«Δείξε μου, Κύριε, τους δρόμους σου, δίδαξέ με τα μονοπάτια σου» (Ψαλμοί 25:4).

Υπάρχει κάτι μεταμορφωτικό στο να ζούμε έχοντας τα μάτια μας ανοιχτά στις λεπτομέρειες της καθημερινότητάς μας. Όταν αντιλαμβανόμαστε ότι ο Θεός φροντίζει ακόμη και για τις πιο μικρές μας ανάγκες, οι καρδιές μας γεμίζουν με αληθινή ευγνωμοσύνη. Από την παιδική μας ηλικία, τα χέρια Του μάς καθοδηγούσαν — πάντα με ευλογία. Ακόμη και οι διορθώσεις που δεχτήκαμε στη ζωή μας, όταν τις βλέπουμε με πίστη, αποδεικνύονται ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που έχουμε βιώσει ποτέ.

Αυτή η επίγνωση, όμως, δεν πρέπει να μας οδηγεί μόνο στην ευχαριστία — πρέπει να μας παρακινεί να υπακούμε. Καθώς αναγνωρίζουμε τη διαρκή φροντίδα του Πατέρα, καταλαβαίνουμε ότι η πιο δίκαιη ανταπόκριση είναι να ακολουθούμε τον ισχυρό Νόμο Του. Οι θαυμαστές εντολές του Δημιουργού δεν είναι βάρος, αλλά δώρο — μας δείχνουν τον δρόμο της ζωής, της σοφίας και της κοινωνίας μαζί Του.

Όποιος βαδίζει σε αυτόν τον δρόμο της υπακοής ζει κάτω από το φως του Κυρίου. Και σε αυτόν τον τόπο της πιστότητας ο Πατέρας μάς ευλογεί και μας οδηγεί στον αγαπημένο Του Υιό, για να λάβουμε συγχώρηση και σωτηρία. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος, πληρέστερος ή αληθινότερος δρόμος από το να υπακούμε στον Θεό μας. — Διασκευασμένο από τον Χένρι Έντουαρντ Μάνινγκ. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε ευχαριστώ που μου δείχνεις ότι η παρουσία Σου βρίσκεται σε κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου. Σε ευχαριστώ για κάθε μικρή πράξη φροντίδας, για κάθε στιγμή που με στήριξες χωρίς καν να το αντιληφθώ. Αναγνωρίζω σήμερα ότι όλα όσα έχω προέρχονται από τα χέρια Σου.

Θέλω να ζω έχοντας μεγαλύτερη επίγνωση του θελήματός Σου. Δώσε μου μια υπάκουη καρδιά, που Σε δοξάζει όχι μόνο με λόγια, αλλά και με πράξεις. Είθε η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από πιστότητα και από την ακλόνητη απόφαση να βαδίζω σύμφωνα με τους θαυμαστούς δρόμους Σου.

Κύριε, θέλω να Σε ακολουθώ με όλη μου την καρδιά. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν μια σταθερή και αδιάκοπη μελωδία που καθοδηγεί τα βήματά μου. Οι μεγαλειώδεις εντολές Σου είναι πολύτιμα μαργαριτάρια φυτεμένα στον δρόμο μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ποιος θα ανέβει στο όρος του Κυρίου; Ποιος θα σταθεί στον άγιο τόπο Του; Εκείνος που έχει καθαρά χέρια και αγνή καρδιά» (Ψαλμοί 24:3-4).

Ο τελικός προορισμός όλων των ψυχών που πορεύονται προς τον ουρανό είναι ο Χριστός. Εκείνος βρίσκεται στο κέντρο, επειδή συνδέεται εξίσου με όλους όσοι ανήκουν στον Θεό. Ό,τι βρίσκεται στο κέντρο είναι κοινό για όλους — και ο Χριστός είναι το σημείο συνάντησης. Είναι το καταφύγιο, το ασφαλές βουνό στο οποίο πρέπει να ανέβουν όλοι. Και όποιος ανεβαίνει σε αυτό το βουνό δεν πρέπει πια να κατέβει.

