«Αν ο Κύριος δεν με είχε βοηθήσει, θα ήμουν ήδη στη σιωπή του τάφου» (Ψαλμοί 94:17).

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή κατά τις οποίες όλα φαίνεται να καταρρέουν ταυτόχρονα: τα όνειρα διαλύονται, οι προσευχές μοιάζουν να μένουν αναπάντητες και η καρδιά, συντετριμμένη από τις περιστάσεις, δεν ξέρει πλέον πού να στραφεί. Εκείνες τις ώρες, ο νους γίνεται πεδίο μάχης. Αρνητικές σκέψεις, απογοητεύσεις, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και αισθήματα αδυναμίας κυριεύουν τα πάντα. Και το χειρότερο είναι πως, όταν χρειαζόμαστε περισσότερο καθοδήγηση, μπαίνουμε στον πειρασμό να πάρουμε βιαστικές αποφάσεις, μόνο και μόνο για να ανακουφίσουμε τον πόνο. Όμως, το να ενεργούμε παρορμητικά σπάνια μας οδηγεί στη λύση — και σχεδόν πάντοτε μας απομακρύνει ακόμη περισσότερο από αυτό που θέλει να κάνει ο Θεός.

Η αληθινή δύναμη, σε αυτές τις στιγμές, δεν βρίσκεται στο να κάνουμε αμέσως κάτι, αλλά στο να παραδοθούμε. Το να μείνουμε ήσυχοι, να εμπιστευθούμε και να παραδώσουμε στον Θεό τις ίδιες μας τις επιθυμίες απαιτεί περισσότερη courage από όση φαντάζονται πολλοί. Το να σιωπήσουμε την ψυχή μέσα στο χάος είναι μια βαθιά πνευματική άσκηση. Σε αυτόν τον τόπο της παράδοσης αρχίζει η εσωτερική θεραπεία. Ο νους ηρεμεί, το πνεύμα ενδυναμώνεται και αρχίζουμε να βλέπουμε με τα μάτια της πίστης. Αυτή η ταπεινή στάση ανοίγει τον δρόμο ώστε το Πνεύμα του Θεού να μας στηρίξει και να μας οδηγήσει με ασφάλεια.

Όμως δεν υπάρχει τρόπος να ζήσουμε αυτή την πραγματικότητα χωρίς υπακοή. Η μόνη αληθινή πηγή δύναμης, ειρήνης και καθοδήγησης βρίσκεται στην πιστότητα στον Νόμο του Θεού. Οι οδηγίες Του δεν αλλάζουν, δεν αποτυγχάνουν και δεν εξαρτώνται από όσα αισθανόμαστε. Όταν αποφασίζουμε να υπακούσουμε — ακόμη κι όταν πονάει, ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνουμε — συμβαίνει κάτι υπερφυσικό: το αδύναμο πνεύμα μας ενώνεται με τη δύναμη του Δημιουργού. Αυτή η ένωση είναι που μας σηκώνει, μας ενδυναμώνει και μας οδηγεί βήμα βήμα μέχρι την αιώνια ζωή. Η υπακοή στον Νόμο του Κυρίου δεν είναι βάρος· είναι ο μόνος ασφαλής δρόμος μέσα σε κάθε καταιγίδα. —William Ellery Channing. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, είναι αλήθεια ότι συχνά βρίσκομαι περικυκλωμένος από εσωτερικούς αγώνες, ανασφάλειες και δύσκολες αποφάσεις. Όταν τα όνειρα φαίνεται να καταρρέουν και οι απαντήσεις Σου μοιάζουν να καθυστερούν, η καρδιά μου μπερδεύεται και ο νους μου γεμίζει με σκέψεις που δεν προέρχονται από Εσένα. Εκείνες τις ώρες μπαίνω στον πειρασμό να ενεργήσω παρορμητικά, προσπαθώντας να ξεφύγω από τον πόνο με οποιονδήποτε τρόπο — όμως τελικά απομακρύνομαι από το θέλημά Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να ησυχάσεις την ψυχή μου και να με βοηθήσεις να εμπιστεύομαι περισσότερο Εσένα παρά τα συναισθήματά μου. Θέλω να μάθω να περιμένω ήσυχα, να εξαρτώμαι από Εσένα με ταπεινοφροσύνη και να ακούω τη φωνή Σου μέσα στο χάος. Γνωρίζω ότι δεν μπορώ να κερδίσω αυτή τη μάχη με τις δικές μου δυνάμεις. Γι’ αυτό, Σε παρακαλώ, δώσε μου θάρρος να υπακούω ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω. Στήριξέ με με το Πνεύμα Σου και οδήγησέ με στους αιώνιους δρόμους Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι ο σταθερός βράχος μου όταν όλα γύρω μου καταρρέουν. Εσύ είσαι πιστός, ακόμη κι όταν εγώ είμαι αδύναμος· και ο Νόμος Σου, Κύριε, είναι ο φάρος που με οδηγεί πίσω όταν χάνομαι μέσα στις καταιγίδες. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι η πυξίδα που δεν αποτυγχάνει, ακόμη και στις πιο σκοτεινές νύχτες. Οι εντολές Σου είναι σαν ποτάμια ζωής που δροσίζουν την κουρασμένη ψυχή και καθαρίζουν την ταραγμένη καρδιά. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Όλα είναι δυνατά για εκείνον που πιστεύει» (Μάρκος 9:23).

Για εκείνον που έχει θάρρος και καθοδηγείται από την αλήθεια, το έλεος και τη ζωντανή φωνή της δημιουργίας του Θεού, η λέξη «αδύνατο» απλώς δεν υπάρχει. Όταν όλοι γύρω σου λένε «αυτό δεν μπορεί να γίνει» και παραιτούνται, ακριβώς εκείνη τη στιγμή γεννιέται η ευκαιρία σου. Αυτό είναι το κάλεσμά σου να κάνεις ένα βήμα μπροστά με πίστη. Μην στηρίζεσαι στην περιορισμένη γνώμη των άλλων — εμπιστεύσου αυτό που μπορεί να πραγματοποιήσει ο Θεός μέσω εσένα, αν είσαι πρόθυμος να υπακούσεις.

Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να ακολουθήσει τις εντολές του Δημιουργού — αυτές τις άγιες, σοφές και αιώνιες εντολές — συμβαίνει κάτι εκπληκτικό: ο Θεός και το δημιούργημα ενώνονται. Ο άνθρωπος, που προηγουμένως ήταν αδύναμος και ανασφαλής, γίνεται δυνατός και σταθερός, επειδή ενδύεται το Άγιο Πνεύμα. Και σε αυτή τη νέα κατάσταση κοινωνίας, τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει στον δρόμο που χάραξε ο ίδιος ο Θεός. Αυτή η δύναμη είναι υπερφυσική και πηγάζει από την υπακοή στο θέλημα του Θεού. Η υπακοή είναι εκείνη που απελευθερώνει τη δύναμη του Ουρανού στη ζωή του ανθρώπου.

Και τι μας διδάσκουν όλα αυτά; Ότι το αληθινό μυστικό της επιτυχίας, της εκπλήρωσης και της νίκης βρίσκεται στην υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού. Εκεί αποτυγχάνουν πολλοί: θέλουν να αποκτήσουν ευλογίες και να πετύχουν τους στόχους τους χωρίς να ακολουθούν τις σαφείς οδηγίες που άφησε ο Δημιουργός. Αλλά αυτό είναι αδύνατο. Ο δρόμος για μια ευλογημένη και νικηφόρα ζωή ήταν πάντα — και πάντα θα είναι — ο δρόμος της υπακοής. Όποιος περπατά με τον Θεό, περπατά με ασφάλεια, δύναμη και έναν σκοπό που τίποτα δεν μπορεί να ματαιώσει. -Τόμας Καρλάιλ. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που μου θυμίζεις ότι, μέσα σε Εσένα, η λέξη «αδύνατο» χάνει το νόημά της. Με καλείς να εμπιστεύομαι όχι τις ανθρώπινες απόψεις, αλλά αυτό που μπορείς να πραγματοποιήσεις μέσω εμένα, αν είμαι πρόθυμος να υπακούσω. Σε ευχαριστώ γιατί, ακόμη κι όταν όλοι παραιτούνται, μου δίνεις το θάρρος να κάνω ένα βήμα μπροστά με πίστη, γνωρίζοντας ότι Εσύ ανοίγεις τις πόρτες και ενισχύεις εκείνους που Σε ακολουθούν.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να μου δώσεις μια υπάκουη και σταθερή καρδιά, έτοιμη να ακολουθεί πιστά τις εντολές Σου. Ένδυσέ με με το Άγιο Πνεύμα Σου και μεταμόρφωσε την αδυναμία μου σε δύναμη και τον δισταγμό μου σε εμπιστοσύνη. Είθε να βαδίζω με θάρρος στον δρόμο που χάραξες, γνωρίζοντας ότι η αληθινή νίκη δεν προέρχεται από τη δική μου προσπάθεια, αλλά από την ένωσή μου μαζί Σου μέσω της υπακοής. Είθε κάθε βήμα που κάνω να καθοδηγείται από τον άγιο και ισχυρό Νόμο Σου.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή το μυστικό της επιτυχίας και της αληθινής εκπλήρωσης βρίσκεται στο να Σε υπακούμε με όλη μας την καρδιά. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ασφαλής δρόμος μέσα στο χάος, όπου κάθε εντολή είναι ένας λύχνος που φωτίζει τον δρόμο της νίκης. Οι εντολές Σου είναι σαν στύλοι δύναμης που στηρίζουν την πορεία μου, οδηγώντας με σταθερά προς μια ζωή που τίποτα και κανείς δεν μπορεί να ματαιώσει. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Δόξα τω Θεώ για το ανεκτίμητο δώρο Του!» (Β΄ Κορινθίους 9:15).

Ο καλύτερος τρόπος για να απολαμβάνει πραγματικά ένας άνθρωπος τη ζωή —με βάθος, ειρήνη και σκοπό— είναι να διατηρεί μια πλήρη, πρόθυμη και χαρούμενη αποδοχή του θείου θελήματος, το οποίο είναι τέλειο και αμετάβλητο σε όλα. Αυτό σημαίνει να αναγνωρίζει ότι τίποτα δεν μπορεί να προέλθει από την πηγή κάθε αγαθού, τον Θεό, παρά μόνο εκείνο που είναι, στην ουσία του, καλό. Η ψυχή που το κατανοεί αυτό μαθαίνει να αναπαύεται. Δεν προσβάλλεται από τις οδούς του Κυρίου, δεν αμφισβητεί τις αποφάσεις Του και δεν αντιστέκεται στο θέλημά Του, επειδή κατανοεί ότι όλα καθοδηγούνται από έναν αιώνιο κανόνα σοφίας και αγάπης.

Ο πραγματικά καλός και ταπεινός άνθρωπος ζει σε αρμονία με το θείο σχέδιο, επειδή βλέπει, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, το χέρι ενός στοργικού Πατέρα. Αναγνωρίζει ότι υπάρχει μια άπειρη και παντοδύναμη Αγάπη που κυβερνά τα πάντα —μια Αγάπη που δεν κρατά τίποτα από εγωισμό ή ζήλια, αλλά προσφέρεται γενναιόδωρα στη δημιουργία. Αυτή η Αγάπη καθοδηγεί, διορθώνει, στηρίζει και μεταμορφώνει, πάντοτε για το καλό εκείνων που αποφασίζουν να εμπιστευθούν. Και αυτό που καθιστά δυνατή αυτή την αληθινή εμπιστοσύνη είναι η βεβαιότητα ότι ο Θεός μάς αποκάλυψε το ασφαλές θεμέλιο της ζωής: τον ισχυρό Νόμο Του, που δόθηκε μέσω των προφητών και επιβεβαιώθηκε από τον Ιησού.

