«Εκχέω ενώπιόν του τη θλίψη μου· μπροστά του εκθέτω την αγωνία μου» (Ψαλμοί 142:2).

Ο Θεός δεν προσφέρει βοήθεια σε μικρές δόσεις. Εκχέει ευλογίες μέχρι να ξεχειλίσουν, γεμίζοντας το κενό μας. Η γενναιοδωρία Του είναι απεριόριστη, αλλά η ικανότητά μας να λαμβάνουμε είναι αυτή που περιορίζει. Θα έδινε απείρως αν η πίστη μας ήταν μεγαλύτερη. Η μικρότητα της πίστης είναι το μόνο εμπόδιο στις πλήρεις ευλογίες του Θεού.

Αυτή η αλήθεια μας καλεί να υπακούμε στον γοητευτικό Νόμο του Θεού. Οι ασύγκριτες εντολές Του διευρύνουν την πίστη μας, ανοίγοντας χώρο για τις ευλογίες Του. Η υπακοή είναι εμπιστοσύνη στον Δημιουργό, ευθυγραμμιζόμενοι με το σχέδιό Του. Η υπακοή διευρύνει την καρδιά μας για να δεχτεί τα θεϊκά πλούτη.

Αγαπητέ, ζήσε με υπακοή για να δεχτείς τις ευλογίες του Θεού. Ο Πατέρας οδηγεί τους υπάκουους στον Υιό Του, τον Ιησού, για σωτηρία. Μην περιορίζεις τον Θεό με μικρή πίστη. Υπάκουσε, όπως ο Ιησούς, και λάβε ευλογίες χωρίς μέτρο. Διασκευασμένο από τον J. R. Miller. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε δοξάζω για την ατελείωτη καλοσύνη Σου. Δίδαξέ με να Σε εμπιστεύομαι απόλυτα.

Κύριε, οδήγησέ με να ακολουθώ τις ασύγκριτες εντολές Σου. Είθε η πίστη μου να αυξηθεί για να λάβω τις υποσχέσεις Σου.

Ω αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ για τη γενναιοδωρία Σου που με στηρίζει. Ο Υιός Σου είναι ο Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο λαμπρός Σου Νόμος είναι η φλόγα που φωτίζει το μονοπάτι μου. Οι εντολές Σου είναι θησαυροί που καθοδηγούν την ψυχή μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ιδού, εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός πάσης σαρκός· υπάρχει τίποτα υπερβολικά δύσκολο για μένα;» (Ιερεμίας 32:27).

Η πίστη του Αβραάμ στηριζόταν στην πεποίθηση ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για τον Θεό. Ακόμη και μπροστά στο απίθανο, κοίταζε τον ουρανό και έβλεπε, πάνω από κάθε ανθρώπινο περιορισμό, τη δύναμη, τη σοφία και την αγάπη του Δημιουργού. Αυτή η βεβαιότητα τον στήριζε όταν όλα φαίνονταν αντίθετα, διότι πίστευε ότι η γεμάτη αγάπη καρδιά του Θεού επιθυμούσε το καλύτερο, ότι ο άπειρος νους Του σχεδίαζε το τέλειο σχέδιο και ότι το παντοδύναμο χέρι Του θα εκπλήρωνε ό,τι είχε υποσχεθεί.

Αυτή η ακλόνητη πίστη ανθίζει επίσης σε όσους βαδίζουν σύμφωνα με τις μεγαλειώδεις εντολές του Υψίστου. Η υπακοή ενισχύει την εμπιστοσύνη και μας διδάσκει να διακρίνουμε τον πιστό χαρακτήρα του Θεού σε κάθε λεπτομέρεια. Όταν ακολουθούμε τις οδηγίες Του, μαθαίνουμε να αναπαυόμαστε στη βεβαιότητα ότι η ίδια δύναμη που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη ενεργεί σήμερα για να στηρίξει όσους Τον φοβούνται.

Έτσι, κοίταξε τις αδυναμίες ως ευκαιρίες για τον Κύριο να δείξει τη δύναμή Του. Όταν η πίστη ενώνεται με την υπακοή, η ψυχή βρίσκει ανάπαυση και χαρά εν μέσω της αναμονής. Ο Πατέρας τιμά εκείνους που εμπιστεύονται και τους οδηγεί στον Υιό, όπου κάθε υπόσχεση εκπληρώνεται με τελειότητα. Διασκευασμένο από τον J.C. Philpot. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε δοξάζω γιατί τίποτα δεν είναι αδύνατο για Σένα. Δώσε μου την πίστη του Αβραάμ, που εμπιστεύεται ακόμη κι όταν δεν βλέπει διέξοδο.