Εκεί ψηλά βρίσκεται η προστασία. Ο Χριστός είναι το βουνό του καταφυγίου και βρίσκεται στα δεξιά του Πατέρα, γιατί ανέβηκε στους ουρανούς αφού εκπλήρωσε τέλεια το θείο θέλημα. Όμως δεν βαδίζουν όλοι προς αυτό το βουνό. Η υπόσχεση δεν είναι για τον καθένα. Μόνο όσοι πιστεύουν αληθινά και υπακούν έχουν πρόσβαση στο αιώνιο καταφύγιο που ετοίμασε ο Θεός.

Το να πιστεύει κανείς ότι ο Ιησούς στάλθηκε από τον Πατέρα είναι απαραίτητο — αλλά δεν είναι το παν. Η ψυχή πρέπει να υπακούει στον ισχυρό Νόμο του Θεού, όπως αποκαλύφθηκε από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης και από τον ίδιο τον Ιησού. Η αληθινή πίστη πορεύεται μαζί με την ειλικρινή υπακοή. Μόνο όσοι πιστεύουν και υπακούν γίνονται δεκτοί από τον Χριστό και οδηγούνται στον τόπο που Εκείνος ετοίμασε. — Διασκευασμένο από τον Αυγουστίνο Ιππώνος. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ γιατί έθεσες τον Υιό Σου στο κέντρο των πάντων, ως τον ακλόνητο βράχο μου και το αιώνιο καταφύγιό μου. Ξέρω πως έξω από τον Χριστό δεν υπάρχει σωτηρία, και σε Εκείνον θέλω να στρέφομαι κάθε μέρα της ζωής μου.

Ενίσχυσε την πίστη μου, ώστε να πιστεύω αληθινά ότι ο Ιησούς στάλθηκε από Εσένα. Και δώσε μου καρδιά υπάκουη, για να τηρώ με ειλικρίνεια όλο τον ισχυρό Νόμο Σου και τις εντολές που έδωσες μέσω των προφητών και του ίδιου του Υιού Σου. Δεν θέλω απλώς να ανέβω στο βουνό — θέλω να παραμείνω εκεί, σταθερός στην υπακοή και την πίστη.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω που μου δείχνεις τον δρόμο της σωτηρίας. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Άρχοντας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το απόκρημνο μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή της παρουσίας Σου. Οι άγιες εντολές Σου είναι σαν ασφαλή σκαλοπάτια που με απομακρύνουν από τον κόσμο και με φέρνουν πιο κοντά στον ουρανό. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού. Αμήν.

«Έτσι, λοιπόν, όποιος από εσάς δεν απαρνιέται όλα όσα έχει, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου» (Λουκάς 14:33).

Ο Ιησούς ήταν απολύτως σαφής: όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει να απορρίψει το δικό του θέλημα και να υποταχθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού. Δεν επιδιώκει πια να ευχαριστεί τον εαυτό του ούτε να εξυψώνει τον εαυτό του, αλλά αναγνωρίζει ότι έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη από το έλεος του Δημιουργού. Είναι ένα κάλεσμα να εγκαταλείψουμε την υπερηφάνεια και να αποδεσμευτούμε από τα πάντα — από αγάπη για τον Χριστό.

Το να απαρνιέται κανείς τον εαυτό του περιλαμβάνει επίσης την αποκήρυξη των γοητειών αυτού του κόσμου: των φαινομένων του, των επιθυμιών του, των κενών υποσχέσεών του. Η ανθρώπινη σοφία και τα φυσικά χαρίσματα, όσο αξιοθαύμαστα κι αν φαίνονται, δεν πρέπει να αποτελούν τη βάση της εμπιστοσύνης μας. Ο αληθινός υπηρέτης μαθαίνει να εξαρτάται μόνο από τον Θεό, απορρίπτοντας κάθε μορφή εμπιστοσύνης στη σάρκα ή στα κτίσματα.