Αυτός ο Νόμος είναι το θεμέλιο της ευτυχίας. Είναι ο σαφής, ασφαλής και άγιος δρόμος μέσω του οποίου μπορούμε να ζούμε σε αρμονία με το θείο θέλημα. Όταν η ψυχή παύει να αντιστέκεται, σταματά να διαπραγματεύεται με τις δικές της επιθυμίες και αποδέχεται ταπεινά να ακολουθήσει ολόκληρο τον Νόμο του Θεού —χωρίς εξαιρέσεις— τότε όλα τα καλά αρχίζουν να ρέουν φυσικά από την καρδιά του Δημιουργού προς την καρδιά του πιστού. Η ειρήνη, η χαρά, η καθοδήγηση και η σωτηρία δεν χρειάζεται πλέον να αναζητούνται ως κάτι μακρινό. Κατοικούν πλέον μέσα στην ψυχή που παραδόθηκε ολοκληρωτικά στο θέλημα του Πατέρα. -Δρ. Τζον Σμιθ. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ που με διδάσκεις ότι ο αληθινός τρόπος να ζω με ειρήνη, βάθος και σκοπό είναι να αποδέχομαι με χαρά το τέλειο θέλημά Σου. Σε ευχαριστώ που μου θυμίζεις ότι η ψυχή που εμπιστεύεται την καθοδήγησή Σου αναπαύεται —δεν αμφισβητεί, δεν αντιστέκεται, αλλά παραδίδεται, γνωρίζοντας ότι όλα καθοδηγούνται από μια αιώνια σοφία γεμάτη αγάπη.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να διαμορφώσεις την καρδιά μου, ώστε να ζω σε πλήρη αρμονία με το θείο σχέδιό Σου. Είθε να αναγνωρίζω το χέρι Σου ακόμη και μέσα στις δυσκολίες και να μαθαίνω να βλέπω τη φροντίδα Σου εκεί όπου προηγουμένως έβλεπα μόνο εμπόδια. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι πλήρως αυτή την άπειρη Αγάπη που δεν κρατά τίποτα για τον Εαυτό Της, αλλά προσφέρεται γενναιόδωρα για να καθοδηγεί, να διορθώνει, να στηρίζει και να μεταμορφώνει τη ζωή μου. Είθε αυτή η εμπιστοσύνη να αυξάνεται μέσα μου κάθε μέρα, τρεφόμενη από την ειλικρινή υπακοή στον θαυμαστό Νόμο Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή μου αποκάλυψες το θεμέλιο της αληθινής ευτυχίας. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένα ζωντανό ρεύμα που συνδέει την καρδιά μου με τη δική Σου, κάνοντας την ειρήνη, τη χαρά και τη σωτηρία να ρέουν μέσα μου. Οι εντολές Σου είναι σαν ιερά περάσματα που με οδηγούν σε αρμονία με το θέλημά Σου, όπου όλα τα καλά παύουν να είναι μια μακρινή υπόσχεση και κατοικούν πλέον μέσα μου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Διότι χορταίνει τον διψασμένο και γεμίζει τον πεινασμένο με καλά πράγματα» (Ψαλμοί 107:9).

Ο Θεός, με την άπειρη σοφία και καλοσύνη Του, χρησιμοποιεί ακόμη και τις πιο συνηθισμένες καταστάσεις της ζωής για να διευρύνει την ικανότητά μας να χαιρόμαστε με την αγάπη Του — αν Του το επιτρέψουμε. Και εδώ, «επιτρέπω» δεν σημαίνει ότι ο Δημιουργός εξαρτάται από την άδεια των πλασμάτων Του, αλλά ότι τιμά την καρδιά που επιθυμεί να Τον ευαρεστεί, που αναγνωρίζει ποιος είναι και κατανοεί ότι όλες οι ευλογίες που πραγματικά έχουν σημασία μπορούν να ληφθούν μόνο όταν επιλέγουμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά Του. Ο Θεός ενεργεί με δύναμη, αλλά και με σεβασμό στην απόφαση της ψυχής που επιλέγει ή απορρίπτει την υπακοή.

Σκεφτείτε το καλά: όλοι θέλουμε να ευλογηθούμε. Όλοι επιθυμούμε ειρήνη, καθοδήγηση, προμήθεια και χαρά. Όμως δεν ευλογούνται όλοι — και όχι επειδή ο Θεός είναι μεροληπτικός, αλλά επειδή πολλοί δεν είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν τις εγωιστικές τους επιθυμίες. Πολλοί προτιμούν να ακολουθούν τις δικές τους θελήσεις, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να ζουν σε ανυπακοή προς τον ισχυρό Νόμο του Θεού. Και πώς θα ευλογούσε ο Κύριος κάποιον που επιλέγει συνειδητά να ζει αντίθετα προς το τέλειο και άγιο θέλημά Του;

Η αλήθεια είναι απλή και άμεση: ο Θεός δεν έχει κανένα λόγο να χύνει ευλογίες πάνω σε μια επαναστατημένη καρδιά. Οι υποσχέσεις Του είναι για τους πιστούς, για εκείνους που Τον αγαπούν αληθινά — και το να αγαπά κανείς τον Θεό σημαίνει να υπακούει στις εντολές Του. Γιατί, λοιπόν, να αντιστεκόμαστε; Γιατί να μην υποταχθούμε με ταπεινοφροσύνη στον Δημιουργό και να αρχίσουμε να ζούμε με πλήρη υπακοή στις θαυμάσιες εντολές Του; Σε Εκείνον υπάρχει ζωή, ειρήνη και αφθονία. Η ευλογία είναι διαθέσιμη — αλλά μόνο στον δρόμο της υπακοής. —Edward B. Pusey. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ διότι, με τη σοφία και την καλοσύνη Σου, χρησιμοποιείς ακόμη και τις πιο απλές καταστάσεις της ζωής για να με διδάσκεις να χαίρομαι με την αγάπη Σου. Δεν εξαρτάσαι από την άδειά μου για να ενεργήσεις, αλλά τιμάς την καρδιά που επιθυμεί να Σε ευαρεστεί, που Σε αναγνωρίζει ως Κύριο και κατανοεί ότι οι αληθινές ευλογίες έρχονται μόνο όταν επιλέγουμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά Σου. Σε ευχαριστώ που είσαι τόσο υπομονετικός μαζί μου και που μου δείχνεις ότι κάθε στιγμή μπορεί να γίνει ένα σκαλοπάτι προς την πληρότητα, αν αποφασίσω να υπακούσω.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να απομακρύνεις από μέσα μου κάθε εγωιστική επιθυμία που με απομακρύνει από το θέλημά Σου. Βοήθησέ με να μη ζητώ τις ευλογίες Σου ενώ αντιστέκομαι στις εντολές Σου. Δώσε μου ταπεινό πνεύμα, έτοιμο να θυσιάσει τις θελήσεις μου για να ζήσω με πλήρη υπακοή στον ισχυρό Νόμο Σου. Γνωρίζω ότι ο Κύριος δεν χύνει την ευλογία Του πάνω στην ανταρσία, αλλά πάνω σε εκείνους που Τον αγαπούν αληθινά — και θέλω να συγκαταλέγομαι ανάμεσά τους. Δίδαξέ με να Σε αγαπώ υπακούοντας, ακόμη κι όταν αυτό απαιτεί αυταπάρνηση.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω διότι σε Εσένα υπάρχει ζωή, ειρήνη και αφθονία για όλους όσοι Σε ακολουθούν με ειλικρίνεια. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν σταθερός δρόμος που οδηγεί στον τόπο όπου εκπληρώνονται οι υποσχέσεις. Οι εντολές Σου είναι σαν κλειδιά που ανοίγουν τους θησαυρούς της ειρήνης, της καθοδήγησης και της αληθινής χαράς. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Γιατί φοβάστε τόσο πολύ; Ακόμη δεν έχετε πίστη;» (Μάρκος 4:40).

