«Βγήκε χωρίς να ξέρει πού πηγαίνει» (Εβραίους 11:8).

Έχετε νιώσει ποτέ όπως ο Αβραάμ; Να φεύγετε, αφήνοντας πίσω σας ό,τι σας ήταν οικείο, χωρίς να είστε σίγουροι για το τι θα ακολουθήσει; Τέτοιες στιγμές είναι απαιτητικές, επειδή δεν υπάρχει λογική εξήγηση να δώσετε όταν κάποιος ρωτά: «Τι σκοπεύεις να κάνεις;» Η αλήθεια είναι ότι συχνά δεν ξέρουμε, αλλά εμπιστευόμαστε ότι ο Θεός γνωρίζει. Και αυτό είναι αρκετό. Η πορεία της πίστης δεν αφορά το να έχουμε ένα λεπτομερές σχέδιο, αλλά το να είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός έχει έναν τέλειο σκοπό και μας οδηγεί με ασφάλεια.

Γι’ αυτό, πρέπει πάντα να επανεξετάζουμε τη στάση μας απέναντι στον Θεό. Πραγματικά εγκαταλείπουμε τα πάντα και Τον εμπιστευόμαστε πλήρως; Η εμπιστοσύνη μας δεν μπορεί να βασίζεται στη δική μας κατανόηση ή στα σχέδιά μας, αλλά στην καθοδήγηση που ήδη μας έχει δώσει μέσα από τις εντολές Του. Ο Θεός μας έδωσε τέλειους νόμους και, επειδή είναι τέλειοι, ποτέ δεν θα μας οδηγήσουν σε λάθος δρόμους. Η υπακοή στο θέλημά Του σημαίνει να περπατάμε με ασφάλεια, ακόμα κι όταν οι λεπτομέρειες του μέλλοντος μας είναι άγνωστες. Η αληθινή πίστη δεν απαιτεί να γνωρίζουμε τι θα έρθει· απαιτεί μόνο να εμπιστευόμαστε τον Θεό που μας καθοδηγεί.

Αυτή η εμπιστοσύνη μας κρατά διαρκώς σε θαυμασμό, επειδή κάθε νέα μέρα είναι ένα νέο ταξίδι πίστης. Όταν σταματάμε να ανησυχούμε για τα πράγματα που παλιά εκτιμούσαμε πριν «βγούμε», μαθαίνουμε να εξαρτόμαστε από τον Θεό με γνήσιο τρόπο. Η μόνη μας ευθύνη είναι να ακολουθούμε υπάκουα τον δρόμο Του, γνωρίζοντας ότι Εκείνος είναι μπροστά, οδηγώντας μας στη ζωή που έχει ετοιμάσει για όσους Τον αγαπούν και ακολουθούν το θέλημά Του. -Προσαρμοσμένο από O. Chambers. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι το να Σε ακολουθώ συχνά σημαίνει να φεύγω χωρίς να ξέρω πού πηγαίνω, εμπιστευόμενος μόνο ότι Εσύ γνωρίζεις τον δρόμο. Ξέρω ότι η πίστη δεν βασίζεται σε ανθρώπινα λεπτομερή σχέδια, αλλά στη βεβαιότητα ότι Εσύ έχεις έναν τέλειο σκοπό και οδηγείς όσους Σε υπακούν. Θέλω να μάθω να αναπαύομαι σε αυτήν την αλήθεια, χωρίς να απαιτώ εξηγήσεις ή ορατές εγγυήσεις, αλλά εμπιστευόμενος ότι όλα είναι ασφαλή στα χέρια Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την καρδιά μου ώστε πραγματικά να εγκαταλείψω ό,τι με κρατάει πίσω και να εμπιστευτώ ολοκληρωτικά σε Σένα. Ξέρω ότι ο Λόγος Σου ήδη μου έχει αποκαλύψει τον σωστό δρόμο και ότι, υπακούοντας τις εντολές Σου, ποτέ δεν θα χαθώ. Είθε η πίστη μου να μην εξαρτάται από την ανθρώπινη λογική ή την έγκριση των άλλων, αλλά να είναι σταθερά αγκυροβολημένη στο θέλημά Σου. Δίδαξέ με να περπατώ με ασφάλεια, ακόμα κι όταν οι λεπτομέρειες του μέλλοντος μου είναι άγνωστες.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί είσαι πιστός στο να οδηγείς όσους επιλέγουν να Σε ακολουθήσουν. Σε ευχαριστώ γιατί η πορεία της πίστης δεν εξαρτάται από τις δικές μου βεβαιότητες, αλλά από τη δική Σου αμετάβλητη πιστότητα. Είθε η ζωή μου να είναι μια μαρτυρία απόλυτης εξάρτησης από Εσένα, ώστε κάθε μέρα να μπορώ να εμπιστεύομαι περισσότερο, να υπακούω περισσότερο και να αναπαύομαι στη βεβαιότητα ότι Εσύ με οδηγείς στον προορισμό που ετοίμασες για όσους Σε αγαπούν. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με κάνει να βλέπω τον ευθύ και καθαρό δρόμο. Οι εντολές Σου γεμίζουν την ψυχή μου με ειρήνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο Νικόδημος απάντησε και του είπε: Πώς μπορεί να γίνει αυτό;» (Ιωάννης 3:9).

Αυτή η ερώτηση του Νικόδημου αντικατοπτρίζει μια συνηθισμένη στάση μεταξύ εκείνων που δυσκολεύονται να αποδεχθούν το υπερφυσικό. Σε πνευματικά ζητήματα, ιδιαίτερα σε αυτά μεγάλης σημασίας, η συνεχής αμφιβολία συνήθως έχει βαθιά ρίζα: την υπερηφάνεια της ανθρώπινης λογικής. Ο ορθολογιστής τοποθετεί τον εαυτό του στο κέντρο των πάντων, περιμένοντας ο Θεός να χωρέσει μέσα στη δική του περιορισμένη λογική, αντί να υποταχθεί ταπεινά στον Δημιουργό. Αντί να αναζητήσει τον Θεό με ανοιχτή καρδιά, απαιτεί αποδείξεις που να ικανοποιούν τη δική του προσωπική οπτική, καθιστώντας τον εαυτό του κριτή εκείνου που μόνο με την πίστη μπορεί να κατανοηθεί.