Αυτή η μεταμόρφωση είναι δυνατή μόνο όταν υπακούμε στον ισχυρό Νόμο του Θεού και προσκολλόμαστε ειλικρινά στις άγιες εντολές Του. Σε αυτόν τον δρόμο της παράδοσης και της υποταγής μαθαίνει η ψυχή να απορρίπτει την υπερηφάνεια, την απληστία, τις σαρκικές επιθυμίες και όλες τις ροπές του παλαιού ανθρώπου. Το να ζούμε για τον Θεό σημαίνει να πεθαίνουμε ως προς τον εαυτό μας, και μόνο όποιος πεθαίνει ως προς τον κόσμο μπορεί να κληρονομήσει τα αιώνια. — Διασκευασμένο από τον Γιόχαν Άρντ. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που με καλείς σε μια ζωή ολοκληρωτικής παράδοσης. Γνωρίζεις πόσο αδύναμο είναι το θέλημά μου και πόσο επιρρεπές στο σφάλμα, κι όμως με προσκαλείς να ζήσω για Σένα.

Βοήθησέ με να απαρνιέμαι τον εαυτό μου κάθε μέρα. Ας μην επιδιώκω τα δικά μου συμφέροντα, ας μην εμπιστεύομαι τα χαρίσματά μου και ας μην επιθυμώ τις ματαιότητες αυτού του κόσμου. Δίδαξέ με να απαρνηθώ ό,τι είμαι και ό,τι έχω, από αγάπη για τον Υιό Σου, και να υπακούω με όλη μου την καρδιά στον ισχυρό Νόμο Σου και στις άγιες εντολές Σου.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, γιατί μου προσφέρεις μια νέα ζωή, μακριά από τη δουλεία του εγώ μου και κοντά στην καρδιά Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι ο στενός δρόμος που οδηγεί στην αληθινή ελευθερία. Οι τέλειες εντολές Σου είναι σαν σπαθιά που κόβουν τον παλαιό άνθρωπο και φανερώνουν την ομορφιά της υπακοής. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Σε Εκείνον που είναι δυνατός να σας φυλάξει από την πτώση και να σας παρουσιάσει μπροστά στη δόξα Του άμωμους και με μεγάλη χαρά» (Ιούδα 1:24).

Για τον Αβραάμ είναι γραμμένο ότι δεν κλονίστηκε μπροστά στην υπόσχεση. Αυτή είναι η σταθερότητα που ο Θεός θέλει να βλέπει σε όλους όσοι Τον εμπιστεύονται. Ο Κύριος θέλει ο λαός Του να πορεύεται με τέτοια σταθερότητα, ώστε να μη διακρίνεται ούτε ένας κλονισμός στις τάξεις του, ακόμη κι όταν αντιμετωπίζει τον εχθρό. Η δύναμη της πνευματικής πορείας βρίσκεται στην επιμονή — ακόμη και στα μικρά πράγματα.

Κι όμως, ακριβώς αυτά τα «μικρά πράγματα» είναι που μας κάνουν συχνότερα να σκοντάφτουμε. Οι περισσότερες πτώσεις δεν προέρχονται από μεγάλες δοκιμασίες, αλλά από περισπασμούς και συμπεριφορές που μοιάζουν ασήμαντες. Ο εχθρός το γνωρίζει αυτό. Προτιμά να ρίξει έναν υπηρέτη του Θεού με μια ασήμαντη λεπτομέρεια, ελαφριά σαν πούπουλο, παρά με μια μεγάλη επίθεση. Αυτό του δίνει μεγαλύτερη ικανοποίηση — να νικά με σχεδόν τίποτα.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο η ψυχή να είναι θεμελιωμένη στον ισχυρό Νόμο του Θεού και στις όμορφες εντολές Του. Με αυτή την πιστή υπακοή, ακόμη και στις μικρότερες αποφάσεις, ο υπηρέτης του Θεού παραμένει σταθερός. Όταν η ζωή είναι ευθυγραμμισμένη με το θέλημα του Δημιουργού, τα παραπατήματα γίνονται σπάνια και η πορεία σταθερή, θαρραλέα και νικηφόρα. — Διασκευασμένο από τον A. B. Simpson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ γιατί με καλείς σε μια σταθερή και ασφαλή πορεία, χωρίς κλονισμούς. Θέλεις να προχωρώ με εμπιστοσύνη, χωρίς να παρασύρομαι από μικρά πράγματα.