Κύριε, δίδαξέ με να βαδίζω σύμφωνα με τις μεγαλειώδεις εντολές Σου, ώστε η πίστη μου να είναι σταθερή και η καρδιά μου να μένει εν ειρήνη, γνωρίζοντας ότι η δύναμή Σου εκπληρώνει κάθε υπόσχεση.

Ω, αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ γιατί το χέρι Σου είναι δυνατό να πραγματοποιήσει ό,τι υπόσχεσαι. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι το θεμέλιο της εμπιστοσύνης μου. Οι εντολές Σου είναι οι στήλες που στηρίζουν την πίστη μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Στο όνομά Του να κηρυχθεί μετάνοια και άφεση αμαρτιών σε όλα τα έθνη, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ» (Λουκάς 24:47).

Υπάρχουν μεταστροφές που δεν αντέχουν στον χρόνο επειδή γεννήθηκαν χωρίς πεποίθηση για αμαρτία. Όταν η καρδιά δεν συντρίβεται, ο σπόρος πέφτει σε ρηχή γη — και αρκεί ο πρώτος άνεμος της αντίθεσης για να ξεριζώσει αυτό που φαινόταν πίστη. Η αληθινή μετάνοια είναι το θεμέλιο της πνευματικής ζωής· χωρίς αυτήν, το αρχικό συναίσθημα διαλύεται και ο άνθρωπος επιστρέφει στις παλιές του συνήθειες, σαν να μην συνέβη τίποτα. Ο πόνος της αμαρτίας προετοιμάζει την ψυχή να δεχθεί τη συγχώρεση και να παραμείνει σταθερή.

Αυτή η σταθερότητα μεγαλώνει σε όσους επιλέγουν να περπατούν στις θαυμαστές εντολές του Υψίστου. Η υπακοή προστατεύει την καρδιά από την επιπολαιότητα και την οδηγεί στη ρίζα της ζωντανής πίστης. Όποιος ακούει τον Λόγο και τον εφαρμόζει δεν ταράζεται από τις καταιγίδες, διότι έχει τις ρίζες του στερεωμένες στον βράχο — και ο καρπός εμφανίζεται, ακόμη και εν μέσω δοκιμασιών.

Έτσι, εξέτασε την καρδιά σου και επίτρεψε στον Θεό να σε πείσει για ό,τι πρέπει να αφήσεις πίσω. Ο Πατέρας δεν απορρίπτει τον ειλικρινά μετανοημένο, αλλά τον ενισχύει και τον οδηγεί στον Υιό, όπου η πίστη γίνεται βαθιά, σταθερή και καρποφόρα. Διασκευασμένο από τον D. L. Moody. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε δοξάζω γιατί η αλήθεια Σου με καλεί σε μετάνοια και με διδάσκει τι είναι η γνήσια πίστη.

Κύριε, βοήθησέ με να ζήσω σύμφωνα με τις θαυμαστές Σου εντολές, ώστε η πίστη μου να έχει βαθιές ρίζες και να φέρει καρπούς που Σε δοξάζουν.

Ω, αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ γιατί μου χαρίζεις μια συντετριμμένη και αληθινή καρδιά. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο δυνατός Σου Νόμος είναι το γόνιμο έδαφος όπου μεγαλώνει η πίστη μου. Οι εντολές Σου είναι οι ρίζες που με κρατούν σταθερό εν μέσω των καταιγίδων. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Μακάριοι όσοι τηρούν τις μαρτυρίες Του και Τον αναζητούν με όλη τους την καρδιά» (Ψαλμοί 119:2).

Μια ψυχή γεμάτη με μεγάλες ιδέες εκτελεί καλύτερα τα μικρά καθήκοντα. Η θεϊκή όραση της ζωής φωτίζει ακόμη και τις πιο ταπεινές καταστάσεις. Μακριά από το να είναι κατάλληλες οι μικρόψυχες αρχές για τις μικρές δοκιμασίες, μόνο ένα ουράνιο πνεύμα που κατοικεί μέσα μας μπορεί να στηρίξει τους καθημερινούς κόπους. Αυτό το πνεύμα υπομένει με ειρήνη τις ταπεινώσεις της κατάστασής μας.

