«Τα μάτια του Κυρίου είναι στραμμένα στους δικαίους, και τα αυτιά Του είναι ανοιχτά στην κραυγή τους» (Ψαλμοί 34:15).

Το να φτάσει κανείς στο σημείο της πλήρους παράδοσης είναι ένα ισχυρό πνευματικό ορόσημο. Όταν τελικά αποφασίζεις ότι τίποτα —ούτε οι απόψεις, ούτε οι κριτικές, ούτε οι διωγμοί— δεν θα σε εμποδίσει να υπακούσεις σε όλες τις εντολές του Θεού, τότε είσαι έτοιμος να ζήσεις ένα νέο επίπεδο οικειότητας με τον Κύριο. Από αυτόν τον τόπο παράδοσης μπορείς να προσεύχεσαι με εμπιστοσύνη, να ζητάς με παρρησία και να περιμένεις με πίστη, επειδή ζεις μέσα στο θέλημα του Θεού. Και όταν προσευχόμαστε με υπακοή, η απάντηση βρίσκεται ήδη καθ’ οδόν.

Αυτό το είδος σχέσης με τον Θεό, στην οποία οι προσευχές φέρνουν πραγματικούς καρπούς, είναι δυνατό μόνο όταν η ψυχή παύει να αντιστέκεται. Πολλοί θέλουν την ευλογία, αλλά χωρίς την παράδοση. Θέλουν τον θερισμό, αλλά χωρίς τον σπόρο της υπακοής. Όμως η αλήθεια παραμένει: όταν ο άνθρωπος καταβάλλει κάθε προσπάθεια με όλη του την καρδιά για να υπακούσει στον ισχυρό Νόμο του Θεού, τότε ο ουρανός κινείται γρήγορα. Ο Θεός δεν αγνοεί την καρδιά που υποκλίνεται με ειλικρίνεια — απαντά με απελευθέρωση, ειρήνη, προμήθεια και καθοδήγηση.

Και το πιο όμορφο απ’ όλα; Όταν αυτή η υπακοή είναι αληθινή, ο Πατέρας οδηγεί αυτή την ψυχή κατευθείαν στον Υιό. Ο Ιησούς είναι ο τελικός προορισμός της ειλικρινούς πιστότητας. Η υπακοή ανοίγει πόρτες, αλλάζει περιβάλλοντα και μεταμορφώνει την καρδιά. Φέρνει ευτυχία, σταθερότητα και, πάνω απ’ όλα, σωτηρία. Ο καιρός της αντίστασης τελείωσε. Έφτασε ο καιρός να υπακούσουμε και να θερίσουμε τους αιώνιους καρπούς. Αρκεί να αποφασίσεις — και ο Θεός θα κάνει τα υπόλοιπα. —Διασκευασμένο από τη Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Άγιε Πατέρα, Σε ευχαριστώ που μου δείχνεις ότι η πλήρης παράδοση δεν είναι απώλεια, αλλά η αληθινή αρχή της άφθονης ζωής. Σήμερα αναγνωρίζω ότι τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν αξίζει περισσότερο από το να Σε υπακούω με όλη μου την καρδιά. Δεν θέλω πλέον να αντιστέκομαι στο θέλημά Σου. Θέλω να είμαι πιστός, ακόμη κι αν ο κόσμος ξεσηκωθεί εναντίον μου.

Κύριε, δίδαξέ με να εμπιστεύομαι σαν κάποιος που έχει ήδη λάβει. Δώσε μου ζωντανή πίστη, που προσεύχεται και ενεργεί με βάση την υπόσχεσή Σου. Επιλέγω να υπακούω στον ισχυρό Νόμο Σου, όχι από υποχρέωση, αλλά επειδή Σε αγαπώ. Ξέρω ότι αυτή η υπακοή με φέρνει πιο κοντά στην καρδιά Σου και ανοίγει τους ουρανούς πάνω από τη ζωή μου. Είθε να ζω κάθε μέρα κάτω από την καθοδήγησή Σου, έτοιμος να πω «ναι» σε όλα όσα θα διατάξεις.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι πιστός σε όσους Σε υπακούν αληθινά. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ποτάμι ζωής που ρέει κατευθείαν από τον θρόνο Σου, ποτίζοντας τις καρδιές εκείνων που Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Οι εντολές Σου είναι σαν αιώνια φώτα που οδηγούν την ψυχή στον δρόμο της αλήθειας, της ελευθερίας και της σωτηρίας. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Όποιος πράττει την αμαρτία πράττει και την ανομία, επειδή η αμαρτία είναι η ανομία» (Α΄ Ιωάννη 3:4).

Η αμαρτία δεν είναι ατύχημα. Η αμαρτία είναι απόφαση. Είναι η συνειδητή παράβαση εκείνου που γνωρίζουμε ότι ο Θεός έχει ήδη καταστήσει σαφές. Ο Λόγος είναι ξεκάθαρος: αμαρτία είναι η παραβίαση του Νόμου του Θεού. Δεν πρόκειται για έλλειψη πληροφόρησης — είναι σκόπιμη επιλογή. Βλέπουμε τον φράχτη, διαβάζουμε τις προειδοποιήσεις, αισθανόμαστε το άγγιγμα της συνείδησης… κι όμως επιλέγουμε να πηδήξουμε. Στις μέρες μας, πολλοί προσπαθούν να το μετριάσουν αυτό. Επινοούν νέα ονόματα, ψυχολογικές εξηγήσεις και σύγχρονες ομιλίες για να κάνουν την αμαρτία «λιγότερο αμαρτία». Όμως η αλήθεια παραμένει η ίδια: όποιο κι αν είναι το όνομα — το δηλητήριο εξακολουθεί να σκοτώνει.

