«Ακόμη κι αν περπατούσα στην κοιλάδα της σκιάς του θανάτου, δεν θα φοβόμουν κανένα κακό, επειδή Εσύ είσαι μαζί μου· η ράβδος Σου και η ποιμαντορική Σου ράβδος με παρηγορούν» (Ψαλμοί 23:4).

Η υπάκουη ψυχή δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις για να αισθάνεται ασφαλής· εξαρτάται από τον Κύριο. Όταν όλα γύρω της φαίνονται αβέβαια, παραμένει σταθερή, επειδή έχει μετατρέψει κάθε κατάσταση, καλή ή κακή, σε ευκαιρία να ριχτεί στην αγκαλιά του Θεού. Η πίστη, η εμπιστοσύνη και η παράδοση δεν είναι απλώς έννοιες για αυτή την ψυχή· είναι καθημερινές στάσεις ζωής. Και αυτό είναι που φέρνει αληθινή σταθερότητα: να ζεις για να ευαρεστείς τον Θεό, όποιο κι αν είναι το κόστος. Όταν αυτή η παράδοση είναι πραγματική, δεν υπάρχει κρίση ικανή να κλονίσει την καρδιά που αναπαύεται στο θέλημα του Πατέρα.

Αυτή η αφοσιωμένη και προσηλωμένη ψυχή δεν σπαταλά χρόνο σε περισπασμούς ή δικαιολογίες. Ζει με ξεκάθαρο σκοπό να ανήκει ολοκληρωτικά στον Δημιουργό. Και γι’ αυτό, όλα συνεργούν προς όφελός της. Το φως την οδηγεί στη δοξολογία· το σκοτάδι την οδηγεί στην εμπιστοσύνη. Ο πόνος δεν την παραλύει· την ωθεί μπροστά. Η χαρά δεν την εξαπατά· την κατευθύνει στην ευγνωμοσύνη. Γιατί; Επειδή έχει ήδη καταλάβει ότι όλα —απολύτως όλα— μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον Θεό για να την φέρουν πιο κοντά Του, αρκεί να συνεχίσει να υπακούει στον ισχυρό Νόμο Του.

Αν η εγγύτητα με τον Δημιουργό είναι αυτό που επιθυμείς, τότε η απάντηση βρίσκεται μπροστά σου: υπάκουσε. Όχι αύριο. Όχι όταν όλα θα είναι πιο εύκολα. Υπάκουσε τώρα. Όσο πιο πιστός είσαι στις εντολές του Κυρίου, τόσο περισσότερη ειρήνη, προστασία και καθοδήγηση θα βιώνεις. Αυτό κάνει ο Νόμος του Θεού — θεραπεύει, φυλάσσει και οδηγεί στη σωτηρία. Δεν υπάρχει λόγος να αναβάλλεις. Ξεκίνα από σήμερα και γεύσου τον καρπό της υπακοής: απελευθέρωση, ευλογία και αιώνια ζωή εν Χριστώ Ιησού. —Διασκευασμένο από τον William Law. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε ευχαριστώ, επειδή η ασφάλεια της ψυχής μου δεν εξαρτάται από όσα συμβαίνουν γύρω μου, αλλά από την υπακοή μου στο θέλημά Σου. Εσύ είσαι το καταφύγιό μου σε καιρούς φωτός και το στήριγμά μου σε καιρούς σκοταδιού. Δίδαξέ με να μετατρέπω κάθε στιγμή της ζωής μου σε μια νέα ευκαιρία να ρίχνομαι στα χέρια Σου με πίστη και εμπιστοσύνη.

Κύριε, επιθυμώ να ανήκω ολοκληρωτικά σε Εσένα. Ας μη με αποσπά τίποτα σε αυτόν τον κόσμο από την παρουσία Σου, και ας είναι η πιστότητά μου στον Νόμο Σου σταθερή, ακόμη και στις δύσκολες ημέρες. Δώσε μου αποφασιστική καρδιά, που βλέπει στις εντολές Σου τον ασφαλέστερο δρόμο. Ας μην αναβάλλω άλλο αυτή την παράδοση. Ας επιλέγω να υπακούω με χαρά και σταθερότητα.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι η άγκυρα των πιστών ψυχών. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν απόρθητο τείχος που προστατεύει την καρδιά η οποία Σε υπακούει. Οι εντολές Σου είναι ποτάμια ειρήνης που ρέουν προς την αιώνια ζωή. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Κάνε με να γνωρίσω τους δρόμους σου, Κύριε· δίδαξέ με τα μονοπάτια σου» (Ψαλμοί 25:4).