Κοιτάξτε, αδελφοί, αφήστε την πνευματική σας ζωή να διαμορφώνεται από αυτό που πραγματικά έχει σημασία: την πιστή υπακοή στις εντολές του Κυρίου και την αφοσίωση στα καθήκοντα που απαιτούν από εσάς οι παρούσες περιστάσεις. Μην αφήνεστε να κατα consumed από την αγωνία για το αύριο. Ο ίδιος Θεός που σας στήριξε μέχρι εδώ, που σας λύτρωσε, σας δίδαξε και σας ενδυνάμωσε, θα συνεχίσει να σας οδηγεί με την ίδια πιστότητα μέχρι το τέλος. Εκείνος δεν αλλάζει και η φροντίδα Του δεν αποτυγχάνει ποτέ. Αναπαυθείτε ολοκληρωτικά σε αυτή την άγια και γεμάτη αγάπη εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια.

Πολλοί χριστιανοί ζουν σε διαρκή ανησυχία, επειδή έχουν δώσει προτεραιότητα σε πράγματα και επιθυμίες που δεν έχουν κανένα βάρος στην αιωνιότητα. Γι’ αυτό και οι ψυχές τους παραμένουν ταραγμένες και ανασφαλείς. Όμως η πνευματική ζωή βρίσκει ανάπαυση όταν στρέφεται σε εκείνο που δεν θα τελειώσει ποτέ: στο θέλημα του Θεού, όπως εκφράζεται στον ισχυρό Νόμο Του. Εκεί βρίσκουμε κατεύθυνση, σταθερότητα και σκοπό. Όταν θέτουμε την υπακοή στον Κύριο ως κύρια εστία μας, όλα τα υπόλοιπα μπαίνουν στη θέση τους.

Ο ίδιος ο Ιησούς δίδαξε ότι, αν ζητήσουμε πρώτα τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του [dikiosini], όλα τα άλλα θα μας προστεθούν. Έτσι ήταν πάντοτε και έτσι θα είναι πάντοτε. Ο Θεός τιμά εκείνους που Τον τιμούν. Και όταν κάνουμε την υπακοή προτεραιότητά μας, ανακαλύπτουμε ότι δεν μας λείπει τίποτα — ούτε ειρήνη, ούτε προμήθεια, ούτε κατεύθυνση. Η ψυχή γίνεται σταθερή και η ζωή αποκτά νόημα. Αυτός είναι ο δρόμος των πιστών, ο δρόμος της ευλογίας και ο δρόμος που οδηγεί, στο τέλος, στην αιώνια ζωή. -Francis de Sales. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ επειδή με καλείς να επικεντρώνομαι σε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: στην πιστή υπακοή στις εντολές Σου και στην αφοσίωση στα καθήκοντα που έθεσες μπροστά μου σήμερα. Εσύ είσαι Εκείνος που με στήριξε μέχρι εδώ, που με δίδαξε, με λύτρωσε και με ενδυνάμωσε, και γνωρίζω ότι θα συνεχίσεις να είσαι μαζί μου μέχρι το τέλος. Εσύ δεν αλλάζεις και η φροντίδα Σου δεν αποτυγχάνει ποτέ. Γι’ αυτό, σήμερα αναπαύομαι στη θεία πρόνοιά Σου, με γεμάτη αγάπη εμπιστοσύνη στο άγρυπνο βλέμμα Σου πάνω σε κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να με βοηθήσεις να αφήσω στην άκρη τις ανησυχίες για τα εφήμερα πράγματα. Λύτρωσέ με από την αγωνία που γεννιέται από την επιδίωξη κοινωνικής θέσης, υλικών αγαθών ή αναγνώρισης, και στρέψε την καρδιά μου σε εκείνο που είναι αιώνιο: στην αγάπη για τον Πατέρα, για τον Ιησού και για τον ισχυρό Νόμο Σου. Δίδαξέ με να ζω κάθε μέρα με πιστότητα, γνωρίζοντας ότι, όταν Σε τιμώ με υπακοή, Εσύ ο ίδιος τακτοποιείς όλα όσα χρειάζομαι. Είθε η πνευματική μου ζωή να βρίσκει ανάπαυση στο θέλημά Σου και η ψυχή μου να στερεώνεται στην αλήθεια Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή ποτέ δεν αφήνεις να λείψει τίποτα από εκείνους που Σε υπακούν με όλη τους την καρδιά. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο εκπληκτικός Νόμος Σου είναι σαν ένα στέρεο θεμέλιο που στηρίζει την ψυχή μου απέναντι στους ανέμους της αμφιβολίας και της αστάθειας. Οι εντολές Σου είναι αιώνια σημάδια που δείχνουν πάντοτε προς τη Βασιλεία Σου, οδηγώντας με βήμα βήμα στη ζωή που δεν έχει τέλος. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Αλλά αυτό που σπάρθηκε σε καλή γη είναι εκείνος που ακούει τον λόγο και τον κατανοεί· αυτός καρποφορεί και αποδίδει εκατό, εξήντα και τριάντα φορές περισσότερο» (Ματθαίος 13:23).

