“Όλα είναι εναντίον μου” (Γένεση 42:36).

Πολλοί άνθρωποι επιθυμούν να έχουν δύναμη, αλλά λίγοι είναι πρόθυμοι να περάσουν από τη διαδικασία που απαιτείται για να τη λάβουν. Πώς παράγεται αυτή η δύναμη; Κάποτε, παρατηρώντας μια μεγάλη γεννήτρια ενέργειας, ρωτήσαμε έναν τοπικό εργάτη: “Πώς παράγεται ο ηλεκτρισμός εδώ;” Απάντησε απλά: “Με περιστροφή και τριβή. Η τριβή δημιουργεί το ηλεκτρικό ρεύμα.” Αυτή η εξήγηση ισχύει και για την πνευματική ζωή. Όταν ο Θεός θέλει να μας δώσει περισσότερη δύναμη, επιτρέπει περισσότερη τριβή, περισσότερη πίεση. Όμως, πολλοί απορρίπτουν αυτή τη διαδικασία και προσπαθούν να ξεφύγουν από την πίεση, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να ενδυναμωθούν.

Το πραγματικό ερώτημα είναι: Τι θέλει ο Θεός από εμάς ώστε να αποκτήσουμε δύναμη, ειρήνη και ευτυχία; Ο Θεός θέλει να Τον ακούμε, και το να ακούμε τον Θεό σημαίνει να υπακούμε σε ό,τι έχει αποκαλύψει μέσω των προφητών Του και του Υιού Του, Ιησού. Η υπακοή δημιουργεί τριβή, επειδή πολλοί γύρω μας ενοχλούνται όταν βλέπουν κάποιον να ζει σύμφωνα με το Νόμο του Θεού. Ο κόσμος απορρίπτει την υπακοή επειδή προτιμά τον ευκολότερο δρόμο, το δρόμο της προσαρμογής. Όμως αυτή η τριβή είναι που παράγει πνευματική δύναμη. Όσο περισσότερο υποτασσόμαστε στο θέλημα του Θεού, τόσο περισσότερο μας ενδυναμώνει για να αντιμετωπίζουμε κάθε περίσταση.

Αν είμαστε πρόθυμοι να αντιμετωπίσουμε αυτή την αντίθεση, τότε η δύναμη και οι ευλογίες θα ρέουν όπως το ηλεκτρικό ρεύμα από τη γεννήτρια. Η τριβή της υπακοής μας διαμορφώνει, μας ενδυναμώνει και μας καθιστά ικανούς να ζούμε μια ζωή γεμάτη από τον Κύριο. Ο Θεός δεν μας κάλεσε σε μια ζωή άνεσης, αλλά σε μια ζωή πιστότητας, όπου η δύναμή Του φανερώνεται σε εκείνους που, ό,τι κι αν κοστίσει, επιλέγουν να υπακούσουν. -Προσαρμοσμένο από τον A. B. Simpson. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι πολλές φορές θέλουμε δύναμη χωρίς να είμαστε πρόθυμοι να περάσουμε από τη διαδικασία που απαιτείται για να τη λάβουμε. Αλλά καταλαβαίνω ότι Εσύ είσαι Αυτός που επιτρέπει τις πιέσεις για να μας ενδυναμώσεις, να μας διαμορφώσεις και να μας καταστήσεις ικανούς να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά Σου. Βοήθησέ με να μην αποφεύγω αυτή τη διαδικασία, αλλά να την αντιμετωπίζω με θάρρος και επιμονή.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με διδάξεις να Σε ακούω πραγματικά, όχι μόνο με τα αυτιά, αλλά με ειλικρινή υπακοή της καρδιάς μου. Ξέρω ότι το να ακολουθώ τις εντολές Σου μπορεί να προκαλέσει τριβή, επειδή ο κόσμος απορρίπτει την υπακοή και προτιμά τον δρόμο της προσαρμογής. Όμως εγώ θέλω να παραμείνω σταθερός, ακόμα και μπροστά στις αντιθέσεις. Δώσε μου δύναμη να συνεχίσω να ακολουθώ το Νόμο Σου, ό,τι κι αν κοστίσει, γιατί ξέρω ότι σε αυτόν τον δρόμο βρίσκω την αληθινή ειρήνη, ευτυχία και τη δύναμή Σου να ενεργεί στη ζωή μου.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί ενδυναμώνεις εκείνους που επιλέγουν να Σε υπακούσουν. Σε ευχαριστώ γιατί η τριβή της υπακοής δεν είναι μάταιη, αλλά παράγει πνευματική δύναμη και μας φέρνει πιο κοντά σε Σένα. Είθε να μη φοβηθώ ποτέ τις επιθέσεις και τα χλευάσματα εξαιτίας της υπακοής, αλλά το επίκεντρό μου να είναι να ευαρεστώ τον Πατέρα μου και τον Ιησού. Είθε η ζωή μου να αντανακλά τη δική Σου πιστότητα και να επιμείνω μέχρι το τέλος. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με διδάσκει να περπατώ σε δικαιοσύνη και ακεραιότητα. Οι εντολές Σου είναι η πηγή της σοφίας μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Του είπε ο Πέτρος: Γιατί δεν μπορώ να σε ακολουθήσω τώρα; Για σένα θα δώσω τη ζωή μου» (Ιωάννης 13:37).

Ο Πέτρος εμπιστεύθηκε τη δική του λογική, αλλά δεν περίμενε στον Θεό. Προέβλεψε στο μυαλό του πού θα ερχόταν η δοκιμασία, αλλά η δοκιμασία ήρθε από ένα απροσδόκητο μέρος. «Θα δώσω τη ζωή μου για χάρη σου», δήλωσε με πεποίθηση. Η πρόθεσή του ήταν ειλικρινής, αλλά η κατανόησή του για τον εαυτό του ήταν περιορισμένη. Ο Ιησούς, γνωρίζοντάς τον καλύτερα απ’ ό,τι ο ίδιος, απάντησε: «Ο πετεινός δεν θα λαλήσει μέχρι να με αρνηθείς τρεις φορές». Ο Πέτρος δεν ήξερε ότι, τη στιγμή της κρίσης, η δύναμή του θα αποτύγχανε, επειδή θα στηριζόταν στην ανθρώπινη λογική, και η αληθινή πίστη δεν αμφιβάλλει. Ο Αβραάμ, ο πατέρας της πίστης, δεν αμφέβαλε.