Τα καλά νέα — και είναι πραγματικά καλά — είναι ότι υπάρχει πάντοτε ελπίδα όσο υπάρχει ζωή. Ο δρόμος της υπακοής είναι ανοιχτός. Ο καθένας μπορεί σήμερα να αποφασίσει να πάψει να παραβαίνει τον ισχυρό Νόμο του Θεού και να αρχίσει να τον υπακούει με ειλικρίνεια. Αυτή η απόφαση δεν εξαρτάται από πτυχία, από ένα άμεμπτο παρελθόν ή από την τελειότητα. Εξαρτάται μόνο από μια συντετριμμένη και πρόθυμη καρδιά. Και όταν ο Θεός βλέπει αυτή την αληθινή επιθυμία, όταν ερευνά και βρίσκει ειλικρίνεια, ανταποκρίνεται στέλνοντας το Άγιο Πνεύμα για να ενδυναμώσει, να καθοδηγήσει και να ανανεώσει αυτή την ψυχή.

Από εκεί και πέρα, όλα αλλάζουν. Όχι μόνο επειδή ο άνθρωπος προσπαθεί, αλλά επειδή ο ουρανός κινείται υπέρ του. Με το Πνεύμα έρχεται η δύναμη να νικήσει την αμαρτία, η σταθερότητα να παραμείνει όρθιος, έρχονται οι ευλογίες, οι απελευθερώσεις και, πάνω απ’ όλα, η σωτηρία εν Χριστώ Ιησού. Η αλλαγή αρχίζει με μια απόφαση — και αυτή η απόφαση είναι τώρα στο χέρι σου: να υπακούσεις στον άγιο και αιώνιο Νόμο του Θεού με όλη σου την καρδιά. —Διασκευασμένο από τον John Jowett. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, Θεέ μου, αναγνωρίζω ότι πολλές φορές είδα τα σημάδια κι όμως επέλεξα τον λάθος δρόμο. Γνωρίζω ότι η αμαρτία είναι η παράβαση του Νόμου Σου και ότι καμία δικαιολογία ή πιο ήπιο όνομα δεν αλλάζει αυτή την αλήθεια. Σήμερα δεν θέλω πια να εξαπατώ τον εαυτό μου. Θέλω να αντιμετωπίσω την αμαρτία μου με σοβαρότητα και να επιστρέψω σε Εσένα με αληθινή μετάνοια.

Πατέρα, Σε παρακαλώ: ερεύνησε την καρδιά μου. Δες αν υπάρχει μέσα μου γνήσια επιθυμία να Σε υπακούω — και ενίσχυσε αυτή την επιθυμία. Θέλω να εγκαταλείψω κάθε παράβαση και να ζω με υπακοή στον ισχυρό Νόμο Σου, ακολουθώντας πιστά τις άγιες εντολές Σου. Στείλε το Άγιο Πνεύμα Σου για να με καθοδηγεί, να μου δίνει δύναμη και να με κρατά σταθερό στον δρόμο της αγιότητας.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή ακόμη και μπροστά στην ενοχή μου, μου προσφέρεις λύτρωση. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν τείχος προστασίας γύρω από εκείνους που Σε υπακούουν, φυλάγοντας τα βήματά τους από το σφάλμα και την καταστροφή. Οι εντολές Σου είναι σαν ποτάμια καθαρότητας που πλένουν την ψυχή και οδηγούν στον θρόνο της δόξας. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Περιπλανιούνταν στην έρημο, χαμένοι και χωρίς πατρίδα. Πεινασμένοι και διψασμένοι, έφτασαν στα πρόθυρα του θανάτου. Μέσα στη θλίψη τους, φώναξαν στον Κύριο, κι Εκείνος τους λύτρωσε από τα βάσανά τους» (Ψαλμοί 107:4-6).

Το να ακολουθούμε πιστά τον Θεό συχνά σημαίνει να επιλέγουμε τον μοναχικό δρόμο. Και ναι, αυτός ο δρόμος μπορεί να μοιάζει με έρημο — ξηρός, δύσκολος, χωρίς χειροκροτήματα. Όμως ακριβώς εκεί μαθαίνουμε τα βαθύτερα μαθήματα για το ποιος είναι ο Θεός και για το ποιοι είμαστε πραγματικά μέσα Του. Το να αναζητούμε την ανθρώπινη επιδοκιμασία είναι σαν να πίνουμε λίγο λίγο δηλητήριο. Εξαντλεί την ψυχή, επειδή μας αναγκάζει να ζούμε για να ευχαριστούμε ανθρώπους ασταθείς και περιορισμένους, αντί να δοξάζουμε τον αιώνιο και αμετάβλητο Θεό. Ο αληθινός άνδρας ή η αληθινή γυναίκα του Θεού πρέπει να είναι πρόθυμος να βαδίζει μόνος, γνωρίζοντας ότι η συντροφιά του Κυρίου αξίζει περισσότερο από την αποδοχή ολόκληρου του κόσμου.

Όταν αποφασίζουμε να βαδίζουμε με τον Θεό, θα ακούμε τη φωνή Του — σταθερή, αδιάκοπη και ξεκάθαρη. Δεν θα είναι ο ήχος του πλήθους ούτε η ηχώ των ανθρώπινων απόψεων, αλλά το γλυκό και ισχυρό κάλεσμα του Κυρίου να εμπιστευθούμε και να υπακούσουμε. Και αυτό το κάλεσμα πάντοτε μας οδηγεί στο ίδιο σημείο: στην υπακοή στον ισχυρό Νόμο Του. Διότι μέσα σε αυτόν βρίσκεται ο δρόμος της ζωής. Ο Θεός μάς έδωσε τον Νόμο Του όχι ως βάρος, αλλά ως έναν αξιόπιστο χάρτη που οδηγεί στην ευλογία, στην προστασία και, πάνω απ’ όλα, στη σωτηρία εν Χριστώ. Το να τον ακολουθούμε σημαίνει να βαδίζουμε σε ασφαλή δρόμο, ακόμη κι αν είναι μοναχικός.