Ο Θεός δεν χρειάζεται να μας μεταφέρει σε ένα νέο περιβάλλον ή να αλλάξει όλες τις περιστάσεις γύρω μας για να αρχίσει το έργο Του μέσα μας. Είναι απόλυτα ικανός να ενεργήσει ακριβώς εκεί όπου βρισκόμαστε, με τις συνθήκες που μας περιβάλλουν σήμερα. Εκεί, στο σημερινό έδαφος της ζωής μας, κάνει τον ήλιο Του να λάμπει και τη δροσιά Του να πέφτει. Αυτό που προηγουμένως έμοιαζε με εμπόδιο μπορεί να γίνει ακριβώς το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσει για να μας ενδυναμώσει, να μας ωριμάσει και να μας μεταμορφώσει. Κανένας περιορισμός, καμία απογοήτευση, καμία καθυστέρηση στην πορεία μας δεν μπορεί να ματαιώσει τα σχέδια του Κυρίου — αρκεί να είμαστε πρόθυμοι να υπακούσουμε.

Πολλοί πιστεύουν ότι το παρελθόν τους τούς απομάκρυνε υπερβολικά από τον Θεό και ότι τα προηγούμενα σφάλματά τους έκαναν την πνευματική ανάπτυξη αδύνατη. Όμως αυτό είναι ένα ψέμα του εχθρού. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα. Δεν έχει σημασία πόσο ξερή είναι η ψυχή μας ή πόσες ατέλειες έχουμε συσσωρεύσει — αν αποφασίσουμε σήμερα να υπακούσουμε πιστά στον ισχυρό Νόμο του Θεού, η μεταμόρφωση αρχίζει αμέσως. Η υπακοή είναι το σημείο εκκίνησης της αποκατάστασης. Είναι η πρακτική και θαρραλέα απόφαση να βαδίζουμε με τον Θεό, ακόμη κι όταν όλα γύρω μας φαίνονται συγκεχυμένα.

Η αλήθεια είναι απλή και δυνατή: ευλογίες, απελευθέρωση και σωτηρία περιμένουν εκείνους που επιλέγουν να είναι πιστοί. Η νέα πνευματική ταυτότητα δεν προέρχεται από συναισθήματα ούτε από κενά λόγια, αλλά από μια καρδιά που αποφασίζει να υπακούσει στις εντολές του Κυρίου. Ο Θεός δεν είναι μακριά. Είναι έτοιμος να ενεργήσει — και το μόνο που χρειάζεται είναι μια καρδιά πρόθυμη να ζήσει σύμφωνα με το θέλημά Του. Υπάκουσε, και θα δεις τη ζωή να ανθίζει εκεί όπου προηγουμένως έμοιαζε αδύνατο. —Hannah Whitall Smith. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ επειδή δεν χρειάζεται να αλλάξεις το σκηνικό της ζωής μου για να αρχίσεις το έργο Σου μέσα μου. Είσαι δυνατός να ενεργήσεις ακριβώς εδώ, στο έδαφος όπου πατώ σήμερα, με όλους τους περιορισμούς, τις απογοητεύσεις και τις προκλήσεις που με περιβάλλουν. Σε ευχαριστώ επειδή, ακόμη κι όταν όλα φαίνονται στάσιμα ή δύσκολα, ο ήλιος Σου μπορεί ακόμη να λάμπει και η δροσιά Σου μπορεί ακόμη να πέφτει πάνω στην ψυχή μου. Μετατρέπεις τα εμπόδια σε εργαλεία, και τίποτε δεν μπορεί να ματαιώσει τα σχέδιά Σου όταν επιλέγω να υπακούω με πίστη.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να συντρίψεις κάθε ψέμα που με κάνει να πιστεύω ότι το παρελθόν με απομάκρυνε υπερβολικά από Εσένα. Γνωρίζω ότι, όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα — και ότι η υπακοή στον ισχυρό Νόμο Σου είναι η αρχή των πάντων. Δώσε μου θάρρος να βαδίζω μαζί Σου ακόμη κι όταν όλα φαίνονται συγκεχυμένα. Καθάρισε την καρδιά μου, αποκατάστησε την όρασή μου και κάνε να ανθίσει, σε αυτό το ξερό έδαφος, η ζωή που μόνο Εσύ μπορείς να δημιουργήσεις. Είθε η μεταμόρφωσή μου να αρχίσει σήμερα, με την απλή πράξη να Σου υπακούσω με ειλικρίνεια.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή προσφέρεις αποκατάσταση και νέα ζωή σε εκείνους που αποφασίζουν να Σε ακολουθήσουν με πιστότητα. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν την απαλή βροχή που ανανεώνει το κουρασμένο έδαφος και προετοιμάζει τον τόπο για τον αιώνιο θερισμό. Οι εντολές Σου είναι σαν σπόροι φωτός που βλασταίνουν ακόμη και στην έρημο, κάνοντας να ξεπηδούν χαρά, ειρήνη και μια νέα ταυτότητα μέσα σε Εσένα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Όσοι εμπιστεύονται τον Κύριο είναι σαν το όρος Σιών, που δεν μπορεί να σαλευτεί, αλλά παραμένει για πάντα» (Ψαλμός 125:1).

Όταν ο Θεός είναι παρών στο κέντρο ενός βασιλείου ή μιας πόλης, την καθιστά ακλόνητη, τόσο σταθερή όσο το όρος Σιών, που παραμένει για πάντα. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν ο Κύριος κατοικεί μέσα σε μια ψυχή, ακόμη κι αν αυτή περιβάλλεται από καταστροφές, διωγμούς ή δοκιμασίες, υπάρχει μέσα της μια βαθιά γαλήνη — μια ειρήνη που ο κόσμος ποτέ δεν μπορεί ούτε να προσφέρει ούτε να αφαιρέσει. Είναι μια σταθερότητα που δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές περιστάσεις, αλλά από τη διαρκή παρουσία του Θεού, ο οποίος βασιλεύει στον θρόνο της καρδιάς.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι πολλοί δεν έχουν αυτό το εσωτερικό καταφύγιο. Επιτρέπουν στον κόσμο να καταλάβει τη θέση που ανήκει μόνο στον Θεό, και γι’ αυτό ζουν ανασφαλείς, ευάλωτοι και κυριευμένοι από τον φόβο. Όταν ο κόσμος κυβερνά την καρδιά, ακόμη και η μικρότερη απειλή γίνεται σεισμός. Όταν όμως κυβερνά ο Θεός, ακόμη και οι πιο βίαιες καταιγίδες δεν μπορούν να σαλεύσουν την ψυχή. Η παρουσία του Κυρίου μέσα μας δεν συμβαίνει τυχαία — ενεργοποιείται με μια συνειδητή και πρακτική πράξη υπακοής στο θέλημά Του, όπως αυτό αποκαλύπτεται στις Γραφές.

