«Βγάλε την ψυχή μου από τη φυλακή, για να υμνήσω το όνομά σου» (Ψαλμοί 142:7).
Γνωρίζω κι εγώ τις φυλακές της ψυχής, και μόνο ο Κύριος μπορεί να με ελευθερώσει από αυτές. Υπάρχει η φυλακή της αμαρτίας, ένας σκοτεινός και πνιγηρός τόπος, όπου το φως δεν εισέρχεται και ο πρωινός αέρας φαίνεται άπιαστος. Είναι ένα λάκκο στοιχειωμένο από τρομακτικές μορφές, σαν να έχουν πάρει ζωή οι ίδιες μου οι ανομίες, παίρνοντας φοβερές και απωθητικές μορφές που με βασανίζουν. Κανείς, εκτός από τον Κύριο, δεν μπορεί να με βγάλει από αυτή τη φυλακή, γιατί μόνο Αυτός έχει το κλειδί που σπάει τις αλυσίδες της αμαρτίας και φέρνει αληθινή ελευθερία.
Υπάρχει επίσης η φυλακή της θλίψης, όπου οι λύπες μου με περικυκλώνουν σαν παγωμένοι και πνιγηροί τοίχοι, χωρίς παράθυρα για να μπει το φως, ούτε πόρτες για να διαφύγω. Η θλίψη γίνεται ένα μοναχικό κελί, και κάθε δάκρυ μοιάζει να είναι ένα ακόμα τούβλο που ενισχύει τα τείχη γύρω μου. Αλλά ο Θεός, με το έλεός Του, δεν μας αφήνει φυλακισμένους για πάντα. Είναι ο ελευθερωτής εκείνων που στρέφονται σ’ Αυτόν με όλη τους την καρδιά, που μετανοούν και επιδιώκουν να ζήσουν με υπακοή στον άγιο και τέλειο Νόμο Του.
Οι φυλακές που αντιμετωπίζουμε στη ζωή, είτε είναι της αμαρτίας, της θλίψης ή οποιουδήποτε άλλου είδους, έχουν κοινή προέλευση: την άρνηση να υπακούσουμε στον Θεό. Αλλά το καλό νέο είναι ότι η υπακοή είναι το κλειδί για την ελευθερία. Όταν αποφασίζουμε με ειλικρίνεια να στραφούμε στον Θεό, να μετανοήσουμε και να υπακούσουμε στις εντολές Του, όλα αλλάζουν. Ο Θεός, με τη μεγάλη Του αγάπη, στέλνει τους αγγέλους Του να σπάσουν τις αλυσίδες που μας κρατούν, ανοίγοντας τις πόρτες που μας οδηγούν στην αληθινή ελευθερία. Μας οδηγεί στον Ιησού, που είναι ο δρόμος για τη σωτηρία, την πλήρη ελευθέρωση και την αιώνια ζωή. Στην υπακοή βρίσκουμε όχι μόνο ελευθερία, αλλά και ειρήνη και την αναζωογονητική παρουσία του Θεού. -Προσαρμοσμένο από τον J. Jowett. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι μόνο Εσύ μπορείς να με ελευθερώσεις από τις φυλακές της ψυχής που με περικυκλώνουν. Αναγνωρίζω ότι η φυλακή της αμαρτίας είναι ένας σκοτεινός και καταπιεστικός τόπος, όπου οι ανομίες μου φαίνεται να παίρνουν ζωή για να με βασανίσουν, και ότι μόνο Εσύ, με το πανίσχυρο κλειδί Σου, μπορείς να σπάσεις αυτές τις αλυσίδες και να φέρεις φως στο σκοτάδι.
Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με βοηθήσεις να βγω από αυτές τις φυλακές, δίνοντάς μου δύναμη να μετανοήσω και να ακολουθήσω με υπακοή τον άγιο Νόμο Σου. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι τη σοφία Σου και να αναζητώ καταφύγιο στην παρουσία Σου. Να έχω το θάρρος να Σου παραδώσω τους πόνους μου, τα λάθη μου και όλο το βάρος που κουβαλώ, γνωρίζοντας ότι μόνο Εσύ μπορείς να σπάσεις τις αλυσίδες και να ανοίξεις τις πόρτες προς την ελευθερία.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί, με τη μεγάλη Σου αγάπη, δεν με αφήνεις φυλακισμένο για πάντα. Σε ευχαριστώ που είσαι ο ελευθερωτής των ψυχών που μετανοούν και στρέφονται σε Σένα με υπακοή. Σε δοξάζω γιατί στην παρουσία Σου βρίσκω ειρήνη, ελευθερία και αποκατάσταση. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι η αξιόπιστη γέφυρα που με βοηθά να διασχίσω επικίνδυνα νερά. Κάθε μία από τις εντολές Σου είναι πιο όμορφη από την άλλη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
