«Τότε ο Κύριος είπε στον Άβραμ: Βγες από τη γη σου, από ανάμεσα στους συγγενείς σου και από το σπίτι του πατέρα σου, και πήγαινε στη γη που θα σου δείξω» (Γένεση 12:1).

«Τότε ο Κύριος είπε στον Άβραμ: Βγες από τη γη σου.» Αυτή η θεϊκή εντολή σηματοδότησε την αρχή ενός ταξιδιού που θα μεταμόρφωνε όχι μόνο τη ζωή του Αβραάμ, αλλά και την πορεία της ιστορίας. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πώς ήταν βέβαιος για το θέλημα του Θεού, και το να εικάζουμε σχετικά με αυτό θα ήταν μάταιο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Αβραάμ ήταν απόλυτα πεπεισμένος ότι ήταν ο Θεός που τον καλούσε.

Σε αντίθεση με τον Αβραάμ, εμείς έχουμε τις Γραφές, όπου ο Θεός έχει ήδη αποκαλύψει το θέλημά Του με πλήρη και προσιτό τρόπο. Μίλησε μέσω των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και του ίδιου του Ιησού, καθιστώντας σαφές τι περιμένει από εμάς. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε ιδιαίτερα σημάδια για να μάθουμε τι θέλει ο Θεός, διότι ήδη μας έχει διδάξει να ζούμε με υπακοή στον άγιο Νόμο Του. Όπως ο Αβραάμ ευλογήθηκε επειδή επέλεξε να υπακούσει, ακόμα κι όταν αυτό απαιτούσε θυσία και αποποίηση, έτσι κι εμείς θα ευλογηθούμε όταν ταπεινωνόμαστε ενώπιον του Θεού, βάζοντας το θέλημά Του πάνω από τις δικές μας επιθυμίες.

Η υπακοή δεν θα είναι πάντα εύκολη, αλλά είναι ο δρόμος προς τις μεγαλύτερες ευλογίες. Πρέπει κι εμείς να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Αβραάμ, εμπιστευόμενοι ότι, υπακούοντας στον Θεό με ταπεινοφροσύνη, θα οδηγηθούμε στην πληρότητα των υποσχέσεών Του. Ο αληθινός δούλος δεν υπακούει μόνο όταν συμφωνεί ή όταν τον βολεύει, αλλά επειδή αναγνωρίζει ότι το θέλημα του Θεού είναι τέλειο, και ότι η τήρηση των εντολών Του είναι ο μόνος τρόπος να ζήσουμε πλήρως στην παρουσία Του. -Προσαρμοσμένο από τον J. Hastings. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι το θέλημά Σου συχνά μας καλεί να αφήσουμε πίσω ό,τι μας είναι οικείο, όπως έκανες με τον Αβραάμ. Εκείνος δεν δίστασε, διότι ήταν βέβαιος ότι Εσύ τον καλούσες. Θέλω να έχω την ίδια βεβαιότητα και προθυμία να Σε υπακούω, ακόμα κι όταν αυτό απαιτεί αποποίηση και θυσία. Βοήθησέ με να εμπιστεύομαι το κάλεσμά Σου και να ακολουθώ τους δρόμους Σου χωρίς επιφυλάξεις.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την καρδιά μου ώστε να υπακούω όχι μόνο όταν είναι εύκολο ή βολικό, αλλά πάντα, γνωρίζοντας ότι Εσύ έχεις το καλύτερο για μένα. Δίδαξέ με να βάζω το θέλημά Σου πάνω από τις επιθυμίες μου, αναγνωρίζοντας ότι οι μεγαλύτεροι θησαυροί δεν βρίσκονται στο να ακολουθώ τον δικό μου δρόμο, αλλά στο να υποτάσσομαι σε Εσένα.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί καλείς αυτούς που Σε αγαπούν σε μια ζωή αληθινής κοινωνίας και σκοπού. Ξέρω ότι όσοι Σε ακολουθούν με όλη τους την καρδιά βρίσκουν ευτυχία στην παρουσία Σου. Είθε η ζωή μου να είναι μια μαρτυρία πίστης και υπακοής, ώστε, όπως ο Αβραάμ, να περπατώ στους δρόμους Σου και να δω τις υποσχέσεις Σου να εκπληρώνονται στη ζωή μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με στηρίζει όταν όλα μοιάζουν να καταρρέουν. Η ελπίδα μου βρίσκεται στις άγιες εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά, με όλη σου την ψυχή» (Λουκάς 10:27).

Ξύπνα, αδελφέ, και στρέψε την καρδιά σου προς το Ύψιστο Αγαθό, Εκείνον στον οποίο κατοικεί κάθε αγαθότητα και χωρίς τον οποίο τίποτα δεν μπορεί να είναι πραγματικά καλό. Καμία δημιουργία, όσο όμορφη ή γενναιόδωρη κι αν είναι, δεν μπορεί να ικανοποιήσει πλήρως τις επιθυμίες της ψυχής μας, γιατί καμία δεν περιέχει το πλήρωμα του αγαθού μέσα της. Απλώς αντανακλούν τη θεία αγαθότητα, όπως ένα ρυάκι που ρέει από μια ανεξάντλητη πηγή. Όμως η πηγή δεν βρίσκεται στο ρυάκι, αλλά στον Θεό. Γιατί λοιπόν να απομακρυνθούμε από την πηγή για να πιούμε νερό που είναι μόνο αντανάκλασή της;

Κάθε αγαθότητα που βλέπουμε στον κόσμο είναι ένας απόηχος αυτού που είναι ο Θεός. Δεν έχει απλώς αγαθότητα – είναι ο ίδιος η αγαθότητα. Αν αναγνωρίσουμε αυτή την αλήθεια, πώς θα μπορούσαμε να αρκεστούμε σε κάτι κατώτερο; Και πάνω απ’ όλα, αν Τον χρειαζόμαστε τόσο πολύ, πώς θα μπορούσαμε να αντισταθούμε σε ό,τι μας ζητά; Οι εντολές Του είναι μια πρόσκληση να βυθιστούμε στην πηγή του τέλειου και του αιώνιου. Η υπακοή είναι ο δρόμος για να αποκτήσουμε ό,τι καλύτερο υπάρχει στον Θεό.

