«Και ο κύριος του Ιωσήφ τον πήρε και τον έριξε στη φυλακή, στον τόπο όπου οι κρατούμενοι του βασιλιά ήταν φυλακισμένοι· εκεί έμεινε στη φυλακή» (Γένεση 39:20).
Η πιο δύσκολη πτυχή του πόνου, συχνά, είναι ο χρόνος. Ένας σύντομος και έντονος πόνος μπορεί να αντέχεται πιο εύκολα, αλλά όταν η αγωνία διαρκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μέρα με τη μέρα, διαβρώνοντας τη δύναμή μας και την ελπίδα μας, η καρδιά γίνεται ευάλωτη στην απόγνωση. Χωρίς τη βοήθεια του Θεού, είναι εύκολο να υποκύψουμε. Η ιστορία του Ιωσήφ στην Αίγυπτο μας δείχνει ότι οι παρατεταμένες δοκιμασίες έχουν σκοπό. Ο Θεός, ως επιδέξιος καθαριστής, επιτρέπει να περάσουμε από τη φωτιά του πόνου για να διαμορφώσει τον χαρακτήρα μας και να μας προετοιμάσει για κάτι μεγαλύτερο. Όπως λέει ο Μαλαχίας 3:3: «Θα καθίσει ως καθαριστής και καθαριστής του αργύρου». Και, όπως ένας προσεκτικός τεχνίτης, ο Θεός ξέρει ακριβώς πότε το έργο είναι έτοιμο και σταματά τη φωτιά την κατάλληλη στιγμή.
Το κλειδί για να αντιμετωπίσουμε και ακόμη και να μειώσουμε τον χρόνο του πόνου βρίσκεται στο να παραδοθούμε πλήρως στο θέλημα του Θεού. Όταν επιλέγουμε να υπακούμε στις εντολές Του, ανοίγουμε την καρδιά μας στον σκοπό Του και επιτρέπουμε να μας καθοδηγεί με τη σοφία Του. Αυτή η παράδοση όχι μόνο διαμορφώνει τον χαρακτήρα μας, αλλά μας φέρνει και πιο κοντά στον Πατέρα, που μας αγκαλιάζει ως πιστά παιδιά. Μας ευλογεί άφθονα και μας οδηγεί στον Ιησού, όπου βρίσκουμε παρηγοριά, δύναμη και καθοδήγηση για τη ζωή μας.
Όταν φτάνουμε σε αυτό το επίπεδο σχέσης με τον Θεό και με τον Ιησού, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι πολλοί από τους πόνους που αντιμετωπίζουμε σήμερα, εξαιτίας της αντίστασης ή της ανυπακοής μας, θα αποφευχθούν. Ο Πατέρας είναι Θεός ελέους και ευχαριστιέται να λυπάται τα παιδιά Του όταν βλέπει ότι οι καρδιές τους είναι πλήρως παραδομένες σε Αυτόν. Στην υπακοή βρίσκουμε όχι μόνο ανακούφιση για τους πόνους της ψυχής, αλλά και τη χαρά να ζούμε στο κέντρο του θελήματος του Θεού, γνωρίζοντας ότι διαμορφωνόμαστε για τη δόξα Του και για το αιώνιο καλό μας. -Προσαρμοσμένο από Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.
Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η πιο δύσκολη πτυχή του πόνου συχνά είναι ο χρόνος. Αναγνωρίζω ότι, χωρίς τη βοήθειά Σου, είναι εύκολο να υποκύψω στην απόγνωση μπροστά σε δοκιμασίες που φαίνονται ατελείωτες. Αλλά επίσης ξέρω ότι Εσύ είσαι ο επιδέξιος καθαριστής, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα μου και επιτρέποντας να περάσω από αυτές τις δυσκολίες για έναν μεγαλύτερο σκοπό. Όπως ο Ιωσήφ στην Αίγυπτο, θέλω να μάθω να εμπιστεύομαι ότι ο Κύριος θα σταματήσει τη φωτιά την κατάλληλη στιγμή, όταν το έργο Σου μέσα μου θα έχει ολοκληρωθεί.
Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να με βοηθήσεις να παραδοθώ πλήρως στο θέλημά Σου, ακόμα και όταν οι περιστάσεις είναι δύσκολες. Δίδαξέ με να υπακούω στις εντολές Σου και να ανοίγω την καρδιά μου στον σκοπό Σου, επιτρέποντάς Σου να με καθοδηγείς με σοφία. Δώσε μου δύναμη να αντέξω ό,τι χρειαστεί και διαμόρφωσε τον χαρακτήρα μου ώστε να μπορώ να ζω σε αρμονία μαζί Σου.
Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί με το έλεος και την καλοσύνη Σου ο πόνος δεν είναι αιώνιος, αλλά εργαλείο για να με μεταμορφώσει και να με φέρει πιο κοντά σε Σένα. Σε ευχαριστώ γιατί, στην υπακοή, βρίσκω ανακούφιση για τους πόνους της ψυχής και τη χαρά να βρίσκομαι στο κέντρο του θελήματός Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου ενισχύει την ψυχή μου σε καιρούς δοκιμασίας. Η ψυχή μου ψάλλει από χαρά εξαιτίας των εντολών Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.