Επομένως, αν χρειαστεί να βαδίσεις μόνος, βάδισε. Αν είναι απαραίτητο να χάσεις την επιδοκιμασία των άλλων για να ευαρεστήσεις τον Θεό, ας γίνει έτσι. Διότι η υπακοή στις θαυμάσιες εντολές του Πατέρα φέρνει διαρκή ειρήνη, ελευθερία από τις παγίδες του κόσμου και αληθινή κοινωνία με τον ουρανό. Και όποιος βαδίζει με τον Θεό, ακόμη και μέσα στη σιωπή και τη μοναξιά, δεν είναι ποτέ πραγματικά μόνος. —Διασκευασμένο από τον A. B. Simpson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, Σε ευχαριστώ για τη σταθερή παρουσία Σου, ακόμη και στις στιγμές που όλα μοιάζουν με έρημο. Γνωρίζω ότι το να βαδίζω μαζί Σου συχνά απαιτεί να παραιτούμαι από το να με κατανοούν, να με θαυμάζουν ή να με αποδέχονται οι άλλοι. Γνωρίζω όμως επίσης ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με την ειρήνη του να βρίσκομαι στο πλευρό Σου. Δίδαξέ με να εκτιμώ τη φωνή Σου περισσότερο από κάθε άλλη.

Κύριε, απάλλαξέ με από την επιθυμία να ευχαριστώ τους ανθρώπους. Θέλω να βαδίζω μαζί Σου ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει να προχωρώ μόνος. Θέλω να ακούω τη φωνή Σου, να υπακούω στο κάλεσμά Σου και να ζω σύμφωνα με τον ισχυρό Νόμο Σου, έχοντας εμπιστοσύνη ότι αυτός είναι ο σωστός δρόμος — ο δρόμος που οδηγεί στην ευλογία, στη λύτρωση και στη σωτηρία. Ας είναι τα βήματά μου σταθερά, ακόμη κι αν είμαι μόνος, εφόσον στηρίζονται στην αλήθεια Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι πιστός σε εκείνους που βαδίζουν μαζί Σου με αγιότητα. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν φωτεινό μονοπάτι μέσα στο σκοτάδι, που οδηγεί τις πιστές καρδιές μέχρι τον θρόνο Σου. Οι εντολές Σου είναι σαν αιώνιες άγκυρες, στερεώνοντας τα βήματα εκείνων που Σε υπακούν, ακόμη κι όταν ολόκληρος ο κόσμος απομακρύνεται. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Κύριε, με εξετάζεις και με γνωρίζεις. Γνωρίζεις πότε κάθομαι και πότε σηκώνομαι· από μακριά κατανοείς τις σκέψεις μου» (Ψαλμοί 139:1-2).

Δεν υπάρχει τόπος όπου μπορούμε να κρύψουμε τις αμαρτίες μας. Καμία μάσκα δεν είναι αποτελεσματική μπροστά στα μάτια Εκείνου που βλέπει τα πάντα. Μπορούμε ακόμη και να εξαπατήσουμε τους ανθρώπους, να προσποιηθούμε την ευσέβεια, να φαινόμαστε σωστοί εξωτερικά — όμως ο Θεός γνωρίζει την καρδιά. Βλέπει ό,τι είναι κρυφό, ό,τι κανείς άλλος δεν βλέπει. Και αυτό πρέπει να μας γεμίζει με φόβο. Επειδή τίποτα δεν ξεφεύγει από το βλέμμα Του. Ταυτόχρονα όμως, υπάρχει κάτι βαθιά παρηγορητικό σε αυτό: ο ίδιος Θεός που βλέπει την κρυφή αμαρτία βλέπει και την πιο μικρή επιθυμία να κάνουμε το σωστό. Αντιλαμβάνεται εκείνον τον εύθραυστο πόθο για αγιότητα, εκείνη τη δειλή επιθυμία να πλησιάσουμε Εκείνον.

Μέσα από αυτή την ειλικρινή επιθυμία, ακόμη κι αν παραμένει ατελής, ο Θεός αρχίζει κάτι μεγαλειώδες. Όταν ακούμε το κάλεσμά Του και ανταποκρινόμαστε με υπακοή, συμβαίνει κάτι υπερφυσικό. Ο ισχυρός Νόμος του Θεού, τόσο απορριπτέος από πολλούς, αρχίζει να ενεργεί μέσα μας με δύναμη και να μας μεταμορφώνει. Αυτός ο Νόμος έχει θεϊκή ενέργεια — δεν απαιτεί μόνο, αλλά ενισχύει, παρηγορεί και ενθαρρύνει. Η υπακοή δεν μας οδηγεί σε βάρος· μας οδηγεί στην ελευθερία. Η ψυχή που αποφασίζει να ζήσει σύμφωνα με τις θαυμάσιες εντολές του Θεού βρίσκει ειρήνη, βρίσκει σκοπό, βρίσκει τον ίδιο τον Θεό.

Γι’ αυτό, το ερώτημα είναι απλό και άμεσο: γιατί να αναβάλλεις; Γιατί να συνεχίζεις να προσπαθείς να κρύβεσαι, προσπαθώντας να ελέγχεις τη ζωή με τον δικό σου τρόπο; Ο Θεός ήδη βλέπει τα πάντα — τόσο τις αποτυχίες όσο και την επιθυμία να πράξεις το σωστό. Αφού λοιπόν σε γνωρίζει ολοκληρωτικά, γιατί να μην παραδοθείς εντελώς; Άρχισε σήμερα να υπακούς. Μην περιμένεις άλλο. Η ειρήνη και η ευτυχία που τόσο αναζητάς βρίσκονται στον τόπο που ίσως απέφευγες: στην υπακοή στον ισχυρό και αιώνιο Νόμο του Θεού. —Διασκευασμένο από τον Τζον Τζόουετ. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, μπροστά στην αγιότητά Σου αναγνωρίζω: δεν υπάρχει τόπος όπου μπορώ να κρυφτώ. Γνωρίζεις κάθε γωνιά της ύπαρξής μου, κάθε σκέψη, κάθε πρόθεση. Αυτό με γεμίζει με φόβο, αλλά και με ελπίδα, επειδή γνωρίζω ότι ο Κύριος βλέπει όχι μόνο τις αμαρτίες μου, αλλά και την επιθυμία μου να Σε ευαρεστήσω, ακόμη κι όταν αυτή η επιθυμία φαίνεται μικρή και εύθραυστη.