Αυτή η ίδια νοοτροπία συνεχίζει να υπάρχει και σήμερα. Κρίνουμε τα πάντα με βάση όσα ήδη πιστεύουμε, αρνούμενοι να αποδεχθούμε οτιδήποτε δεν ευθυγραμμίζεται με τις προϋπάρχουσες απόψεις μας. Αυτός ο πνευματικός εγωκεντρισμός μας καθιστά ανθεκτικούς στην αλήθεια και, ακόμη χειρότερα, στην υπακοή. Διότι όποιος τοποθετεί τον εαυτό του ως κριτή του θελήματος του Θεού δύσκολα θα υποταχθεί στις εντολές Του.

Αυτή η ανθρωποκεντρική στάση είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους πολλοί δεν υπακούν στους νόμους του Θεού. Όποιος αντιστέκεται στην υπακοή φυσικά απομακρύνεται από τον Δημιουργό, καθιστάμενος ανίκανος να βιώσει την ειρήνη και τις ευλογίες που τόσο αναζητά. Η καρδιά που σκληρύνεται από την αμφιβολία και την υπερηφάνεια χάνει την ευκαιρία να ζήσει πλήρως στην παρουσία του Θεού. Η αληθινή ειρήνη και η αληθινή αφθονία έρχονται όταν σταματάμε να προσπαθούμε να χωρέσουμε τον Θεό στη λογική μας και παραδινόμαστε στην υπακοή, εμπιστευόμενοι ότι οι δρόμοι Του είναι ανώτεροι από τους δικούς μας. Μόνο έτσι μπορούμε να ζήσουμε όλα τα καλά που Εκείνος έχει ετοιμάσει για όσους πραγματικά Τον ακολουθούν. -Προσαρμοσμένο από τον J. H. Newman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η ανθρώπινη λογική, όταν καθοδηγείται από υπερηφάνεια, γίνεται εμπόδιο για να κατανοήσουμε και να αποδεχθούμε το θέλημά Σου. Όμως ξέρω ότι Εσύ είσαι μεγαλύτερος από κάθε ανθρώπινη κατανόηση, και ότι η γνήσια πίστη εκδηλώνεται στην παράδοση και στην υπακοή, όχι στην απαίτηση αποδείξεων που να ικανοποιούν τη δική μας οπτική. Δίδαξέ με να Σε εμπιστεύομαι χωρίς επιφυλάξεις, τοποθετώντας την εμπιστοσύνη μου στη δική Σου σοφία και όχι στη δική μου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να αφαιρέσεις από εμένα κάθε ίχνος αντίστασης ή υπερηφάνειας που με εμποδίζει να υποταχθώ πλήρως στο θέλημά Σου. Δεν θέλω να είμαι σαν εκείνους που κρίνουν την αλήθεια Σου με βάση τις απόψεις τους, αλλά κάποιος που Σε αναζητά με ανοιχτή και ταπεινή καρδιά. Βοήθησέ με να μην σκληρύνω την καρδιά μου μπροστά στις εντολές Σου, γιατί ξέρω ότι η αληθινή ειρήνη και αφθονία μπορούν να βρεθούν μόνο στην απόλυτη υπακοή σε Εσένα.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί οι δρόμοι Σου είναι ανώτεροι από τους δικούς μου και η σοφία Σου είναι τέλεια. Σε ευχαριστώ γιατί μας καλείς όχι να υποταχθούμε στη δική μας κατανόηση, αλλά να ζήσουμε σύμφωνα με την αλήθεια Σου, που είναι αιώνια και αμετάβλητη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με καθοδηγεί με σοφία και αλήθεια. Κάθε μέρα βρίσκω χαρά στις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Είπε τότε ο Κύριος στον Αβραάμ: Βγες από τη γη σου, από τη συγγένειά σου και από το σπίτι του πατέρα σου, και πήγαινε στη γη που θα σου δείξω» (Γένεση 12:1).

Η εντολή του Θεού προς τον Αβραάμ απαιτούσε μια εξαιρετική πίστη. Αλλά άραγε ήταν πιο εύκολο για εκείνον, που ήταν ο πρωτοπόρος στο ταξίδι της πίστης, απ’ ό,τι για εμάς σήμερα, που έχουμε αμέτρητα παραδείγματα πίστης καταγεγραμμένα στις Γραφές; Ίσως ο Θεός να επικοινώνησε μαζί του με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι χρησιμοποιεί μαζί μας, αλλά οι δυσκολίες και οι προκλήσεις που αντιμετώπισε ήταν εξίσου πραγματικές με αυτές που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Η αλήθεια είναι ότι, όταν ο Θεός μιλά, η φωνή Του γίνεται αυταπόδεικτη για όσους Τον ακούν. Ανεξάρτητα από το μέσο με το οποίο επικοινωνεί – είτε με υπερφυσικό ήχο, είτε με βαθιά πεποίθηση στη συνείδηση, είτε με αδιάσειστο αίσθημα καθήκοντος. Ο Αβραάμ ήξερε ότι ήταν ο Θεός που τον καλούσε, και αυτή η βεβαιότητα τον οδήγησε σε δράση. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Θεός μας μιλά σήμερα μέσω των Γραφών, καθιστώντας σαφές τι περιμένει από εμάς. Το θέλημά Του έχει αποκαλυφθεί, και εναπόκειται σε εμάς να αποφασίσουμε αν θα ενεργήσουμε όπως ο Αβραάμ, υπακούοντας χωρίς αμφιβολία, ή αν θα διστάσουμε και θα χάσουμε την ευλογία της υπακοής.