Βοήθησέ με να προσέχω τις λεπτομέρειες της καθημερινότητάς μου, ώστε τίποτα να μη με κάνει να σκοντάψω. Δώσε μου μια πειθαρχημένη καρδιά, που να εκτιμά ακόμη και τις μικρότερες πράξεις υπακοής. Ας μην υποτιμώ ποτέ τους μικρούς πειρασμούς, αλλά ας αντιμετωπίζω τα πάντα με θάρρος, εμπιστευόμενος τον Νόμο Σου και υπακούοντας πιστά στις εντολές Σου.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, γιατί με στηρίζεις σε κάθε βήμα. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν στέρεο πέτρινο έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Οι όμορφες εντολές Σου είναι σαν σημάδια στον δρόμο, που με εμποδίζουν να ξεστρατίσω και με οδηγούν με αγάπη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Διότι τον επέλεξα, για να δώσει εντολή στα παιδιά του και στο σπιτικό του μετά από αυτόν να φυλάξουν την οδό του Κυρίου, πράττοντας δικαιοσύνη και κρίση» (Γένεση 18:19).

Ο Θεός αναζητά ανθρώπους που μπορεί να εμπιστευτεί. Αυτό δήλωσε για τον Αβραάμ: «Τον γνωρίζω» — μια τόσο ισχυρή δήλωση εμπιστοσύνης, ώστε επέτρεψε να εκπληρωθούν όλες οι υποσχέσεις που δόθηκαν στον Αβραάμ. Ο Θεός είναι απολύτως πιστός και επιθυμεί και ο άνθρωπος να είναι σταθερός, ακλόνητος και αξιόπιστος.

Αυτό ακριβώς αντιπροσωπεύει η αληθινή πίστη: μια ζωή αποφασιστικότητας και συνέπειας. Ο Θεός αναζητά καρδιές στις οποίες μπορεί να εμπιστευτεί το βάρος της αγάπης Του, της δύναμής Του και των πιστών υποσχέσεών Του. Εμπιστεύεται όμως τις ευλογίες Του μόνο σε όσους πραγματικά Τον υπακούν και μένουν σταθεροί ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνουν τα πάντα.

Η έμπρακτη πιστότητα αρχίζει με την υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού και την τήρηση των θαυμαστών εντολών Του. Όταν μια ψυχή αποδεικνύεται πιστή, ο Θεός δεν θέτει όρια σε όσα είναι πρόθυμος να κάνει γι’ αυτήν. Η εμπιστοσύνη Του αναπαύεται σε όσους βαδίζουν στις οδούς Του με ακεραιότητα, και καμία υπόσχεση δεν θα μείνει ανεκπλήρωτη. — Διασκευασμένο από τον A. B. Simpson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που είσαι Θεός που επιθυμεί να με εμπιστεύεται. Εσύ είσαι απόλυτα πιστός και προσδοκάς κι εγώ να ζω με σταθερότητα και υπακοή ενώπιόν Σου.

Κάνε με άνθρωπο σταθερό και αξιόπιστο, αποφασισμένο να Σε υπακούω σε όλα. Ας μη με παρασύρουν τα συναισθήματα ή η αστάθεια, αλλά ας είναι η ζωή μου θεμελιωμένη στον ισχυρό Νόμο Σου και στις θαυμαστές εντολές Σου. Θέλω να μπορείς να πεις: «Τον γνωρίζω», όπως είπες για τον δούλο Σου, τον Αβραάμ.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή επιθυμείς να συνεργαστείς μαζί μου στο έργο Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το σταθερό θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομώ την πιστότητά μου. Οι εντολές Σου είναι σαν στύλοι αλήθειας, πάνω στους οποίους μπορώ να ζω με σταθερότητα και ειρήνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ποιος θα ανέβει στο όρος του Κυρίου; Ποιος θα σταθεί στον άγιο τόπο Του; Εκείνος που έχει καθαρά χέρια και αγνή καρδιά» (Ψαλμοί 24:3-4).