Και αυτό το θέλημα αποκαλύφθηκε με σαφήνεια: μέσω του ισχυρού Νόμου που ο Θεός μάς έδωσε μέσω των προφητών Του και μέσω του Ιησού στα Ευαγγέλια. Όταν μια ψυχή αποφασίζει σταθερά να αγνοήσει τη φωνή του εχθρού και να αντισταθεί στην πίεση του κόσμου, υπακούοντας στις εντολές του Κυρίου, το Άγιο Πνεύμα αρχίζει να κατοικεί μέσα της με πραγματικό και μόνιμο τρόπο. Αυτό όμως δεν θα συμβεί ποτέ σε εκείνους οι οποίοι, παρότι γνωρίζουν τον Νόμο, επιλέγουν να τον αγνοούν. Η παρουσία του Θεού είναι για τους υπάκουους. Αυτοί είναι που βιώνουν την αληθινή ειρήνη, την εσωτερική δύναμη και τη σταθερότητα που τίποτε δεν μπορεί να κλονίσει. — Ρόμπερτ Λέιτον. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ επειδή, όταν κατοικείς στο κέντρο μιας ψυχής, καμία καταιγίδα δεν μπορεί να την καταστρέψει. Εσύ είσαι Εκείνος που καθιστά σταθερό αυτό που ο κόσμος προσπαθεί να γκρεμίσει. Ακόμη και μέσα σε διωγμούς, πόνους και αβεβαιότητες, η παρουσία Σου μέσα μου είναι ένα ακλόνητο καταφύγιο, μια βαθιά ειρήνη που κανείς δεν μπορεί να μου κλέψει. Σε ευχαριστώ που είσαι το όρος Σιών μου, ασφαλές, αιώνιο και σταθερό, όταν όλα γύρω μοιάζουν να καταρρέουν.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να πάρεις τη θέση Σου στον θρόνο της καρδιάς μου. Δεν θέλω πλέον ο κόσμος να κυβερνά τις σκέψεις ή τα συναισθήματά μου. Δώσε μου θάρρος να αγνοώ τη φωνή του εχθρού, να αντιστέκομαι στις πιέσεις αυτού του αιώνα και να υπακούω πιστά στον ισχυρό Νόμο Σου. Γνωρίζω ότι μέσα από αυτή τη συνειδητή πράξη υποταγής στο θέλημά Σου το Άγιο Πνεύμα Σου έρχεται να κατοικήσει μέσα μου με πραγματικό και μεταμορφωτικό τρόπο. Ενίσχυσέ με, ώστε να μην επιλέξω ποτέ να αγνοήσω όσα μου έχεις ήδη αποκαλύψει με τόση σαφήνεια.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή προσφέρεις μια ειρήνη που ο κόσμος ποτέ δεν μπορεί να δώσει. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν τείχος γύρω από την ψυχή μου, προστατεύοντάς με από τις επιθέσεις του φόβου και της αβεβαιότητας. Οι εντολές Σου είναι σαν βαθιές ρίζες που με στηρίζουν όταν όλα τρέμουν, δίνοντάς μου σταθερότητα, κατεύθυνση και ανάπαυση μέσα σε Εσένα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Τα βήματα του ανθρώπου κατευθύνονται από τον Κύριο· πώς λοιπόν θα μπορέσει ο άνθρωπος να κατανοήσει τον δρόμο του;» (Παροιμίες 20:24).

Πολλές φορές, παρασυρόμαστε σε παράπονα για τη ρουτίνα της ζωής, για την απλότητα του ρόλου μας στον κόσμο ή για την απουσία μεγάλων ευκαιριών ή αναγνώρισης. Νιώθουμε σαν οι προσπάθειές μας να σπαταλώνται, σαν τα χρόνια να περνούν χωρίς σκοπό. Όταν υιοθετούμε αυτή τη στάση, στην πράξη αρνούμαστε τη στοργική παρουσία ενός αγαπητού Πατέρα που κατευθύνει κάθε μας βήμα. Είναι σαν να λέγαμε ότι ο Θεός μάς ξέχασε — σαν να γνωρίζαμε καλύτερα από Εκείνον ποιο θα ήταν το ιδανικό είδος ζωής για εμάς.

Αυτός ο τρόπος σκέψης γεννιέται σε μια καρδιά που δεν έχει ακόμη παραδοθεί ολοκληρωτικά στην υπακοή στις οδηγίες του Δημιουργού. Όσο ο άνθρωπος απορρίπτει τον ισχυρό Νόμο του Θεού, παραμένει μακριά από την πηγή του φωτός του, γεγονός που αναπόφευκτα οδηγεί σε πνευματική τύφλωση. Και μέσα σε αυτό το εσωτερικό σκοτάδι, όσο κι αν προσπαθούμε, ποτέ δεν θα γνωρίζουμε με σαφήνεια προς τα πού πηγαίνουμε. Χωρίς το φως της υπακοής, η ζωή μοιάζει συγκεχυμένη, απογοητευτική και χωρίς κατεύθυνση. Υπάρχει όμως διέξοδος, και αρχίζει με μια απόφαση: να υπακούσουμε.

