«Να είσαι δυνατός και θαρραλέος· μην φοβάσαι ούτε να αποθαρρύνεσαι!» (Α΄ Χρονικών 22:13).
Αν και είναι ουσιώδες να ασκούμε υπομονή και πραότητα μπροστά στις εξωτερικές δυσκολίες και στη συμπεριφορά των άλλων, αυτές οι αρετές γίνονται ακόμη πιο πολύτιμες όταν εφαρμόζονται στους εσωτερικούς μας αγώνες. Οι πιο απαιτητικοί μας αγώνες, συχνά, δεν προέρχονται απ’ έξω, αλλά από μέσα μας – αδυναμίες, αβεβαιότητες, αποτυχίες και ταραχές της ψυχής. Εκείνες τις στιγμές, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τους περιορισμούς μας, το να επιλέγουμε να ταπεινωνόμαστε μπροστά στον Θεό και να υποτασσόμαστε στο θέλημά Του είναι μία από τις βαθύτερες πράξεις πίστης και πνευματικής ωριμότητας που μπορούμε να προσφέρουμε.
Είναι αξιοπερίεργο πώς, πολλές φορές, καταφέρνουμε να είμαστε πιο υπομονετικοί με τους άλλους παρά με τον εαυτό μας. Όταν όμως σταματάμε, συλλογιζόμαστε και παίρνουμε τη σταθερή απόφαση να αγκαλιάσουμε με ειλικρίνεια τον πανίσχυρο Νόμο του Θεού, κάτι εξαιρετικό συμβαίνει. Η υπακοή γίνεται ένα πνευματικό κλειδί που ανοίγει τα μάτια μας. Εκείνο που πριν φαινόταν συγκεχυμένο, τώρα αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Αποκτούμε διάκριση, και η πνευματική όραση που μας δίνεται λειτουργεί σαν βάλσαμο: γαληνεύει την ψυχή και φέρνει κατεύθυνση.
Αυτή η κατανόηση είναι πολύτιμη. Μας δείχνει ξεκάθαρα τι περιμένει ο Θεός από εμάς και μας βοηθά να αποδεχτούμε με ειρήνη τη διαδικασία της μεταμόρφωσης. Η υπακοή, τότε, γίνεται πηγή υπομονής, χαράς και σταθερότητας. Η ψυχή που υποτάσσεται στο θέλημα του Κυρίου και βαδίζει με υπακοή βρίσκει όχι μόνο απαντήσεις, αλλά και τη γαλήνη να γνωρίζει ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο – τον δρόμο της ειρήνης και της ζωής με νόημα. – Διασκευασμένο από τον William Law. Εις το επανιδείν, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ γιατί μου δείχνεις ότι η αληθινή υπομονή και πραότητα δεν εφαρμόζονται μόνο στις εξωτερικές προκλήσεις, αλλά και στις μάχες μέσα μου. Πολλές φορές, είναι οι δικές μου αδυναμίες, αμφιβολίες και αποτυχίες που με αποθαρρύνουν περισσότερο. Όταν υποτάσσομαι στο θέλημά Σου, αντί να παλεύω μόνος μου, βιώνω κάτι βαθύ: η καλοσύνη Σου με φτάνει και με στηρίζει.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με βοηθήσεις να είμαι υπομονετικός με τον εαυτό μου, όπως προσπαθώ να είμαι και με τους άλλους. Δώσε μου θάρρος να αντιμετωπίζω τους περιορισμούς μου χωρίς απελπισία και σοφία να στηρίζομαι στον πανίσχυρο Νόμο Σου ως ασφαλή οδηγό. Ξέρω ότι, όταν αποφασίζω να υπακούω με ειλικρίνεια, τα μάτια μου ανοίγουν, και εκείνο που πριν φαινόταν συγκεχυμένο αρχίζει να γίνεται ξεκάθαρο. Χάρισέ μου αυτή τη διάκριση που προέρχεται από την υπακοή, αυτό το βάλσαμο που γαληνεύει την ψυχή μου και φέρνει κατεύθυνση στο περπάτημά μου.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί μου χαρίζεις κατανόηση και ειρήνη όταν επιλέγω να βαδίζω στους δρόμους Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι σαν καθρέφτης που μου αποκαλύπτει με αγάπη ποιος είμαι και ποιος μπορώ να γίνω εν Σοί. Οι εντολές Σου είναι σαν σταθερές ράγες κάτω από τα πόδια μου, φέρνοντας σταθερότητα, χαρά και τη γλυκιά βεβαιότητα ότι βρίσκομαι στον δρόμο της αιωνιότητας. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
