«Εγώ τους δίνω αιώνια ζωή, και δεν θα χαθούν ποτέ· κανείς δεν μπορεί να τους αρπάξει από το χέρι μου» (Ιωάννης 10:28).

Αν κάθε ειλικρινής χριστιανός παρέδιδε πραγματικά τη θέλησή του στον Κύριο, θα έβρισκε περισσότερη από αρκετή δύναμη για να παραμείνει πιστός μέχρι το τέλος. Γιατί, λοιπόν, τόσο συχνά αποτυγχάνουμε να perseverήσουμε; Η απάντηση δεν βρίσκεται στην απουσία δύναμης, αλλά στην αστάθεια της θέλησής μας. Δεν μας λείπει η δύναμη — το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μέσα μας. Και όταν παραδινόμαστε ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού, Εκείνος δεν μας εγκαταλείπει ποτέ στη μέση της διαδρομής. Δεν αποτυγχάνει η δύναμη του Θεού· είναι η δική μας προθυμία που εξασθενεί πρώτη.

Η υπακοή στο θέλημα του Θεού, όπως εκφράζεται τέλεια στον Νόμο Του, δεν εξαρτάται από συναισθήματα ή περιστάσεις. Είναι ζήτημα απόφασης και οπτικής. Όταν βλέπουμε αυτή τη ζωή όπως πραγματικά είναι — παροδική και γεμάτη παγίδες — αντιλαμβανόμαστε ότι οι επιλογές μας έχουν αιώνιο βάρος. Και ότι η πιστότητα εδώ διαμορφώνει τον αιώνιο προορισμό μας. Η ζωή που ζούμε σήμερα είναι η προετοιμασία για εκείνο που θα ζήσουμε για πάντα. Γι’ αυτό η σταθερότητα της καρδιάς και η αφοσίωση στον Θεό δεν μπορούν να αναβληθούν.

Αν αναγνωρίζουμε ότι σύντομα θα αφήσουμε τα πάντα πίσω μας, τότε δεν υπάρχει σοφότερη απόφαση από το να υπακούμε στον Θεό με όλη μας την καρδιά. Όλες οι εντολές Του είναι δίκαιες, άγιες και αιώνιες. Και αφού Εκείνος μας δημιούργησε, τίποτα δεν είναι πιο λογικό από το να υποταχθούμε στο θέλημά Του. Η υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού δεν είναι απλώς καθήκον — είναι ο μόνος συνετός δρόμος για κάθε πλάσμα που έχει κατανοήσει την αξία της αιωνιότητας. Αποφάσισε σήμερα να υπακούσεις, και θα ανακαλύψεις ότι η δύναμη για να παραμείνεις βρίσκεται ήδη μέσα σου. —Henry Edward Manning. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, Θεέ μου, Σε ευχαριστώ γιατί ποτέ δεν λείπει η δύναμη που έρχεται από Εσένα. Η δύναμή Σου είναι τέλεια, σταθερή και επαρκής για να με στηρίξει μέχρι το τέλος. Αν έχω εξασθενήσει, δεν είναι επειδή με εγκατέλειψες, αλλά επειδή η θέλησή μου κλονίστηκε μπροστά στις πιέσεις και τους περισπασμούς αυτού του κόσμου. Σήμερα, με ταπεινοφροσύνη, το αναγνωρίζω ενώπιόν Σου και ζητώ: ενίσχυσε την απόφασή μου. Στερέωσε την καρδιά μου στην υπακοή. Ας μην εξαρτώμαι από συναισθήματα ή περιστάσεις, αλλά από τον Λόγο Σου, τον Νόμο Σου — άγιο, δίκαιο και αιώνιο.

Πατέρα, βοήθησέ με να ζω με τα μάτια στραμμένα στην αιωνιότητα. Αφαίρεσε από μέσα μου κάθε ψευδαίσθηση ότι αυτή η ζωή είναι ο τελικός μου προορισμός. Κάνε με να βλέπω ότι κάθε επιλογή εδώ διαμορφώνει τη θέση μου στη Βασιλεία Σου. Δίδαξέ με να μην αναβάλλω την πιστότητα. Δώσε μου θάρρος να υπακούω τώρα, με όλη μου την καρδιά, με όλη μου τη δύναμη και με όλη μου τη διάνοια. Ας είναι ο ισχυρός Νόμος Σου το θεμέλιό μου, ο οδηγός μου και η ασπίδα μου.

Εσύ με δημιούργησες, Κύριε, και τίποτα δεν είναι πιο λογικό, πιο σωστό και πιο σοφό από το να υποταχθώ στο θέλημά Σου. Η υπακοή σε Εσένα δεν είναι απλώς καθήκον μου — είναι ο δρόμος της ζωής, της ειρήνης και της σωτηρίας. Ξέρω ότι το Πνεύμα Σου κατοικεί μέσα μου, και γι’ αυτό η δύναμη για να παραμείνω είναι ήδη παρούσα. Είθε να αποφασίζω, σήμερα και κάθε μέρα, να ζω για να Σε ευαρεστώ. Και είθε η ζωή μου, διαμορφωμένη από τον Νόμο Σου, να Σε δοξάζει τώρα και σε όλη την αιωνιότητα. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Προσέχετε, μην αρνείστε Εκείνον που μιλά» (Εβραίους 12:25).

Όταν ακόμη και η πιο μικρή επιθυμία στην καρδιά σου σε καλεί να πλησιάσεις περισσότερο τον Θεό — μην την αγνοήσεις. Μπορεί να είναι μια απαλή αίσθηση, μια επίμονη σκέψη, μια λαχτάρα για αλλαγή. Αυτές οι στιγμές δεν είναι τυχαίες. Είναι το Πνεύμα του Θεού που αγγίζει απαλά την ψυχή σου, προσκαλώντας σε να αφήσεις πίσω σου ό,τι είναι κενό και να αγκαλιάσεις ό,τι είναι αιώνιο. Εκείνες τις ώρες, απομακρύνσου από τους περισπασμούς. Μείνε σιωπηλός. Δώσε χρόνο στο Πνεύμα να σου μιλήσει. Μην σκληρύνεις την καρδιά σου. Το φως που αρχίζει να λάμπει μέσα σου είναι το σημάδι ότι ο ουρανός πλησιάζει.