Η φυσική αφοσίωση μπορεί να μας ελκύσει προς τον Θεό, μπορεί να μας γεμίσει ενθουσιασμό και να μας κάνει να νιώθουμε την επιθυμία να Τον ακολουθήσουμε. Αλλά η φυσική αφοσίωση από μόνη της δεν θα μας κάνει πιστούς. Όταν θεμελιώνουμε το περπάτημά μας μόνο στα συναισθήματα ή στην ανθρώπινη λογική, αργά ή γρήγορα θα αποτύχουμε, επειδή αυτά τα πράγματα είναι ασταθή. Μόνο η πλήρης υπακοή στο θέλημα του Θεού θα μας κάνει σταθερούς. Όποιος ζει με υπακοή δεν εξαρτάται από τις δικές του δυνάμεις, αλλά στηρίζεται στον Κύριο και στις εντολές Του, που είναι αμετάβλητες και τέλειες.

Η διαφορά μεταξύ Πέτρου και Αβραάμ βρίσκεται στην άνευ όρων υπακοή. Ο Αβραάμ δεν δίστασε να προσφέρει τον Ισαάκ – δεν αμφισβήτησε, δεν περίμενε να νιώσει ασφάλεια, απλώς υπάκουσε. Και γι’ αυτό ονομάστηκε φίλος του Θεού και έγινε ένας από τους πιο ευλογημένους ανθρώπους της γης. Η πιστότητά του δεν βασιζόταν σε συναισθήματα ή στιγμιαίες παρορμήσεις, όπως συνέβη με τον Πέτρο, αλλά σε μια πίστη θεμελιωμένη στην απόλυτη υπακοή. Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά πιστοί, δεν μπορούμε να στηριζόμαστε στη δική μας δύναμη ή σε παροδικά συναισθήματα, αλλά πρέπει να κρατιόμαστε σφιχτά στον Νόμο του Θεού, διότι μόνο μέσω της υπακοής βιώνουμε την αληθινή ευλογία και τη θεία εύνοια. -Προσαρμοσμένο από O. Chambers. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η δύναμη και η αποφασιστικότητά μου δεν είναι αρκετές για να με κρατήσουν σταθερό μπροστά στις δοκιμασίες. Ο Πέτρος πίστευε ότι ήταν έτοιμος, αλλά δεν γνώριζε τη δική του αδυναμία. Ξέρω ότι κι εγώ μπορώ να εξαπατηθώ, εμπιστευόμενος τα συναισθήματά μου ή την ανθρώπινη λογική μου, χωρίς να συνειδητοποιώ ότι μόνο η πλήρης υπακοή σε Σένα μπορεί να με στηρίξει.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να διαμορφώσεις την καρδιά μου, ώστε η πιστότητά μου να μην εξαρτάται από ό,τι νιώθω ή καταλαβαίνω, αλλά να είναι βαθιά ριζωμένη στον Λόγο Σου. Θέλω να είμαι όπως ο Αβραάμ, που υπάκουσε χωρίς δισταγμό, χωρίς να ζητήσει εξηγήσεις ή εγγυήσεις, απλώς εμπιστευόμενος ότι Εσύ είσαι πιστός. Βοήθησέ με να μην εμπιστεύομαι τη δική μου δύναμη, αλλά να στηρίζομαι ολοκληρωτικά στις εντολές Σου, γιατί ξέρω ότι μόνο μέσω της υπακοής θα βρω αληθινή σταθερότητα στο περπάτημά μου μαζί Σου.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί Εσύ είσαι αμετάβλητος, και σε Σένα βρίσκω ασφάλεια. Σε ευχαριστώ γιατί δεν χρειάζεται να εξαρτώμαι από τις δικές μου δυνάμεις, αλλά μπορώ να στηρίζομαι στον Νόμο Σου, που είναι τέλειος και αιώνιος. Είθε η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από υπακοή, ώστε να μπορώ να βιώσω το πλήρωμα των ευλογιών Σου και να ζήσω σύμφωνα με το θέλημά Σου, χωρίς φόβο και χωρίς δισταγμό. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι ο πιστός μου οδηγός προς την ουράνια Χαναάν. Αν ήταν δυνατόν, θα ντυνόμουν με τις εντολές Σου σαν να ήταν μανδύας, τόσο όμορφες που είναι. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Δείξε το θαυμαστό της αγάπης Σου, Εσύ που με το δεξί Σου χέρι σώζεις όσους ζητούν καταφύγιο σε Σένα από εκείνους που τους απειλούν» (Ψαλμοί 17:7).

Η ευγνωμοσύνη γεννιέται από την ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε, με προσεκτική προσοχή, κάθε λεπτομέρεια των δωρεών του Θεού στη ζωή μας. Όταν μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τις ευλογίες Του, ακόμα και στα μικρά πράγματα, γινόμαστε συνειδητοί για την αγάπη και τη φροντίδα Του που είναι συνεχείς. Ο Θεός δεν ενδιαφέρεται μόνο για τις μεγάλες στιγμές της ύπαρξής μας, αλλά και για τα πιο απλά γεγονότα και για κάθε ανάγκη της καθημερινότητάς μας.

Οι μεγάλες ευλογίες του Θεού ανήκουν σε εκείνους που περπατούν μαζί Του με υπακοή. Οι πιο ευλογημένοι άνδρες της Βίβλου, όπως ο Αβραάμ και ο Δαβίδ, αγαπούσαν το Νόμο του Κυρίου. Δεν ήταν υπεράνθρωποι, ούτε διέθεταν κάτι που εμείς δεν έχουμε. Η διαφορά βρισκόταν στην καρδιά τους, που ήταν πρόθυμη να ακολουθήσει πιστά τις εντολές του Θεού. Κατάλαβαν ότι η υπακοή στον Δημιουργό είναι ο μόνος δρόμος για μια ευτυχισμένη ζωή, γεμάτη με την παρουσία και την εύνοια του Πατέρα.