Όπως ο Αβραάμ καθοδηγήθηκε, προστατεύτηκε και ευλογήθηκε καθώς ακολούθησε την εντολή του Θεού, έτσι κι εμείς θα βιώσουμε αυτή τη θεία πρόνοια αν υπακούσουμε στον Νόμο του Κυρίου. Μόνο μέσω της υπακοής μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Θεός θα μας οδηγήσει στον τόπο που έχει ετοιμάσει για εμάς. Μέχρι να φτάσουμε εκεί, μπορούμε να εμπιστευόμαστε ότι η προστασία και οι ευλογίες Του θα είναι πάνω σε όσους επιλέγουν να ζουν με πίστη και υπακοή. – Διασκευασμένο από τον A. B. Davidson. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η φωνή Σου είναι αδιαμφισβήτητη για όσους Σε ακούν και επιθυμούν να Σε ακολουθήσουν. Ο Αβραάμ δεν δίστασε όταν έλαβε την εντολή Σου, διότι ήξερε ότι Εσύ ήσουν που τον καλούσες. Θέλω να έχω την ίδια διάθεση, αυτή την πίστη που υπακούει χωρίς να αμφιβάλλει, ακόμα κι όταν δεν βλέπω όλο το μονοπάτι μπροστά μου. Ξέρω ότι ήδη έχεις αποκαλύψει το θέλημά Σου μέσω των Γραφών, και εναπόκειται σε μένα να αποφασίσω αν θα είμαι πιστός όπως ο Αβραάμ ή αν θα επιτρέψω στην αμφιβολία να με εμποδίσει να προχωρήσω.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ θάρρος για να υπακούσω στη φωνή Σου, ακόμα κι όταν ο δρόμος φαίνεται αβέβαιος. Ξέρω ότι, όπως καθοδήγησες και προστάτευσες τον Αβραάμ, έτσι θα είσαι και μαζί μου αν επιλέξω να ακολουθήσω τον Νόμο Σου και να εμπιστευτώ τις υποσχέσεις Σου. Βοήθησέ με να μην χάσω την ευλογία της υπακοής εξαιτίας του φόβου ή της αναποφασιστικότητας.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί είσαι Θεός που καθοδηγεί, προστατεύει και ευλογεί όσους περπατούν στους δρόμους Σου. Σε ευχαριστώ που μας άφησες τον Λόγο Σου ως σαφή κατεύθυνση, ώστε να μην χρειαστεί ποτέ να περπατήσουμε στο σκοτάδι. Είθε να ζω κάθε μέρα με υπακοή, εμπιστευόμενος ότι Εσύ θα με οδηγήσεις στον τόπο που ετοίμασες για όσους Σε αγαπούν και Σε ακολουθούν πιστά. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι ο θησαυρός που φυλάω με χαρά. Ω, πόσο ευχαριστιέμαι να μελετώ τις όμορφες εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Τότε είπε ο Ελισαιέ: Πήγαινε να ζητήσεις δανεικές αγγεία από όλους τους γείτονές σου. Έπειτα μπες στο σπίτι με τα παιδιά σου και κλείσε την πόρτα» (Β΄ Βασιλέων 4:3-4).

Η οδηγία του Κυρίου προς τη χήρα ήταν σαφής: το θαύμα θα συνέβαινε στο μυστικό της υπακοής, μακριά από τα μάτια των απίστων, μακριά από την ανθρώπινη λογική. Η χήρα και τα παιδιά της έπρεπε να μείνουν μόνοι με τον Θεό, χωρίς την παρέμβαση των περιστάσεων, των αμφιβολιών ή των ξένων απόψεων. Αυτό που επρόκειτο να συμβεί δεν θα προερχόταν από τους φυσικούς νόμους, ούτε από τη δύναμη του ανθρώπου, αλλά αποκλειστικά από τη θεία δύναμη. Για να γίνει το θαύμα, η χήρα έπρεπε να υπακούσει χωρίς δισταγμό.

Αυτή η ιστορία απεικονίζει μια θεμελιώδη αλήθεια: ο Θεός μας έχει δώσει διάφορες εντολές στις Γραφές. Αν θέλουμε να λάβουμε τις ευλογίες Του, πρέπει να υπακούμε χωρίς να αμφισβητούμε, χωρίς να αναζητούμε παρακάμψεις ή δικές μας λύσεις, χωρίς να προσπαθούμε να Τον ευχαριστήσουμε με εναλλακτικούς τρόπους που αγνοούν τον άγιο και πανίσχυρο Νόμο Του. Ο Θεός ενεργεί πάντα σύμφωνα με τις αρχές που έχει θεσπίσει, και δεν αλλάζει. Η υπακοή είναι ο δρόμος για να δούμε τη δύναμή Του να εκδηλώνεται στη ζωή μας. Όπως η χήρα δεν είδε το θαύμα πριν ακολουθήσει τις οδηγίες, έτσι και εμείς δεν θα δούμε το έργο του Θεού αν δεν είμαστε πρόθυμοι να υπακούσουμε πρώτα.