Όμως αυτή η προσέγγιση δεν ολοκληρώνεται με όμορφα λόγια, παροδικά συναισθήματα ή θρησκευτικές πράξεις. Αυτό που επιθυμεί ο Θεός είναι η υπακοή. Το θεμέλιο του σκοπού Του για τη ζωή σου έχει ήδη τεθεί: είναι η υπακοή στον ισχυρό Νόμο Του. Πάνω σε αυτό το στέρεο θεμέλιο ο Κύριος αρχίζει να αποκαλύπτει τις λεπτομέρειες του σχεδίου που έχει για κάθε ψυχή. Χωρίς αυτό το θεμέλιο, δεν μπορεί να υπάρξει οικοδόμημα. Ο Θεός δεν γράφει τα κεφάλαια μιας ζωής που βρίσκεται σε ανταρσία. Αποκαλύπτει, καθοδηγεί και αποστέλλει μόνο όταν βλέπει στην καρδιά πραγματική δέσμευση στις εντολές Του.

Πολλοί εξαπατώνται, νομίζοντας ότι μπορούν να ευαρεστήσουν τον Θεό με άλλους τρόπους — με δραστηριότητες, με δωρεές, με προθέσεις. Όμως ο Λόγος είναι σαφής και η αλήθεια απλή: χωρίς υπακοή, δεν υπάρχει κοινωνία με τον Πατέρα. Αυτό το αρχαίο ψέμα, που το φίδι διαδίδει από την Εδέμ, συνεχίζει να εξαπατά πολλούς. Όποιος όμως έχει αυτιά, ας ακούσει: μόνο όποιος υπακούει καθοδηγείται. Μόνο όποιος υπακούει εγκρίνεται. Και μόνο όποιος υπακούει οδηγείται στον Υιό για τη σωτηρία. Η υπακοή στον Νόμο του Κυρίου είναι η αρχή των πάντων — κάθε αποκάλυψης, κάθε καθοδήγησης και κάθε αιώνιας ελπίδας. —William Law. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που αγγίζεις την ψυχή μου με τόση τρυφερότητα, αφυπνίζοντας μέσα μου τη λαχτάρα να αφήσω ό,τι είναι κενό και να αγκαλιάσω ό,τι είναι αιώνιο. Δίδαξέ με να αναγνωρίζω αυτές τις άγιες στιγμές, να σιωπώ μπροστά στους περισπασμούς και να ακούω με προσοχή όταν το φως Σου αρχίζει να λάμπει μέσα μου. Δεν θέλω να σκληρύνω την καρδιά μου, Κύριε — θέλω να ανταποκριθώ με αφοσίωση και αλήθεια.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να εδραιώσεις μέσα μου το αληθινό θεμέλιο της υπακοής. Γνωρίζω ότι ο Κύριος δεν οικοδομεί μια ζωή πάνω στην ανταρσία και ότι το θέλημά Σου αποκαλύπτεται μόνο σε εκείνους που αποφασίζουν να τηρούν τις εντολές Σου. Αφαίρεσε από μέσα μου κάθε αυταπάτη ότι μπορώ να Σε ευαρεστήσω με κενές πράξεις ή προθέσεις που δεν μεταφράζονται σε πιστότητα. Βάλε μέσα μου πραγματική δέσμευση στον ισχυρό Νόμο Σου, ώστε η ζωή μου να καθοδηγείται από Εσένα, βήμα προς βήμα, προς τον αιώνιο σκοπό που έχεις για μένα.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή η υπακοή στον άγιο Νόμο Σου είναι η αρχή κάθε αληθινής κοινωνίας μαζί Σου. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν βαθιά ρίζα που στηρίζει το δέντρο της πίστης, σταθερό απέναντι στις καταιγίδες αυτού του κόσμου. Οι εντολές Σου είναι σαν μονοπάτια φωτός, που αποκαλύπτουν τον ασφαλή δρόμο της σωτηρίας και με οδηγούν, με ελπίδα και ειρήνη, στην αιώνια παρουσία Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Και οι σπόροι που έπεσαν σε γόνιμο έδαφος αντιπροσωπεύουν εκείνους που, με καλή και δεκτική καρδιά, ακούν το μήνυμα, το αποδέχονται και, με υπομονή, παράγουν πλούσια σοδειά» (Λουκάς 8:15).

Οτιδήποτε επιτρέπουμε στην καρδιά μας —είτε είναι μια σκέψη, μια επιθυμία ή μια στάση— που αντιβαίνει στο θέλημα του Θεού, όπως αυτό έχει ήδη αποκαλυφθεί στις Γραφές, έχει τη δύναμη να μας απομακρύνει από τον αιώνιο σκοπό μας. Δεν έχει σημασία πόσο μικρό ή κρυφό μπορεί να φαίνεται· αν διαφωνεί με τις εντολές του Κυρίου, είναι ένα βήμα προς την πλάνη. Η αιώνια ζωή είναι ο τελικός μας στόχος και δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό σε αυτή τη ζωή από το να διασφαλίσουμε ότι βαδίζουμε σταθερά προς αυτή την κατεύθυνση. Όλα τα άλλα επιτεύγματα χάνουν την αξία τους μπροστά στην αιωνιότητα.

Η υπακοή στον Θεό δεν είναι περίπλοκη. Το θέλημά Του αποκαλύφθηκε με σαφήνεια μέσω των προφητών και επιβεβαιώθηκε από τον Ιησού στα Ευαγγέλια. Ο καθένας μπορεί να υπακούσει, αν πραγματικά επιθυμεί να ευαρεστήσει τον Δημιουργό. Αυτό που δυσκολεύει αυτόν τον δρόμο δεν είναι η πολυπλοκότητα του Νόμου, αλλά η αντίσταση της καρδιάς και τα ψέματα που διαδίδει ο εχθρός. Από την Εδέμ, το φίδι επαναλαμβάνει την ίδια στρατηγική: να κάνει τον άνθρωπο να πιστεύει ότι η υπακοή είναι αδύνατη, ότι ο Θεός απαιτεί υπερβολικά πολλά, ότι η ζωή με αγιότητα είναι μόνο για λίγους.