Αυτή η ίδια ευλογημένη ζωή είναι προσβάσιμη σε κάθε άνθρωπο που αποφασίζει να ζήσει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα σε εκείνους που κλήθηκαν στο παρελθόν και σε εκείνους που καλούνται σήμερα: οι υποσχέσεις είναι για όλους όσους υπακούν. Όπως ο Αβραάμ και ο Δαβίδ τιμήθηκαν για την πίστη τους, έτσι και ο καθένας μπορεί να βιώσει την αφθονία των ευλογιών του Θεού και, στο τέλος, να κληρονομήσει την αιώνια ζωή εν Χριστώ. -Προσαρμοσμένο από τον H. E. Manning. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η ευγνωμοσύνη γεννιέται από την ικανότητα να αναγνωρίζουμε τις ευλογίες Σου σε κάθε λεπτομέρεια της ζωής. Πολλές φορές περιμένουμε μεγάλα θαύματα και παραβλέπουμε τη φροντίδα Σου στην καθημερινότητα, από τις μικρές παροχές μέχρι τις διορθώσεις που μας διαμορφώνουν για κάτι μεγαλύτερο. Θέλω να έχω μια καρδιά προσεκτική και ευγνώμονα, που να βλέπει το χέρι Σου σε όλα, κατανοώντας ότι ακόμα και οι προκλήσεις είναι ευκαιρίες για να αυξηθώ στην πίστη και στην υπακοή.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με διδάξεις να ακολουθώ τους δρόμους Σου όπως έκαναν ο Αβραάμ και ο Δαβίδ, που βρήκαν στο Νόμο Σου το μυστικό για μια ευτυχισμένη ζωή. Ξέρω ότι η υπακοή είναι το κλειδί για να βιώσω την παρουσία και την προστασία Σου. Δώσε μου μια καρδιά πρόθυμη να Σε τιμά σε όλα, εμπιστευόμενος ότι Εσύ πάντα οδηγείς όσους Σε ακολουθούν με πίστη.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί Εσύ είσαι πιστός και ποτέ δεν παύεις να τιμάς όσους περπατούν στους δρόμους Σου. Σε ευχαριστώ γιατί οι υποσχέσεις Σου είναι για όλους όσους επιλέγουν να Σε υπακούσουν, χωρίς διάκριση χρόνου ή περίστασης. Είθε η πίστη και η ευγνωμοσύνη μου να είναι σταθερές, και η υπακοή μου να με οδηγεί στην πληρότητα της παρουσίας Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι το ξίφος που με υπερασπίζεται στη μάχη. Η καρδιά μου ευφραίνεται στις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Διότι εγώ γνωρίζω καλά τα σχέδια που έχω για εσάς, λέει ο Κύριος· σχέδια ειρήνης και όχι κακού, για να σας δώσω ένα καλό μέλλον» (Ιερεμίας 29:11).

Αναζήτησε, στην παρουσία του Θεού, να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Μόνο ενώπιόν Του μπορούμε να δούμε καθαρά ποιοι πραγματικά είμαστε και τι ακόμη μας λείπει. Έπειτα, αναρωτήσου: Για ποιο λόγο με έστειλε ο Θεός στον κόσμο; Έχω γίνει αυτό που Εκείνος επιθυμεί να είμαι; Ζω σύμφωνα με το θέλημά Του ή υπάρχουν ακόμη διορθώσεις που πρέπει να κάνω; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα δεν έρχεται από τη γνώμη των ανθρώπων, αλλά από την αποκάλυψη που ήδη μας έχει δώσει ο Θεός στον άγιο και τέλειο Νόμο Του. Εάν θέλουμε να Τον ευαρεστήσουμε και να εγκριθούμε από Εκείνον, πρέπει να υποταχθούμε πλήρως στο θέλημά Του.

Πες στον Κύριο με ειλικρίνεια: «Δίδαξέ με να κάνω το θέλημά σου, γιατί εσύ είσαι ο Θεός μου» (Ψαλμός 143:10). Εάν αυτή είναι η προσευχή της καρδιάς σου, Εκείνος θα απαντήσει με σαφήνεια και δύναμη: «Μη φοβάσαι· υπάκουσε στις εντολές μου και θα είμαι μαζί σου.» Η υπακοή στον Θεό δεν είναι απλώς ένα καθήκον, αλλά ο δρόμος προς την αληθινή ειρήνη. Θα καθοδηγήσει την ψυχή σου, θα τοποθετήσει τα βήματά σου στον σωστό δρόμο και θα σε οδηγήσει πέρα από τα ανθρώπινα όρια. Θα πάψεις να ζεις αναζητώντας επαίνους, γήινη αναγνώριση ή πράγματα που χάνονται τη στιγμή που κατακτώνται. Αντί γι’ αυτό, ο Θεός θα ανοίξει τη ματιά σου σε κάτι απείρως μεγαλύτερο και αιώνιο.