Όταν στρεφόμαστε με ειλικρίνεια στις εντολές του Κυρίου, συμβαίνει κάτι ένδοξο. Το σκοτάδι υποχωρεί και τη θέση του παίρνει το φως, η σύγχυση δίνει τη θέση της στη σαφήνεια. Αρχίζουμε να βλέπουμε με τα μάτια της πίστης και κατανοούμε ότι ο Θεός δεν μας εγκατέλειψε ποτέ. Μας οδηγεί με σοφία, ακόμη και στους απλούς και κρυφούς δρόμους. Με αυτή τη νέα αντίληψη, βρίσκουμε ειρήνη, γαλήνη και τη βεβαιότητα ότι το καλύτερο επιφυλάσσεται για εκείνους που παραμένουν πιστοί. Και ο τελικός προορισμός αυτού του ταξιδιού, που φωτίζεται από την υπακοή, είναι ένδοξος: η αιώνια ζωή εν Χριστώ Ιησού, όπου όλα τελικά θα αποκτήσουν νόημα. —Stopford A. Brooke. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ γιατί, ακόμη κι όταν η όρασή μου είναι περιορισμένη και η καρδιά μου χάνεται σε σιωπηλά παράπονα, Εσύ παραμένεις πιστός, οδηγώντας τα βήματά μου με αγάπη. Πόσες φορές αμφισβήτησα τη ρουτίνα μου, θρήνησα για την απλότητα της ζωής μου ή επιθύμησα αναγνώριση, ξεχνώντας ότι κάθε λεπτομέρεια βρίσκεται υπό τον έλεγχό Σου.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να μου δώσεις μια παραδομένη καρδιά, που θα εγκαταλείψει κάθε παράπονο και θα παραμείνει σταθερή στην υπακοή στις άγιες οδηγίες Σου. Να μην περπατώ πλέον στο σκοτάδι της ανυπακοής, αλλά να επιλέγω να ακολουθώ το φως του ισχυρού Νόμου Σου. Άνοιξε τα μάτια μου για να δω καθαρά αυτό που ήδη κάνεις, ακόμη κι όταν δεν το αντιλαμβάνομαι. Δώσε μου ειρήνη για να αποδέχομαι τους απλούς δρόμους και δύναμη για να παραμένω πιστός, γνωρίζοντας ότι οδηγείς με σοφία ακόμη και τα πιο κρυφά βήματα.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, γιατί, όταν υπακούμε, όλα φωτίζονται και αποκτούν νόημα. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν αναμμένη δάδα μέσα στη νύχτα, που αποκαλύπτει την ομορφιά της φροντίδας Σου ακόμη και στις πιο σιωπηλές κοιλάδες. Οι εντολές Σου είναι σαν ουράνιες πυξίδες που με οδηγούν με ακρίβεια προς την υπόσχεση της αιώνιας ζωής, όπου κάθε προσπάθεια θα ανταμειφθεί και κάθε αμφιβολία θα απαντηθεί επιτέλους. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ας το συλλογιστούν οι σοφοί και ας αναλογιστούν την καλοσύνη του Κυρίου» (Ψαλμοί 107:43).

Ποια αόρατη αρχή θα μπορούσε να ενεργεί, ακόμη και στις πιο χαοτικές στιγμές της φύσης, ώστε όλα, με κάποιον τρόπο, να καταλήγουν σε ομορφιά; Η απάντηση βρίσκεται στην ίδια την ουσία του Θεού: την αγιότητα. Η ομορφιά της αγιότητας είναι το αόρατο νήμα που διατρέχει ολόκληρη τη δημιουργία. Ο Θεός μας είναι αγνός, αγαθός και άπειρα στοργικός, και κάθε έργο των χεριών Του φέρει το αποτύπωμα του τέλειου χαρακτήρα Του. Ακόμη και η πιο βίαιη βροντή, η πιο ταραγμένη θάλασσα ή ο πιο σκοτεινιασμένος ουρανός κρύβει μέσα του μια μοναδική ομορφιά — επειδή όλα προέρχονται από Εκείνον και διαμορφώνονται από Αυτόν. Ολόκληρη η φύση, με την ποικιλομορφία και την πολυπλοκότητά της, είναι ένας ζωντανός καμβάς όπου το χέρι του Δημιουργού άφησε ορατά ίχνη της δόξας Του.

Αυτή η σκέψη γεμίζει την καρδιά μας με δέος και παρηγοριά. Το να γνωρίζουμε ότι η αγιότητα του Θεού όχι μόνο κυβερνά, αλλά και ομορφαίνει, μεταμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο. Τίποτε δεν είναι εκτός ελέγχου, τίποτε δεν είναι πραγματικά τυχαίο. Κάθε λεπτομέρεια, ακόμη και στα πιο άνυδρα περιβάλλοντα ή στις πιο έντονες καταστάσεις, συμβάλλει σε ένα μεγάλο αριστούργημα: στην αποκάλυψη της θεϊκής ομορφιάς. Και το πιο εκπληκτικό είναι ότι κι εμείς, οι άνθρωποι, δημιουργηθήκαμε για να αντανακλούμε αυτή την ίδια ομορφιά, καθώς ευθυγραμμιζόμαστε με τον Δημιουργό.

