«Και όταν ο λαός παραπονιόταν, αυτό δυσαρεστούσε τον Κύριο» (Αριθμοί 11:1).
Υπάρχει βαθιά ομορφιά σε μια καρδιά που παραδίδεται στον Θεό με χαρά και ευγνωμοσύνη, ακόμη και μέσα στις θλίψεις. Όταν αποφασίζουμε να υπομένουμε με πίστη όλα όσα επιτρέπει ο Κύριος, γινόμαστε μέτοχοι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον ίδιο μας τον εαυτό. Η πνευματική ωριμότητα δεν βρίσκεται στην αποφυγή του πόνου, αλλά στο να γνωρίζουμε πώς να τον αντιμετωπίζουμε με ταπεινοφροσύνη, εμπιστευόμενοι ότι υπάρχει σκοπός σε κάθε δοκιμασία. Και ο άνθρωπος που, με όλη τη δύναμη που του δίνει ο Θεός, δεσμεύεται να εκπληρώνει πιστά το άγιο θέλημα του Κυρίου, ζει με τιμή ενώπιον του ουρανού.
Είναι συνηθισμένο να αναζητούμε παρηγοριά μιλώντας για τους πόνους μας σε όλους γύρω μας. Όμως η σοφία βρίσκεται στο να τα φέρνουμε όλα μόνο στον Κύριο — με ταπεινοφροσύνη, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς ανταρσία. Ακόμη και στις προσευχές μας, πρέπει να προσαρμόζουμε την εστίασή μας. Αντί να κραυγάζουμε μόνο για ανακούφιση, πρέπει να ζητούμε από τον Θεό να μας διδάξει να υπακούμε και να μας ενδυναμώνει ώστε να προχωρούμε με πιστότητα στον ισχυρό Νόμο Του. Αυτό το αίτημα, αν είναι ειλικρινές, μεταμορφώνει τα πάντα. Διότι η υπακοή στις θαυμάσιες εντολές του Θεού δεν λύνει απλώς το πρόβλημα — θεραπεύει τη ρίζα, αποκαθιστά την ψυχή και εγκαθιδρύει μια ειρήνη που ο κόσμος δεν μπορεί να δώσει.
Εκείνος που αποφασίζει να ζει έτσι βρίσκει κάτι ένδοξο: φιλία με τον Θεό. Όπως συνέβη με τον Αβραάμ, εκείνος που υπακούει, εκείνος που παραδίδεται ολοκληρωτικά στο θέλημα του Υψίστου, γίνεται δεκτός ως φίλος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος τίτλος, ούτε πιο θαυμάσια ανταμοιβή. Η ειρήνη που γεννιέται από αυτή τη φιλία δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις. Είναι σταθερή, διαρκής, αιώνια — καρπός μιας ζωής διαμορφωμένης από την υπακοή στον άγιο, τέλειο και αιώνιο Νόμο του Θεού. —Διασκευασμένο από τον John Tauler. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.
Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Πατέρα, Σε ευχαριστώ για την ευκαιρία να παραδώσω ολοκληρωτικά τη ζωή μου σε Εσένα, ακόμη και μέσα στις θλίψεις. Δεν θέλω να ξεφύγω από εκείνο που ο Κύριος έχει ορίσει για μένα, αλλά να το υπομένω με χαρά και ευγνωμοσύνη, εμπιστευόμενος ότι όλα συνεργούν για το καλό εκείνων που Σε αγαπούν και Σε υπακούν. Δώσε μου, Κύριε, τη δύναμη που έρχεται από ψηλά, ώστε να εκπληρώνω το θέλημά Σου σε κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου.
Κύριε, αποφασίζω σήμερα να πάψω να εστιάζω μόνο στις δυσκολίες μου. Θέλω, στις προσευχές μου, να αναζητώ κάτι μεγαλύτερο: κατανόηση, σοφία και δύναμη για να υπακούω στον ισχυρό Νόμο Σου με ακεραιότητα και ευλάβεια. Ας σιωπήσει το στόμα μου ενώπιον των ανθρώπων και ας ανοίξει η καρδιά μου ενώπιόν Σου με ταπεινοφροσύνη και πίστη. Δίδαξέ με να πορεύομαι σύμφωνα με τις θαυμάσιες εντολές Σου, διότι γνωρίζω πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος προς την αληθινή ειρήνη.
Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι πιστός σε εκείνους που Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν θεϊκή σφραγίδα πάνω σε εκείνους που Σε αγαπούν, εξασφαλίζοντάς τους ανάπαυση ακόμη και μέσα στις καταιγίδες. Οι εντολές Σου είναι σαν χρυσά κλειδιά που ανοίγουν τις πόρτες της φιλίας μαζί Σου και της ειρήνης που ξεπερνά κάθε κατανόηση. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