Όσοι επιλέγουν να υπακούσουν στον Κύριο, βιώνουν το καλύτερο που υπάρχει σε Εκείνον. Ακόμη και πριν φτάσουν στην αιώνια ζωή εν Χριστώ Ιησού, λαμβάνουν μια πρόγευση της δόξας Του, της ευτυχίας Του και της αγάπης Του, που είναι άφθαρτες, αμετακίνητες και ανεξάντλητες. Κάθε αγαθό, κάθε ειρήνη, κάθε αληθινή χαρά είναι φυλαγμένα για όσους παραδίδονται στο θέλημα του Θεού. Επομένως, αν επιθυμείς να ζήσεις κάτω από τη θεία ευλογία, υπάκουσε με όλη σου την καρδιά, διότι Εκείνος ποτέ δεν θα παύσει να τιμά όσους περπατούν στους δρόμους Του. -Προσαρμοσμένο από τον Edward B. Pusey. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι μόνο στην Παρουσία Σου μπορώ να γνωρίσω τον εαυτό μου και να δω καθαρά τι ακόμη μου λείπει. Ξέρω ότι η ζωή μου πρέπει να βιώνεται σύμφωνα με το θέλημά Σου και όχι βασισμένη σε ανθρώπινες γνώμες ή παροδικές επιθυμίες. Θέλω να γίνω αυτό που Εσύ σχεδίασες για μένα, υπακούοντας πιστά στον άγιο Νόμο Σου. Δίδαξέ με να περπατώ στην αλήθεια Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να καθοδηγήσεις τα βήματά μου και να διαμορφώσεις την καρδιά μου ώστε να υπακούω με ειλικρίνεια και χαρά. Ξέρω ότι η αληθινή ειρήνη δεν βρίσκεται στην αναζήτηση αναγνώρισης ή στην επίτευξη γήινων στόχων, αλλά στο να ζω πλήρως υποταγμένος σε Σένα. Οδήγησέ με πέρα από τους περιορισμούς μου, άνοιξε τη ματιά μου στους αιώνιους σκοπούς Σου και ενίσχυσε την πίστη μου ώστε να εμπιστεύομαι χωρίς δισταγμό σε όσα ήδη έχεις αποκαλύψει στον Λόγο Σου.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί σε Σένα βρίσκεται κάθε αγαθό, κάθε ειρήνη και κάθε αληθινή χαρά. Σε ευχαριστώ γιατί ποτέ δεν παύεις να τιμάς όσους περπατούν με υπακοή στους δρόμους Σου. Ξέρω ότι η πληρότητα της υπόσχεσής Σου ακόμη μένει να έρθει, αλλά ακόμη και τώρα μπορώ να βιώσω τη δόξα και την αγάπη Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο δυνατός Σου Νόμος περπατά δίπλα μου κάθε στιγμή. Κάθε εντολή Σου είναι απόδειξη της άπειρης σοφίας Σου και της επιθυμίας Σου να με δεις να ευημερώ. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Μόνο στον Θεό, ω ψυχή μου, περίμενε σιωπηλά, γιατί από Αυτόν έρχεται η ελπίδα μου» (Ψαλμοί 62:5).

Αυτό το εδάφιο μας διδάσκει ότι η αληθινή σιωπή υπερβαίνει την απουσία λόγων. Υπάρχει ένας άλλος τύπος σιωπής που πρέπει να καλλιεργήσουμε: η σιωπή σε σχέση με τον εαυτό μας. Αυτό σημαίνει να ελέγχουμε τις σκέψεις μας, να αποφεύγουμε την αναστάτωση της φαντασίας και να μην επιτρέπουμε στο μυαλό μας να προσκολλάται υπερβολικά σε όσα ακούμε, λέμε ή θυμόμαστε από το παρελθόν. Πρέπει να απελευθερωθούμε από τις εσωτερικές αποσπάσεις που μας απομακρύνουν από την παρουσία του Θεού.

Η πρόοδος στη πνευματική ζωή απαιτεί πειθαρχία πάνω στη φαντασία μας. Όταν καταφέρνουμε να κατευθύνουμε το μυαλό μας σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία και δεν αφήνουμε τον εαυτό μας να παρασύρεται από μάταιες φαντασιώσεις, βιώνουμε μια βαθύτερη ειρήνη. Οι ακατάστατες σκέψεις είναι σαν ταραγμένα κύματα, αλλά εκείνος που μαθαίνει να κρατά το νου του σταθερό στο θέλημα του Θεού βρίσκει σταθερότητα και ασφάλεια.

Αυτό που πραγματικά υπάρχει είναι ο Θεός – ένας Θεός αγάπης, συγχώρεσης και σωτηρίας. Εάν αφιερώσουμε τη ζωή μας στο να Τον ευαρεστούμε, επιδιώκοντας να υπακούμε στον άγιο και παντοδύναμο Νόμο Του, όλα τα καλά θα συμβούν. Ο Θεός τιμά εκείνους που Τον τιμούν. Όταν επιλέγουμε να ζούμε με υπακοή, απολαμβάνουμε τις ευλογίες Του, την προστασία Του και, πάνω απ’ όλα, τη βεβαιότητα της αιώνιας ζωής μέσω του Ιησού, του Υιού του Θεού. Είθε να καλλιεργήσουμε αυτή την εσωτερική σιωπή και να κρατήσουμε τις καρδιές και τα μυαλά μας σταθερά σε Αυτόν που μόνος μπορεί να μας οδηγήσει στην αληθινή ειρήνη. – Διασκευασμένο από τον Nicolas Grou. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η αληθινή ειρήνη μπορεί να βρεθεί μόνο όταν η ψυχή μου μάθει να περιμένει σιωπηλά σε Σένα. Δεν πρόκειται μόνο για εξωτερική σιωπή, αλλά για να ησυχάσω την καρδιά μου, να ελέγξω τις σκέψεις μου και να μην αφήνω τον εαυτό μου να παρασύρεται από ανησυχίες και αποσπάσεις που με απομακρύνουν από την παρουσία Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με βοηθήσεις να πειθαρχήσω το μυαλό μου, ώστε να μην χάνομαι σε άχρηστες φαντασιώσεις ή σε αναμνήσεις που με απομακρύνουν από το παρόν. Θέλω να επικεντρωθώ σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: να υπακούω στο θέλημά Σου και να ζω σύμφωνα με τις εντολές Σου. Ξέρω ότι οι ακατάστατες σκέψεις είναι σαν κύματα που με αποσταθεροποιούν, αλλά όταν το μυαλό μου είναι σταθερό σε Σένα, βρίσκω ασφάλεια και σταθερότητα. Δίδαξέ με να αναπαύομαι στην αλήθεια Σου, χωρίς να παρασύρομαι από παροδικές ψευδαισθήσεις.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί είσαι το μόνο σταθερό θεμέλιο μέσα στις αβεβαιότητες της ζωής. Σε ευχαριστώ γιατί τιμάς εκείνους που Σε τιμούν και οδηγείς εκείνους που επιλέγουν να ζουν με υπακοή. Ξέρω ότι, εμπιστευόμενος σε Σένα, θα απολαύσω τις ευλογίες Σου, την προστασία Σου και, πάνω απ’ όλα, την ελπίδα της αιώνιας ζωής. Είθε να καλλιεργήσω αυτή την εσωτερική σιωπή, κρατώντας την ψυχή μου σταθερή σε Σένα, τη μόνη πηγή της αληθινής ειρήνης. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο παντοδύναμος Νόμος Σου είναι ένα αξιόπιστο στήριγμα στη ζωή μου. Δεν κουράζομαι ποτέ να εξυψώνω τις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Βγήκε χωρίς να ξέρει πού πηγαίνει» (Εβραίους 11:8).