Η αληθινή πίστη εκδηλώνεται όταν αφήνουμε τη δική μας λογική στην άκρη και παραδινόμαστε στην υπακοή. Όταν ακολουθούμε τις εντολές του Θεού, με πίστη, χωρίς να περιμένουμε ορατές αποδείξεις, τα θαύματα συμβαίνουν. Θεραπευόμαστε, λαμβάνουμε προμήθεια, ευλογούμαστε και οδηγούμαστε στην αιώνια ζωή εν Χριστώ Ιησού. Η χήρα έπρεπε να κλείσει την πόρτα και να εμπιστευτεί. Και όταν το κάνουμε αυτό, ανακαλύπτουμε ότι Εκείνος πάντα τιμά όσους ζουν με πίστη και υπακοή. -Προσαρμοσμένο από Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος μας το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι τα θαύματά Σου συμβαίνουν στο μυστικό της υπακοής, μακριά από τις αμφιβολίες και την ανθρώπινη λογική. Όπως η χήρα έπρεπε να κλείσει την πόρτα και να εμπιστευτεί, θέλω να μάθω να απομακρύνομαι από τις άπιστες φωνές και να παραδίνομαι ολοκληρωτικά στα χέρια Σου. Ξέρω ότι η δύναμή Σου δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις και ότι η υπακοή είναι ο δρόμος για να δω τα θαυμάσιά Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την πίστη μου ώστε να μην εξαρτώμαι από ορατά σημεία, αλλά να υπακούω με ειλικρινή καρδιά. Βοήθησέ με να κλείσω την πόρτα στην αμφιβολία, τον φόβο και τις ψεύτικες ασφάλειες αυτού του κόσμου, και να ανοίξω τη ζωή μου ολοκληρωτικά στο θέλημά Σου. Ξέρω ότι ενεργείς σύμφωνα με τις αμετάβλητες αρχές Σου και ότι η πιστότητά Σου δεν αποτυγχάνει ποτέ. Ας είναι η εμπιστοσύνη μου σε Σένα και όχι στη δική μου κατανόηση, γιατί στην υπακοή βρίσκω το έργο Σου.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί πάντα τιμάς όσους ζουν με πίστη και υπακοή. Σε ευχαριστώ γιατί ο Λόγος Σου είναι σταθερός και η υπόσχεσή Σου βέβαιη για όσους Σε ακολουθούν χωρίς επιφυλάξεις. Ξέρω ότι, όταν υπακούω, βλέπω τη δύναμή Σου να εκδηλώνεται και βρίσκω την πληρότητα των ευλογιών που έχεις φυλάξει για όσους Σε αγαπούν. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με προστατεύει από τις παγίδες του εχθρού. Δεν μπορώ να φανταστώ μια μέρα χωρίς τις εντολές Σου στην καρδιά μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ευρύς είναι ο δρόμος που οδηγεί στην απώλεια» (Κατά Ματθαίον 7:13-14).

Καθώς συλλογιζόμαστε αυτή την προειδοποίηση του Ιησού, συνήθως φανταζόμαστε μια ξεκάθαρη διακλάδωση: έναν ευρύ και ελκυστικό δρόμο, σε αντίθεση με ένα στενό και απαιτητικό μονοπάτι. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο λεπτή. Δεν υπάρχει πάντα ένα σαφές σημείο όπου ο δρόμος διαχωρίζεται ορατά. Στην πραγματικότητα, ο δρόμος που ακολουθούμε διαμορφώνεται καθημερινά από τις αποφάσεις μας. Δεν είναι μια επιλογή που γίνεται μόνο μία φορά, αλλά ένα συνεχές ταξίδι, όπου κάθε επιλογή αποκαλύπτει αν βαδίζουμε την οδό της υπακοής ή της συμβιβαστικότητας.

Το πλάτος του δρόμου εκδηλώνεται στην ευκολία με την οποία προχωρούμε. Αν η σχέση μας με τον Θεό δεν μας προκαλεί, αν δεν απαιτεί θυσία, στερήσεις και αποποιήσεις, τότε πιθανότατα βρισκόμαστε στον ευρύ δρόμο και όχι στον στενό. Ο στενός δρόμος δεν είναι απλώς δύσκολος – είναι μοναχικός. Ο Ιησούς ήταν σαφής όταν είπε ότι λίγοι τον βρίσκουν. Όποιος επιλέγει αυτόν τον δρόμο σύντομα αντιλαμβάνεται ότι περπατά σχεδόν χωρίς συντροφιά, ενώ ο ευρύς δρόμος είναι πάντα γεμάτος φωνές που αντηχούν δικαιολογίες για να παρεκκλίνουμε από την υπακοή. Όποιος αποφασίζει να βαδίσει τον δρόμο της αλήθειας θα αντιμετωπίσει αντίσταση, απόρριψη και ακόμη και χλευασμό. Οι περισσότεροι δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν αυτό το τίμημα.

Η τελική απόδειξη ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο έρχεται από την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, ό,τι κι αν κοστίσει. Όσοι αγαπούν τον Θεό πάνω απ’ όλα δεν διστάζουν να παραμείνουν στην οδό της υπακοής, ακόμη κι όταν το πλήθος επιλέγει να ακολουθήσει άλλη κατεύθυνση. Όταν καλούμε άλλους σε αυτό το ταξίδι, πολλοί αμφιβάλλουν, σκέφτονται και τελικά επιλέγουν τον ευρύ δρόμο, επειδή δεν θέλουν να απαρνηθούν τις επιθυμίες τους. Όμως οι λίγοι που προχωρούν μπροστά, αντιμετωπίζοντας όλες τις δυσκολίες, είναι αυτοί που πραγματικά θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία. Διότι ο δρόμος της σωτηρίας δεν είναι για εκείνους που αναζητούν άνεση, αλλά για όσους αποφάσισαν να πληρώσουν το τίμημα της υπακοής και να επιμείνουν μέχρι τέλους. – Διασκευασμένο από τον M. DaSilva. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι ο δρόμος προς την απώλεια είναι ευρύς και ελκυστικός, και πολλοί τον επιλέγουν χωρίς να το καταλάβουν. Θέλω να είμαι προσεκτικός στις επιλογές μου, γιατί καθεμία από αυτές καθορίζει τον δρόμο που ακολουθώ. Δίδαξέ με να απορρίπτω τη συμβιβαστικότητα και την ευκολία, ώστε να μην εξαπατηθώ από την άνεση του πλήθους, αλλά να παραμείνω σταθερός στον δρόμο της υπακοής που οδηγεί στη ζωή.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ θάρρος και δύναμη για να αντιμετωπίσω τις προκλήσεις του στενού δρόμου. Ξέρω ότι το να τον ακολουθώ συχνά σημαίνει να περπατώ μόνος, να αντέχω απόρριψη και να αντιστέκομαι στις πιέσεις εκείνων που δικαιολογούν την ανυπακοή τους. Όμως θέλω να παραμείνω πιστός, ό,τι κι αν κοστίσει. Βοήθησέ με να μην διστάσω όταν δοκιμάζεται η πίστη μου, να μην οπισθοχωρήσω μπροστά στην αντίθεση, αλλά να προχωρήσω με αποφασιστικότητα, γνωρίζοντας ότι Εσύ είσαι Αυτός που στηρίζει όσους επιλέγουν να Σε ακολουθήσουν με όλη τους την καρδιά.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε δοξάζω και Σε υμνώ γιατί ποτέ δεν εγκαταλείπεις εκείνους που αποφασίζουν να βαδίσουν τον στενό δρόμο. Σε ευχαριστώ γιατί, ακόμη κι αν είναι λίγοι αυτοί που Σε ακολουθούν με πιστότητα, Εσύ τους ενδυναμώνεις και τους οδηγείς στη νίκη. Ξέρω ότι το τίμημα της υπακοής είναι μεγάλο, αλλά η ανταμοιβή είναι αιώνια. Είθε η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από επιμονή, και να μην ανταλλάξω ποτέ το δικό Σου κάλεσμα με τη ψεύτικη ασφάλεια του ευρύ δρόμου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο παντοδύναμος Νόμος Σου με περιβάλλει σαν ασπίδα προστασίας και αλήθειας. Η ψυχή μου υποτάσσεται στις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Τότε ο Κύριος είπε στον Άβραμ: Βγες από τη γη σου, από ανάμεσα στους συγγενείς σου και από το σπίτι του πατέρα σου, και πήγαινε στη γη που θα σου δείξω» (Γένεση 12:1).