Όμως ο Θεός είναι δίκαιος και αγαθός. Ποτέ δεν θα ζητούσε κάτι που δεν θα μπορούσαμε να εκπληρώσουμε. Όταν διατάζει, δίνει και τη δύναμη να υπακούσουμε. Μην ακούς τον διάβολο. Άκου τη φωνή του Θεού, που μιλά μέσω των αγίων, αιώνιων και τέλειων εντολών Του. Η υπακοή είναι ο ασφαλής δρόμος προς την αιώνια ζωή και κάθε βήμα που γίνεται με πιστότητα είναι ένα βήμα προς τον ουρανό. Μην επιτρέψεις σε τίποτα —απολύτως τίποτα— να υψωθεί στην καρδιά σου ενάντια στο θέλημα του Θεού. Φύλαγε τον Νόμο Του με χαρά και θα βιώσεις την ειρήνη, την καθοδήγηση και τη βεβαιότητα ότι βρίσκεσαι στον δρόμο της σωτηρίας. —Hannah Whitall Smith. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που μου δείχνεις με τόση σαφήνεια ότι τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό σε αυτή τη ζωή από το να βαδίζω σταθερά προς την αιώνια ζωή. Αποκάλυψες το θέλημά Σου μέσω των προφητών και μέσω των λόγων του αγαπημένου Σου Υιού, και γνωρίζω ότι οτιδήποτε επιτρέπω στην καρδιά μου και αντιβαίνει σε αυτό μπορεί να με απομακρύνει από εκείνον τον σκοπό. Θέλω να ζω με επίκεντρο την αιωνιότητα, χωρίς να επιτρέπω σε τίποτα να με απομακρύνει από το θέλημά Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να ενισχύσεις την καρδιά μου ενάντια σε κάθε αντίσταση στον Νόμο Σου. Είθε να μην ακούω τα παλιά ψέματα του φιδιού, που προσπαθούν να κάνουν να φαίνεται αδύνατο αυτό που Εσύ έχεις ήδη καταστήσει προσιτό. Δίδαξέ με να υπακούω με χαρά, ταπεινοφροσύνη και επιμονή. Γνωρίζω ότι είσαι δίκαιος και αγαθός και ότι ποτέ δεν ζητάς κάτι χωρίς να μου δίνεις και τη δύναμη να το εκπληρώσω. Δώσε μου διάκριση για να αναγνωρίζω το σφάλμα, θάρρος για να το απορρίπτω και ζήλο για να φυλάγω τον Λόγο Σου στα ενδότατα της ύπαρξής μου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή το θέλημά Σου είναι τέλειο και ο δρόμος της υπακοής είναι ασφαλής και γεμάτος ειρήνη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο δυνατός Νόμος Σου είναι σαν προστατευτικό τείχος που φυλάει την καρδιά μου από τις παγίδες του εχθρού. Οι εντολές Σου είναι σαν αστέρια που φωτίζουν την πορεία μου νύχτα και μέρα, οδηγώντας με με βεβαιότητα στον ουρανό. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Επιζητείς μεγάλα πράγματα για τον εαυτό σου; Μην τα επιζητείς!» (Ιερεμίας 45:5).

Είναι στις ήρεμες και σιωπηλές στιγμές της ζωής που ο Θεός εργάζεται περισσότερο μέσα μας. Εκεί, όταν ησυχάζουμε ενώπιόν Του και περιμένουμε με υπομονή, ενδυναμωνόμαστε από την παρουσία Του. Ενώ ο κόσμος μάς πιέζει να ενεργούμε, να τρέχουμε, να αποφασίζουμε μόνοι μας και να διατηρούμε τον έλεγχο των πάντων, ο δρόμος του Θεού μάς καλεί στην εμπιστοσύνη, στην παράδοση και στην υπακοή. Δεν θέλει να τρέχουμε μπροστά Του, αλλά να μάθουμε να ακολουθούμε τα βήματά Του, εμπιστευόμενοι ότι το φως Του θα μας οδηγήσει, ακόμη κι όταν δεν βλέπουμε καθαρά το επόμενο βήμα.

Όταν παίρνουμε τη σταθερή απόφαση να υπακούμε στον θαυμαστό και ισχυρό Νόμο του Δημιουργού — με όλη μας την καρδιά, με όλη μας τη δύναμη, ακόμη κι αν ολόκληρος ο κόσμος εναντιώνεται — κάτι βαθύ συμβαίνει μέσα μας. Η προσωπική μας επιθυμία αρχίζει να μειώνεται και η επιθυμία του Θεού γίνεται το κέντρο των πάντων. Όπως ο Ιησούς, ο οποίος δεν αναζήτησε το δικό Του θέλημα αλλά το θέλημα του Πατέρα, έτσι κι εμείς αρχίζουμε να ζούμε με το ίδιο πνεύμα υποταγής και αγάπης. Και μόνο σε αυτόν τον τόπο της υπακοής πραγματοποιούνται η αληθινή πνευματική γνώση και η ωρίμανση της ψυχής.