Όταν επιλέγουμε να υπακούμε στον ισχυρό Νόμο του Θεού, πραγματοποιείται μια ένωση ανάμεσα στον Δημιουργό και το δημιούργημα. Η αγάπη του Θεού, η ειρήνη Του και η αγιότητά Του αρχίζουν να κατοικούν μέσα μας. Αυτή η ένωση φέρνει μια τόσο βαθιά και σταθερή ευτυχία, που ξεπερνά τις περιστάσεις — είναι η βεβαιότητα ότι όλα είναι καλά και θα συνεχίσουν να είναι καλά, τώρα και σε όλη την αιωνιότητα. Η ομορφιά που βλέπουμε στη δημιουργία αρχίζει τότε να αποκαλύπτεται και μέσα μας. —Τζορτζ ΜακΝτόναλντ. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, ακόμη και στις πιο χαοτικές σκηνές της δημιουργίας, η αγιότητά Σου συνεχίζει να είναι η αόρατη αρχή που στηρίζει και ομορφαίνει τα πάντα. Η βροντή που τρομάζει, η θάλασσα που βρυχάται, ο ουρανός που σκοτεινιάζει — όλα αποκαλύπτουν κάτι από Εσένα, επειδή όλα προέρχονται από τα αγνά και τέλεια χέρια Σου. Σε ευχαριστώ επειδή άφησες ορατά ίχνη της δόξας Σου σε κάθε γωνιά της φύσης, μετατρέποντας αυτό που μοιάζει με αταξία σε έκφραση βαθιάς και σκόπιμης ομορφιάς.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να με βοηθήσεις να βλέπω τον κόσμο με μάτια διαμορφωμένα από την αγιότητά Σου. Είθε να αντιλαμβάνομαι, ακόμη και στις δύσκολες καταστάσεις ή στα πιο άνυδρα περιβάλλοντα της ζωής μου, το όμορφο και κυρίαρχο έργο Σου. Και, πάνω απ’ όλα, είθε να θυμάμαι ότι δημιουργήθηκα για να αντανακλώ αυτή την ίδια ομορφιά μέσω της ειλικρινούς υπακοής στον εκπληκτικό Νόμο Σου. Είθε κάθε απόφασή μου να αποτελεί αντανάκλαση του χαρακτήρα Σου και κάθε βήμα μου έκφραση της παρουσίας Σου μέσα μου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή η αγιότητά Σου όχι μόνο κυβερνά το σύμπαν, αλλά και ομορφαίνει την ψυχή μου όταν παραδίδομαι στο θέλημά Σου. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένα θεϊκό πινέλο που διαμορφώνει τη ζωή μου με πινελιές φωτός, αγνότητας και σκοπού. Οι εντολές Σου είναι σαν ουράνια χρώματα που χρωματίζουν τον δρόμο μου με την ομορφιά που μπορεί να προέλθει μόνο από Εσένα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Διότι είμαι πεπεισμένος ότι τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν μπορούν να συγκριθούν με τη δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί σε εμάς» (Ρωμαίους 8:18).

Κάθε αντίθεση στη θέλησή μας, κάθε καθημερινή ενόχληση, κάθε μικρή απογοήτευση έχει τη δυνατότητα να μετατραπεί σε πραγματική ευλογία — αν η απάντησή μας καθοδηγείται από την πίστη. Ακόμη και σε αυτόν τον κόσμο που είναι γεμάτος προκλήσεις, μπορούμε να βιώσουμε μια αναλαμπή του ουρανού όταν επιλέγουμε να αντιδρούμε με ταπεινοφροσύνη, υπομονή και εμπιστοσύνη στον Θεό. Οι κακές διαθέσεις των άλλων, τα σκληρά λόγια, τα προβλήματα υγείας, τα απρόοπτα — όλα αυτά, αν τα αποδεχθούμε με την καρδιά στραμμένη προς τον Κύριο, μπορούν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο την ειρήνη που Εκείνος επιθυμεί να εγκαθιδρύσει μέσα μας.

Το πρόβλημα, επομένως, δεν βρίσκεται στις ίδιες τις περιστάσεις, αλλά στον τρόπο με τον οποίο τις βλέπουμε. Η έλλειψη πνευματικής όρασης είναι αυτή που μας εμποδίζει να αντιληφθούμε ότι ακόμη και οι αναποδιές είναι όργανα του ελέους του Θεού. Και αυτή η πνευματική τύφλωση δεν είναι αποτέλεσμα της τύχης — είναι το άμεσο αποτέλεσμα της ανυπακοής στον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όταν απορρίπτουμε τις εντολές του Κυρίου, απομακρυνόμαστε από το φως που δίνει νόημα στα πράγματα. Χάνουμε την ικανότητα να διακρίνουμε το προσωρινό από το αιώνιο, το επιφανειακό από το βαθύ.

Η αληθινή πνευματική όραση είναι δυνατή μόνο όταν υπάρχει οικειότητα με τον Δημιουργό. Και αυτή η οικειότητα δεν είναι αποτέλεσμα συναισθημάτων, αλλά υπακοής. Γνωρίζει πραγματικά τον Θεό μόνο εκείνος που αποφάσισε σταθερά να ακολουθεί τις εντολές Του — ακόμη κι αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη λαϊκή τάση, ακόμη κι αν έχει κόστος. Η υπακοή είναι όραση. Η υπακοή σημαίνει να ζεις με διαύγεια, με σκοπό και με ειρήνη. Έξω από την υπακοή, όλα γίνονται συγκεχυμένα, βαριά και απογοητευτικά. Αλλά μέσα στο θέλημα του Θεού, ακόμη και οι δυσκολίες γίνονται όργανα δόξας. —Edward B. Pusey. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Θεέ, Σε ευχαριστώ επειδή μου αποκαλύπτεις ότι ακόμη και οι καθημερινές ενοχλήσεις και οι απογοητεύσεις μπορούν να μετατραπούν σε ευλογίες όταν επιλέγω να αντιδρώ σωστά. Σε ευχαριστώ επειδή, ακόμη και στις μικρές δοκιμασίες, είσαι παρών, διαμορφώνοντας την ψυχή μου και εμβαθύνοντας μέσα μου την ειρήνη που μόνο Εσύ μπορείς να δώσεις.

Πατέρα μου, σήμερα Σε παρακαλώ να μου δώσεις πνευματική όραση, ώστε να βλέπω πέρα από τις περιστάσεις. Λύτρωσέ με από την τύφλωση που γεννιέται από την ανυπακοή και οδήγησέ με πίσω στο φως των εντολών Σου. Δίδαξέ με να αποδέχομαι κάθε πρόκληση ως όργανο του ελέους Σου, γνωρίζοντας ότι όλα συνεργούν για το καλό εκείνων που Σε αγαπούν και Σε υπακούν. Είθε να μην αποφεύγω το θέλημά Σου, αλλά να παραμένω σταθερός σε αυτό με πεποίθηση και αφοσίωση, ακόμη κι αν έρχεται σε αντίθεση με όσα εγκρίνει ο κόσμος.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή, υπακούοντας, αρχίζω να βλέπω με διαύγεια και να ζω με σκοπό. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν καθαρός φακός που μου επιτρέπει να βλέπω το αόρατο, να κατανοώ το αιώνιο και να βρίσκω ειρήνη ακόμη και μέσα στον πόνο. Οι εντολές Σου είναι σαν ιερά σκαλοπάτια που με ανυψώνουν από τη σύγχυση αυτού του κόσμου στη δόξα της παρουσίας Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.