Σίγουρα δεν είναι λάθος να σκεφτόμαστε και να μιλάμε για τον ουρανό. Είναι φυσικό να θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για τον τόπο όπου η ψυχή θα ζει για όλη την αιωνιότητα. Αν κάποιος επρόκειτο να μετακομίσει σε μια καινούργια πόλη, θα ρωτούσε για το κλίμα, τους ανθρώπους, το περιβάλλον — θα προσπαθούσε να μάθει όσα περισσότερα μπορούσε. Και, άλλωστε, όλοι μας πρόκειται να μετακομίσουμε σε έναν άλλο κόσμο, έναν αιώνιο κόσμο όπου βασιλεύει ο Θεός.

Είναι, λοιπόν, λογικό να επιδιώκουμε να γνωρίσουμε αυτόν τον αιώνιο προορισμό. Ποιοι βρίσκονται ήδη εκεί; Πώς είναι αυτός ο τόπος; Και, πάνω απ’ όλα, ποιος είναι ο δρόμος που οδηγεί σε αυτόν; Αυτά τα ερωτήματα είναι σημαντικά, γιατί δεν μιλάμε για ένα προσωρινό ταξίδι, αλλά για μια μόνιμη κατοικία. Ο ουρανός είναι πραγματικός — και είναι φυλαγμένος για όσους έχουν την επιδοκιμασία του Κυρίου.

Αυτή όμως η επιδοκιμασία δεν κερδίζεται με εικασίες ή καλές προθέσεις, αλλά με υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού και με την τήρηση των τέλειων εντολών Του. Εκείνοι που θα κληρονομήσουν αυτόν τον ένδοξο κόσμο είναι όσοι επέλεξαν να ζήσουν εδώ σύμφωνα με τις οδούς του Δημιουργού. Η επιδίωξη του ουρανού απαιτεί να ζούμε με τρόπο αντάξιο ενώπιον του Θεού, με πιστότητα και ευλάβεια. — Διασκευή από τον D. L. Moody. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που ετοίμασες έναν αιώνιο τόπο για όσους Σε αγαπούν και Σε υπακούν. Ο ουρανός είναι πραγματικός, και θέλω να είμαι μαζί Σου σε αυτόν τον ένδοξο κόσμο όπου βασιλεύεις με αγιότητα.

Βάλε στην καρδιά μου αληθινή επιθυμία να Σε γνωρίσω περισσότερο, να περπατώ στις οδούς Σου και να προετοιμάζομαι με σοβαρότητα για την αιωνιότητα. Δεν θέλω να ζω απορροφημένος από τα πρόσκαιρα πράγματα, αλλά να είμαι προσηλωμένος στο θέλημά Σου και σταθερός στον ισχυρό Νόμο Σου και στις άγιες εντολές Σου.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω που μου δίνεις την ελπίδα μιας ατελεύτητης ζωής κοντά Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι ο χάρτης που οδηγεί τα βήματα του δικαίου ως τις πύλες της κατοικίας Σου. Οι τέλειες εντολές Σου είναι σαν ασφαλείς πινακίδες που δείχνουν τον δρόμο προς τον ουρανό. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Δίδαξέ με να κάνω το θέλημά Σου, γιατί Εσύ είσαι ο Θεός μου· το αγαθό Σου Πνεύμα ας με οδηγεί σε ομαλό τόπο» (Ψαλμοί 143:10).

Η ανώτερη πνευματική κατάσταση είναι εκείνη στην οποία η ζωή κυλά αυθόρμητα και φυσικά, σαν τα βαθιά νερά του ποταμού του Ιεζεκιήλ, όπου ο κολυμβητής δεν αγωνίζεται πια, αλλά παρασύρεται δυναμικά από το ρεύμα. Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία η ψυχή δεν χρειάζεται να πιέζεται για να κάνει το καλό· κινείται στον ρυθμό της θείας ζωής, καθοδηγούμενη από παρορμήσεις που προέρχονται από τον ίδιο τον Θεό.