Κάθε προσπάθεια να ενωθεί κανείς με τον Θεό χωρίς αυτό το θεμέλιο θα είναι μάταιη. Η κοινωνία με τον Πατέρα δεν εδραιώνεται με συναισθήματα, όμορφα λόγια ή μεμονωμένες καλές προθέσεις — γεννιέται και αυξάνεται μέσα από την υπακοή στις άγιες και τέλειες εντολές Του. Μέσω της υπακοής βαδίζουμε πλάι στον Θεό, πλαθόμαστε από Εκείνον, οδηγούμαστε από Εκείνον και, τελικά, λαμβάνουμε την υπόσχεση της αιώνιας ζωής εν Χριστώ Ιησού. Η υπακοή είναι ο δρόμος — και είναι επίσης ο προορισμός, γιατί εκεί βρίσκουμε τον ίδιο τον Θεό. —Ισαάκ Πένινγκτον. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά παρασύρομαι από τη βιασύνη και τις πιέσεις αυτού του κόσμου. Όταν όλα είναι ήρεμα, νομίζω ότι πρέπει να κάνω κάτι, να αποφασίσω κάτι, να κινήσω κάτι — όμως Εσύ με καλείς στη σιωπή, στην εμπιστοσύνη και στην ανάπαυση μέσα σε Εσένα. Δίδαξέ με να σταματώ ενώπιον της παρουσίας Σου και να περιμένω με υπομονή, γνωρίζοντας ότι είναι σε αυτές τις στιγμές ησυχίας που εργάζεσαι περισσότερο μέσα μου. Όταν στρέφω την καρδιά μου στον Νόμο Σου και επιλέγω να βαδίζω στον ρυθμό Σου, αρχίζω να αισθάνομαι μια ειρήνη που δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να φυτέψεις μέσα μου το θάρρος να υπακούω σταθερά, ακόμη κι όταν αυτό με φέρνει αντίθετο με τον κόσμο. Δώσε μου αποφασιστικό πνεύμα, ώστε να ακολουθώ τις εντολές Σου με αγάπη και ευλάβεια, όπως ο Υιός Σου ακολούθησε πιστά όλα όσα διέταξες. Θέλω η επιθυμία Σου να γίνει το κέντρο της ζωής μου και η καρδιά μου να χαίρεται να Σε ευαρεστεί πάνω απ’ όλα. Οδήγησέ με σε αυτόν τον δρόμο της ωρίμανσης, ώστε όχι μόνο να Σε γνωρίζω, αλλά και να βαδίζω μαζί Σου σε αληθινή κοινωνία.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή δεν κρύβεσαι από εκείνους που Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ποτάμι καθαρών νερών που πλένει, ανανεώνει και οδηγεί την ψυχή μου. Οι εντολές Σου είναι σαν αστέρια στον σκοτεινό ουρανό, δείχνοντας με πιστότητα την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσω. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Δίδαξέ με να ζω, Κύριε· οδήγησέ με στον σωστό δρόμο» (Ψαλμοί 27:11).

Ο Θεός είναι απόλυτα άγιος και, ως στοργικός και σοφός Πατέρας, γνωρίζει ακριβώς πώς να οδηγήσει κάθε ένα από τα παιδιά Του στον δρόμο της αγιότητας. Τίποτα μέσα σου δεν είναι άγνωστο σε Εκείνον — ούτε οι βαθύτερες σκέψεις σου ούτε οι πιο σιωπηλές σου αγωνίες. Κατανοεί απόλυτα τα εμπόδια που αντιμετωπίζεις, τις επιθυμίες που χρειάζεται να διαμορφωθούν και τις περιοχές της καρδιάς σου που ακόμη πρέπει να μεταμορφωθούν. Ο Θεός δεν εργάζεται τυχαία· σε διαμορφώνει με ακρίβεια, αγάπη και σκοπό, χρησιμοποιώντας κάθε κατάσταση, κάθε δοκιμασία και κάθε πειρασμό ως εργαλεία για να τελειοποιήσει την ψυχή.

Το δικό σου μέρος σε αυτή τη διαδικασία είναι ξεκάθαρο: να αποδέχεσαι με χαρά και reverence τον θαυμαστό και ισχυρό Νόμο του Θεού. Μόνο μέσω της υπακοής στις άγιες οδηγίες Του μπορεί να επιτευχθεί η αληθινή αγιότητα. Δεν υπάρχει αγιότητα χωρίς υπακοή — και αυτό θα έπρεπε να είναι φανερό σε όλους. Ωστόσο, πολλοί έχουν εξαπατηθεί από διδασκαλίες που προσφέρουν μια αγιότητα χωρίς υποταγή, χωρίς δέσμευση στον Νόμο του Κυρίου. Όμως αυτή η αγιότητα είναι απατηλή, κενή και δεν οδηγεί στη σωτηρία.

Εκείνοι που επιλέγουν να υπακούσουν, από την άλλη, εισέρχονται σε έναν αληθινό και ζωντανό δρόμο με τον Θεό. Λαμβάνουν πνευματική διάκριση, απελευθέρωση από τις πλάνες του κόσμου, ευλογίες που συνοδεύουν τους δικαίους και, το πολυτιμότερο απ’ όλα: οδηγούνται στον Υιό από τον ίδιο τον Πατέρα. Αυτή είναι η αιώνια υπόσχεση — ότι οι υπάκουοι όχι μόνο βαδίζουν στην αγιότητα, αλλά οδηγούνται και στον Σωτήρα, τον Ιησού Χριστό, όπου βρίσκουν σωτηρία, κοινωνία και αιώνια ζωή. Η υπακοή είναι, επομένως, η αρχή όλων όσων ο Θεός επιθυμεί να πραγματοποιήσει μέσα σου. -Jean Nicolas Grou. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά ξεχνώ πως είσαι ένας άγιος και σοφός Πατέρας, που γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια της ψυχής μου. Τίποτα μέσα μου δεν είναι κρυφό από Εσένα — ούτε οι σκέψεις που κρύβω ούτε οι αγώνες που μόλις και μετά βίας μπορώ να εκφράσω. Κι όμως, με οδηγείς με αγάπη και υπομονή. Κάθε δοκιμασία, κάθε δυσκολία, αποτελεί μέρος του σχεδίου Σου να διαμορφώσεις την καρδιά μου. Όταν θυμάμαι ότι ο Νόμος Σου είναι η βάση του δρόμου της αγιότητας, καταλαβαίνω πως το έργο Σου μέσα μου δεν είναι συγκεχυμένο ούτε τυχαίο, αλλά τέλειο και γεμάτο σκοπό.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να μου δώσεις μια καρδιά πρόθυμη να υπακούει με χαρά. Δεν θέλω να αναζητώ μια επιφανειακή αγιότητα, βασισμένη μόνο σε συναισθήματα ή σε εξωτερικές εμφανίσεις. Δίδαξέ με να εκτιμώ και να αγαπώ τις άγιες οδηγίες Σου, γιατί γνωρίζω ότι χωρίς υπακοή δεν υπάρχει αληθινή μεταμόρφωση. Λύτρωσέ με από τις πλάνες αυτού του κόσμου που προσπαθούν να χωρίσουν την αγιότητα από την πιστότητα στον Λόγο Σου. Οδήγησέ με στη δικαιοσύνη και διαμόρφωσε τη ζωή μου σύμφωνα με τα αιώνια πρότυπά Σου, ώστε να ζω με τρόπο που πραγματικά Σε ευαρεστεί.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή η αγιότητά Σου είναι τέλεια και οι δρόμοι Σου είναι δίκαιοι. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν φωτιά που εξαγνίζει και σαν καθρέφτης που αποκαλύπτει ποιος πραγματικά είμαι. Οι εντολές Σου είναι ασφαλή μονοπάτια για όσους Σε φοβούνται και ακλόνητα θεμέλια για όσους Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Αγαπητοί, αν η συνείδησή μας δεν μας καταδικάζει, μπορούμε να πλησιάσουμε τον Θεό με πλήρη εμπιστοσύνη» (1 Ιωάννη 3:21).