Αυτή η αλήθεια μας καλεί να υπακούμε στον ουράνιο Νόμο του Θεού. Οι μεγαλοπρεπείς εντολές Του ανυψώνουν την ψυχή μας, δίνοντας σκοπό στα πιο απλά καθήκοντα. Η υπακοή σημαίνει να επιτρέπουμε στον Δημιουργό να κατοικεί μέσα μας, μεταμορφώνοντας το κοινό σε ιερό και στηρίζοντάς μας σε κάθε πρόκληση.

Αγαπητέ, ζήσε με υπακοή για να φέρεις το ουράνιο πνεύμα του Θεού. Ο Πατέρας οδηγεί τους υπάκουους στον Υιό Του, τον Ιησού, για σωτηρία. Ακολούθησε τα βήματά Του, όπως έκανε ο Ιησούς, και βρες ειρήνη στα μικρότερα πράγματα. Διασκευασμένο από τον James Martineau. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε δοξάζω γιατί δίνεις νόημα στα καθήκοντά μου. Δίδαξέ με να ζω με τη δική Σου όραση.

Κύριε, οδήγησέ με να ακολουθώ τις μεγαλοπρεπείς εντολές Σου. Ας παραμείνει η καρδιά μου σε Σένα.

Ω αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ για την παρουσία Σου που με ανυψώνει. Ο Υιός Σου είναι ο Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ουράνιος Νόμος Σου είναι το φως που καθοδηγεί την ψυχή μου. Οι εντολές Σου είναι φτερά που με κάνουν να πετώ. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Διότι ο Κύριος είναι αγαθός· το έλεός του διαρκεί στον αιώνα, και η πιστότητά του από γενεά σε γενεά» (Ψαλμοί 100:5).

Πόσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα στο κακό που διαπράξαμε και στο κακό που είμαστε ικανοί να κάνουμε, μερικές φορές όντας στο χείλος της πράξης! Αν η ψυχή μου παρήγαγε ζιζάνια, όταν ήταν γεμάτη με δηλητηριώδεις σπόρους, πόσο ευγνώμων πρέπει να είμαι! Και το ότι τα ζιζάνια δεν έπνιξαν εντελώς το σιτάρι, τι θαύμα είναι αυτό! Πρέπει να ευχαριστούμε τον Θεό καθημερινά για τις αμαρτίες που δεν διαπράξαμε.

Αυτή η αλήθεια μας προσκαλεί να υπακούμε στον υπέροχο Νόμο του Θεού. Οι εξαιρετικές Του εντολές μας προστατεύουν, οδηγώντας μας μακριά από το κακό και κοντά στην αγαθότητά Του. Η υπακοή είναι η επιλογή της οδού του Δημιουργού, επιτρέποντάς Του να καθαρίσει την καρδιά μας. Η υπακοή είναι η ασπίδα που μας φυλάει από τους σπόρους του σφάλματος.

Αγαπητέ, ζήσε με υπακοή για να λάβεις την προστασία και τις ευλογίες του Θεού. Ο Πατέρας οδηγεί τους υπάκουους στον Υιό Του, τον Ιησού, για σωτηρία. Ευχαρίστησε και ακολούθησε τους δρόμους Του, όπως έκανε ο Ιησούς, για να βρεις την αληθινή ειρήνη. Διασκευασμένο από τον Frederick William Faber. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε δοξάζω για το έλεός Σου που με λυτρώνει από το κακό. Φύλαξε την καρδιά μου σε Σένα.

Κύριε, οδήγησέ με να ακολουθώ τις εξαιρετικές Σου εντολές. Είθε να περπατώ στην αγάπη Σου.

Ω αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που με διαφυλάττεις από την αμαρτία. Ο Υιός Σου είναι ο Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο υπέροχος Νόμος Σου είναι το θεμέλιο που στηρίζει την ψυχή μου. Οι εντολές Σου είναι ακτίνες που φωτίζουν τον δρόμο μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Σε έβγαλα από τον τάφο και θα σε ανεβάσω από τους τάφους σου, λαέ μου· και θα βάλω μέσα σας το Πνεύμα μου, και θα ζήσετε» (Ιεζεκιήλ 37:13–14).