Έχετε νιώσει ποτέ όπως ο Αβραάμ; Να φεύγετε, αφήνοντας πίσω σας ό,τι σας ήταν οικείο, χωρίς να είστε σίγουροι για το τι θα ακολουθήσει; Τέτοιες στιγμές είναι απαιτητικές, επειδή δεν υπάρχει λογική εξήγηση να δώσετε όταν κάποιος ρωτά: «Τι σκοπεύεις να κάνεις;» Η αλήθεια είναι ότι συχνά δεν ξέρουμε, αλλά εμπιστευόμαστε ότι ο Θεός γνωρίζει. Και αυτό είναι αρκετό. Η πορεία της πίστης δεν αφορά το να έχουμε ένα λεπτομερές σχέδιο, αλλά το να είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός έχει έναν τέλειο σκοπό και μας οδηγεί με ασφάλεια.

Γι’ αυτό, πρέπει πάντα να επανεξετάζουμε τη στάση μας απέναντι στον Θεό. Πραγματικά εγκαταλείπουμε τα πάντα και Τον εμπιστευόμαστε πλήρως; Η εμπιστοσύνη μας δεν μπορεί να βασίζεται στη δική μας κατανόηση ή στα σχέδιά μας, αλλά στην καθοδήγηση που ήδη μας έχει δώσει μέσα από τις εντολές Του. Ο Θεός μας έδωσε τέλειους νόμους και, επειδή είναι τέλειοι, ποτέ δεν θα μας οδηγήσουν σε λάθος δρόμους. Η υπακοή στο θέλημά Του σημαίνει να περπατάμε με ασφάλεια, ακόμα κι όταν οι λεπτομέρειες του μέλλοντος μας είναι άγνωστες. Η αληθινή πίστη δεν απαιτεί να γνωρίζουμε τι θα έρθει· απαιτεί μόνο να εμπιστευόμαστε τον Θεό που μας καθοδηγεί.

Αυτή η εμπιστοσύνη μας κρατά διαρκώς σε θαυμασμό, επειδή κάθε νέα μέρα είναι ένα νέο ταξίδι πίστης. Όταν σταματάμε να ανησυχούμε για τα πράγματα που παλιά εκτιμούσαμε πριν «βγούμε», μαθαίνουμε να εξαρτόμαστε από τον Θεό με γνήσιο τρόπο. Η μόνη μας ευθύνη είναι να ακολουθούμε υπάκουα τον δρόμο Του, γνωρίζοντας ότι Εκείνος είναι μπροστά, οδηγώντας μας στη ζωή που έχει ετοιμάσει για όσους Τον αγαπούν και ακολουθούν το θέλημά Του. -Προσαρμοσμένο από O. Chambers. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι το να Σε ακολουθώ συχνά σημαίνει να φεύγω χωρίς να ξέρω πού πηγαίνω, εμπιστευόμενος μόνο ότι Εσύ γνωρίζεις τον δρόμο. Ξέρω ότι η πίστη δεν βασίζεται σε ανθρώπινα λεπτομερή σχέδια, αλλά στη βεβαιότητα ότι Εσύ έχεις έναν τέλειο σκοπό και οδηγείς όσους Σε υπακούν. Θέλω να μάθω να αναπαύομαι σε αυτήν την αλήθεια, χωρίς να απαιτώ εξηγήσεις ή ορατές εγγυήσεις, αλλά εμπιστευόμενος ότι όλα είναι ασφαλή στα χέρια Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την καρδιά μου ώστε πραγματικά να εγκαταλείψω ό,τι με κρατάει πίσω και να εμπιστευτώ ολοκληρωτικά σε Σένα. Ξέρω ότι ο Λόγος Σου ήδη μου έχει αποκαλύψει τον σωστό δρόμο και ότι, υπακούοντας τις εντολές Σου, ποτέ δεν θα χαθώ. Είθε η πίστη μου να μην εξαρτάται από την ανθρώπινη λογική ή την έγκριση των άλλων, αλλά να είναι σταθερά αγκυροβολημένη στο θέλημά Σου. Δίδαξέ με να περπατώ με ασφάλεια, ακόμα κι όταν οι λεπτομέρειες του μέλλοντος μου είναι άγνωστες.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί είσαι πιστός στο να οδηγείς όσους επιλέγουν να Σε ακολουθήσουν. Σε ευχαριστώ γιατί η πορεία της πίστης δεν εξαρτάται από τις δικές μου βεβαιότητες, αλλά από τη δική Σου αμετάβλητη πιστότητα. Είθε η ζωή μου να είναι μια μαρτυρία απόλυτης εξάρτησης από Εσένα, ώστε κάθε μέρα να μπορώ να εμπιστεύομαι περισσότερο, να υπακούω περισσότερο και να αναπαύομαι στη βεβαιότητα ότι Εσύ με οδηγείς στον προορισμό που ετοίμασες για όσους Σε αγαπούν. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με κάνει να βλέπω τον ευθύ και καθαρό δρόμο. Οι εντολές Σου γεμίζουν την ψυχή μου με ειρήνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο Νικόδημος απάντησε και του είπε: Πώς μπορεί να γίνει αυτό;» (Ιωάννης 3:9).

Αυτή η ερώτηση του Νικόδημου αντικατοπτρίζει μια συνηθισμένη στάση μεταξύ εκείνων που δυσκολεύονται να αποδεχθούν το υπερφυσικό. Σε πνευματικά ζητήματα, ιδιαίτερα σε αυτά μεγάλης σημασίας, η συνεχής αμφιβολία συνήθως έχει βαθιά ρίζα: την υπερηφάνεια της ανθρώπινης λογικής. Ο ορθολογιστής τοποθετεί τον εαυτό του στο κέντρο των πάντων, περιμένοντας ο Θεός να χωρέσει μέσα στη δική του περιορισμένη λογική, αντί να υποταχθεί ταπεινά στον Δημιουργό. Αντί να αναζητήσει τον Θεό με ανοιχτή καρδιά, απαιτεί αποδείξεις που να ικανοποιούν τη δική του προσωπική οπτική, καθιστώντας τον εαυτό του κριτή εκείνου που μόνο με την πίστη μπορεί να κατανοηθεί.