Όταν επιλέγουμε να υπακούσουμε, συνδεόμαστε με την ίδια την ουσία του Δημιουργού και του Υιού Του Ιησού. Είναι στην υποταγή στις εντολές Του που βρίσκουμε την αληθινή αφθονία, γιατί εκεί πίνουμε από την πηγή της ζωής, της δικαιοσύνης και της ειρήνης. Μόνο όσοι βυθίζονται σε αυτή την πηγή βιώνουν το πλήρωμα όσων ο Θεός έχει ετοιμάσει για εκείνους που Τον αγαπούν. -Διασκευασμένο από τον Johann Gerhard. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι κάθε αγαθότητα προέρχεται από Σένα, γιατί Εσύ είσαι η ίδια η ουσία του καλού, και τίποτα έξω από Σένα δεν μπορεί να ικανοποιήσει πλήρως την ψυχή μου. Πόσες φορές, Κύριε, αναζήτησα σε περαστικά πράγματα αυτό που μόνο σε Σένα μπορεί να βρεθεί; Αλλά θέλω να μάθω να πηγαίνω απευθείας στην πηγή, να πίνω από το πλήρωμά Σου και να μην αρκούμαι σε σκιές όταν μπορώ να έχω την πραγματικότητα της αγάπης Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να διαμορφώσεις την καρδιά μου ώστε να μην αντισταθώ ποτέ στο θέλημά Σου. Ξέρω ότι οι εντολές Σου δεν είναι βάρος, αλλά μια πρόσκληση για ζωή με αφθονία, μια ανοιχτή πόρτα σε ό,τι καλύτερο υπάρχει σε Σένα. Βοήθησέ με να καταλάβω ότι η αληθινή ευτυχία δεν βρίσκεται στο να ακολουθώ τους δικούς μου δρόμους, αλλά στο να υποτάσσομαι στη δική Σου τέλεια καθοδήγηση.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί μας προσφέρεις όχι απλώς ψίχουλα, αλλά ένα συμπόσιο ζωής, χαράς και ειρήνης. Σε ευχαριστώ που με καλείς να βυθιστώ στην ανεξάντλητη πηγή της αγάπης Σου, ώστε να βιώσω το πλήρωμα όσων έχεις ετοιμάσει για εκείνους που Σε υπακούν. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς μου και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι η απάντηση σε όλες τις αμφιβολίες μου. Γνωρίζω πολλά όμορφα πράγματα, αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με τις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Κοίταξαν… και ιδού, η δόξα του Κυρίου εμφανίστηκε μέσα στη νεφέλη» (Έξοδος 16:10).

Κάνε την ελπίδα συνήθεια. Μάθε να κοιτάς τη φωτεινότερη πλευρά του σύννεφου και, όταν τη βρεις, κράτα τα μάτια σου σταθερά εκεί, αντί να χάνεσαι στο σκοτάδι του μέσου. Η αποθάρρυνση είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς της ψυχής, διότι μας καθιστά ανίσχυρους μπροστά στις προκλήσεις και ευάλωτους στις επιθέσεις του αντιπάλου. Δεν έχει σημασία πόσο πιεσμένος ή περικυκλωμένος νιώθεις, αρνήσου να υποκύψεις στην αποθάρρυνση. Εγκαθίσταται όταν προσπαθούμε να ζήσουμε χωριστά από την υπακοή στον Θεό, επιθυμώντας τις ευλογίες Του χωρίς να υποτασσόμαστε στο θέλημά Του. Υπάρχει όμως ένα μυστικό που λίγοι αντιλαμβάνονται: η υπακοή φέρνει μια δύναμη που ανανεώνει την ψυχή και διαλύει το βάρος της αποθάρρυνσης.

Ο Θεός επιθυμεί να μας ενισχύσει και να μας γεμίσει με αληθινή χαρά, αλλά αυτό δεν θα συμβεί όσο υπάρχει συνειδητή αντίσταση στην υπακοή. Δεν υπάρχει αληθινή ειρήνη για όσους επιλέγουν να αγνοούν τις εντολές του Κυρίου. Όμως τη στιγμή που αποφασίζεις να περπατήσεις με πιστότητα στον Νόμο Του, όλα αλλάζουν. Η αποθάρρυνση δεν μπορεί να παραμείνει εκεί όπου υπάρχει υπακοή, διότι εκεί ενεργεί το Άγιο Πνεύμα με δύναμη, ζωοποιώντας την πίστη και φέρνοντας θεϊκή δύναμη στην ψυχή. Αυτό που πριν φαινόταν βαρύ και καταπιεστικό αρχίζει να χάνει τη δύναμή του, γιατί η παρουσία του Θεού φανερώνεται όπου υπάρχει ειλικρινής παράδοση.