Τίποτα δεν ηρεμεί περισσότερο τον νου μέσα στο χάος και στις προκλήσεις της ζωής από το να σηκώνουμε τα μάτια πάνω από τις περιστάσεις και να κοιτάζουμε πέρα από αυτές: ψηλά, προς το σταθερό, πιστό και κυρίαρχο χέρι του Θεού, που ελέγχει τα πάντα με σοφία· και πέρα, προς το όμορφο αποτέλεσμα που Εκείνος προετοιμάζει σιωπηλά για εκείνους που Τον αγαπούν. Όταν παύουμε να εστιάζουμε στο πρόβλημα και αρχίζουμε να εμπιστευόμαστε τη θεία πρόνοια, η καρδιά μας αρχίζει να αναπαύεται, ακόμη κι όταν όλα γύρω μας φαίνονται αβέβαια.

Αν επιθυμείς να ζεις με αυτοπεποίθηση, τόλμη και αληθινή χαρά, επικεντρώσου στο να ζεις μια καθαρή και άγια ζωή ενώπιον του Κυρίου. Εστίασε στο να υπακούς με ζήλο σε κάθε μία από τις εντολές Του, ακόμη κι αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με όσα κάνει ή υποστηρίζει η πλειονότητα. Η υπακοή δεν ήταν ποτέ δημοφιλής δρόμος — όμως ήταν πάντοτε ο σωστός δρόμος. Κάθε ψυχή θα δώσει λόγο για τον εαυτό της, και η σχέση σου με τον Θεό πρέπει να βασίζεται στην πιστότητα στον ισχυρό Νόμο που ο ίδιος μας αποκάλυψε. Αυτή η πιστότητα είναι εκείνη που κρατά σταθερή τη γέφυρα ανάμεσα στον ουρανό και την ανθρώπινη καρδιά.

Και καθώς επιμένεις σε αυτόν τον δρόμο της υπακοής, θα αντιληφθείς κάτι εκπληκτικό: τα προβλήματα, όσο μεγάλα κι αν είναι, αρχίζουν να τακτοποιούνται, να διαλύονται ή να χάνουν τη δύναμη που είχαν. Η ειρήνη του Θεού — εκείνη η αληθινή, βαθιά και διαρκής ειρήνη — αρχίζει να βασιλεύει στη ζωή σου. Και αυτή η ειρήνη βρίσκεται μόνο από εκείνους που είναι εντάξει με τον Πατέρα, ζώντας σε διαθήκη μαζί Του μέσω της υπακοής στο άγιο και αιώνιο θέλημά Του. -Robert Leighton. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά επιτρέπω στις περιστάσεις της ζωής να μιλούν πιο δυνατά από την κυριαρχία Σου. Όταν όλα φαίνονται εκτός θέσης, όταν οι προκλήσεις με πιέζουν, ο νους μου ταράζεται και η καρδιά μου κουράζεται. Όμως σήμερα, για ακόμη μία φορά, σηκώνω τα μάτια μου σε Εσένα. Είσαι πιστός, σοφός και κυρίαρχος πάνω σε όλα. Τίποτα δεν ξεφεύγει από τον έλεγχό Σου. Και όταν επιλέγω να Σε εμπιστευθώ και να θυμάμαι τις εντολές Σου ως άγκυρα της ψυχής μου, η ειρήνη αρχίζει να επιστρέφει, ακόμη κι αν οι καταστάσεις γύρω μου δεν έχουν ακόμη αλλάξει.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να ενδυναμώσεις το πνεύμα μου, ώστε να ζω με τόλμη, χαρά και καθαρότητα ενώπιόν Σου. Δώσε μου το θάρρος να υπακούω με ζήλο, ακόμη κι όταν αυτή η υπακοή με απομακρύνει από την πλειονότητα. Θέλω η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από πιστότητα στους δρόμους Σου και όχι από τις απόψεις αυτού του κόσμου. Δίδαξέ με να επιμένω σταθερά σε όσα έχεις ήδη αποκαλύψει, γιατί γνωρίζω ότι μόνο έτσι η σχέση μου μαζί Σου θα είναι σταθερή, αληθινή και γεμάτη ειρήνη. Ο Νόμος Σου είναι ο δεσμός που με ενώνει μαζί Σου — και δεν θέλω να χαλαρώσω αυτόν τον δεσμό για τίποτα.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή η παρουσία Σου γαληνεύει κάθε καταιγίδα. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένα αόρατο θεμέλιο που στηρίζει την ψυχή μου μέσα στην ανεμοθύελλα. Οι εντολές Σου είναι σαν σχοινιά ασφαλείας που με εμποδίζουν να πέσω, ακόμη και στις πιο δύσκολες ημέρες. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Στρέψε το πρόσωπό σου προς εμένα και ελέησέ με· δώσε τη δύναμή σου στον δούλο σου» (Ψαλμοί 86:16).

Όταν η καρδιά μας κατακλύζεται από μια βαθιά και αδιάκοπη επιθυμία να έχει τον Θεό ως την αρχή και το τέλος των πάντων —την αιτία πίσω από κάθε λόγο, κάθε πράξη, κάθε απόφαση, από την αυγή ως το σούρουπο— κάτι θαυμαστό συμβαίνει μέσα μας. Όταν ο μεγαλύτερος πόθος μας είναι να ευαρεστούμε Εκείνον που μας δημιούργησε και επιλέγουμε να ζούμε με σταθερή προσήλωση στην υπακοή στον θαυμαστό Νόμο Του, όπως οι άγγελοι του ουρανού ζουν για να εκτελούν πρόθυμα τις εντολές Του, τότε γινόμαστε ζωντανή προσφορά στο Άγιο Πνεύμα.