Αυτή η ίδια νοοτροπία συνεχίζει να υπάρχει και σήμερα. Κρίνουμε τα πάντα με βάση όσα ήδη πιστεύουμε, αρνούμενοι να αποδεχθούμε οτιδήποτε δεν ευθυγραμμίζεται με τις προϋπάρχουσες απόψεις μας. Αυτός ο πνευματικός εγωκεντρισμός μας καθιστά ανθεκτικούς στην αλήθεια και, ακόμη χειρότερα, στην υπακοή. Διότι όποιος τοποθετεί τον εαυτό του ως κριτή του θελήματος του Θεού δύσκολα θα υποταχθεί στις εντολές Του.

Αυτή η ανθρωποκεντρική στάση είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους πολλοί δεν υπακούν στους νόμους του Θεού. Όποιος αντιστέκεται στην υπακοή φυσικά απομακρύνεται από τον Δημιουργό, καθιστάμενος ανίκανος να βιώσει την ειρήνη και τις ευλογίες που τόσο αναζητά. Η καρδιά που σκληρύνεται από την αμφιβολία και την υπερηφάνεια χάνει την ευκαιρία να ζήσει πλήρως στην παρουσία του Θεού. Η αληθινή ειρήνη και η αληθινή αφθονία έρχονται όταν σταματάμε να προσπαθούμε να χωρέσουμε τον Θεό στη λογική μας και παραδινόμαστε στην υπακοή, εμπιστευόμενοι ότι οι δρόμοι Του είναι ανώτεροι από τους δικούς μας. Μόνο έτσι μπορούμε να ζήσουμε όλα τα καλά που Εκείνος έχει ετοιμάσει για όσους πραγματικά Τον ακολουθούν. -Προσαρμοσμένο από τον J. H. Newman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η ανθρώπινη λογική, όταν καθοδηγείται από υπερηφάνεια, γίνεται εμπόδιο για να κατανοήσουμε και να αποδεχθούμε το θέλημά Σου. Όμως ξέρω ότι Εσύ είσαι μεγαλύτερος από κάθε ανθρώπινη κατανόηση, και ότι η γνήσια πίστη εκδηλώνεται στην παράδοση και στην υπακοή, όχι στην απαίτηση αποδείξεων που να ικανοποιούν τη δική μας οπτική. Δίδαξέ με να Σε εμπιστεύομαι χωρίς επιφυλάξεις, τοποθετώντας την εμπιστοσύνη μου στη δική Σου σοφία και όχι στη δική μου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να αφαιρέσεις από εμένα κάθε ίχνος αντίστασης ή υπερηφάνειας που με εμποδίζει να υποταχθώ πλήρως στο θέλημά Σου. Δεν θέλω να είμαι σαν εκείνους που κρίνουν την αλήθεια Σου με βάση τις απόψεις τους, αλλά κάποιος που Σε αναζητά με ανοιχτή και ταπεινή καρδιά. Βοήθησέ με να μην σκληρύνω την καρδιά μου μπροστά στις εντολές Σου, γιατί ξέρω ότι η αληθινή ειρήνη και αφθονία μπορούν να βρεθούν μόνο στην απόλυτη υπακοή σε Εσένα.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί οι δρόμοι Σου είναι ανώτεροι από τους δικούς μου και η σοφία Σου είναι τέλεια. Σε ευχαριστώ γιατί μας καλείς όχι να υποταχθούμε στη δική μας κατανόηση, αλλά να ζήσουμε σύμφωνα με την αλήθεια Σου, που είναι αιώνια και αμετάβλητη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με καθοδηγεί με σοφία και αλήθεια. Κάθε μέρα βρίσκω χαρά στις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Είπε τότε ο Κύριος στον Αβραάμ: Βγες από τη γη σου, από τη συγγένειά σου και από το σπίτι του πατέρα σου, και πήγαινε στη γη που θα σου δείξω» (Γένεση 12:1).

Η εντολή του Θεού προς τον Αβραάμ απαιτούσε μια εξαιρετική πίστη. Αλλά άραγε ήταν πιο εύκολο για εκείνον, που ήταν ο πρωτοπόρος στο ταξίδι της πίστης, απ’ ό,τι για εμάς σήμερα, που έχουμε αμέτρητα παραδείγματα πίστης καταγεγραμμένα στις Γραφές; Ίσως ο Θεός να επικοινώνησε μαζί του με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι χρησιμοποιεί μαζί μας, αλλά οι δυσκολίες και οι προκλήσεις που αντιμετώπισε ήταν εξίσου πραγματικές με αυτές που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Η αλήθεια είναι ότι, όταν ο Θεός μιλά, η φωνή Του γίνεται αυταπόδεικτη για όσους Τον ακούν. Ανεξάρτητα από το μέσο με το οποίο επικοινωνεί – είτε με υπερφυσικό ήχο, είτε με βαθιά πεποίθηση στη συνείδηση, είτε με αδιάσειστο αίσθημα καθήκοντος. Ο Αβραάμ ήξερε ότι ήταν ο Θεός που τον καλούσε, και αυτή η βεβαιότητα τον οδήγησε σε δράση. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Θεός μας μιλά σήμερα μέσω των Γραφών, καθιστώντας σαφές τι περιμένει από εμάς. Το θέλημά Του έχει αποκαλυφθεί, και εναπόκειται σε εμάς να αποφασίσουμε αν θα ενεργήσουμε όπως ο Αβραάμ, υπακούοντας χωρίς αμφιβολία, ή αν θα διστάσουμε και θα χάσουμε την ευλογία της υπακοής.