Στην αρχή, ίσως να μην αντιληφθείς αυτή τη μεταμόρφωση άμεσα, αλλά καθώς περπατάς πλάι στον Θεό, όπως έκανε ο Ενώχ, τα αποτελέσματα θα γίνουν εμφανή. Το σκοτάδι θα αρχίσει να διαλύεται και οι δυνάμεις του σκότους θα υποχωρήσουν μπροστά στο φως που λάμπει στην ψυχή εκείνου που επέλεξε να υπακούει. Η υπακοή είναι το κλειδί για μια πλήρη ζωή, γεμάτη από την παρουσία του Θεού, όπου η αποθάρρυνση χάνει την κυριαρχία της και η ουράνια ειρήνη εγκαθίσταται μόνιμα. – Διασκευασμένο από τη Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η ελπίδα πρέπει να είναι μια σταθερή συνήθεια στη ζωή μου, και ότι πρέπει να μάθω να εστιάζω στη φωτεινότερη πλευρά της πορείας, αντί να χάνομαι στις σκιές της αποθάρρυνσης. Ξέρω ότι αυτός ο εχθρός της ψυχής με αποδυναμώνει και με καθιστά ευάλωτο, αλλά κατανοώ επίσης ότι βρίσκει χώρο μόνο όταν απομακρύνομαι από την υπακοή στο θέλημά Σου. Δίδαξέ με να περπατώ στο φως Σου, απορρίπτοντας κάθε μορφή εσωτερικής αντίστασης, ώστε η ψυχή μου να ανανεώνεται από τη δύναμη που έρχεται από Σένα.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να αφαιρέσεις από εμένα κάθε εμπόδιο που με εμποδίζει να ζήσω πλήρως στην παρουσία Σου. Ξέρω ότι η αληθινή ειρήνη μπορεί να βρεθεί μόνο στην πιστότητα στις εντολές Σου, και ότι η υπακοή φέρνει μαζί της τη μεταμορφωτική δύναμη του Πνεύματός Σου. Βοήθησέ με να παραμείνω σταθερός, να μην υποκύψω στο βάρος των δυσκολιών και να βιώσω τη γνήσια χαρά που έρχεται από την ειλικρινή παράδοση.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί στην παρουσία Σου δεν υπάρχει χώρος για αποθάρρυνση, μόνο για την ειρήνη και την πληρότητα που έρχονται από Σένα. Είθε ποτέ να μη δω την υπακοή ως βάρος, αλλά ως το κλειδί για μια ύπαρξη γεμάτη από την αγάπη και την ειρήνη Σου, όπου η ψυχή μου βρίσκει ανάπαυση και η πίστη μου παραμένει ακλόνητη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου ανανεώνει την ελπίδα μου κάθε πρωί. Οι εντολές Σου με στηρίζουν εν μέσω των καταιγίδων. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«…διότι έλεγε μέσα της: Εάν μόνον αγγίξω τα άκρα του ιματίου του, θα θεραπευθώ» (Κατά Ματθαίον 9:21).

Η άσκηση της πίστης πρέπει πάντοτε να προηγείται της θεραπείας. Ο Θεός δεν χορηγεί τις ευλογίες Του τυχαία ή αδιάκριτα· υπάρχει πάντοτε ένας σκοπός και μια πνευματική προϋπόθεση. Όποιος επιθυμεί να λάβει κάτι από τον Κύριο πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση ετοιμότητας, με ταπεινή καρδιά και διάθεση να εμπιστευθεί. Πρέπει να υπάρχει μια εσωτερική κίνηση της ψυχής, μια ειλικρινής αναζήτηση και μια ζωντανή επιθυμία να πλησιάσει Εκείνον. Μόνο όταν υπάρχει αυτή η αληθινή λαχτάρα για την παρουσία Του μπορεί η θεία αρετή να ελευθερωθεί και να επιφέρει βαθιές μεταμορφώσεις.

Ο Θεός συχνά κινείται μέσα στη σιωπή, και αυτή η σιωπή μπορεί να λειτουργήσει ως δοκιμασία για όσους ζητούν τη βοήθειά Του. Δεν είναι σιωπή αδιαφορίας, αλλά σιωπή που αποκαλύπτει την κατάσταση της ανθρώπινης καρδιάς. Όσοι είναι πνευματικά προετοιμασμένοι θα διακρίνουν το χέρι του Θεού ακόμη και όταν όλα φαίνονται ήσυχα. Θα αναγνωρίσουν τη θεία βοήθεια και θα ανταποκριθούν με γνήσια πίστη.

Το κλειδί για αυτή την πνευματική ετοιμότητα είναι η υπακοή. Όταν επιλέγουμε, με ταπεινοφροσύνη, να ακολουθούμε τις εντολές του Θεού, αποδεικνύουμε στον Κύριο ότι πραγματικά Τον χρειαζόμαστε και ότι είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε ό,τι χρειαστεί ώστε να εκπληρωθεί το θέλημά Του σε εμάς. Από αυτή τη στάση παράδοσης και πιστότητας γεννιέται μια δυνατή πίστη, μια πίστη που όχι μόνο πιστεύει, αλλά και κινεί την καρδιά του Θεού. -Διασκευασμένο από τον G. P. Pardington. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η πίστη πρέπει πάντοτε να προηγείται της θεραπείας, διότι Εσύ δεν χορηγείς τις ευλογίες Σου χωρίς σκοπό. Ξέρω ότι πρέπει να βρίσκομαι σε ετοιμότητα, με ταπεινή καρδιά και διάθεση να εμπιστευθώ πλήρως σε Σένα. Θέλω να αναπτύξω αυτή την ειλικρινή αναζήτηση για την παρουσία Σου, αυτή τη ζωντανή επιθυμία να Σε πλησιάσω, ώστε η αρετή Σου να επιφέρει βαθιές μεταμορφώσεις στη ζωή μου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με βοηθήσεις να αναγνωρίζω το χέρι Σου, ακόμη και μέσα στη σιωπή. Δεν θέλω να είμαι απλώς ένας παθητικός θεατής, αλλά κάποιος που Σε αναζητά ενεργά, δείχνοντας ηθική και πνευματική διάθεση να λάβω ό,τι έχεις ετοιμάσει για μένα. Αναγνωρίζω ότι πολλές φορές αντιστέκομαι να ακολουθήσω τον άγιο και αιώνιο Νόμο Σου. Το φταίξιμο είναι δικό μου, μόνο δικό μου. Χρειάζομαι να ανοίξεις τα μάτια μου και να μου δώσεις θάρρος και κουράγιο.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί η υπακοή είναι το κλειδί που με προετοιμάζει να λάβω τις ευλογίες Σου. Σε ευχαριστώ που μας διδάσκεις ότι, ακολουθώντας τις εντολές Σου με ταπεινοφροσύνη και πιστότητα, αποδεικνύουμε την ανάγκη μας για Σένα και κινoύμε την καρδιά Σου. Ξέρω ότι αυτή η ζωντανή και ενεργή πίστη ανοίγει πόρτες, φέρνει θεραπεία και μας οδηγεί στην πληρότητα των υποσχέσεών Σου. Είθε η ζωή μου να αντανακλά αυτή την πλήρη παράδοση, ώστε να μπορώ να βιώσω τη δύναμη της παρουσίας Σου σε κάθε βήμα που κάνω. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι το Βάλσαμο της Γαλαάδ που θεραπεύει τις πληγές της ζωής. Οι εντολές Σου είναι σαν απαλές μελωδίες που γαληνεύουν την ψυχή μου και φέρνουν ειρήνη στην καρδιά μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Και θα συμβεί ότι, μόλις τα πέλματα των ποδιών των ιερέων που φέρουν την κιβωτό του Κυρίου αγγίξουν τα νερά του Ιορδάνη, τα νερά θα χωριστούν» (Ιησούς του Ναυή 3:13).