Δεν υπάρχει τίποτα τόσο αγνό, τόσο έντονο, όσο οι πρώτοι ψίθυροι της φωνής του Θεού στην καρδιά μας. Σε αυτές τις στιγμές, το καθήκον είναι ξεκάθαρο — χωρίς σύγχυση, χωρίς καμία αμφιβολία. Όμως, πολλές φορές, περιπλέκουμε αυτό που είναι απλό. Αφήνουμε τα συναισθήματα, τους φόβους ή τις προσωπικές επιθυμίες να μπουν εμπόδιο και έτσι χάνουμε την καθαρότητα της θεϊκής κατεύθυνσης. Αρχίζουμε να «σκεφτόμαστε», να «αναλογιζόμαστε», να «περιμένουμε λίγο ακόμη»… ενώ, στην πραγματικότητα, απλώς αναζητούμε μια δικαιολογία για να μην υπακούσουμε. Η καθυστερημένη υπακοή είναι, στην πράξη, συγκαλυμμένη ανυπακοή.

Ο Θεός δεν μας άφησε στο σκοτάδι. Από την Εδέμ, έκανε ξεκάθαρο τι περιμένει από τα πλάσματά Του: πιστότητα, υπακοή, αγιότητα. Ο ισχυρός Νόμος Του είναι το εγχειρίδιο της αληθινής ευτυχίας. Όμως η επαναστατημένη καρδιά προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει, να διαστρεβλώσει τις Γραφές, να δικαιολογήσει το λάθος — και χάνει χρόνο. Ο Θεός δεν εξαπατάται. Βλέπει την καρδιά. Γνωρίζει τα ενδόμυχα. Και δεν ευλογεί εκείνους που αρνούνται να υπακούσουν. Η ευλογία βρίσκεται πάνω σε εκείνους που παραδίδονται, σε εκείνους που λένε: «Όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό Σου, Κύριε».

Αν θέλεις ειρήνη, αν επιθυμείς να αποκατασταθείς και να βρεις έναν αληθινό σκοπό, υπάρχει μόνο ένας δρόμος: η υπακοή. Μην περιμένεις να νιώσεις έτοιμος, μην περιμένεις να καταλάβεις τα πάντα — απλώς ξεκίνα. Άρχισε να υπακούς, άρχισε να ακολουθείς τις εντολές του Δημιουργού με ειλικρινή καρδιά. Ο Θεός θα δει αυτή την προθυμία και θα έρθει να σε συναντήσει. Θα ανακουφίσει τα βάσανά σου, θα μεταμορφώσει την καρδιά σου και θα σε οδηγήσει στον αγαπημένο Του Υιό για συγχώρηση και σωτηρία. Ο καιρός του δισταγμού τελείωσε. Ο καιρός της υπακοής είναι τώρα. —Διασκευασμένο από τον Frederick William Robertson. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αιώνιε Πατέρα, Σε ευχαριστώ επειδή εξακολουθείς να μιλάς στην καρδιά εκείνων που Σε αναζητούν με ειλικρίνεια. Η φωνή Σου είναι ξεκάθαρη για εκείνους που επιθυμούν να υπακούσουν. Δεν θέλω πλέον να εκλογικεύω ούτε να αναβάλλω αυτό που ήδη μου έχεις δείξει. Δώσε μου μια ταπεινή καρδιά, που ανταποκρίνεται πρόθυμα στην κατεύθυνσή Σου. Δίδαξέ με να υπακούω όσο το κάλεσμα είναι ακόμη νωπό, πριν τα συναισθήματά μου παρέμβουν στην αλήθεια Σου.