Αυτή η ολοκληρωτική παράδοση μας οδηγεί σε πραγματική και διαρκή κοινωνία με τον Θεό. Και από αυτή την κοινωνία αναβλύζει δύναμη στις στιγμές αδυναμίας, παρηγοριά στις ώρες θλίψης και προστασία σε όλη τη διαδρομή μας σε αυτόν τον παροδικό κόσμο. Το Πνεύμα του Θεού αρχίζει να καθοδηγεί τα βήματά μας με σαφήνεια, επειδή η καρδιά μας δεν επιδιώκει πλέον να ευαρεστεί τον εαυτό της, αλλά τον Πατέρα. Η υπακοή στον Νόμο Του γίνεται χαρά —μια φυσική έκφραση της αγάπης και του σεβασμού μας προς Εκείνον.

Το να ζούμε έτσι σημαίνει να διασχίζουμε με ασφάλεια αυτόν τον εφήμερο κόσμο, ακόμη και ανάμεσα σε αγώνες και προκλήσεις, κατευθυνόμενοι προς τον αιώνιο πλούτο που ο Κύριος έχει ετοιμάσει για τους δικούς Του. Σημαίνει να γευόμαστε λίγο από τον ουρανό ήδη εδώ στη Γη, επειδή η υπάκουη ψυχή βαδίζει ήδη προς τη δόξα. Και όλα αρχίζουν με αυτή τη φλογερή επιθυμία: να ευαρεστούμε τον Θεό σε όλα, ζώντας σε πλήρη υπακοή στον άγιο, δίκαιο και ισχυρό Νόμο Του. —William Law. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά αποσπώμαι από τόσα παροδικά πράγματα και παύω να δίνω προτεραιότητα σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: να ζω για να Σε ευαρεστώ. Πολλές φορές αναζητώ την παρουσία Σου, αλλά δεν Σε θέτω στο κέντρο κάθε λόγου, κάθε πράξης και κάθε απόφασης της ημέρας μου. Ξεχνώ ότι ο αληθινός σκοπός της ύπαρξής μου είναι να είμαι ζωντανή προσφορά σε Εσένα —υπάκουη, παραδομένη και αφιερωμένη. Όταν στρέφομαι με ειλικρίνεια στον θαυμαστό Νόμο Σου, αντιλαμβάνομαι ότι η καρδιά μου αρχίζει να ευθυγραμμίζεται με τη δική Σου, και όλα μέσα μου βρίσκουν τάξη, ειρήνη και κατεύθυνση.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να ανάψεις μέσα μου αυτή τη βαθιά επιθυμία να Σε ευαρεστώ σε όλα. Είθε η εστίαση της ψυχής μου να μην είναι να ευαρεστώ τον εαυτό μου, αλλά να δοξάζω το όνομά Σου σε κάθε βήμα της πορείας μου. Θέλω να ζω σε πραγματική κοινωνία μαζί Σου, νιώθοντας τη δύναμή Σου στις αδυναμίες μου και ακούγοντας τη φωνή Σου ακόμη και στις πιο σιωπηλές ημέρες. Δίδαξέ με να αγαπώ τους δρόμους Σου, να υπακούω, επειδή η καρδιά μου βρήκε χαρά στον Λόγο και στις εντολές Σου. Δώσε μου σταθερότητα, Κύριε, ώστε αυτή η παράδοση να είναι καθημερινή, ειλικρινής και ολοκληρωτική.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι τα πάντα για μένα —η αρχή, το μέσο και το τέλος της ύπαρξής μου. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν μέλι για την ψυχή και στήριγμα για τα ασταθή μου βήματα. Οι εντολές Σου είναι χαρά για όσους Σε αγαπούν και προστασία για όσους Σε ακολουθούν με πιστότητα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο άνθρωπος πάντα θα θερίσει ό,τι σπείρει» (Γαλάτες 6:7).

Οι στάσεις, οι επιθυμίες και οι κλίσεις της ψυχής μας, που κάποτε θα τελειοποιηθούν στον ουρανό, δεν θα εμφανιστούν ξαφνικά ως κάτι νέο και άγνωστο. Πρέπει να αναπτύσσονται, να καλλιεργούνται και να ασκούνται σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας εδώ στη γη. Είναι θεμελιώδες να κατανοήσουμε αυτή την αλήθεια: η τελειότητα των αγίων στην αιωνιότητα δεν σημαίνει μια μαγική μεταμόρφωση σε κάποιο άλλο ον, αλλά την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας που άρχισε ήδη εδώ, όταν η ψυχή επέλεξε να παραδοθεί στον Θεό και να υπακούσει στον άγιο και θαυμαστό Νόμο Του.

Το σημείο εκκίνησης αυτής της μεταμόρφωσης είναι η υπακοή. Όταν μια ψυχή, που προηγουμένως ήταν ανυπάκουη, ταπεινώνεται μπροστά στον Δημιουργό και αποφασίζει να ζήσει σύμφωνα με τις εντολές Του, ο Θεός αρχίζει να εργάζεται βαθιά και αδιάκοπα. Πλησιάζει, διδάσκει, ενδυναμώνει και οδηγεί αυτή την ψυχή σε έναν δρόμο κοινωνίας και αυξανόμενης αγιότητας. Η υπακοή γίνεται το εύφορο έδαφος όπου το Πνεύμα του Θεού ενεργεί ελεύθερα, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα και εναρμονίζοντας τα αισθήματα σύμφωνα με το θέλημά Του.