Κύριε, Σε παρακαλώ: ενίσχυσε αυτή την επιθυμία μέσα μου. Ας μεγαλώσει και ας νικήσει κάθε αντίσταση. Βοήθησέ με όχι μόνο να ακούω το κάλεσμά Σου για υπακοή, αλλά να ανταποκρίνομαι με πραγματικές πράξεις και αληθινή παράδοση. Βοήθησέ με να ζω σύμφωνα με τον ισχυρό Νόμο Σου, να βαδίζω σταθερά προς τις θαυμάσιες εντολές Σου, επειδή γνωρίζω ότι εκεί βρίσκονται η ειρήνη, η χαρά και το αληθινό νόημα της ζωής.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή κοιτάζεις με έλεος ακόμη και την πιο αδύναμη επιθυμία για αγιότητα. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ουράνιος άνεμος που απομακρύνει κάθε ψέμα και εγκαθιστά την αλήθεια στην καρδιά εκείνων που Σε υπακούν. Οι εντολές Σου είναι σαν αιώνιοι στύλοι, που στηρίζουν την ψυχή μέσα στις καταιγίδες και την οδηγούν με σταθερό φως μέχρι την καρδιά Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Δανιήλ, μόλις άρχισες να προσεύχεσαι, δόθηκε απάντηση, την οποία σου έφερα, επειδή είσαι πολύ αγαπητός» (Δανιήλ 9:23).

Υπάρχει βαθιά ειρήνη στο να γνωρίζουμε ότι ο Θεός ακούει και απαντά σε κάθε προσευχή μιας υπάκουης καρδιάς. Δεν χρειάζεται να φωνάζουμε, να επαναλαμβάνουμε λόγια ή να προσπαθούμε να πείσουμε τον ουρανό — αρκεί να είμαστε ευθυγραμμισμένοι με το θέλημά Του. Και ποιο είναι αυτό το θέλημα; Να υπακούμε σε όσα έχουν ήδη αποκαλυφθεί μέσω των προφητών Του και του Ιησού. Όταν προσευχόμαστε στο όνομα του Χριστού, με πίστη και υποταγή στον ισχυρό Νόμο του Θεού, κάτι θαυμαστό συμβαίνει: η απάντηση έχει ήδη δοθεί πριν ακόμη ολοκληρώσουμε την προσευχή. Είναι ήδη ολοκληρωμένη στον ουρανό, ακόμη κι αν βρίσκεται καθ’ οδόν προς τη γη.

Δυστυχώς, όμως, πολλοί άνθρωποι ζουν σε έναν διαρκή κύκλο πόνου, απογοήτευσης και πνευματικής σιωπής, επειδή προσεύχονται ενώ παραμένουν σε ανυπακοή. Θέλουν τη βοήθεια του Θεού χωρίς να υποτάσσονται σε όσα Εκείνος έχει ήδη προστάξει. Αυτό δεν λειτουργεί. Η απόρριψη των θαυμαστών εντολών του Θεού ισοδυναμεί με απόρριψη του θελήματός Του, και δεν μπορούμε να περιμένουμε θετικές απαντήσεις από Εκείνον ενώ ζούμε σε ανταρσία. Ο Θεός δεν μπορεί να ευλογήσει έναν δρόμο που αντιβαίνει σε όσα ο ίδιος έχει δηλώσει ως άγια και αιώνια.

Αν επιθυμείς να βλέπεις τις προσευχές σου να απαντώνται με σαφήνεια και δύναμη, τότε το πρώτο βήμα είναι να ευθυγραμμιστείς με τον Θεό μέσω της υπακοής. Ξεκίνα με όσα Εκείνος σου έχει ήδη δείξει — τις εντολές που αποκαλύπτονται στον άγιο Νόμο Του. Μην το περιπλέκεις. Απλώς υπάκουσε. Και όταν η ζωή σου βρίσκεται σε αρμονία με το θέλημα του Πατέρα, θα δεις: οι απαντήσεις θα έρθουν με ειρήνη, με δύναμη και με τη βεβαιότητα ότι ο ουρανός έχει ήδη κινηθεί υπέρ σου. —Διασκευασμένο από τη Lettie B. Cowman. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Άγιε Πατέρα, τι χαρά να γνωρίζω ότι ακούς τα πιστά παιδιά Σου ακόμη και πριν ολοκληρώσουν τα λόγια που βγαίνουν από τα χείλη τους. Σε ευχαριστώ, επειδή η πιστότητά Σου δεν αποτυγχάνει ποτέ και επειδή τηρείς τις υποσχέσεις Σου σε εκείνους που ευθυγραμμίζονται με το θέλημά Σου. Δίδαξέ με να ζω με τρόπο που να Σε ευαρεστεί και κάθε προσευχή μου να πηγάζει από μια παραδομένη και υπάκουη καρδιά.

Κύριε, δεν θέλω πλέον να ζω με ασυνέπεια, περιμένοντας τις ευλογίες Σου ενώ αγνοώ τις θαυμαστές εντολές Σου. Συγχώρεσέ με για τις φορές που ζήτησα κάτι χωρίς πρώτα να υποταχθώ στον ισχυρό Νόμο Σου, ο οποίος αποκαλύφθηκε μέσω των προφητών και του αγαπημένου Υιού Σου. Σήμερα αποφασίζω να ζω με αγιότητα, σύμφωνα με όλα όσα μου έχουν ήδη αποκαλυφθεί, επειδή γνωρίζω ότι αυτός είναι ο δρόμος που Σε ευαρεστεί και ανοίγει τις πύλες του ουρανού πάνω από τη ζωή μου.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή απαντάς με αγάπη και πιστότητα σε όσους Σε υπακούν. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ποταμός δικαιοσύνης που ρέει κατευθείαν από τον θρόνο Σου, φέρνοντας ζωή σε εκείνους που περπατούν με δικαιοσύνη. Οι εντολές Σου είναι σαν ιερές νότες ενός ουράνιου τραγουδιού, κουρδίζοντας την ψυχή σύμφωνα με τον ήχο του τέλειου θελήματός Σου. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Εμπιστευόμαστε τον Θεό, ο οποίος ανασταίνει τους νεκρούς» (Β΄ Κορινθίους 1:9).