Όμως αυτή η πνευματική ελευθερία δεν γεννιέται από ένα παροδικό συναίσθημα. Χτίζεται με προσπάθεια, πειθαρχία και πιστότητα. Οι βαθιές πνευματικές συνήθειες αρχίζουν, όπως κάθε αληθινή συνήθεια, με μια ξεκάθαρη πράξη της θέλησης. Χρειάζεται να επιλέξουμε να υπακούσουμε — ακόμη κι όταν είναι δύσκολο — και να επαναλαμβάνουμε αυτή την επιλογή ώσπου η υπακοή να γίνει φυσικό μέρος της ύπαρξής μας.

Η ψυχή που επιθυμεί να ζήσει έτσι χρειάζεται να στηριχτεί στον ισχυρό Νόμο του Θεού και να εφαρμόζει τις όμορφες εντολές Του. Μέσα από αυτή την επαναλαμβανόμενη πιστότητα, η υπακοή παύει να είναι διαρκής προσπάθεια και γίνεται αυθόρμητη κίνηση της ψυχής. Κι όταν συμβαίνει αυτό, ο ίδιος ο Πνεύμα του Κυρίου οδηγεί τον άνθρωπο, που ζει σε κοινωνία με τον ουρανό. — Διασκευασμένο από τον A. B. Simpson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που επιθυμείς η πνευματική μου ζωή να είναι σταθερή, ελεύθερη και γεμάτη από την παρουσία Σου. Δεν με καλείς σε μια ζωή μάταιου αγώνα, αλλά σε μια πορεία όπου η υπακοή γίνεται χαρά.

Βοήθησέ με να επιλέγω το σωστό, ακόμη κι όταν είναι δύσκολο. Δώσε μου πειθαρχία να επαναλαμβάνω το καλό ώσπου να γίνει μέρος αυτού που είμαι. Θέλω να καλλιεργήσω μέσα μου τις άγιες συνήθειες που Σε ευαρεστούν και να στηρίζομαι κάθε μέρα όλο και περισσότερο στον Νόμο Σου και στις εντολές Σου, γιατί ξέρω πως σε αυτά βρίσκεται η αληθινή ζωή.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, γιατί Εσύ ο ίδιος με ενδυναμώνεις για να υπακούω. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το μονοπάτι στο οποίο η ψυχή μου μαθαίνει να βαδίζει χωρίς φόβο. Οι όμορφες εντολές Σου είναι σαν ρεύματα ενός ουράνιου ποταμού, που με οδηγούν όλο και πιο κοντά σε Σένα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Την ημέρα που θα φοβηθώ, θα εμπιστευτώ σε Σένα» (Ψαλμοί 56:3).

Η αληθινή πίστη δεν μαθαίνεται σε καιρούς άνεσης. Ο Θεός δίνει τις υποσχέσεις Του σε στιγμές γαλήνης, μιλά με καλοσύνη και επισφραγίζει διαθήκες με υπέροχα λόγια. Ύστερα, όμως, αποσύρεται για λίγο — όχι επειδή μας εγκαταλείπει, αλλά για να δει μέχρι πού φτάνει η εμπιστοσύνη εκείνου που άκουσε. Τότε έρχεται η δοκιμασία, και συχνά μοιάζει να αντιφάσκει με όλα όσα είχε πει ο Θεός.

Σε αυτές τις στιγμές της δοκιμασίας, όταν όλα μοιάζουν να καταρρέουν, η πίστη δείχνει την αληθινή της αξία. Η ψυχή πρέπει να κοιτάζει ψηλά ακόμη και μέσα στην καταιγίδα και να εμπιστεύεται τον Θεό, ακόμη κι όταν όλα γύρω της εμπνέουν φόβο. Έτσι νίκησαν οι πιστοί υπηρέτες του Θεού — όχι όταν όλα ήταν εύκολα, αλλά όταν το να πιστεύουν έμοιαζε αδύνατο. Η πίστη στεφανώνεται όταν επιμένει, όχι όταν καταλαβαίνει τα πάντα.