Έτσι, όταν τελικά φτάσουμε στον ουρανό, δεν θα αρχίζουμε κάτι καινούριο, αλλά απλώς θα συνεχίζουμε έναν δρόμο που ξεκίνησε εδώ — έναν δρόμο που άρχισε τη στιγμή που αποφασίσαμε να υπακούσουμε στον ισχυρό, τρυφερό και αιώνιο Νόμο του Θεού. Η τέλεια αγιότητα του ουρανού θα είναι, λοιπόν, η ένδοξη ανάπτυξη της πιστότητας που βιώθηκε στη γη. Γι’ αυτό, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο: κάθε βήμα υπακοής σήμερα είναι ένα βήμα πιο κοντά στην αιώνια δόξα αύριο. —Διασκευασμένο από τον Henry Edward Manning. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ επειδή μου αποκαλύπτεις ότι η τελειότητα που με περιμένει στον ουρανό δεν θα είναι κάτι παράξενο ή μακρινό, αλλά η συνέχεια μιας ζωής παράδοσης που αρχίζει τώρα, αυτή ακριβώς τη στιγμή. Δεν περιμένεις να μεταμορφωθώ σε κάποιο άλλο ον στο τέλος της πορείας, αλλά να επιτρέψω στο Πνεύμα Σου να με μεταμορφώνει, βήμα προς βήμα, καθώς επιλέγω να υπακούω στον άγιο και θαυμαστό Νόμο Σου. Σε ευχαριστώ επειδή κάθε πιστή στάση εδώ στη γη αποτελεί μέρος της διαδικασίας που προετοιμάζει την ψυχή μου για την αιώνια δόξα.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να φυτέψεις μέσα μου τη διαρκή επιθυμία να Σε υπακούω. Να μην αναβάλλω αυτή την επιλογή ούτε να περιφρονώ την αξία των μικρών πράξεων πιστότητας. Βοήθησέ με να καταλάβω ότι μέσα στην υπακοή το Πνεύμα Σου ενεργεί ελεύθερα, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα μου και εναρμονίζοντας τα αισθήματά μου σύμφωνα με το θέλημά Σου. Ενδυνάμωσέ με ώστε, ακόμη και μέσα στις δοκιμασίες, να παραμένω σταθερός στον δρόμο του Νόμου Σου, γιατί γνωρίζω ότι σε αυτό το έδαφος πραγματοποιείται η αληθινή μεταμόρφωση.
Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή με προετοιμάζεις από τώρα για εκείνο που είναι αιώνιο. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένας δρόμος φωτός που με οδηγεί με τρυφερότητα και σταθερότητα προς την τέλεια αγιότητα. Οι εντολές Σου είναι σαν θεϊκοί σπόροι φυτεμένοι στην καρδιά, που ανθίζουν εδώ και ολοκληρώνονται στην αιωνιότητα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Σε όλα να ευχαριστείτε, γιατί αυτό είναι το θέλημα του Θεού για εσάς εν Χριστώ Ιησού» (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:18).

Ο Θεός έχει ένα σχέδιο για τη ζωή σας — γι’ αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Είναι όμως σημαντικό να θυμάστε: το σχέδιο είναι δικό Του, όχι δικό σας. Και όσο προσπαθείτε να προσαρμόσετε αυτό το σχέδιο στις δικές σας επιθυμίες, θα ζείτε σε διαρκή σύγκρουση με το θέλημα του Δημιουργού. Γι’ αυτό τόσοι χριστιανοί ζουν απογοητευμένοι: προσεύχονται, νηστεύουν, κάνουν σχέδια, αλλά τίποτα δεν προχωρά. Επειδή, κατά βάθος, εξακολουθούν να θέλουν ο Θεός να ευλογήσει τις αποφάσεις που πήραν χωρίς να Τον συμβουλευτούν. Η ειρήνη έρχεται μόνο όταν σταματάμε να αντιστεκόμαστε και αποδεχόμαστε το σχέδιο του Θεού ακριβώς όπως Εκείνος το σχεδίασε.

Ίσως πείτε: «Μα θα αποδεχόμουν το σχέδιο του Θεού, αν τουλάχιστον γνώριζα ποιο είναι!» Και εδώ βρίσκεται το σημείο που πολλοί αγνοούν: ο Θεός δεν ενδιαφέρεται να αποκαλύψει λεπτομέρειες του σχεδίου Του σε εκείνους που δεν δείχνουν ενδιαφέρον να υπακούσουν. Το θέλημα του Θεού δεν είναι ένα απρόσιτο μυστήριο — το πρόβλημα είναι ότι λίγοι είναι πρόθυμοι να εκπληρώσουν αυτό που έχει ήδη αποκαλυφθεί. Πριν επιθυμήσετε κατεύθυνση, αποστολή ή σκοπό, πρέπει να υπακούσετε σε αυτό που είναι ήδη ξεκάθαρο. Και τι είναι ξεκάθαρο; Ο ισχυρός, σοφός και αιώνιος Νόμος του Θεού, καταγεγραμμένος στην Παλαιά Διαθήκη και επιβεβαιωμένος από τον Ιησού στα τέσσερα Ευαγγέλια.

Η υπακοή έρχεται πάντοτε πριν από την αποκάλυψη. Μόνο όταν παραδινόμαστε στο θέλημα του Πατέρα και δεσμευόμαστε να τηρούμε τις εντολές Του, αρχίζει Εκείνος να μας δείχνει το επόμενο βήμα. Και μαζί με την αποκάλυψη έρχονται επίσης η αποστολή, οι ευλογίες και, τελικά, η σωτηρία εν Χριστώ. Δεν υπάρχουν συντομεύσεις. Ο Πατέρας δεν καθοδηγεί τους επαναστάτες. Καθοδηγεί τους υπάκουους. Θέλετε να μάθετε το σχέδιο του Θεού για τη ζωή σας; Αρχίστε από σήμερα να υπακούτε σε όλα όσα Εκείνος έχει ήδη προστάξει. Τα υπόλοιπα θα προστεθούν στον κατάλληλο χρόνο — με σαφήνεια, με κατεύθυνση και με τη ζωντανή παρουσία του Πνεύματός Του. —Διασκευασμένο από τον J. R. Miller. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά απογοητεύομαι όταν δεν καταλαβαίνω τι κάνεις στη ζωή μου. Προσπαθώ να Σε αναζητήσω, αλλά εξακολουθώ να θέλω τα πράγματα να συμβαίνουν στον δικό μου χρόνο και με τον δικό μου τρόπο. Όταν τα σχέδια δεν πετυχαίνουν, μπαίνω στον πειρασμό να νομίσω ότι Εσύ είσαι μακριά, ενώ, στην πραγματικότητα, εγώ επιμένω να ακολουθώ δρόμους που δεν έχουν την έγκρισή Σου. Έχεις ήδη καταστήσει σαφές, μέσω των εντολών Σου, πώς πρέπει να ζω, όμως πολλές φορές αγνοώ αυτό που έχει αποκαλυφθεί και περιμένω νέες απαντήσεις, ενώ αυτό που χρειάζομαι είναι να υπακούσω σε όσα ήδη γνωρίζω.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να αφαιρέσεις από μέσα μου κάθε επιθυμία να ελέγχω το μέλλον και να φυτέψεις μέσα μου μια υπάκουη καρδιά. Δεν θέλω πια να συνεχίζω να αναζητώ αποκαλύψεις, παραμερίζοντας τη βάση της πίστης, που είναι η υπακοή σε όσα έχεις ήδη προστάξει. Δίδαξέ με να εκτιμώ όσα είναι γραμμένα, να αγαπώ τους δρόμους Σου και να εφαρμόζω, χωρίς καθυστέρηση, τις διδασκαλίες που έχω ήδη λάβει. Ξέρω ότι δεν καθοδηγείς τους επαναστάτες, αλλά εκείνους που Σε τιμούν με πιστότητα. Δώσε μου διάκριση, Κύριε, ώστε η ζωή μου να διαμορφώνεται από την αλήθεια Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή ποτέ δεν αποτυγχάνεις να δείξεις τον σωστό δρόμο σε εκείνους που Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι ο σταθερός δρόμος που οδηγεί στη ζωή, ακόμη κι όταν όλα γύρω φαίνονται αβέβαια. Οι εντολές Σου είναι σαν ζωντανές δάδες που λάμπουν μέσα στο σκοτάδι, αποκαλύπτοντας τον χαρακτήρα Σου και δίνοντας κατεύθυνση στην ψυχή μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Με την υπομονή σας θα κερδίσετε τις ψυχές σας» (Λουκάς 21:19).