Όπως ο Αβραάμ καθοδηγήθηκε, προστατεύτηκε και ευλογήθηκε καθώς ακολούθησε την εντολή του Θεού, έτσι κι εμείς θα βιώσουμε αυτή τη θεία πρόνοια αν υπακούσουμε στον Νόμο του Κυρίου. Μόνο μέσω της υπακοής μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός θα μας οδηγήσει στον τόπο που έχει ετοιμάσει για εμάς. Μέχρι να φτάσουμε εκεί, μπορούμε να εμπιστευόμαστε ότι η προστασία και οι ευλογίες Του θα είναι πάνω σε όσους επιλέγουν να ζουν με πίστη και υπακοή. – Διασκευασμένο από τον A. B. Davidson. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η φωνή Σου είναι αδιαμφισβήτητη για όσους Σε ακούν και επιθυμούν να Σε ακολουθήσουν. Ο Αβραάμ δεν δίστασε όταν έλαβε την εντολή Σου, διότι ήξερε ότι Εσύ ήσουν που τον καλούσες. Θέλω να έχω την ίδια διάθεση, αυτή την πίστη που υπακούει χωρίς να αμφιβάλλει, ακόμα κι όταν δεν βλέπω όλο το μονοπάτι μπροστά μου. Ξέρω ότι ήδη έχεις αποκαλύψει το θέλημά Σου μέσω των Γραφών, και εναπόκειται σε μένα να αποφασίσω αν θα είμαι πιστός όπως ο Αβραάμ ή αν θα επιτρέψω στην αμφιβολία να με εμποδίσει να προχωρήσω.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ θάρρος για να υπακούσω στη φωνή Σου, ακόμα κι όταν ο δρόμος φαίνεται αβέβαιος. Ξέρω ότι, όπως καθοδήγησες και προστάτευσες τον Αβραάμ, έτσι θα είσαι και μαζί μου αν επιλέξω να ακολουθήσω τον Νόμο Σου και να εμπιστευτώ τις υποσχέσεις Σου. Βοήθησέ με να μην χάσω την ευλογία της υπακοής εξαιτίας του φόβου ή της αναποφασιστικότητας.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί είσαι Θεός που καθοδηγεί, προστατεύει και ευλογεί όσους περπατούν στους δρόμους Σου. Σε ευχαριστώ που μας άφησες τον Λόγο Σου ως σαφή κατεύθυνση, ώστε να μην χρειαστεί ποτέ να περπατήσουμε στο σκοτάδι. Είθε να ζω κάθε μέρα με υπακοή, εμπιστευόμενος ότι Εσύ θα με οδηγήσεις στον τόπο που ετοίμασες για όσους Σε αγαπούν και Σε ακολουθούν πιστά. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι ο θησαυρός που φυλάω με χαρά. Ω, πόσο ευχαριστιέμαι να μελετώ τις όμορφες εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Τότε είπε ο Ελισαιέ: Πήγαινε να ζητήσεις δανεικές αγγεία από όλους τους γείτονές σου. Έπειτα μπες στο σπίτι με τα παιδιά σου και κλείσε την πόρτα» (Β΄ Βασιλέων 4:3-4).

Η οδηγία του Κυρίου προς τη χήρα ήταν σαφής: το θαύμα θα συνέβαινε στο μυστικό της υπακοής, μακριά από τα μάτια των απίστων, μακριά από την ανθρώπινη λογική. Η χήρα και τα παιδιά της έπρεπε να μείνουν μόνοι με τον Θεό, χωρίς την παρέμβαση των περιστάσεων, των αμφιβολιών ή των ξένων απόψεων. Αυτό που επρόκειτο να συμβεί δεν θα προερχόταν από τους φυσικούς νόμους, ούτε από τη δύναμη του ανθρώπου, αλλά αποκλειστικά από τη θεία δύναμη. Για να γίνει το θαύμα, η χήρα έπρεπε να υπακούσει χωρίς δισταγμό.

Αυτή η ιστορία απεικονίζει μια θεμελιώδη αλήθεια: ο Θεός μας έχει δώσει διάφορες εντολές στις Γραφές. Αν θέλουμε να λάβουμε τις ευλογίες Του, πρέπει να υπακούμε χωρίς να αμφισβητούμε, χωρίς να αναζητούμε παρακάμψεις ή δικές μας λύσεις, χωρίς να προσπαθούμε να Τον ευχαριστήσουμε με εναλλακτικούς τρόπους που αγνοούν τον άγιο και πανίσχυρο Νόμο Του. Ο Θεός ενεργεί πάντα σύμφωνα με τις αρχές που έχει θεσπίσει, και δεν αλλάζει. Η υπακοή είναι ο δρόμος για να δούμε τη δύναμή Του να εκδηλώνεται στη ζωή μας. Όπως η χήρα δεν είδε το θαύμα πριν ακολουθήσει τις οδηγίες, έτσι και εμείς δεν θα δούμε το έργο του Θεού αν δεν είμαστε πρόθυμοι να υπακούσουμε πρώτα.

Η αληθινή πίστη εκδηλώνεται όταν αφήνουμε τη δική μας λογική στην άκρη και παραδινόμαστε στην υπακοή. Όταν ακολουθούμε τις εντολές του Θεού, με πίστη, χωρίς να περιμένουμε ορατές αποδείξεις, τα θαύματα συμβαίνουν. Θεραπευόμαστε, λαμβάνουμε προμήθεια, ευλογούμαστε και οδηγούμαστε στην αιώνια ζωή εν Χριστώ Ιησού. Η χήρα έπρεπε να κλείσει την πόρτα και να εμπιστευτεί. Και όταν το κάνουμε αυτό, ανακαλύπτουμε ότι Εκείνος πάντα τιμά όσους ζουν με πίστη και υπακοή. -Προσαρμοσμένο από Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι τα θαύματά Σου συμβαίνουν στο μυστικό της υπακοής, μακριά από τις αμφιβολίες και την ανθρώπινη λογική. Όπως η χήρα έπρεπε να κλείσει την πόρτα και να εμπιστευτεί, θέλω να μάθω να απομακρύνομαι από τις άπιστες φωνές και να παραδίνομαι ολοκληρωτικά στα χέρια Σου. Ξέρω ότι η δύναμή Σου δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις και ότι η υπακοή είναι ο δρόμος για να δω τα θαυμάσιά Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την πίστη μου ώστε να μην εξαρτώμαι από ορατά σημεία, αλλά να υπακούω με ειλικρινή καρδιά. Βοήθησέ με να κλείσω την πόρτα στην αμφιβολία, τον φόβο και τις ψεύτικες ασφάλειες αυτού του κόσμου, και να ανοίξω τη ζωή μου ολοκληρωτικά στο θέλημά Σου. Ξέρω ότι ενεργείς σύμφωνα με τις αμετάβλητες αρχές Σου και ότι η πιστότητά Σου δεν αποτυγχάνει ποτέ. Ας είναι η εμπιστοσύνη μου σε Σένα και όχι στη δική μου κατανόηση, γιατί στην υπακοή βρίσκω το έργο Σου.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί πάντα τιμάς όσους ζουν με πίστη και υπακοή. Σε ευχαριστώ γιατί ο Λόγος Σου είναι σταθερός και η υπόσχεσή Σου βέβαιη για όσους Σε ακολουθούν χωρίς επιφυλάξεις. Ξέρω ότι, όταν υπακούω, βλέπω τη δύναμή Σου να εκδηλώνεται και βρίσκω την πληρότητα των ευλογιών που έχεις φυλάξει για όσους Σε αγαπούν. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με προστατεύει από τις παγίδες του εχθρού. Δεν μπορώ να φανταστώ μια μέρα χωρίς τις εντολές Σου στην καρδιά μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ευρύς είναι ο δρόμος που οδηγεί στην απώλεια» (Κατά Ματθαίον 7:13-14).