Οι δύσκολες καταστάσεις έχουν μια ιδιαίτερη δύναμη: μας αφυπνίζουν. Η πίεση των δοκιμασιών απομακρύνει το περιττό, κόβει ό,τι δεν χρειάζεται και μας βοηθά να βλέπουμε τη ζωή πιο καθαρά. Ξαφνικά, εκείνο που φαινόταν εξασφαλισμένο αποδεικνύεται εύθραυστο, και αρχίζουμε να εκτιμούμε όσα έχουν πραγματικά σημασία. Κάθε δοκιμασία γίνεται μια ευκαιρία για νέο ξεκίνημα, μια ευκαιρία να πλησιάσουμε περισσότερο τον Θεό και να ζήσουμε με μεγαλύτερο σκοπό. Είναι σαν να μας λέει: «Ξύπνα! Ο χρόνος είναι λίγος. Έχω κάτι καλύτερο για σένα».

Τίποτα από όσα αντιμετωπίζουμε δεν συμβαίνει τυχαία. Ο Θεός επιτρέπει να περνάμε μέσα από αγώνες όχι για να μας καταστρέψει, αλλά για να μας εξαγνίσει και να μας θυμίσει ότι αυτή η ζωή είναι μόνο ένα πέρασμα. Όμως δεν μας άφησε χωρίς καθοδήγηση. Μέσω των προφητών Του και του Υιού Του, του Ιησού, μας έδωσε τον ισχυρό Νόμο Του — ένα τέλειο εγχειρίδιο για το πώς να ζούμε σε αυτή την παροδική γη, ώστε να ζήσουμε αιώνια μαζί Του. Το πρόβλημα είναι ότι πολλοί επιλέγουν να ακολουθούν την πίεση του κόσμου, αλλά όσοι αποφασίζουν να υπακούσουν στις θαυμαστές εντολές του Πατέρα βιώνουν κάτι εκπληκτικό: την πραγματική προσέγγιση του ίδιου του Θεού.

Όταν επιλέγουμε να ζούμε με υπακοή, ο Θεός κινείται προς το μέρος μας. Βλέπει τη σταθερή μας απόφαση, την ειλικρινή μας παράδοση, και ανταποκρίνεται με ευλογίες, καθοδήγηση και ειρήνη. Μας στέλνει στον Υιό — στον μόνο που μπορεί να συγχωρήσει και να σώσει. Αυτό είναι το σχέδιο: η υπακοή οδηγεί στην παρουσία, και η παρουσία οδηγεί στη σωτηρία. Και όλα αρχίζουν όταν, ακόμη και μέσα στον πόνο, επιλέγουμε να πούμε: «Πατέρα, θα ακολουθήσω τον Νόμο Σου. Ό,τι κι αν μου κοστίσει». —Διασκευασμένο από τον A. B. Simpson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε και Θεέ μου, Σε ευχαριστώ για τις δοκιμασίες που με αφυπνίζουν σε όσα έχουν πραγματικά σημασία. Κάθε δυσκολία με έχει βοηθήσει να βλέπω τη ζωή πιο καθαρά και να αναζητώ βαθύτερα την παρουσία Σου. Δεν θέλω να σπαταλώ τους πόνους μου με παράπονα, αλλά να τους χρησιμοποιώ ως σκαλοπάτια προς την πνευματική ωριμότητα.

Πατέρα, γνωρίζω ότι η ζωή εδώ είναι σύντομη, γι’ αυτό αποφασίζω να ζω σύμφωνα με τις αιώνιες οδηγίες Σου, που παραδόθηκαν μέσω των προφητών Σου και του Ιησού, του αγαπημένου Σου Υιού. Θέλω να βαδίζω σύμφωνα με τον ισχυρό Νόμο Σου, ακόμη κι αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη γνώμη του κόσμου. Δώσε μου το θάρρος να υπακούω πιστά στις θαυμαστές εντολές Σου, ακόμη κι όταν είναι δύσκολο, επειδή γνωρίζω ότι αυτό προσελκύει την εύνοια και την παρουσία Σου.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι πιστός πάντοτε και αγαθός προς όσους Σε υπακούν. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι μια δάδα που δεν σβήνει ποτέ μέσα στη σκοτεινή νύχτα, δείχνοντας τον ασφαλή δρόμο σε όποιον επιθυμεί την αιώνια ζωή. Οι εντολές Σου είναι σαν άφθαρτα κοσμήματα, γεμάτα δόξα και δύναμη, που στολίζουν την ψυχή όσων Σε αγαπούν αληθινά. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Και όταν ο λαός παραπονιόταν, αυτό δυσαρεστούσε τον Κύριο» (Αριθμοί 11:1).

Υπάρχει βαθιά ομορφιά σε μια καρδιά που παραδίδεται στον Θεό με χαρά και ευγνωμοσύνη, ακόμη και μέσα στις θλίψεις. Όταν αποφασίζουμε να υπομένουμε με πίστη όλα όσα επιτρέπει ο Κύριος, γινόμαστε μέτοχοι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον ίδιο μας τον εαυτό. Η πνευματική ωριμότητα δεν βρίσκεται στην αποφυγή του πόνου, αλλά στο να γνωρίζουμε πώς να τον αντιμετωπίζουμε με ταπεινοφροσύνη, εμπιστευόμενοι ότι υπάρχει σκοπός σε κάθε δοκιμασία. Και ο άνθρωπος που, με όλη τη δύναμη που του δίνει ο Θεός, δεσμεύεται να εκπληρώνει πιστά το άγιο θέλημα του Κυρίου, ζει με τιμή ενώπιον του ουρανού.