Κύριε, αναγνωρίζω ότι πολλές φορές υπήρξα ανέντιμος με τον εαυτό μου, προσπαθώντας να δικαιολογήσω την ανυπακοή μου με δικαιολογίες. Όμως σήμερα στέκομαι ενώπιόν Σου με συντετριμμένη καρδιά. Θέλω να εγκαταλείψω το θέλημά μου, την υπερηφάνειά μου, και να ακολουθήσω τους δρόμους Σου με φόβο και αγάπη. Καθοδήγησέ με στον Νόμο Σου, ενίσχυσέ με να τηρώ όλα όσα διέταξες, και καθάρισέ με με την αλήθεια Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι δίκαιος, άγιος και αμετάβλητος. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν αναμμένος φάρος μέσα στο σκοτάδι, που οδηγεί τους πιστούς σε δρόμους ζωής. Οι εντολές Σου είναι σαν σταθερές πέτρες κάτω από τα πόδια, που στηρίζουν εκείνους που εμπιστεύονται Εσένα και αποκαλύπτουν τον δρόμο της αληθινής ειρήνης. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο αιώνιος Θεός είναι το καταφύγιό σου, και οι αιώνιοι βραχίονές Του σε στηρίζουν» (Δευτερονόμιο 33:27).

Υπάρχουν στιγμές που το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ανάπαυση — μια ανάπαυση που ξεπερνά το σώμα και αγγίζει την ψυχή. Και είναι σε αυτόν τον τόπο που οι αιώνιοι βραχίονες του Θεού μάς αγκαλιάζουν. Δεν υπάρχει πιο δυνατή εικόνα της θεϊκής φροντίδας από αυτή: βραχίονες που δεν κουράζονται ποτέ, δεν εγκαταλείπουν ποτέ, δεν αφήνουν ποτέ. Ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουμε το βάρος των μαχών και των αμφιβολιών, Εκείνος στηρίζει με τρυφερότητα όσους επέλεξαν να υπακούσουν. Οι βραχίονες του Κυρίου είναι καταφύγιο, δύναμη, ζωή — αλλά μόνο για εκείνους που ζουν σύμφωνα με το θέλημά Του.

Η υπόσχεση της ανάπαυσης και της φροντίδας δεν είναι για όλους — είναι για τους πιστούς. Ο Θεός αποκαλύπτεται και εκχέει την εύνοιά Του πάνω σε εκείνους που τηρούν τις εντολές Του. Ο ισχυρός Νόμος Του είναι η εύφορη γη όπου κατοικεί η καλοσύνη Του, και έξω από αυτήν απομένει μόνο θλίψη. Όταν αποφασίζεις να ζεις σύμφωνα με αυτόν τον Νόμο, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, δείχνεις ότι εξαρτάσαι μόνο από Εκείνον — και αυτό χαροποιεί βαθιά την καρδιά του Πατέρα. Η υπακοή είναι η γλώσσα που Εκείνος κατανοεί· είναι η διαθήκη που τιμά.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα νιώσεις εξαντλημένος ή χαμένος, θυμήσου: υπάρχουν αιώνιοι βραχίονες απλωμένοι για τους πιστούς. Αυτοί οι βραχίονες δεν προσφέρουν μόνο παρηγοριά, αλλά και δύναμη για να συνεχίσεις. Ο Θεός δεν στηρίζει τον επαναστάτη — στηρίζει τον υπάκουο. Καθοδηγεί και ενδυναμώνει εκείνους που βρίσκουν χαρά στον Νόμο Του. Υπάκουσε, εμπιστεύσου, και θα δεις — η ειρήνη που έρχεται από τον Κύριο είναι πραγματική, η ανάπαυση βαθιά, και η αγάπη που εκχέει πάνω στους δικούς Του είναι αιώνια και ακατανίκητη. —Διασκευασμένο από την Adeline D. T. Whitney. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, πόσο πολύτιμο είναι να γνωρίζω ότι οι αιώνιοι βραχίονές Σου στηρίζουν εκείνους που Σε υπακούν. Σε δύσκολες ημέρες, σε νύχτες σιωπής, είναι η φροντίδα Σου που με φυλάει και η πιστότητά Σου που με ανανεώνει. Σε ευχαριστώ που με περιβάλλεις με την παρουσία Σου και μου δείχνεις ότι εκείνοι που τηρούν τις εντολές Σου δεν θα μείνουν ποτέ μόνοι. Δίδαξέ με να αναπαύομαι σε Εσένα, με καρδιά σταθερή στην υπακοή.

