευχαριστώ γιατί μας καλείς όχι να υποταχθούμε στη δική μας κατανόηση, αλλά να ζήσουμε σύμφωνα με την αλήθεια Σου, που είναι αιώνια και αμετάβλητη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με καθοδηγεί με σοφία και αλήθεια. Κάθε μέρα βρίσκω χαρά στις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