Είναι συνηθισμένο να αναζητούμε παρηγοριά μιλώντας για τους πόνους μας σε όλους γύρω μας. Όμως η σοφία βρίσκεται στο να τα φέρνουμε όλα μόνο στον Κύριο — με ταπεινοφροσύνη, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς ανταρσία. Ακόμη και στις προσευχές μας, πρέπει να προσαρμόζουμε την εστίασή μας. Αντί να κραυγάζουμε μόνο για ανακούφιση, πρέπει να ζητούμε από τον Θεό να μας διδάξει να υπακούμε και να μας ενδυναμώνει ώστε να προχωρούμε με πιστότητα στον ισχυρό Νόμο Του. Αυτό το αίτημα, αν είναι ειλικρινές, μεταμορφώνει τα πάντα. Διότι η υπακοή στις θαυμάσιες εντολές του Θεού δεν λύνει απλώς το πρόβλημα — θεραπεύει τη ρίζα, αποκαθιστά την ψυχή και εγκαθιδρύει μια ειρήνη που ο κόσμος δεν μπορεί να δώσει.

Εκείνος που αποφασίζει να ζει έτσι βρίσκει κάτι ένδοξο: φιλία με τον Θεό. Όπως συνέβη με τον Αβραάμ, εκείνος που υπακούει, εκείνος που παραδίδεται ολοκληρωτικά στο θέλημα του Υψίστου, γίνεται δεκτός ως φίλος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος τίτλος, ούτε πιο θαυμάσια ανταμοιβή. Η ειρήνη που γεννιέται από αυτή τη φιλία δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις. Είναι σταθερή, διαρκής, αιώνια — καρπός μιας ζωής διαμορφωμένης από την υπακοή στον άγιο, τέλειο και αιώνιο Νόμο του Θεού. —Διασκευασμένο από τον John Tauler. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Πατέρα, Σε ευχαριστώ για την ευκαιρία να παραδώσω ολοκληρωτικά τη ζωή μου σε Εσένα, ακόμη και μέσα στις θλίψεις. Δεν θέλω να ξεφύγω από εκείνο που ο Κύριος έχει ορίσει για μένα, αλλά να το υπομένω με χαρά και ευγνωμοσύνη, εμπιστευόμενος ότι όλα συνεργούν για το καλό εκείνων που Σε αγαπούν και Σε υπακούν. Δώσε μου, Κύριε, τη δύναμη που έρχεται από ψηλά, ώστε να εκπληρώνω το θέλημά Σου σε κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου.

Κύριε, αποφασίζω σήμερα να πάψω να εστιάζω μόνο στις δυσκολίες μου. Θέλω, στις προσευχές μου, να αναζητώ κάτι μεγαλύτερο: κατανόηση, σοφία και δύναμη για να υπακούω στον ισχυρό Νόμο Σου με ακεραιότητα και ευλάβεια. Ας σιωπήσει το στόμα μου ενώπιον των ανθρώπων και ας ανοίξει η καρδιά μου ενώπιόν Σου με ταπεινοφροσύνη και πίστη. Δίδαξέ με να πορεύομαι σύμφωνα με τις θαυμάσιες εντολές Σου, διότι γνωρίζω πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος προς την αληθινή ειρήνη.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι πιστός σε εκείνους που Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν θεϊκή σφραγίδα πάνω σε εκείνους που Σε αγαπούν, εξασφαλίζοντάς τους ανάπαυση ακόμη και μέσα στις καταιγίδες. Οι εντολές Σου είναι σαν χρυσά κλειδιά που ανοίγουν τις πόρτες της φιλίας μαζί Σου και της ειρήνης που ξεπερνά κάθε κατανόηση. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Εμπιστεύσου στον Κύριο τον δρόμο σου· έλπισε σ’ Αυτόν, και Αυτός θα ενεργήσει.» (Ψαλμός 37:5).

Το να παραδινόμαστε στο θέλημα του Θεού δεν σημαίνει απλώς να περιμένουμε υπομονετικά να συμβεί κάτι — είναι κάτι πολύ περισσότερο. Σημαίνει να βλέπουμε καθετί που Εκείνος επιτρέπει με καρδιά γεμάτη θαυμασμό και ευγνωμοσύνη. Δεν αρκεί να υπομένουμε τις δύσκολες ημέρες· πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το χέρι του Κυρίου σε κάθε λεπτομέρεια, ακόμη κι όταν Εκείνος μας οδηγεί σε απροσδόκητους δρόμους. Η αληθινή παράδοση δεν είναι σιωπηλή και παραιτημένη, αλλά γεμάτη εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη, επειδή γνωρίζουμε ότι καθετί που έρχεται από τον Θεό περνά πρώτα από τη σοφία και την αγάπη Του.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη βαθύτερο σε αυτή την παράδοση: να αποδεχόμαστε με πίστη και ταπεινοφροσύνη τις άγιες οδηγίες που ο ίδιος ο Θεός μάς έδωσε — τις θαυμαστές εντολές Του. Το κεντρικό σημείο της παράδοσής μας είναι να αποδεχτούμε όχι μόνο τα γεγονότα της ζωής, αλλά και να ζούμε σύμφωνα με τον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όταν αναγνωρίζουμε ότι αυτός ο Νόμος είναι τέλειος, ότι παραδόθηκε με αγάπη μέσω των προφητών και επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον Ιησού, δεν μας μένει άλλη στάση παρά η ευλαβική υπακοή. Σε αυτό το σημείο η ψυχή βρίσκει αληθινή ανάπαυση — όταν αποφασίζει να υπακούει σε όλα και όχι πλέον μόνο σε κάποια.