Η ανυπομονησία είναι ένας ύπουλος κλέφτης. Όταν εγκαθίσταται, κλέβει από την ψυχή την αίσθηση του ελέγχου, την ηρεμία, ακόμη και την εμπιστοσύνη. Αγχωνόμαστε επειδή δεν μπορούμε να δούμε το αύριο. Θέλουμε γρήγορες απαντήσεις, άμεσες λύσεις, ορατά σημάδια ότι όλα θα πάνε καλά. Όμως ο Θεός, με τη σοφία Του, δεν μας αποκαλύπτει ολόκληρο το σχέδιο της ζωής. Μας καλεί να εμπιστευτούμε. Και εδώ βρίσκεται η πρόκληση: πώς μπορούμε να αναπαυόμαστε ειρηνικά όταν δεν γνωρίζουμε τι θα συμβεί;

Η απάντηση δεν βρίσκεται στο να γνωρίζουμε το μέλλον, αλλά στο να πλησιάζουμε τον Πατέρα. Η αληθινή ειρήνη δεν γεννιέται από την πρόβλεψη, αλλά από την παρουσία του Θεού μέσα μας. Και αυτή η παρουσία δεν είναι αυτόματη — φανερώνεται όταν παίρνουμε μια σταθερή απόφαση: να υπακούμε. Όταν επιλέγουμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, συμβαίνει κάτι θαυμαστό. Εκείνος πλησιάζει σε εμάς. Και αντί να μας δίνει έναν λεπτομερή χάρτη όλων όσων πρόκειται να συμβούν, μας δίνει πνευματική όραση. Αρχίζουμε να βλέπουμε με τα μάτια της πίστης. Κατανοούμε το παρόν με μεγαλύτερη σαφήνεια και αντιλαμβανόμαστε σημάδια όσων πρόκειται να έρθουν, επειδή το Πνεύμα του Κυρίου μάς καθοδηγεί.

Η υπακοή στον θαυμαστό Νόμο του Θεού παράγει μια γαλήνη που ο κόσμος δεν κατανοεί. Είναι μια φυσική ηρεμία, μια βαθιά ανάπαυση. Όχι επειδή όλα έχουν τακτοποιηθεί, αλλά επειδή η ψυχή γνωρίζει ότι βρίσκεται σε αρμονία με τον Δημιουργό. Αυτή η ειρήνη δεν μπορεί να κατασκευαστεί ούτε να διδαχθεί μέσα από βιβλία και κηρύγματα. Είναι ο άμεσος καρπός μιας ζωής ευθυγραμμισμένης με τις αιώνιες εντολές του Υψίστου. Όποιος υπακούει, αναπαύεται. Όποιος υπακούει, βλέπει. Όποιος υπακούει, ζει. —Φ. Φενελόν. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά αφήνω την ανυπομονησία να με κυριεύει. Όταν οι απαντήσεις αργούν, όταν το αύριο μοιάζει αβέβαιο, νιώθω την καρδιά μου να σφίγγεται και το μυαλό μου να τρέχει χωρίς κατεύθυνση. Προσπαθώ να ελέγξω όσα δεν μπορώ και αυτό μου κλέβει την ειρήνη που μόνο Εσύ μπορείς να προσφέρεις. Αντί να αναπαύομαι σε Εσένα, αναζητώ σημάδια, εξηγήσεις και εγγυήσεις, σαν να είναι η γνώση του μέλλοντος αυτό που χρειάζομαι περισσότερο. Όμως, βαθιά μέσα της, η ψυχή μου επιθυμεί κάτι βαθύτερο: την παρουσία Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να με διδάξεις να εμπιστεύομαι, ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω. Θέλω να πάψω να κυνηγώ άμεσες λύσεις και να μάθω να περιμένω Εσένα με ειρηνική καρδιά. Δώσε μου θάρρος να υπακούω με χαρά στις θαυμάσιες εντολές Σου, ακόμη και μέσα στη σιωπή, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ακίνητα. Θέλω την πνευματική όραση που έρχεται μόνο όταν το Πνεύμα Σου κατοικεί μέσα μου. Πλησίασε σε εμένα, Κύριε. Δείξε μου την αξία μιας ζωής σε πλήρη υποταγή στο θέλημά Σου. Είθε η μεγαλύτερη ασφάλειά μου να μη βρίσκεται στις γρήγορες απαντήσεις, αλλά στη διαρκή φροντίδα Σου για τα υπάκουα παιδιά Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή η παρουσία Σου είναι καλύτερη από οποιοδήποτε λεπτομερές σχέδιο. Εσύ είσαι η ανάπαυσή μου μέσα στην αναμονή. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένα ήρεμο ποτάμι που διασχίζει την καρδιά μου, φέρνοντας τάξη εκεί όπου προηγουμένως υπήρχε σύγχυση. Οι εντολές Σου είναι σαν αναμμένα φώτα μέσα στο σκοτάδι, δείχνοντάς μου το επόμενο βήμα με σαφήνεια και καλοσύνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.