«Τότε ο Κύριος είπε στον Άβραμ: Βγες από τη γη σου.» Αυτή η θεϊκή εντολή σηματοδότησε την αρχή ενός ταξιδιού που θα μεταμόρφωνε όχι μόνο τη ζωή του Αβραάμ, αλλά και την πορεία της ιστορίας. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πώς ήταν βέβαιος για το θέλημα του Θεού, και το να εικάζουμε σχετικά με αυτό θα ήταν μάταιο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Αβραάμ ήταν απόλυτα πεπεισμένος ότι ήταν ο Θεός που τον καλούσε.

Σε αντίθεση με τον Αβραάμ, εμείς έχουμε τις Γραφές, όπου ο Θεός έχει ήδη αποκαλύψει το θέλημά Του με πλήρη και προσιτό τρόπο. Μίλησε μέσω των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και του ίδιου του Ιησού, καθιστώντας σαφές τι περιμένει από εμάς. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε ιδιαίτερα σημάδια για να μάθουμε τι θέλει ο Θεός, διότι ήδη μας έχει διδάξει να ζούμε με υπακοή στον άγιο Νόμο Του. Όπως ο Αβραάμ ευλογήθηκε επειδή επέλεξε να υπακούσει, ακόμα κι όταν αυτό απαιτούσε θυσία και αποποίηση, έτσι κι εμείς θα ευλογηθούμε όταν ταπεινωνόμαστε ενώπιον του Θεού, βάζοντας το θέλημά Του πάνω από τις δικές μας επιθυμίες.

Η υπακοή δεν θα είναι πάντα εύκολη, αλλά είναι ο δρόμος προς τις μεγαλύτερες ευλογίες. Πρέπει κι εμείς να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Αβραάμ, εμπιστευόμενοι ότι, υπακούοντας στον Θεό με ταπεινοφροσύνη, θα οδηγηθούμε στην πληρότητα των υποσχέσεών Του. Ο αληθινός δούλος δεν υπακούει μόνο όταν συμφωνεί ή όταν τον βολεύει, αλλά επειδή αναγνωρίζει ότι το θέλημα του Θεού είναι τέλειο, και ότι η τήρηση των εντολών Του είναι ο μόνος τρόπος να ζήσουμε πλήρως στην παρουσία Του. -Προσαρμοσμένο από τον J. Hastings. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι το θέλημά Σου συχνά μας καλεί να αφήσουμε πίσω ό,τι μας είναι οικείο, όπως έκανες με τον Αβραάμ. Εκείνος δεν δίστασε, διότι ήταν βέβαιος ότι Εσύ τον καλούσες. Θέλω να έχω την ίδια βεβαιότητα και προθυμία να Σε υπακούω, ακόμα κι όταν αυτό απαιτεί αποποίηση και θυσία. Βοήθησέ με να εμπιστεύομαι το κάλεσμά Σου και να ακολουθώ τους δρόμους Σου χωρίς επιφυλάξεις.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την καρδιά μου ώστε να υπακούω όχι μόνο όταν είναι εύκολο ή βολικό, αλλά πάντα, γνωρίζοντας ότι Εσύ έχεις το καλύτερο για μένα. Δίδαξέ με να βάζω το θέλημά Σου πάνω από τις επιθυμίες μου, αναγνωρίζοντας ότι οι μεγαλύτεροι θησαυροί δεν βρίσκονται στο να ακολουθώ τον δικό μου δρόμο, αλλά στο να υποτάσσομαι σε Εσένα.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί καλείς αυτούς που Σε αγαπούν σε μια ζωή αληθινής κοινωνίας και σκοπού. Ξέρω ότι όσοι Σε ακολουθούν με όλη τους την καρδιά βρίσκουν ευτυχία στην παρουσία Σου. Είθε η ζωή μου να είναι μια μαρτυρία πίστης και υπακοής, ώστε, όπως ο Αβραάμ, να περπατώ στους δρόμους Σου και να δω τις υποσχέσεις Σου να εκπληρώνονται στη ζωή μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου με στηρίζει όταν όλα μοιάζουν να καταρρέουν. Η ελπίδα μου βρίσκεται στις άγιες εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά, με όλη σου την ψυχή» (Λουκάς 10:27).