Θαρραλέοι Λευίτες! Ποιος μπορεί να μην τους θαυμάσει βλέποντάς τους να μεταφέρουν την Κιβωτό μέχρι το ρεύμα, γνωρίζοντας ότι τα νερά του Ιορδάνη θα άνοιγαν μόνο όταν τα πόδια τους άγγιζαν το νερό; Δεν δίστασαν, επειδή εμπιστεύονταν την υπόσχεση του Θεού. Η πίστη τους δεν ήταν υπό όρους, ούτε περίμεναν πρώτα να δουν το θαύμα για να ενεργήσουν. Απλώς υπάκουσαν. Ο Θεός πάντα τιμά την πίστη εκείνων που Του είναι πιστοί. Αυτός ο συνδυασμός πίστης και πεισματικής υπακοής είναι που μας επιτρέπει να βλέπουμε την υπόσχεση και να μένουμε σταθεροί σε αυτήν, χωρίς να κοιτάμε τις δυσκολίες ή την αμφιβολία των άλλων.

Μπορούμε να φανταστούμε τον λαό να παρακολουθεί τη σκηνή, μερικοί με φόβο, ίσως να ψιθυρίζουν: «Μπαίνουν στο ρεύμα! Η Κιβωτός θα παρασυρθεί!» Αλλά αυτό δεν συνέβη. Οι ιερείς έμειναν σταθεροί σε ξηρά γη, επειδή ο Θεός δεν αποτυγχάνει. Δεν εγκαταλείπει εκείνους που εμπιστεύονται και υπακούν. Η ίδια αρχή ισχύει και για το πνευματικό μας ταξίδι: όταν κάνουμε βήματα πίστης με απόλυτη υπακοή, ο Θεός ενεργεί. Τα εμπόδια που φαίνονταν ανυπέρβλητα διαλύονται και ο δρόμος ανοίγει μπροστά μας.

Το να ακολουθούμε τον Θεό με πίστη και υπακοή μας καθιστά συμμέτοχους στα σχέδιά Του, όπως ακριβώς οι Λευίτες είχαν καθοριστικό ρόλο στη διάβαση του Ιορδάνη. Και αυτό είναι μεγάλη τιμή. Όποιος επιδιώκει να υπακούει τον Θεό με όλη του την καρδιά όχι μόνο γίνεται μάρτυρας θαυμάτων, αλλά και μέρος αυτών. -Προσαρμοσμένο από τον Thomas Champness. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι αυτοί που εμπιστεύονται σε Σένα και υπακούν χωρίς δισταγμό είναι εκείνοι που βιώνουν τα θαύματά Σου. Οι Λευίτες δεν περίμεναν να δουν τα νερά να ανοίγουν πριν προχωρήσουν· περπάτησαν με πίστη, βέβαιοι ότι Εσύ θα εκπλήρωνες την υπόσχεσή Σου. Θέλω να έχω το ίδιο θάρρος, την ίδια ακλόνητη εμπιστοσύνη, που δεν σταματάει από τις περιστάσεις ή τον φόβο. Δίδαξέ με να υπακούω χωρίς να ρωτώ, γνωρίζοντας ότι Εσύ ποτέ δεν αποτυγχάνεις και πάντα τιμάς εκείνους που Σε ακολουθούν πιστά.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την πίστη μου ώστε να προχωρώ, ακόμη κι όταν ο δρόμος φαίνεται αβέβαιος. Ξέρω ότι τα εμπόδια μπροστά μου δεν είναι φραγμοί για Σένα, γιατί Εσύ είσαι ο Θεός που ανοίγει τον Ιορδάνη και κάνει το αδύνατο δυνατό.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί ποτέ δεν εγκαταλείπεις εκείνους που Σε υπακούν με όλη τους την καρδιά. Σε ευχαριστώ που μας καλείς να γίνουμε μέρος των σχεδίων Σου και που μας επιτρέπεις να γίνουμε μάρτυρες και να ζούμε τα θαύματά Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι το μεγαλύτερο δώρο που έχω λάβει ποτέ, γιατί με καθοδηγεί. Δεν μπορώ να σταματήσω να διαλογίζομαι στις όμορφες εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ήμουν νέος και τώρα είμαι γέρος, αλλά ποτέ δεν είδα τον δίκαιο εγκαταλελειμμένο, ούτε το σπέρμα του να ζητιανεύει για ψωμί» (Ψαλμοί 37:25).