Καθώς συλλογιζόμαστε αυτή την προειδοποίηση του Ιησού, συνήθως φανταζόμαστε μια ξεκάθαρη διακλάδωση: έναν ευρύ και ελκυστικό δρόμο, σε αντίθεση με ένα στενό και απαιτητικό μονοπάτι. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο λεπτή. Δεν υπάρχει πάντα ένα σαφές σημείο όπου ο δρόμος διαχωρίζεται ορατά. Στην πραγματικότητα, ο δρόμος που ακολουθούμε διαμορφώνεται καθημερινά από τις αποφάσεις μας. Δεν είναι μια επιλογή που γίνεται μόνο μία φορά, αλλά ένα συνεχές ταξίδι, όπου κάθε επιλογή αποκαλύπτει αν βαδίζουμε την οδό της υπακοής ή της συμβιβαστικότητας.

Το πλάτος του δρόμου εκδηλώνεται στην ευκολία με την οποία προχωρούμε. Αν η σχέση μας με τον Θεό δεν μας προκαλεί, αν δεν απαιτεί θυσία, στερήσεις και αποποιήσεις, τότε πιθανότατα βρισκόμαστε στον ευρύ δρόμο και όχι στον στενό. Ο στενός δρόμος δεν είναι απλώς δύσκολος – είναι μοναχικός. Ο Ιησούς ήταν σαφής όταν είπε ότι λίγοι τον βρίσκουν. Όποιος επιλέγει αυτόν τον δρόμο σύντομα αντιλαμβάνεται ότι περπατά σχεδόν χωρίς συντροφιά, ενώ ο ευρύς δρόμος είναι πάντα γεμάτος φωνές που αντηχούν δικαιολογίες για να παρεκκλίνουμε από την υπακοή. Όποιος αποφασίζει να βαδίσει τον δρόμο της αλήθειας θα αντιμετωπίσει αντίσταση, απόρριψη και ακόμη και χλευασμό. Οι περισσότεροι δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν αυτό το τίμημα.

Η τελική απόδειξη ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο έρχεται από την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, ό,τι κι αν κοστίσει. Όσοι αγαπούν τον Θεό πάνω απ’ όλα δεν διστάζουν να παραμείνουν στην οδό της υπακοής, ακόμη κι όταν το πλήθος επιλέγει να ακολουθήσει άλλη κατεύθυνση. Όταν καλούμε άλλους σε αυτό το ταξίδι, πολλοί αμφιβάλλουν, σκέφτονται και τελικά επιλέγουν τον ευρύ δρόμο, επειδή δεν θέλουν να απαρνηθούν τις επιθυμίες τους. Όμως οι λίγοι που προχωρούν μπροστά, αντιμετωπίζοντας όλες τις δυσκολίες, είναι αυτοί που πραγματικά θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία. Διότι ο δρόμος της σωτηρίας δεν είναι για εκείνους που αναζητούν άνεση, αλλά για όσους αποφάσισαν να πληρώσουν το τίμημα της υπακοής και να επιμείνουν μέχρι τέλους. – Διασκευασμένο από τον M. DaSilva. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι ο δρόμος προς την απώλεια είναι ευρύς και ελκυστικός, και πολλοί τον επιλέγουν χωρίς να το καταλάβουν. Θέλω να είμαι προσεκτικός στις επιλογές μου, γιατί καθεμία από αυτές καθορίζει τον δρόμο που ακολουθώ. Δίδαξέ με να απορρίπτω τη συμβιβαστικότητα και την ευκολία, ώστε να μην εξαπατηθώ από την άνεση του πλήθους, αλλά να παραμείνω σταθερός στον δρόμο της υπακοής που οδηγεί στη ζωή.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ θάρρος και δύναμη για να αντιμετωπίσω τις προκλήσεις του στενού δρόμου. Ξέρω ότι το να τον ακολουθώ συχνά σημαίνει να περπατώ μόνος, να αντέχω απόρριψη και να αντιστέκομαι στις πιέσεις εκείνων που δικαιολογούν την ανυπακοή τους. Όμως θέλω να παραμείνω πιστός, ό,τι κι αν κοστίσει. Βοήθησέ με να μην διστάσω όταν δοκιμάζεται η πίστη μου, να μην οπισθοχωρήσω μπροστά στην αντίθεση, αλλά να προχωρήσω με αποφασιστικότητα, γνωρίζοντας ότι Εσύ είσαι Αυτός που στηρίζει όσους επιλέγουν να Σε ακολουθήσουν με όλη τους την καρδιά.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε δοξάζω και Σε υμνώ γιατί ποτέ δεν εγκαταλείπεις εκείνους που αποφασίζουν να βαδίσουν τον στενό δρόμο. Σε ευχαριστώ γιατί, ακόμη κι αν είναι λίγοι αυτοί που Σε ακολουθούν με πιστότητα, Εσύ τους ενδυναμώνεις και τους οδηγείς στη νίκη. Ξέρω ότι το τίμημα της υπακοής είναι μεγάλο, αλλά η ανταμοιβή είναι αιώνια. Είθε η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από επιμονή, και να μην ανταλλάξω ποτέ το δικό Σου κάλεσμα με τη ψεύτικη ασφάλεια του ευρύ δρόμου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο παντοδύναμος Νόμος Σου με περιβάλλει σαν ασπίδα προστασίας και αλήθειας. Η ψυχή μου υποτάσσεται στις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.