Κύριε, ανανέωσε μέσα μου τον άγιο φόβο που οδηγεί στην πιστότητα. Αφαίρεσε από μέσα μου κάθε υπερηφάνεια και κάθε επιθυμία να ακολουθώ τους δικούς μου δρόμους. Επιλέγω να Σε ευαρεστώ. Θέλω να περπατώ με δικαιοσύνη, επειδή γνωρίζω ότι εκεί φανερώνεται η ευλογία Σου. Είθε η ζωή μου να είναι ζωντανή απόδειξη ότι το να ακολουθεί κανείς τον Νόμο Σου είναι ο μόνος δρόμος προς την αληθινή ειρήνη και την αληθινή σωτηρία.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω, επειδή είσαι καταφύγιο για τους δίκαιους και Καταναλίσκων Πυρ για τους επαναστάτες. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν τείχος δικαιοσύνης που προστατεύει εκείνους που Σε φοβούνται και απορρίπτει εκείνους που Σε περιφρονούν. Οι εντολές Σου είναι σαν σταθερά αστέρια στον ουρανό: ακλόνητες, αμετάβλητες και γεμάτες δόξα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Προσευχηθείτε ώστε ο Κύριος, ο Θεός σας, να μας δείξει τι πρέπει να κάνουμε και πού πρέπει να πάμε» (Ιερεμίας 42:3).

Η ευτυχία δεν είναι κάτι που κατακτάται με ανθρώπινη προσπάθεια ούτε επιβάλλεται στους άλλους με κενές συμβουλές. Είναι φυσική συνέπεια σωστών επιλογών — επιλογών που δεν ευχαριστούν πάντοτε τη δεδομένη στιγμή, αλλά τιμούν τον Θεό. Η πρόσκαιρη απόλαυση μπορεί να γοητεύει, όμως στο τέλος πάντα απαιτεί υψηλό τίμημα. Η υπακοή, από την άλλη, ακόμη κι αν απαιτεί αυταπάρνηση, φέρνει μαζί της ειρήνη, νόημα και, πάνω απ’ όλα, τη θεϊκή επιδοκιμασία. Όταν επιλέγουμε να ακολουθήσουμε τη φωνή του Θεού αντί για τις παρορμήσεις μας, κάνουμε ένα βήμα προς μια πραγματική, διαρκή και αιώνια ευτυχία.

Εδώ έρχεται η φόρμουλα του Θεού: η υπακοή στον ισχυρό Νόμο Του. Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται ξεπερασμένη, όμως είναι το μυστικό της αληθινής ευτυχίας. Ο Θεός δεν μας ζητά τίποτα αδύνατο. Οι εντολές Του δεν είναι βάρος, αλλά προστασία. Είναι ασφαλή μονοπάτια για ειλικρινείς ψυχές. Αυτό που περιμένει από εμάς είναι μόνο το πρώτο βήμα — την απόφαση να υπακούσουμε. Όταν αυτό το βήμα γίνεται με πίστη και ειλικρίνεια, Εκείνος επεμβαίνει. Ενδυναμώνει, ενθαρρύνει και στηρίζει. Ο Θεός δεν εγκαταλείπει ποτέ εκείνον που επιλέγει τον δρόμο της υπακοής.

Και ποιο είναι το τέλος αυτής της πορείας; Είναι ένδοξο. Ο Πατέρας μάς συνοδεύει, μας ευλογεί, ανοίγει πόρτες, θεραπεύει πληγές, μεταμορφώνει την ιστορία μας και μας οδηγεί στο μεγαλύτερο δώρο: τον Ιησού, τον Σωτήρα μας. Τίποτα δεν συγκρίνεται με τη χαρά τού να ζούμε σε διαθήκη με τον Θεό, τηρώντας τις εντολές Του με χαρά και εμπιστοσύνη. Η φόρμουλα είναι στη διάθεσή μας — και λειτουργεί. Υπάκουσε και θα το δεις. —Διασκευασμένο από τον George Eliot. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Πατέρα, Σε ευχαριστώ επειδή δεν μας κρύβεις τον δρόμο προς την αληθινή ευτυχία. Γνωρίζω ότι ο κόσμος προσφέρει συντομεύσεις που φαίνονται καλές, όμως μόνο ο Λόγος Σου είναι ασφαλής. Σήμερα απαρνούμαι την πρόσκαιρη απόλαυση που με απομακρύνει από Εσένα και επιλέγω να Σε υπακούσω, επειδή πιστεύω ότι το θέλημά Σου είναι πάντοτε καλύτερο. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι τη φόρμουλά Σου, ακόμη κι όταν η καρδιά μου κλονίζεται.