Δεν πρέπει να υποτιμούμε τα μέσα μέσω των οποίων ο Θεός μας ευλογεί, αλλά επίσης δεν πρέπει να τα εμπιστευόμαστε σαν να ήταν η τελική μας πηγή συντήρησης. Το μυστικό είναι να τα χρησιμοποιούμε με ευγνωμοσύνη, αναγνωρίζοντας ότι είναι η ευλογία του Θεού που τα κάνει να ευημερούν. Το ψωμί που μας θρέφει, το φάρμακο που μας θεραπεύει, ο φίλος που μας παρηγορεί – όλα αυτά είναι όργανα, αλλά η αληθινή πρόνοια έρχεται από τον Κύριο. Αυτός είναι που στηρίζει τα πάντα και χαρίζει ζωή, υγεία και παρηγοριά σε όσους Τον αναζητούν.

Οι ασεβείς εμπιστεύονται τα μέσα και όχι τον Θεό· τα κάνουν είδωλά τους, τοποθετώντας την ελπίδα τους σε ό,τι είναι παροδικό. Όταν κάποιος τρώει ένα κομμάτι ψωμί χωρίς να αναγνωρίζει ότι ο Θεός το παρείχε, αντιμετωπίζει το ψωμί ως πηγή του και όχι τον Κύριο που το έδωσε. Αυτό αποκαλύπτει μια διαστρεβλωμένη πίστη, που προσκολλάται στο ορατό και ξεχνά το αόρατο, που είναι αιώνιο. Η αληθινή πίστη αναγνωρίζει ότι όλα όσα έχουμε και λαμβάνουμε προέρχονται από τα χέρια του Θεού, και ότι χωρίς την ευλογία Του τίποτα δεν μπορεί πραγματικά να μας στηρίξει.

Οι ευλογίες του Θεού προορίζονται για τα υπάκουα παιδιά Του. Οι ανυπάκουοι επίσης απολαμβάνουν το καλό που ο Θεός χύνει πάνω στη γη – άλλωστε, Αυτός βρέχει επί δικαίους και αδίκους – αλλά δεν βιώνουν τις ευλογίες που μεταμορφώνουν και οικοδομούν τη ζωή. Οι θείες υποσχέσεις είναι για εκείνους που επέλεξαν, με σώμα και ψυχή, να ακολουθήσουν τον άγιο και παντοδύναμο Νόμο του Θεού. Αυτοί όχι μόνο λαμβάνουν πρόνοια, αλλά ζουν και υπό την ειδική προστασία του Πατέρα, απολαμβάνοντας ειρήνη, ασφάλεια και τη βεβαιότητα ότι Αυτός είναι μαζί τους σε κάθε στιγμή. Και στο τέλος, αυτοί θα αναληφθούν με τον Ιησού. -Προσαρμοσμένο από τον Henry Müller. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι όλες οι ευλογίες που λαμβάνω προέρχονται από Εσένα και όχι από τα μέσα που χρησιμοποιώ για να ζήσω. Το ψωμί που με στηρίζει, η θεραπεία που με ενδυναμώνει, η παρηγοριά που με ανακουφίζει – όλα αυτά είναι μόνο όργανα στα χέρια Σου, γιατί Εσύ είσαι που πραγματικά παρέχεις.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να φυλάξεις την καρδιά μου από κάθε ψευδαίσθηση που θα με έκανε να εμπιστευτώ σε ό,τι είναι παροδικό. Δεν θέλω να ενεργώ όπως εκείνοι που κάνουν τα μέσα ασφάλειά τους και ξεχνούν ότι όλα προέρχονται από Εσένα. Δώσε μου πνεύμα ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης, ώστε όταν λαμβάνω κάτι, να βλέπω πάντα το χέρι Σου πίσω από κάθε πρόνοια.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί είσαι πιστός σε όσους Σε υπακούν και επιλέγουν να ζουν σύμφωνα με τον Νόμο Σου. Σε ευχαριστώ γιατί, εκτός από το ότι παρέχεις τα αναγκαία, χύνεις πάνω στα παιδιά Σου μια ιδιαίτερη προστασία, χαρίζοντάς τους ειρήνη, ασφάλεια και τη βεβαιότητα ότι ποτέ δεν τους εγκαταλείπεις. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Σου Νόμος είναι τείχος προστασίας γύρω μου. Οι εντολές Σου είναι σαν το φως της αυγής που διαλύει το σκοτάδι από τον δρόμο μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Από το σημείο όπου βρίσκεσαι, κοίταξε προς τον βορρά, προς τον νότο, προς την ανατολή και προς τη δύση· διότι όλη τη γη που βλέπεις, εγώ θα τη δώσω σε εσένα» (Γένεση 13:14-15).

Ό,τι μπορείς να δεις με τα μάτια της πίστης και της υπακοής ανήκει σε εσένα. Ο Θεός δεν περιορίζει εκείνους που Τον εμπιστεύονται και ακολουθούν τους δρόμους Του. Κοίταξε όσο πιο μακριά μπορείς, διότι όλα όσα ο Θεός αποκάλυψε ως υπόσχεση για όσους Τον υπηρετούν είναι δικά σου δικαιωματικά. Ό,τι επιθυμείς να γίνεις ως χριστιανός και ό,τι λαχταράς να κάνεις για τον Θεό βρίσκεται μέσα στις δυνατότητες της πίστης και της υπακοής. Δεν υπάρχουν εμπόδια για εκείνον που παραδίδεται ολοκληρωτικά στο θέλημα του Κυρίου, διότι ο Ίδιος ανοίγει τους δρόμους και χαρίζει δύναμη ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε σε ό,τι έχει ετοιμαστεί για εμάς.