Ο Θεός δεν αφυπνίζει μια ψυχή για να την αφήσει παγιδευμένη στο σκοτάδι της αμφιβολίας και του φόβου. Όπως ο Χριστός αναστήθηκε από τον τάφο, έτσι και κάθε μέλος του πνευματικού Του σώματος καλείται να αναστηθεί μαζί Του — ελεύθερος από την ενοχή, την απελπισία και τα δεσμά της απιστίας. Η ίδια δύναμη που ανέστησε τον Υιό ενεργεί και στα παιδιά Του, χαρίζοντας συγχώρεση, ειρήνη και αγάπη στην καρδιά. Αυτή η απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο μέρος της νέας ζωής εν Χριστώ, ασφαλής υπόσχεση για όλους όσους ανήκουν στη αιώνια διαθήκη του Κυρίου.

Αλλά αυτή η ελευθερία ενισχύεται με την υπακοή στις θαυμαστές εντολές του Υψίστου. Είναι στη πιστή πορεία που η καρδιά βιώνει την αληθινή ειρήνη και τη χαρά του Πνεύματος. Η υπακοή μας βγάζει από την εσωτερική φυλακή, διαυγάζει τις σκέψεις μας και μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε τη διαρκή παρουσία του Θεού, μεταμορφώνοντας τον φόβο σε εμπιστοσύνη και την ενοχή σε κοινωνία.

Έτσι, μην αποδέχεσαι να παραμένεις στις σκιές όταν ο Κύριος ήδη σε κάλεσε στο φως. Σήκω μαζί με τον Χριστό, ζήσε ελεύθερα και περπάτα αντάξια της νέας ζωής που σου χάρισε ο Πατέρας. Όποιος υπακούει στη θεία φωνή βιώνει την πλήρη αποκατάσταση και οδηγείται στον Υιό για να απολαύσει την αληθινή ειρήνη. Διασκευασμένο από τον J.C. Philpot. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε δοξάζω γιατί δεν με αφήνεις παγιδευμένο στα σκοτάδια της αμφιβολίας και του φόβου. Η δύναμή Σου με καλεί στο φως της ζωής εν Χριστώ.

Κύριε, δίδαξέ με να ζω σύμφωνα με τις θαυμαστές Σου εντολές, ώστε να παραμένω ελεύθερος, σε κοινωνία μαζί Σου, γεμάτος με την ειρήνη και την αγάπη που προέρχονται από το Πνεύμα Σου.

Ω, αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που με ελευθερώνεις από τον τάφο της ενοχής και με κάνεις να ζω στην παρουσία Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Σου Νόμος είναι ο δρόμος που με οδηγεί στην ελευθερία. Οι εντολές Σου είναι το φως που διαλύει τον φόβο και γεμίζει την καρδιά μου με ειρήνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριο, και όλα όσα υπάρχουν μέσα μου ας ευλογούν το άγιο όνομά Του» (Ψαλμοί 103:1).

Υπάρχει κάτι δυνατό όταν ο έπαινος γίνεται προσωπικός. Είναι εύκολο να μιλάμε για το τι θα έπρεπε να κάνουν οι άλλοι — όπως ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ, που αναγνώρισε τη δύναμη του Θεού, αλλά δεν στράφηκε σε Αυτόν με όλη του την καρδιά. Όταν όμως ο έπαινος αναβλύζει από την προσωπική εμπειρία, όταν ένας άνδρας ή μια γυναίκα αρχίζει να υψώνει τον Κύριο από δική του πεποίθηση, αυτό είναι σημάδι αληθινής πνευματικής ζωής. Η καρδιά που δοξάζει είναι μια καρδιά που έχει αγγιχτεί και μεταμορφωθεί από τη θεία παρουσία.

Αυτός ο γνήσιος έπαινος γεννιέται στη ζωή εκείνων που περπατούν στις θαυμαστές εντολές του Υψίστου. Η υπακοή ανοίγει την καρδιά για να αναγνωρίσει την καλοσύνη του Θεού σε κάθε λεπτομέρεια, και η αγάπη για τον Νόμο Του ξυπνά αυθόρμητη ευγνωμοσύνη. Όσο περισσότερο περπατάμε με πιστότητα, τόσο περισσότερο καταλαβαίνουμε ότι ο έπαινος δεν είναι υποχρέωση, αλλά ξεχείλισμα της ψυχής μπροστά στη μεγαλοπρέπεια του Δημιουργού.