Ο Θεός είναι μακρόθυμος, γεμάτος υπομονή, και περιμένει με καλοσύνη τη στιγμή που θα παραδοθούμε ολοκληρωτικά. Έχει όμως επίσης έναν θησαυρό ευλογιών φυλαγμένο για την ημέρα που θα αφήσουμε την υπερηφάνεια και θα ταπεινωθούμε μπροστά στον άγιο Νόμο Του. Όταν φτάσει εκείνη η ημέρα, Εκείνος πλησιάζει, χύνει χάρη, ανανεώνει την ψυχή και μας στέλνει στον Υιό Του για συγχώρηση και σωτηρία. Η υπακοή είναι το μυστικό. Και η αληθινή υπακοή αρχίζει όταν παύουμε να αντιλέγουμε στον Θεό και αρχίζουμε να λέμε: «Ναι, Κύριε, όλα όσα διέταξες είναι καλά, και θα ακολουθήσω». —Διασκευασμένο από τον William Law. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Θαυμαστέ Πατέρα, πόσο λυτρωτικό είναι να γνωρίζω ότι καθετί που επιτρέπεις έχει έναν σκοπό. Δεν θέλω απλώς να υπομένω τις δυσκολίες της ζωής· θέλω να τις δέχομαι με ευγνωμοσύνη, γνωρίζοντας ότι πίσω από όλα βρίσκεται το στοργικό Σου χέρι. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι, να χαίρομαι και να Σε λατρεύω ακόμη και στις συννεφιασμένες ημέρες, επειδή γνωρίζω ότι είσαι καλός και πιστός πάντοτε.

Κύριε, μετανοώ επειδή τόσες φορές αντιστάθηκα στις άγιες οδηγίες Σου για τη ζωή. Προσπάθησα να προσαρμόσω το θέλημά Σου στο δικό μου, αλλά τώρα καταλαβαίνω: ο δρόμος της ευλογίας βρίσκεται στο να αποδέχομαι με χαρά και φόβο Θεού καθεμία από τις θαυμαστές εντολές Σου. Θέλω να υπακούω ολόψυχα, με ταπεινοφροσύνη και χαρά, επειδή γνωρίζω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ζω πραγματικά ειρηνικά μαζί Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή καθοδηγείς τα πάντα με σοφία και υπομονή. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ύμνος δικαιοσύνης που αντηχεί στην ψυχή εκείνων που Σε υπακούν και τους οδηγεί στην αληθινή ελευθερία. Οι εντολές Σου είναι σαν ουράνια διαμάντια, καθαρά και άθραυστα, που ομορφαίνουν τη ζωή των πιστών. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«πείτε στους αποκαρδιωμένους: Να είστε δυνατοί, μη φοβάστε! Ο Θεός σας θα έρθει» (Ησαΐας 35:4).

Πόσες φορές σηκώνουμε σταυρούς που ο ίδιος ο Θεός δεν μας έδωσε ποτέ; Η αγωνία για το μέλλον, ο φόβος για όσα μπορεί να συμβούν, η ανησυχία που μας στερεί τον ύπνο — τίποτα από αυτά δεν προέρχεται από τον Θεό. Όταν προσπαθούμε να προλάβουμε τα γεγονότα και να ελέγξουμε όσα πρόκειται να συμβούν, λέμε, έστω και χωρίς λόγια, ότι δεν εμπιστευόμαστε ολοκληρωτικά την πρόνοια του Κυρίου. Είναι σαν να λέγαμε: «Θεέ μου, άφησέ το σε μένα». Όμως το μέλλον δεν μας ανήκει. Και ακόμη κι αν έρθει, μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό από ό,τι φανταζόμαστε. Η προσπάθειά μας να ελέγξουμε τα πάντα είναι μάταιη και, πολλές φορές, η ρίζα αυτής της αγωνίας βρίσκεται στην έλλειψη αληθινής παράδοσης στον Θεό.

Υπάρχει όμως ένας δρόμος ανάπαυσης — και είναι προσιτός. Αυτός ο δρόμος είναι η υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όταν αποφασίζουμε να χρησιμοποιήσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ευαρεστήσουμε τον Κύριο, υπακούοντας με όλη μας την καρδιά στις θαυμάσιες εντολές Του, κάτι αλλάζει μέσα μας. Η παρουσία του Θεού φανερώνεται με δύναμη και μαζί της έρχεται μια ειρήνη που δεν μπορεί να εξηγηθεί. Μια ειρήνη που δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις, μια γαλήνη που διαλύει τις ανησυχίες όπως ο ήλιος σκορπίζει την πρωινή ομίχλη. Αυτή είναι η ανταμοιβή εκείνου που ζει με πιστότητα ενώπιον του Δημιουργού.

Η ψυχή που επιλέγει να υπακούει δεν χρειάζεται πλέον να ζει σε ένταση. Γνωρίζει ότι ο Θεός τον οποίο υπηρετεί έχει τον έλεγχο όλων των πραγμάτων. Η υπακοή στον άγιο και αιώνιο Νόμο του Θεού όχι μόνο ευαρεστεί τον Κύριο, αλλά και μας τοποθετεί μέσα στη ροή της ειρήνης και της φροντίδας Του. Είναι ένας ευλογημένος κύκλος: η υπακοή γεννά την παρουσία και η παρουσία του Θεού διώχνει τον φόβο. Γιατί να συνεχίζεις να σηκώνεις το βάρος του αύριο, αφού σήμερα κιόλας μπορείς να αναπαυθείς στην πιστότητα του Θεού, ο οποίος τιμά εκείνους που Τον υπακούν; —Διασκευασμένο από τον F. Fénelon. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα του ελέους, πόσες φορές προσπάθησα να ελέγξω όσα ανήκουν μόνο σε Εσένα; Συγχώρεσέ με για τις άγρυπνες νύχτες, για τις αποφάσεις που βασίστηκαν στον φόβο, για τις ανήσυχες σκέψεις που έκλεψαν την ειρήνη την οποία θέλεις να μου δώσεις. Σήμερα επιλέγω να αφήσω αυτό το βάρος. Δεν θέλω πλέον να ζω προσπαθώντας να προβλέψω ή να ελέγξω το μέλλον. Θέλω να αναπαυθώ στη φροντίδα Σου.