Πλησίασε περισσότερο τον Πατέρα και επίτρεψε στην παρουσία Του να μεταμορφώσει όλη σου την ύπαρξη. Άνοιξε την ψυχή σου στην επιρροή του Αγίου Πνεύματος και δέξου το βάπτισμα της παρουσίας Του. Όσο περισσότερο πλησιάζουμε τον Θεό, τόσο περισσότερο μας αποκαλύπτει το πλήρωμα του θελήματός Του, δείχνοντάς μας ότι υπάρχουν ανεκτίμητοι πνευματικοί θησαυροί στη διάθεση εκείνων που Τον φοβούνται και Τον υπακούουν. Πίστεψε ότι ο Θεός έχει όλα όσα χρειάζεσαι και ότι, περπατώντας σύμφωνα με τις εντολές Του, θα ζήσεις μια άφθονη ζωή, γεμάτη με τη δύναμη και τη χάρη Του.

Δέξου για τον εαυτό σου όλες τις υποσχέσεις που περιέχονται στον Λόγο του Θεού. Μην διστάζεις να οικειοποιηθείς τις επιθυμίες που Εκείνος έβαλε στην καρδιά σου, διότι αυτές οι λαχτάρες είναι σημάδια εκείνων που Εκείνος θέλει να πραγματοποιήσει στη ζωή σου. Η υπακοή στις εντολές του Θεού ανοίγει τις πόρτες για αμέτρητες ευλογίες σε αυτή τη ζωή και, πάνω απ’ όλα, εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη ανταμοιβή: την αιώνια ζωή εν Χριστώ. Όποιος πιστεύει και υπακούει στον Κύριο δεν θα απογοητευτεί ποτέ, διότι ο Θεός τιμά εκείνους που Του παραδίδονται με όλη τους την καρδιά. -Διασκευασμένο από Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι ό,τι μπορώ να δω με τα μάτια της πίστης και της υπακοής ανήκει σε εμένα, διότι Εσύ δεν βάζεις όρια σε εκείνους που Σε εμπιστεύονται και ακολουθούν τους δρόμους Σου. Ξέρω ότι οι υποσχέσεις Σου είναι αληθινές και ότι όλα όσα έχεις ετοιμάσει για όσους Σε υπηρετούν είναι προσιτά σε εκείνους που παραδίδονται ολοκληρωτικά στο θέλημά Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με φέρεις ακόμα πιο κοντά Σου, ώστε η παρουσία Σου να μεταμορφώσει όλη μου την ύπαρξη. Θέλω να ανοίξω την ψυχή μου για να λάβω το πλήρωμα του Πνεύματός Σου και να διαμορφωθώ σύμφωνα με το θέλημά Σου. Δίδαξέ με να ζω με υπακοή στις εντολές Σου, διότι ξέρω ότι, περπατώντας με ευθύτητα, θα ζήσω την εκπλήρωση των υποσχέσεών Σου.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω διότι οι υποσχέσεις Σου είναι σταθερές και αληθινές, και κανείς που Σε εμπιστεύεται δεν θα ντροπιαστεί. Σε ευχαριστώ που μου επιτρέπεις να οικειοποιηθώ τον Λόγο Σου και να ζω σύμφωνα με τις αρχές Σου, γνωρίζοντας ότι αυτό ανοίγει τις πόρτες για αμέτρητες ευλογίες σε αυτή τη ζωή και, πάνω απ’ όλα, για την αιώνια ζωή εν Χριστώ. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Οι εντολές Σου είναι σαν ανθισμένοι κήποι που αρωματίζουν και ομορφαίνουν την ύπαρξή μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Βγάλε την ψυχή μου από τη φυλακή, για να υμνήσω το όνομά σου» (Ψαλμοί 142:7).

Γνωρίζω κι εγώ τις φυλακές της ψυχής, και μόνο ο Κύριος μπορεί να με ελευθερώσει από αυτές. Υπάρχει η φυλακή της αμαρτίας, ένας σκοτεινός και πνιγηρός τόπος, όπου το φως δεν εισέρχεται και ο πρωινός αέρας φαίνεται άπιαστος. Είναι ένα λάκκο στοιχειωμένο από τρομακτικές μορφές, σαν να έχουν πάρει ζωή οι ίδιες μου οι ανομίες, παίρνοντας φοβερές και απωθητικές μορφές που με βασανίζουν. Κανείς, εκτός από τον Κύριο, δεν μπορεί να με βγάλει από αυτή τη φυλακή, γιατί μόνο Αυτός έχει το κλειδί που σπάει τις αλυσίδες της αμαρτίας και φέρνει αληθινή ελευθερία.

Υπάρχει επίσης η φυλακή της θλίψης, όπου οι λύπες μου με περικυκλώνουν σαν παγωμένοι και πνιγηροί τοίχοι, χωρίς παράθυρα για να μπει το φως, ούτε πόρτες για να διαφύγω. Η θλίψη γίνεται ένα μοναχικό κελί, και κάθε δάκρυ μοιάζει να είναι ένα ακόμα τούβλο που ενισχύει τα τείχη γύρω μου. Αλλά ο Θεός, με το έλεός Του, δεν μας αφήνει φυλακισμένους για πάντα. Είναι ο ελευθερωτής εκείνων που στρέφονται σ’ Αυτόν με όλη τους την καρδιά, που μετανοούν και επιδιώκουν να ζήσουν με υπακοή στον άγιο και τέλειο Νόμο Του.

