«Αναπαύσου στον Κύριο και περίμενε Αυτόν» (Ψαλμοί 37:7).
Ανακάλυψα ότι η κοινωνία με τον Θεό πηγαίνει πολύ πέρα από το να απομακρυνόμαστε από τον θόρυβο του κόσμου – είναι να μάθουμε να σιγάζουμε τον νου, να ησυχάζουμε την καρδιά και απλώς να στεκόμαστε μπροστά Του με ήσυχη και ευλαβική προσοχή. Είναι σε αυτόν τον τόπο της εσωτερικής ησυχίας που η ψυχή αρχίζει να λαμβάνει την πνευματική τροφή που ο Κύριος αποφασίζει να προσφέρει. Μερικές φορές είναι πολύ, άλλες φορές φαίνεται λίγο στα μάτια μας, αλλά ποτέ δεν είναι τίποτα. Ο Θεός ποτέ δεν μας αφήνει με άδεια χέρια όταν παρουσιαζόμαστε μπροστά Του με ειλικρίνεια και ταπεινοφροσύνη.
Αυτή η σιωπηλή αναμονή βαθαίνει κάτι πολύτιμο μέσα μας: την ταπεινοφροσύνη και την υπακοή. Η ψυχή που μαθαίνει να περιμένει τον Θεό γίνεται πιο ευαίσθητη, πιο υποτακτική και πιο γεμάτη πίστη. Αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι μόνη. Οι υπάκουοι του Κυρίου φέρουν μέσα τους μια πραγματική ασφάλεια – τη βεβαιότητα ότι ο Θεός είναι κοντά. Είναι σαν η παρουσία Του να γίνεται αισθητή στον αέρα, στο περπάτημα, στην αναπνοή. Και αυτή η συνεχής παρουσία είναι, χωρίς αμφιβολία, η μεγαλύτερη από όλες τις ευλογίες για εκείνους που αγαπούν τον Κύριο και αγαπούν τον πανίσχυρο Νόμο Του.
Γιατί λοιπόν να αντισταθούμε; Γιατί να μην υπακούσουμε σε αυτόν τον τόσο πιστό, τόσο στοργικό και τόσο άξιο Θεό; Είναι ο μόνος δρόμος για την αληθινή ευτυχία – εδώ και στην αιωνιότητα. Κάθε εντολή που μας δίνει είναι μια έκφραση της φροντίδας Του, μια πρόσκληση να ζήσουμε την πραγματικότητα του ουρανού, ήδη εδώ στη γη. -Προσαρμοσμένο από τη Mary Anne Kelty. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ γιατί μου έδειξες ότι η αληθινή κοινωνία μαζί Σου είναι μια εσωτερική παράδοση, μια ανάπαυση της ψυχής στην παρουσία Σου. Όταν ησυχάζω την καρδιά και σιωπώ τον νου, αντιλαμβάνομαι ότι Εσύ είσαι εκεί, έτοιμος να θρέψεις την ψυχή μου με ό,τι χρειάζομαι εκείνη τη στιγμή. Είσαι ένας πιστός Θεός, που ποτέ δεν παύεις να αγγίζεις την ειλικρινή καρδιά που στέκεται μπροστά Σου με ευλάβεια.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με διδάξεις να περιμένω σιωπηλά, με ταπεινοφροσύνη και πίστη. Θέλω να είμαι μια ψυχή ευαίσθητη στη φωνή Σου, υποτακτική στο θέλημά Σου, υπάκουη στον πανίσχυρο Νόμο Σου. Να μην αποσπώμαι από θορύβους ή βιασύνες, αλλά να μάθω την αξία αυτής της αναμονής που με μεταμορφώνει εσωτερικά. Δώσε μου αυτή την ασφάλεια που μόνο οι πιστοί Σου δούλοι γνωρίζουν – τη βαθιά βεβαιότητα ότι Εσύ είσαι κοντά, ότι περπατάς μαζί μου και με στηρίζεις σε κάθε βήμα. Να μην χάσω ποτέ το προνόμιο να Σε αισθάνομαι τόσο παρόντα.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί η παρουσία Σου είναι η μεγαλύτερη ευλογία που μπορώ να έχω σε αυτή τη ζωή. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι σαν την πνοή του ουρανού που δροσίζει την κουρασμένη ψυχή και καθοδηγεί την χαμένη καρδιά. Οι εντολές Σου είναι σαν νότες ενός αιώνιου τραγουδιού, που νανουρίζουν την ψυχή με ειρήνη και οδηγούν στην τέλεια αγάπη Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