Ξύπνα, αδελφέ, και στρέψε την καρδιά σου προς το Ύψιστο Αγαθό, Εκείνον στον οποίο κατοικεί κάθε αγαθότητα και χωρίς τον οποίο τίποτα δεν μπορεί να είναι πραγματικά καλό. Καμία δημιουργία, όσο όμορφη ή γενναιόδωρη κι αν είναι, δεν μπορεί να ικανοποιήσει πλήρως τις επιθυμίες της ψυχής μας, γιατί καμία δεν περιέχει το πλήρωμα του αγαθού μέσα της. Απλώς αντανακλούν τη θεία αγαθότητα, όπως ένα ρυάκι που ρέει από μια ανεξάντλητη πηγή. Όμως η πηγή δεν βρίσκεται στο ρυάκι, αλλά στον Θεό. Γιατί λοιπόν να απομακρυνθούμε από την πηγή για να πιούμε νερό που είναι μόνο αντανάκλασή της;

Κάθε αγαθότητα που βλέπουμε στον κόσμο είναι ένας απόηχος αυτού που είναι ο Θεός. Δεν έχει απλώς αγαθότητα – είναι ο ίδιος η αγαθότητα. Αν αναγνωρίσουμε αυτή την αλήθεια, πώς θα μπορούσαμε να αρκεστούμε σε κάτι κατώτερο; Και πάνω απ’ όλα, αν Τον χρειαζόμαστε τόσο πολύ, πώς θα μπορούσαμε να αντισταθούμε σε ό,τι μας ζητά; Οι εντολές Του είναι μια πρόσκληση να βυθιστούμε στην πηγή του τέλειου και του αιώνιου. Η υπακοή είναι ο δρόμος για να αποκτήσουμε ό,τι καλύτερο υπάρχει στον Θεό.

Όταν επιλέγουμε να υπακούσουμε, συνδεόμαστε με την ίδια την ουσία του Δημιουργού και του Υιού Του Ιησού. Είναι στην υποταγή στις εντολές Του που βρίσκουμε την αληθινή αφθονία, γιατί εκεί πίνουμε από την πηγή της ζωής, της δικαιοσύνης και της ειρήνης. Μόνο όσοι βυθίζονται σε αυτή την πηγή βιώνουν το πλήρωμα όσων ο Θεός έχει ετοιμάσει για εκείνους που Τον αγαπούν. -Διασκευασμένο από τον Johann Gerhard. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι κάθε αγαθότητα προέρχεται από Σένα, γιατί Εσύ είσαι η ίδια η ουσία του καλού, και τίποτα έξω από Σένα δεν μπορεί να ικανοποιήσει πλήρως την ψυχή μου. Πόσες φορές, Κύριε, αναζήτησα σε περαστικά πράγματα αυτό που μόνο σε Σένα μπορεί να βρεθεί; Αλλά θέλω να μάθω να πηγαίνω απευθείας στην πηγή, να πίνω από το πλήρωμά Σου και να μην αρκούμαι σε σκιές όταν μπορώ να έχω την πραγματικότητα της αγάπης Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να διαμορφώσεις την καρδιά μου ώστε να μην αντισταθώ ποτέ στο θέλημά Σου. Ξέρω ότι οι εντολές Σου δεν είναι βάρος, αλλά μια πρόσκληση για ζωή με αφθονία, μια ανοιχτή πόρτα σε ό,τι καλύτερο υπάρχει σε Σένα. Βοήθησέ με να καταλάβω ότι η αληθινή ευτυχία δεν βρίσκεται στο να ακολουθώ τους δικούς μου δρόμους, αλλά στο να υποτάσσομαι στη δική Σου τέλεια καθοδήγηση.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί μας προσφέρεις όχι απλώς ψίχουλα, αλλά ένα συμπόσιο ζωής, χαράς και ειρήνης. Σε ευχαριστώ που με καλείς να βυθιστώ στην ανεξάντλητη πηγή της αγάπης Σου, ώστε να βιώσω το πλήρωμα όσων έχεις ετοιμάσει για εκείνους που Σε υπακούν. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπάς μου και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι η απάντηση σε όλες τις αμφιβολίες μου. Γνωρίζω πολλά όμορφα πράγματα, αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με τις εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Κοίταξαν… και ιδού, η δόξα του Κυρίου εμφανίστηκε μέσα στη νεφέλη» (Έξοδος 16:10).

Κάνε την ελπίδα συνήθεια. Μάθε να κοιτάς τη φωτεινότερη πλευρά του σύννεφου και, όταν τη βρεις, κράτα τα μάτια σου σταθερά εκεί, αντί να χάνεσαι στο σκοτάδι του μέσου. Η αποθάρρυνση είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς της ψυχής, διότι μας καθιστά ανίσχυρους μπροστά στις προκλήσεις και ευάλωτους στις επιθέσεις του αντιπάλου. Δεν έχει σημασία πόσο πιεσμένος ή περικυκλωμένος νιώθεις, αρνήσου να υποκύψεις στην αποθάρρυνση. Εγκαθίσταται όταν προσπαθούμε να ζήσουμε χωριστά από την υπακοή στον Θεό, επιθυμώντας τις ευλογίες Του χωρίς να υποτασσόμαστε στο θέλημά Του. Υπάρχει όμως ένα μυστικό που λίγοι αντιλαμβάνονται: η υπακοή φέρνει μια δύναμη που ανανεώνει την ψυχή και διαλύει το βάρος της αποθάρρυνσης.

Ο Θεός επιθυμεί να μας ενισχύσει και να μας γεμίσει με αληθινή χαρά, αλλά αυτό δεν θα συμβεί όσο υπάρχει συνειδητή αντίσταση στην υπακοή. Δεν υπάρχει αληθινή ειρήνη για όσους επιλέγουν να αγνοούν τις εντολές του Κυρίου. Όμως τη στιγμή που αποφασίζεις να περπατήσεις με πιστότητα στον Νόμο Του, όλα αλλάζουν. Η αποθάρρυνση δεν μπορεί να παραμείνει εκεί όπου υπάρχει υπακοή, διότι εκεί ενεργεί το Άγιο Πνεύμα με δύναμη, ζωοποιώντας την πίστη και φέρνοντας θεϊκή δύναμη στην ψυχή. Αυτό που πριν φαινόταν βαρύ και καταπιεστικό αρχίζει να χάνει τη δύναμή του, γιατί η παρουσία του Θεού φανερώνεται όπου υπάρχει ειλικρινής παράδοση.