Κύριε, τώρα καταλαβαίνω ότι η αγωνία έχει τη ρίζα της στην ανυπακοή. Όταν απομακρύνομαι από τις θαυμάσιες εντολές Σου, αποσυνδέομαι από την παρουσία Σου και έτσι χάνω την ειρήνη. Όμως επιλέγω να επιστρέψω. Θέλω να ζω με τρόπο που να Σε ευαρεστεί, υπακούοντας με όλη μου την καρδιά στον ισχυρό Νόμο Σου. Ας είναι η ψυχή μου αγκυροβολημένη στον Λόγο Σου, σταθερή, ήρεμη και προστατευμένη.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή σε Εσένα δεν υπάρχει σκιά μεταβολής ούτε αστάθεια. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ασπίδα φωτός που περιβάλλει εκείνον που υπακούει, απομακρύνοντας τον φόβο και εγκαθιδρύοντας την ειρήνη. Οι εντολές Σου είναι σαν χρυσά σχοινιά που μας συνδέουν με την καρδιά Σου, οδηγώντας μας στην ελευθερία και στην αληθινή ανάπαυση. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ακόμη κι αν βρίσκομαι στο σκοτάδι, ο Κύριος θα είναι το φως μου» (Μιχαίας 7:8).

Όλοι μας, κάποια στιγμή, χρειάζεται να μάθουμε να βγαίνουμε από το επίκεντρο και να αφήνουμε τον Θεό να αναλάβει τον έλεγχο. Η αλήθεια είναι ότι δεν πλαστήκαμε για να κουβαλάμε στους ώμους μας το βάρος του κόσμου. Όταν προσπαθούμε να τα λύσουμε όλα με τη δική μας δύναμη, καταλήγουμε απογοητευμένοι, εξαντλημένοι και συγχυσμένοι. Η πραγματική παράδοση αρχίζει όταν παύουμε να θέλουμε να κατανοήσουμε τα πάντα και απλώς εμπιστευόμαστε. Αυτή η απάρνηση του δικού μας θελήματος — αυτή η πλήρης παράδοση — είναι ο δρόμος που μας οδηγεί στην αληθινή ειρήνη και στην ένωση με τον Θεό.

Μεγάλο μέρος της εσωτερικής ανησυχίας που αισθανόμαστε προέρχεται από έναν σαφή λόγο: η ψυχή δεν έχει ακόμη αποφασίσει να υπακούσει ολοκληρωτικά στον ισχυρό Νόμο του Θεού. Όσο υπάρχει δισταγμός, όσο υπακούμε μόνο εν μέρει στις θαυμάσιες εντολές του Δημιουργού, η καρδιά θα παραμένει διχασμένη και η ανασφάλεια θα κυριαρχεί. Η μερική υπακοή γεννά αβεβαιότητα, επειδή βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι πλησιάζουμε τον Θεό μόνο επιφανειακά. Όταν όμως εγκαταλείπουμε την ανησυχία για τη γνώμη των άλλων και επιλέγουμε να υπακούμε σε όλα, ο Θεός πλησιάζει με δύναμη. Και μαζί με αυτή την εγγύτητα έρχονται το θάρρος, η ανάπαυση, οι ευλογίες και η σωτηρία.

Αν επιθυμείς να βιώσεις αληθινή ειρήνη, πραγματική απελευθέρωση και να οδηγηθείς στον Υιό για συγχώρηση, τότε μην το αναβάλλεις άλλο. Παραδώσου ολοκληρωτικά. Υπάκουε με ειλικρίνεια και σταθερότητα στον άγιο και αιώνιο Νόμο του Θεού. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος δρόμος, ούτε καθαρότερη πηγή χαράς και προστασίας. Όσο περισσότερο αφιερώνεσαι στο να ακολουθείς πιστά τις άγιες εντολές του Θεού, τόσο πιο κοντά θα βρίσκεσαι στην καρδιά Του. Και αυτή η εγγύτητα μεταμορφώνει τα πάντα: αλλάζει την πορεία της ζωής, ενδυναμώνει την ψυχή και οδηγεί στην αιώνια ζωή. —Διασκευασμένο από τον James Hinton. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Πατέρα, αναγνωρίζω ότι πολλές φορές προσπάθησα να τα λύσω όλα μόνος μου, εμπιστευόμενος τη δύναμή μου, τη λογική μου και τα συναισθήματά μου. Τώρα όμως καταλαβαίνω ότι η αληθινή ανάπαυση υπάρχει μόνο όταν παραδίδομαι ολοκληρωτικά σε Εσένα. Δίδαξέ με να Σου παραδίδω κάθε μέρος της ζωής μου, χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς φόβο και χωρίς προσπάθειες ελέγχου.

Κύριε, μετανοώ επειδή δεν υπάκουσα ολοκληρωτικά στον ισχυρό Νόμο Σου. Γνωρίζω ότι η μερική υπακοή με εμπόδισε να βιώσω την πληρότητα της παρουσίας Σου. Σήμερα γονατίζω μπροστά Σου και επιλέγω να Σου υπακούω σε όλα. Δεν θέλω πλέον να ζω μια μισή πίστη. Θέλω να ακολουθώ όλες τις θαυμάσιες εντολές Σου με χαρά και ζήλο. Είθε η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από πιστότητα σε όσα ο Κύριος θέσπισε από την αρχή.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι δίκαιος με τους πιστούς και υπομονετικός με όσους μετανοούν ειλικρινά. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ποτάμι αγιότητας που καθαρίζει την ψυχή και φέρνει ζωή σε όποιον Σε υπακούει. Οι εντολές Σου είναι σαν στύλοι φωτός που στηρίζουν τον δρόμο της αλήθειας και προστατεύουν τα βήματα όσων Σε αγαπούν. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.