Οι φυλακές που αντιμετωπίζουμε στη ζωή, είτε είναι της αμαρτίας, της θλίψης ή οποιουδήποτε άλλου είδους, έχουν κοινή προέλευση: την άρνηση να υπακούσουμε στον Θεό. Αλλά το καλό νέο είναι ότι η υπακοή είναι το κλειδί για την ελευθερία. Όταν αποφασίζουμε με ειλικρίνεια να στραφούμε στον Θεό, να μετανοήσουμε και να υπακούσουμε στις εντολές Του, όλα αλλάζουν. Ο Θεός, με τη μεγάλη Του αγάπη, στέλνει τους αγγέλους Του να σπάσουν τις αλυσίδες που μας κρατούν, ανοίγοντας τις πόρτες που μας οδηγούν στην αληθινή ελευθερία. Μας οδηγεί στον Ιησού, που είναι ο δρόμος για τη σωτηρία, την πλήρη ελευθέρωση και την αιώνια ζωή. Στην υπακοή βρίσκουμε όχι μόνο ελευθερία, αλλά και ειρήνη και την αναζωογονητική παρουσία του Θεού. -Προσαρμοσμένο από τον J. Jowett. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι μόνο Εσύ μπορείς να με ελευθερώσεις από τις φυλακές της ψυχής που με περικυκλώνουν. Αναγνωρίζω ότι η φυλακή της αμαρτίας είναι ένας σκοτεινός και καταπιεστικός τόπος, όπου οι ανομίες μου φαίνεται να παίρνουν ζωή για να με βασανίσουν, και ότι μόνο Εσύ, με το πανίσχυρο κλειδί Σου, μπορείς να σπάσεις αυτές τις αλυσίδες και να φέρεις φως στο σκοτάδι.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με βοηθήσεις να βγω από αυτές τις φυλακές, δίνοντάς μου δύναμη να μετανοήσω και να ακολουθήσω με υπακοή τον άγιο Νόμο Σου. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι τη σοφία Σου και να αναζητώ καταφύγιο στην παρουσία Σου. Να έχω το θάρρος να Σου παραδώσω τους πόνους μου, τα λάθη μου και όλο το βάρος που κουβαλώ, γνωρίζοντας ότι μόνο Εσύ μπορείς να σπάσεις τις αλυσίδες και να ανοίξεις τις πόρτες προς την ελευθερία.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί, με τη μεγάλη Σου αγάπη, δεν με αφήνεις φυλακισμένο για πάντα. Σε ευχαριστώ που είσαι ο ελευθερωτής των ψυχών που μετανοούν και στρέφονται σε Σένα με υπακοή. Σε δοξάζω γιατί στην παρουσία Σου βρίσκω ειρήνη, ελευθερία και αποκατάσταση. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι η αξιόπιστη γέφυρα που με βοηθά να διασχίσω επικίνδυνα νερά. Κάθε μία από τις εντολές Σου είναι πιο όμορφη από την άλλη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Και ο κύριος του Ιωσήφ τον πήρε και τον έριξε στη φυλακή, στον τόπο όπου οι κρατούμενοι του βασιλιά ήταν φυλακισμένοι· εκεί έμεινε στη φυλακή» (Γένεση 39:20).

Η πιο δύσκολη πτυχή του πόνου, συχνά, είναι ο χρόνος. Ένας σύντομος και έντονος πόνος μπορεί να αντέχεται πιο εύκολα, αλλά όταν η αγωνία διαρκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μέρα με τη μέρα, διαβρώνοντας τη δύναμή μας και την ελπίδα μας, η καρδιά γίνεται ευάλωτη στην απόγνωση. Χωρίς τη βοήθεια του Θεού, είναι εύκολο να υποκύψουμε. Η ιστορία του Ιωσήφ στην Αίγυπτο μας δείχνει ότι οι παρατεταμένες δοκιμασίες έχουν σκοπό. Ο Θεός, ως επιδέξιος καθαριστής, επιτρέπει να περάσουμε από τη φωτιά του πόνου για να διαμορφώσει τον χαρακτήρα μας και να μας προετοιμάσει για κάτι μεγαλύτερο. Όπως λέει ο Μαλαχίας 3:3: «Θα καθίσει ως καθαριστής και καθαριστής του αργύρου». Και, όπως ένας προσεκτικός τεχνίτης, ο Θεός ξέρει ακριβώς πότε το έργο είναι έτοιμο και σταματά τη φωτιά την κατάλληλη στιγμή.

Το κλειδί για να αντιμετωπίσουμε και ακόμη και να μειώσουμε τον χρόνο του πόνου βρίσκεται στο να παραδοθούμε πλήρως στο θέλημα του Θεού. Όταν επιλέγουμε να υπακούμε στις εντολές Του, ανοίγουμε την καρδιά μας στον σκοπό Του και επιτρέπουμε να μας καθοδηγεί με τη σοφία Του. Αυτή η παράδοση όχι μόνο διαμορφώνει τον χαρακτήρα μας, αλλά μας φέρνει και πιο κοντά στον Πατέρα, που μας αγκαλιάζει ως πιστά παιδιά. Μας ευλογεί άφθονα και μας οδηγεί στον Ιησού, όπου βρίσκουμε παρηγοριά, δύναμη και καθοδήγηση για τη ζωή μας.