Στην αρχή, ίσως να μην αντιληφθείς αυτή τη μεταμόρφωση άμεσα, αλλά καθώς περπατάς πλάι στον Θεό, όπως έκανε ο Ενώχ, τα αποτελέσματα θα γίνουν εμφανή. Το σκοτάδι θα αρχίσει να διαλύεται και οι δυνάμεις του σκότους θα υποχωρήσουν μπροστά στο φως που λάμπει στην ψυχή εκείνου που επέλεξε να υπακούει. Η υπακοή είναι το κλειδί για μια πλήρη ζωή, γεμάτη από την παρουσία του Θεού, όπου η αποθάρρυνση χάνει την κυριαρχία της και η ουράνια ειρήνη εγκαθίσταται μόνιμα. – Διασκευασμένο από τη Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η ελπίδα πρέπει να είναι μια σταθερή συνήθεια στη ζωή μου, και ότι πρέπει να μάθω να εστιάζω στη φωτεινότερη πλευρά της πορείας, αντί να χάνομαι στις σκιές της αποθάρρυνσης. Ξέρω ότι αυτός ο εχθρός της ψυχής με αποδυναμώνει και με καθιστά ευάλωτο, αλλά κατανοώ επίσης ότι βρίσκει χώρο μόνο όταν απομακρύνομαι από την υπακοή στο θέλημά Σου. Δίδαξέ με να περπατώ στο φως Σου, απορρίπτοντας κάθε μορφή εσωτερικής αντίστασης, ώστε η ψυχή μου να ανανεώνεται από τη δύναμη που έρχεται από Σένα.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να αφαιρέσεις από εμένα κάθε εμπόδιο που με εμποδίζει να ζήσω πλήρως στην παρουσία Σου. Ξέρω ότι η αληθινή ειρήνη μπορεί να βρεθεί μόνο στην πιστότητα στις εντολές Σου, και ότι η υπακοή φέρνει μαζί της τη μεταμορφωτική δύναμη του Πνεύματός Σου. Βοήθησέ με να παραμείνω σταθερός, να μην υποκύψω στο βάρος των δυσκολιών και να βιώσω τη γνήσια χαρά που έρχεται από την ειλικρινή παράδοση.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί στην παρουσία Σου δεν υπάρχει χώρος για αποθάρρυνση, μόνο για την ειρήνη και την πληρότητα που έρχονται από Σένα. Είθε ποτέ να μη δω την υπακοή ως βάρος, αλλά ως το κλειδί για μια ύπαρξη γεμάτη από την αγάπη και την ειρήνη Σου, όπου η ψυχή μου βρίσκει ανάπαυση και η πίστη μου παραμένει ακλόνητη. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου ανανεώνει την ελπίδα μου κάθε πρωί. Οι εντολές Σου με στηρίζουν εν μέσω των καταιγίδων. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«…διότι έλεγε μέσα της: Εάν μόνον αγγίξω τα άκρα του ιματίου του, θα θεραπευθώ» (Κατά Ματθαίον 9:21).

Η άσκηση της πίστης πρέπει πάντοτε να προηγείται της θεραπείας. Ο Θεός δεν χορηγεί τις ευλογίες Του τυχαία ή αδιάκριτα· υπάρχει πάντοτε ένας σκοπός και μια πνευματική προϋπόθεση. Όποιος επιθυμεί να λάβει κάτι από τον Κύριο πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση ετοιμότητας, με ταπεινή καρδιά και διάθεση να εμπιστευθεί. Πρέπει να υπάρχει μια εσωτερική κίνηση της ψυχής, μια ειλικρινής αναζήτηση και μια ζωντανή επιθυμία να πλησιάσει Εκείνον. Μόνο όταν υπάρχει αυτή η αληθινή λαχτάρα για την παρουσία Του μπορεί η θεία αρετή να ελευθερωθεί και να επιφέρει βαθιές μεταμορφώσεις.

Ο Θεός συχνά κινείται μέσα στη σιωπή, και αυτή η σιωπή μπορεί να λειτουργήσει ως δοκιμασία για όσους ζητούν τη βοήθειά Του. Δεν είναι σιωπή αδιαφορίας, αλλά σιωπή που αποκαλύπτει την κατάσταση της ανθρώπινης καρδιάς. Όσοι είναι πνευματικά προετοιμασμένοι θα διακρίνουν το χέρι του Θεού ακόμη και όταν όλα φαίνονται ήσυχα. Θα αναγνωρίσουν τη θεία βοήθεια και θα ανταποκριθούν με γνήσια πίστη.