Αυτή η πίστη, όμως, πρέπει να είναι θεμελιωμένη στην υπακοή. Το να πιστεύει κανείς χωρίς να υπακούει δεν είναι αληθινή πίστη. Η ψυχή που εμπιστεύεται πραγματικά τον Θεό τηρεί τον ισχυρό Νόμο Του και περπατά στις τέλειες εντολές Του. Όταν η υπακοή είναι αληθινή, ακόμη και η πιο σκληρή δοκιμασία γίνεται ευκαιρία για νίκη, και η υπόσχεση εκπληρώνεται στον κατάλληλο καιρό, ακριβώς όπως είπε ο Θεός. — Διασκευασμένο από τη Λέτι Μπ. Κάουμαν. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ γιατί, ακόμη κι όταν σιωπάς για λίγο, είσαι πάντα μαζί μου. Έχεις ήδη μιλήσει, κι αυτό μου αρκεί. Είσαι πιστός και οι υποσχέσεις Σου είναι αληθινές.

Δώσε μου πίστη που δεν εγκαταλείπει, ακόμη κι όταν δοκιμάζομαι. Δίδαξέ με να Σε εμπιστεύομαι μέσα στην καταιγίδα και να θυμάμαι, στις δύσκολες μέρες, όλα όσα μου έχεις ήδη πει. Είθε να μην απομακρυνθώ ποτέ από τους δρόμους Σου, αλλά να συνεχίσω να υπακούω με θάρρος, ακόμη κι όταν δεν βλέπω διέξοδο.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, γιατί είσαι ο Θεός που εκπληρώνει κάθε λόγο. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν σταθερή άγκυρα μέσα στα κύματα. Οι τέλειες εντολές Σου είναι σαν φάροι που λάμπουν στο σκοτάδι και οδηγούν την ψυχή μου στη νίκη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού. Αμήν.

«Χωρίς πίστη είναι αδύνατο να ευαρεστήσει κανείς τον Θεό, γιατί όποιος τον πλησιάζει πρέπει να πιστεύει ότι υπάρχει και ότι ανταμείβει όσους τον αναζητούν» (Προς Εβραίους 11:6).

Ο Άβραμ ξεκίνησε το ταξίδι του χωρίς να ξέρει πού θα τον οδηγούσε ο Θεός. Υπάκουσε σε ένα ευγενές κάλεσμα, παρόλο που δεν καταλάβαινε τι θα έφερνε αυτό. Έκανε μόνο ένα βήμα, χωρίς να απαιτήσει εξηγήσεις ή εγγυήσεις. Αυτή είναι η αληθινή πίστη: να κάνεις το θέλημα του Θεού στο παρόν και να εμπιστεύεσαι σε Εκείνον τα αποτελέσματα.

Η πίστη δεν χρειάζεται να βλέπει όλη τη διαδρομή — αρκεί να εστιάζει στο βήμα που όρισε ο Θεός για τώρα. Δεν πρόκειται για το να κατανοήσει κανείς όλη την ηθική πορεία, αλλά για το να είναι πιστός στην ηθική πράξη που έχει μπροστά του. Πίστη είναι η άμεση υπακοή, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει πλήρης διαύγεια, επειδή εμπιστεύεται απόλυτα τον χαρακτήρα του Κυρίου που έδωσε την εντολή.

Αυτή η ζωντανή πίστη εκφράζεται με υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού και στις θαυμαστές εντολές Του. Όποιος πιστεύει αληθινά, υπακούει χωρίς δισταγμό. Η πιστή ψυχή ενεργεί σύμφωνα με το θέλημα του Δημιουργού και αφήνει στα χέρια Του την κατεύθυνση και τον προορισμό. Αυτή η εμπιστοσύνη κάνει την υπακοή εύκολη και την πορεία ασφαλή. — Διασκευασμένο από τον Τζον Τζόουετ. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που με καλείς να πορεύομαι μαζί Σου, ακόμη κι όταν δεν βλέπω όλη τη διαδρομή. Δεν μου αποκαλύπτεις τα πάντα μονομιάς, αλλά με προσκαλείς να Σε εμπιστεύομαι βήμα βήμα.