Όταν φτάνουμε σε αυτό το επίπεδο σχέσης με τον Θεό και με τον Ιησού, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι πολλοί από τους πόνους που αντιμετωπίζουμε σήμερα, εξαιτίας της αντίστασης ή της ανυπακοής μας, θα αποφευχθούν. Ο Πατέρας είναι Θεός ελέους και ευχαριστιέται να λυπάται τα παιδιά Του όταν βλέπει ότι οι καρδιές τους είναι πλήρως παραδομένες σε Αυτόν. Στην υπακοή βρίσκουμε όχι μόνο ανακούφιση για τους πόνους της ψυχής, αλλά και τη χαρά να ζούμε στο κέντρο του θελήματος του Θεού, γνωρίζοντας ότι διαμορφωνόμαστε για τη δόξα Του και για το αιώνιο καλό μας. -Προσαρμοσμένο από Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η πιο δύσκολη πτυχή του πόνου συχνά είναι ο χρόνος. Αναγνωρίζω ότι, χωρίς τη βοήθειά Σου, είναι εύκολο να υποκύψω στην απόγνωση μπροστά σε δοκιμασίες που φαίνονται ατελείωτες. Αλλά επίσης ξέρω ότι Εσύ είσαι ο επιδέξιος καθαριστής, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα μου και επιτρέποντας να περάσω από αυτές τις δυσκολίες για έναν μεγαλύτερο σκοπό. Όπως ο Ιωσήφ στην Αίγυπτο, θέλω να μάθω να εμπιστεύομαι ότι ο Κύριος θα σταματήσει τη φωτιά την κατάλληλη στιγμή, όταν το έργο Σου μέσα μου θα έχει ολοκληρωθεί.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να με βοηθήσεις να παραδοθώ πλήρως στο θέλημά Σου, ακόμα και όταν οι περιστάσεις είναι δύσκολες. Δίδαξέ με να υπακούω στις εντολές Σου και να ανοίγω την καρδιά μου στον σκοπό Σου, επιτρέποντάς Σου να με καθοδηγείς με σοφία. Δώσε μου δύναμη να αντέξω ό,τι χρειαστεί και διαμόρφωσε τον χαρακτήρα μου ώστε να μπορώ να ζω σε αρμονία μαζί Σου.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί με το έλεος και την καλοσύνη Σου ο πόνος δεν είναι αιώνιος, αλλά εργαλείο για να με μεταμορφώσει και να με φέρει πιο κοντά σε Σένα. Σε ευχαριστώ γιατί, στην υπακοή, βρίσκω ανακούφιση για τους πόνους της ψυχής και τη χαρά να βρίσκομαι στο κέντρο του θελήματός Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου ενισχύει την ψυχή μου σε καιρούς δοκιμασίας. Η ψυχή μου ψάλλει από χαρά εξαιτίας των εντολών Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

“Σύμφωνα με την πίστη σας, ας γίνει σε εσάς” (Κατά Ματθαίον 9:29).

«Να προσεύχεσαι μέχρι τέλους» σημαίνει να επιμένεις στην προσευχή μέχρι να φτάσεις στην πλήρη πίστη, προχωρώντας με εμπιστοσύνη ενώ ακόμα προσεύχεσαι, μέχρι η καρδιά να είναι απολύτως βέβαιη ότι έχει εισακουστεί από τον Θεό. Είναι να προσεύχεσαι με τέτοια ένταση και βεβαιότητα ώστε, πριν ακόμη δεις το αποτέλεσμα, να έχεις ήδη τη συνείδηση ότι αυτό που ζητήθηκε θα παραχωρηθεί. Αυτή η σταθερή προσδοκία δεν βασίζεται στις περιστάσεις, που είναι ασταθείς και αβέβαιες, αλλά στον αμετάβλητο Λόγο του Θεού, που παραμένει πιστός και αληθινός σε κάθε εποχή.

Ο Λόγος του Θεού είναι γεμάτος υποσχέσεις που προορίζονται για τα υπάκουα παιδιά Του, και ποτέ δεν αποτυγχάνει να εκπληρωθεί. Όταν ευθυγραμμιζόμαστε με το θέλημά Του και υπακούμε στις εντολές Του, οι προσευχές μας αποκτούν μια ιδιαίτερη διάσταση, επειδή γίνονται με ακέραια και υποταγμένη καρδιά προς τον Δημιουργό. Ο Ιωάννης μας το υπενθυμίζει ξεκάθαρα λέγοντας: «Και ό,τι αν ζητούμε, λαμβάνουμε απ’ αυτόν, επειδή τηρούμε τις εντολές του και πράττουμε τα αρεστά ενώπιόν του» (Α΄ Ιωάννου 3:22). Αυτή η υπόσχεση είναι ένα ισχυρό κίνητρο για να επιδιώκουμε μια ζωή υπακοής και κοινωνίας με τον Θεό.

Το κλειδί για να λάβουμε απαντήσεις στις προσευχές μας είναι η υπακοή. Όποιος επιδιώκει να ευαρεστήσει τον Θεό με όλη του την καρδιά, τηρώντας τις εντολές Του, απολαμβάνει το προνόμιο να εισακούγονται τα αιτήματά του. Αυτή η βεβαιότητα μας δίνει δύναμη να επιμένουμε στην προσευχή, εμπιστευόμενοι ότι ο Κύριος, στην πιστότητά Του, θα εκπληρώσει όλα όσα υποσχέθηκε. Όταν προσευχόμαστε με πίστη και υπακοή, γινόμαστε συμμέτοχοι στις ευλογίες που προορίζονται για όσους ζουν για να δοξάσουν τον Θεό, βέβαιοι ότι οι υποσχέσεις Του είναι τόσο σταθερές όσο και Εκείνος ο ίδιος. -Προσαρμοσμένο από τον Sir R. Anderson. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι το να επιμένω στην προσευχή μέχρι να φτάσω στην πλήρη πίστη είναι ένα ταξίδι εμπιστοσύνης και παράδοσης σε Σένα. Αναγνωρίζω ότι το να προσεύχομαι με ένταση και βεβαιότητα, μέχρι η καρδιά μου να είναι βέβαιη ότι εισακούστηκα, είναι μια πράξη πίστης που θεμελιώνεται στον Λόγο Σου, που ποτέ δεν αποτυγχάνει. Δεν εμπιστεύομαι τις ασταθείς περιστάσεις, αλλά την αμετάβλητη αλήθεια Σου, που παραμένει πιστή σε κάθε εποχή.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με διδάξεις να προσεύχομαι με ακέραια και υποταγμένη καρδιά στο θέλημά Σου, ευθυγραμμιζόμενος με τις εντολές Σου. Δώσε μου δύναμη να ζω με υπακοή, γνωρίζοντας ότι σε αυτόν τον δρόμο οι προσευχές μου αποκτούν δύναμη ενώπιόν Σου. Είθε η ζωή μου να είναι αντανάκλαση αυτού που έγραψε ο Ιωάννης: ότι όσοι τηρούν τις εντολές Σου λαμβάνουν από Σένα αυτό που ζητούν.