Γι’ αυτό, μην περιμένεις να δώσουν οι άλλοι το παράδειγμα — ξεκίνα εσύ ο ίδιος. Δόξασε τον Θεό για όλα όσα έχει κάνει και για το ποιος είναι. Ο Πατέρας ευαρεστείται σε όσους Τον τιμούν με ειλικρινή αγάπη και τους οδηγεί στον Υιό, όπου ο έπαινος ποτέ δεν σιγεί και η καρδιά βρίσκει τη χαρά της αιώνια. Διασκευασμένο από τον D. L. Moody. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε δοξάζω γιατί βάζεις στα χείλη μου ένα νέο άσμα, έναν αληθινό έπαινο που έρχεται από την καρδιά.

Κύριε, βοήθησέ με να ζήσω σύμφωνα με τις θαυμαστές Σου εντολές, ώστε κάθε βήμα της ζωής μου να είναι μια έκφραση ευγνωμοσύνης και αγάπης.

Ω, αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ γιατί με διδάσκεις να Σε δοξάζω με ειλικρίνεια. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι ο λόγος του άσματός μου. Οι εντολές Σου είναι η μελωδία που χαροποιεί την ψυχή μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ζητήσατε τον Κύριο και τη δύναμή Του· ζητήσατε το πρόσωπό Του διαρκώς» (Ψαλμοί 105:4).

Οι πολλές ανησυχίες του ανθρώπου, όχι οι πολλές του εργασίες, απομακρύνουν την παρουσία του Θεού. Κατασίγασε τις φλογερές σου ματαιοδοξίες και τα ταραγμένα σου μυαλά. Μέσα στη σιωπή, αναζήτησε το πρόσωπο του Πατέρα σου, και το φως της όψης Του θα λάμψει επάνω σου. Εκείνος θα δημιουργήσει έναν μυστικό τόπο στην καρδιά σου, όπου θα Τον συναντήσεις, και όλα γύρω σου θα αντανακλούν τη δόξα Του.

Αυτή η αλήθεια μας καλεί να υπακούσουμε στον μεγαλειώδη Νόμο του Θεού. Οι θαυμαστοί Του εντολές μας διδάσκουν να σιγάζουμε την καρδιά μας και να αναζητούμε την παρουσία Του. Η υπακοή είναι να παραδίδουμε τα έργα μας σε Εκείνον, ευθυγραμμιζόμενοι με τον σκοπό Του. Η υπακοή μας οδηγεί σε μια στενή συνάντηση με τον Δημιουργό, ακόμη και εν μέσω των καθημερινών μας εργασιών.

Αγαπητέ, ζήσε με υπακοή για να βρεις τον Θεό στην καρδιά σου. Ο Πατέρας οδηγεί τους υπάκουους στον Υιό Του, τον Ιησού, για σωτηρία. Αναζήτησέ Τον, όπως έκανε ο Ιησούς, και ζήσε στην ειρήνη της παρουσίας Του. Διασκευασμένο από τον Edward B. Pusey. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε δοξάζω για την παρουσία Σου που με αγκαλιάζει. Δίδαξέ με να κατασιγάζω την καρδιά μου.

Κύριε, οδήγησέ με να ακολουθώ τους θαυμαστούς Σου εντολές. Είθε να Σε βρίσκω σε κάθε στιγμή.

Ω αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που με καλείς στην παρουσία Σου. Ο Υιός Σου είναι ο Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο μεγαλειώδης Σου Νόμος είναι το καταφύγιο που φυλάει την ψυχή μου. Οι εντολές Σου είναι φάροι που φωτίζουν τον δρόμο μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Διότι αυτός ο γιος μου ήταν νεκρός και ανέζησε· ήταν χαμένος και βρέθηκε» (Λουκάς 15:24).

Τι φοβερή κατάσταση είναι να είσαι νεκρός στην αμαρτία και να μην το αντιλαμβάνεσαι! Να ζεις ξένος από την παρουσία του Θεού, χωρίς να νιώθεις τη σοβαρότητα της δικής σου κατάστασης, είναι σαν να περπατάς στο σκοτάδι νομίζοντας ότι βρίσκεσαι στο φως. Η νεκρή ψυχή δεν αισθάνεται πόνο, δεν φοβάται τον κίνδυνο και δεν αναζητά βοήθεια. Αυτή η αναισθησία είναι που κάνει τον πνευματικό θάνατο τόσο τρομακτικό — είναι το προοίμιο του δευτέρου θανάτου, του αιώνιου χωρισμού από τον Δημιουργό.