Το κλειδί για αυτή την πνευματική ετοιμότητα είναι η υπακοή. Όταν επιλέγουμε, με ταπεινοφροσύνη, να ακολουθούμε τις εντολές του Θεού, αποδεικνύουμε στον Κύριο ότι πραγματικά Τον χρειαζόμαστε και ότι είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε ό,τι χρειαστεί ώστε να εκπληρωθεί το θέλημά Του σε εμάς. Από αυτή τη στάση παράδοσης και πιστότητας γεννιέται μια δυνατή πίστη, μια πίστη που όχι μόνο πιστεύει, αλλά και κινεί την καρδιά του Θεού. -Διασκευασμένο από τον G. P. Pardington. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι η πίστη πρέπει πάντοτε να προηγείται της θεραπείας, διότι Εσύ δεν χορηγείς τις ευλογίες Σου χωρίς σκοπό. Ξέρω ότι πρέπει να βρίσκομαι σε ετοιμότητα, με ταπεινή καρδιά και διάθεση να εμπιστευθώ πλήρως σε Σένα. Θέλω να αναπτύξω αυτή την ειλικρινή αναζήτηση για την παρουσία Σου, αυτή τη ζωντανή επιθυμία να Σε πλησιάσω, ώστε η αρετή Σου να επιφέρει βαθιές μεταμορφώσεις στη ζωή μου.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να με βοηθήσεις να αναγνωρίζω το χέρι Σου, ακόμη και μέσα στη σιωπή. Δεν θέλω να είμαι απλώς ένας παθητικός θεατής, αλλά κάποιος που Σε αναζητά ενεργά, δείχνοντας ηθική και πνευματική διάθεση να λάβω ό,τι έχεις ετοιμάσει για μένα. Αναγνωρίζω ότι πολλές φορές αντιστέκομαι να ακολουθήσω τον άγιο και αιώνιο Νόμο Σου. Το φταίξιμο είναι δικό μου, μόνο δικό μου. Χρειάζομαι να ανοίξεις τα μάτια μου και να μου δώσεις θάρρος και κουράγιο.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί η υπακοή είναι το κλειδί που με προετοιμάζει να λάβω τις ευλογίες Σου. Σε ευχαριστώ που μας διδάσκεις ότι, ακολουθώντας τις εντολές Σου με ταπεινοφροσύνη και πιστότητα, αποδεικνύουμε την ανάγκη μας για Σένα και κινoύμε την καρδιά Σου. Ξέρω ότι αυτή η ζωντανή και ενεργή πίστη ανοίγει πόρτες, φέρνει θεραπεία και μας οδηγεί στην πληρότητα των υποσχέσεών Σου. Είθε η ζωή μου να αντανακλά αυτή την πλήρη παράδοση, ώστε να μπορώ να βιώσω τη δύναμη της παρουσίας Σου σε κάθε βήμα που κάνω. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι το Βάλσαμο της Γαλαάδ που θεραπεύει τις πληγές της ζωής. Οι εντολές Σου είναι σαν απαλές μελωδίες που γαληνεύουν την ψυχή μου και φέρνουν ειρήνη στην καρδιά μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Και θα συμβεί ότι, μόλις τα πέλματα των ποδιών των ιερέων που φέρουν την κιβωτό του Κυρίου αγγίξουν τα νερά του Ιορδάνη, τα νερά θα χωριστούν» (Ιησούς του Ναυή 3:13).

Θαρραλέοι Λευίτες! Ποιος μπορεί να μην τους θαυμάσει βλέποντάς τους να μεταφέρουν την Κιβωτό μέχρι το ρεύμα, γνωρίζοντας ότι τα νερά του Ιορδάνη θα άνοιγαν μόνο όταν τα πόδια τους άγγιζαν το νερό; Δεν δίστασαν, επειδή εμπιστεύονταν την υπόσχεση του Θεού. Η πίστη τους δεν ήταν υπό όρους, ούτε περίμεναν πρώτα να δουν το θαύμα για να ενεργήσουν. Απλώς υπάκουσαν. Ο Θεός πάντα τιμά την πίστη εκείνων που Του είναι πιστοί. Αυτός ο συνδυασμός πίστης και πεισματικής υπακοής είναι που μας επιτρέπει να βλέπουμε την υπόσχεση και να μένουμε σταθεροί σε αυτήν, χωρίς να κοιτάμε τις δυσκολίες ή την αμφιβολία των άλλων.

Μπορούμε να φανταστούμε τον λαό να παρακολουθεί τη σκηνή, μερικοί με φόβο, ίσως να ψιθυρίζουν: «Μπαίνουν στο ρεύμα! Η Κιβωτός θα παρασυρθεί!» Αλλά αυτό δεν συνέβη. Οι ιερείς έμειναν σταθεροί σε ξηρά γη, επειδή ο Θεός δεν αποτυγχάνει. Δεν εγκαταλείπει εκείνους που εμπιστεύονται και υπακούν. Η ίδια αρχή ισχύει και για το πνευματικό μας ταξίδι: όταν κάνουμε βήματα πίστης με απόλυτη υπακοή, ο Θεός ενεργεί. Τα εμπόδια που φαίνονταν ανυπέρβλητα διαλύονται και ο δρόμος ανοίγει μπροστά μας.

Το να ακολουθούμε τον Θεό με πίστη και υπακοή μας καθιστά συμμέτοχους στα σχέδιά Του, όπως ακριβώς οι Λευίτες είχαν καθοριστικό ρόλο στη διάβαση του Ιορδάνη. Και αυτό είναι μεγάλη τιμή. Όποιος επιδιώκει να υπακούει τον Θεό με όλη του την καρδιά όχι μόνο γίνεται μάρτυρας θαυμάτων, αλλά και μέρος αυτών. -Προσαρμοσμένο από τον Thomas Champness. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι αυτοί που εμπιστεύονται σε Σένα και υπακούν χωρίς δισταγμό είναι εκείνοι που βιώνουν τα θαύματά Σου. Οι Λευίτες δεν περίμεναν να δουν τα νερά να ανοίγουν πριν προχωρήσουν· περπάτησαν με πίστη, βέβαιοι ότι Εσύ θα εκπλήρωνες την υπόσχεσή Σου. Θέλω να έχω το ίδιο θάρρος, την ίδια ακλόνητη εμπιστοσύνη, που δεν σταματάει από τις περιστάσεις ή τον φόβο. Δίδαξέ με να υπακούω χωρίς να ρωτώ, γνωρίζοντας ότι Εσύ ποτέ δεν αποτυγχάνεις και πάντα τιμάς εκείνους που Σε ακολουθούν πιστά.

Πατέρα μου, σήμερα Σου ζητώ να ενισχύσεις την πίστη μου ώστε να προχωρώ, ακόμη κι όταν ο δρόμος φαίνεται αβέβαιος. Ξέρω ότι τα εμπόδια μπροστά μου δεν είναι φραγμοί για Σένα, γιατί Εσύ είσαι ο Θεός που ανοίγει τον Ιορδάνη και κάνει το αδύνατο δυνατό.

Ω, Πανάγιε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω γιατί ποτέ δεν εγκαταλείπεις εκείνους που Σε υπακούν με όλη τους την καρδιά. Σε ευχαριστώ που μας καλείς να γίνουμε μέρος των σχεδίων Σου και που μας επιτρέπεις να γίνουμε μάρτυρες και να ζούμε τα θαύματά Σου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο πανίσχυρος Νόμος Σου είναι το μεγαλύτερο δώρο που έχω λάβει ποτέ, γιατί με καθοδηγεί. Δεν μπορώ να σταματήσω να διαλογίζομαι στις όμορφες εντολές Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.