Βοήθησέ με να ζω αυτή την αληθινή πίστη — όχι μόνο με λόγια, αλλά και με πράξεις. Δώσε μου το θάρρος να υπακούω ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω τα πάντα, και την πιστότητα να τηρώ όσα μου έχεις ήδη αποκαλύψει στον Νόμο Σου και στις εντολές Σου. Ας μην αποσπάται η καρδιά μου από το μέλλον, αλλά ας μένει σταθερή σε όσα απαιτείς από μένα σήμερα.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, γιατί είσαι άξιος απόλυτης εμπιστοσύνης. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι το σταθερό μονοπάτι όπου μπορώ να πατώ χωρίς φόβο. Οι θαυμαστές εντολές Σου είναι σαν φώτα αναμμένα σε κάθε βήμα, που με οδηγούν με αγάπη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ας είναι ευάρεστα σε σένα τα λόγια του στόματός μου και ο στοχασμός της καρδιάς μου, Κύριε, Βράχε μου και Λυτρωτή μου!» (Ψαλμοί 19:14).

Υπάρχει ένα είδος σιωπής που ξεπερνά το να μη μιλά κανείς άσχημα για τους άλλους: είναι η εσωτερική σιωπή, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον εαυτό μας. Αυτή η σιωπή απαιτεί να ελέγχει κανείς τη φαντασία του — να αποφεύγει να αναμασά όσα άκουσε ή είπε και να χάνεται σε φαντασιώσεις, είτε για το παρελθόν είτε για το μέλλον. Είναι σημάδι πνευματικής προόδου όταν ο νους μαθαίνει να συγκεντρώνεται μόνο σε όσα ο Θεός έχει θέσει μπροστά του στην παρούσα στιγμή.

Οι διάσπαρτες σκέψεις θα εμφανίζονται πάντα, αλλά μπορούμε να εμποδίσουμε να κυριαρχήσουν στην καρδιά. Μπορούμε να τις απομακρύνουμε και να απορρίψουμε την υπερηφάνεια, τον εκνευρισμό ή τις επίγειες επιθυμίες που τις τροφοδοτούν. Η ψυχή που μαθαίνει αυτή την πειθαρχία αρχίζει να βιώνει την εσωτερική σιωπή — όχι ένα κενό, αλλά μια βαθιά ειρήνη, όπου η καρδιά γίνεται ευαίσθητη στην παρουσία του Θεού.

Αυτή η κυριαρχία του νου, όμως, δεν επιτυγχάνεται μόνο με ανθρώπινη δύναμη. Πηγάζει από την υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού και την τήρηση των τέλειων εντολών Του. Αυτές εξαγνίζουν τις σκέψεις, δυναμώνουν την καρδιά και δημιουργούν σε κάθε ψυχή έναν χώρο όπου μπορεί να κατοικήσει ο Δημιουργός. Όποιος ζει έτσι ανακαλύπτει μια στενή κοινωνία με τον Θεό που μεταμορφώνει τα πάντα. — Διασκευή από τον Ζαν-Νικολά Γκρου. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ γιατί νοιάζεσαι όχι μόνο για τις πράξεις μου, αλλά και για τις σκέψεις μου. Γνωρίζεις όλα όσα συμβαίνουν μέσα μου, κι όμως με καλείς να είμαι μαζί Σου.

Δίδαξέ με να φυλάω την εσωτερική σιωπή. Βοήθησέ με να ελέγχω τον νου μου, να μη χάνομαι σε ανώφελες αναμνήσεις ούτε σε μάταιες επιθυμίες. Δώσε μου να εστιάζω σε ό,τι έχει πραγματικά σημασία — στην υπακοή στο θέλημά Σου, στην πιστή υπηρεσία που έθεσες μπροστά μου και στην ειρήνη που έρχεται όταν Σε αναζητώ με ειλικρίνεια.

Ω, πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί με ελκύεις κοντά Σου, ακόμη κι όταν ο νους μου διασπάται. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν τείχος προστασίας που φυλάει τις σκέψεις μου και εξαγνίζει την καρδιά μου. Οι θαυμαστές εντολές Σου είναι σαν ανοιχτά παράθυρα που αφήνουν το φως του ουρανού να μπει στην ψυχή μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.