Όμως υπάρχει ελπίδα για όποιον ακόμα ακούει το κάλεσμα του Υψίστου. Όταν η καρδιά στρέφεται προς τις θαυμαστές εντολές του Κυρίου, το φως αρχίζει να διαλύει το σκοτάδι. Η υπακοή αφυπνίζει τη συνείδηση, αποκαλύπτει την αμαρτία και οδηγεί την ψυχή στη ζωντανή παρουσία του Θεού. Είναι το άγγιγμα του Πατέρα που επιστρέφει την πνοή σε ό,τι φαινόταν χαμένο, και το Πνεύμα φυσά νέα ζωή σε όποιον υποτάσσεται στο θέλημά Του.

Έτσι, αν υπάρχει ψυχρότητα ή αδιαφορία στην καρδιά, φώναξε για απελευθέρωση. Ο Πατέρας έχει τη δύναμη να αναστήσει όσους κοιμούνται στον πνευματικό θάνατο και να τους επαναφέρει στην κοινωνία μαζί Του. Όποιος υπακούει και ξυπνά στη ζωή της πίστης αποστέλλεται στον Υιό για να βρει συγχώρεση, αγιότητα και αιώνια σωτηρία. Διασκευασμένο από τον J.C. Philpot. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε δοξάζω γιατί είσαι δυνατός να αποκαταστήσεις ό,τι φαινόταν νεκρό και χαμένο. Ξύπνα μέσα μου κάθε πνευματική ευαισθησία που η αμαρτία προσπάθησε να σβήσει.

Κύριε, δίδαξέ με να ζω σύμφωνα με τις θαυμαστές Σου εντολές, ώστε να μην συνηθίσω ποτέ το σκοτάδι και να παραμένω ξύπνιος στο φως Σου.

Ω, αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ γιατί με καλείς από τον θάνατο στη ζωή. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Σου Νόμος είναι η πνοή που αναζωπυρώνει την ψυχή μου. Οι εντολές Σου είναι το φως που με οδηγεί πίσω στην καρδιά Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Κύριε, πόσο ποικίλα είναι τα έργα Σου! Όλα αυτά τα έκανες με σοφία· η γη είναι γεμάτη από τα πλούτη Σου» (Ψαλμοί 104:24).

Το να γνωρίζουμε ότι η αγάπη είναι η πηγή όλης της δημιουργίας είναι μια αλήθεια που γοητεύει την καρδιά. Τα πάντα στο σύμπαν είναι τυλιγμένα από την αγάπη του Θεού, μια παντοδύναμη και παντογνώστη δύναμη που καθοδηγεί με άπειρη σοφία. Εκείνος εργάζεται για να διασώσει κάθε πλάσμα από τα λάθη του, οδηγώντας το στην αιώνια ευτυχία και δόξα. Αυτή η θεϊκή αγάπη είναι το θεμέλιο κάθε ύπαρξης.

Αυτή η αποκάλυψη μας καλεί να υπακούμε στον υπέροχο Νόμο του Θεού. Οι γοητευτικές εντολές Του είναι η έκφραση της αγάπης Του, οδηγώντας μας να ζούμε σε αρμονία με το θέλημά Του. Η υπακοή είναι το να βυθιζόμαστε σε αυτή την αγάπη, επιτρέποντάς Του να μας μεταμορφώσει και να μας σώσει. Η υπακοή είναι ο δρόμος για να λάβουμε τις ευλογίες του Δημιουργού.

Αγαπημένε, ζήσε με υπακοή για να συνδεθείς με την αιώνια αγάπη του Θεού. Ο Πατέρας οδηγεί τους υπάκουους στον Υιό Του, τον Ιησού, για σωτηρία. Ακολούθησε τα βήματά Του, όπως έκανε ο Ιησούς, και βρες τη δόξα που Εκείνος ετοίμασε για σένα. Προσαρμοσμένο από τον William Law. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε δοξάζω για την αγάπη Σου που δημιούργησε τα πάντα. Δίδαξέ με να ζω στο θέλημά Σου.

Κύριε, οδήγησέ με να ακολουθώ τις γοητευτικές εντολές Σου. Ας παραδοθεί η καρδιά μου στο σχέδιό Σου.

Ω αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ για την αγάπη Σου που με διασώζει. Ο Υιός Σου είναι ο Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο υπέροχος Νόμος Σου είναι η μελωδία που καθοδηγεί την ψυχή μου. Οι εντολές Σου είναι φώτα που φωτίζουν τον δρόμο μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.