Κύριε, αναγνωρίζω ότι χρειάζομαι τη βοήθειά Σου. Μερικές φορές οι επιθυμίες της σάρκας μιλούν πιο δυνατά, όμως δεν θέλω να ζω υποδουλωμένος σε αυτές. Θέλω να είμαι ελεύθερος — ελεύθερος να υπακούω, ελεύθερος να Σε ευαρεστώ, ελεύθερος να ζω σε κοινωνία μαζί Σου. Δημιούργησε μέσα μου μια σταθερή καρδιά, που Σε αγαπά περισσότερο απ’ όσο αγαπά τις δικές της επιθυμίες. Και είθε αυτή η υπακοή να με φέρνει πιο κοντά στο σχέδιό Σου και στην παρουσία Σου.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή αποκαλύπτεις έναν τόσο ξεκάθαρο δρόμο προς την αληθινή ευτυχία. Ο αγαπημένος Υιός Σου είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ένα ουράνιο άρωμα που καθαρίζει την ψυχή και γεμίζει τη ζωή με σκοπό. Οι εντολές Σου είναι σαν ακτίνες του ήλιου που ζεσταίνουν την καρδιά και φωτίζουν κάθε βήμα μέσα στο σκοτάδι. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Όλοι οι δρόμοι του Κυρίου είναι έλεος και αλήθεια για εκείνους που τηρούν τη διαθήκη Του και τις μαρτυρίες Του» (Ψαλμοί 25:10).

Αν ο Θεός μας τοποθέτησε σε έναν συγκεκριμένο τόπο, με ορισμένες προκλήσεις, είναι επειδή ακριβώς εκεί θέλει να δοξαστεί μέσα από τη ζωή μας. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Πολλές φορές θέλουμε να φύγουμε, να αλλάξουμε σκηνικό, να περιμένουμε να λυθούν όλα και μετά να υπακούσουμε. Όμως ο Θεός μάς καλεί να υπακούσουμε τώρα, ακριβώς εκεί όπου βρισκόμαστε. Ο τόπος του πόνου, της απογοήτευσης, του αγώνα — εκεί είναι το θυσιαστήριο όπου μπορούμε να Του προσφέρουμε την πιστότητά μας. Και όταν επιλέγουμε να υπακούσουμε μέσα στις αντιξοότητες, εκεί ακριβώς φανερώνεται με δύναμη η βασιλεία του Θεού.

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σε διαρκή αποθάρρυνση, παγιδευμένοι σε κύκλους suffering, πιστεύοντας ότι όλα έχουν χαθεί. Όμως η αλήθεια είναι απλή και μεταμορφωτική: αυτό που λείπει δεν είναι η δύναμη, τα χρήματα ή η αναγνώριση. Αυτό που λείπει είναι η υπακοή. Η υπακοή στον ισχυρό Νόμο του Θεού — αυτό είναι το μυστικό των ανδρών και των γυναικών που σημάδεψαν την ιστορία της Βίβλου. Δεν ήταν η απουσία αγώνων, αλλά η παρουσία της πιστότητας. Όταν υπακούμε, ο Θεός ενεργεί. Όταν υπακούμε, Εκείνος αλλάζει την πορεία της ιστορίας μας.

Μπορείς να βιώσεις αυτή την αλλαγή σήμερα. Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις τα πάντα ούτε να έχουν λυθεί όλα. Αρκεί να αποφασίσεις μέσα στην καρδιά σου να υπακούσεις στις εντολές του Κυρίου. Όπως συνέβη με τον Αβραάμ, τον Μωυσή, τον Δαβίδ, τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και τη Μαρία, ο Θεός θα αρχίσει να ενεργεί στη ζωή σου. Θα σε ελευθερώσει, θα σε ευλογήσει και, πάνω απ’ όλα, θα σε οδηγήσει στον Ιησού για συγχώρηση και σωτηρία. Η υπακοή είναι ο δρόμος. -Διασκευασμένο από τον John Hamilton Thom. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, Θεέ μου, αναγνωρίζω ότι δεν καταλαβαίνω πάντοτε τους δρόμους Σου, αλλά εμπιστεύομαι ότι όλα έχουν έναν σκοπό. Ξέρω πως ο τόπος όπου βρίσκομαι σήμερα δεν είναι τυχαίος. Γι’ αυτό, Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να είμαι πιστός και υπάκουος ακόμη και στις δύσκολες καταστάσεις. Ας μην αφήσω να χαθούν οι ευκαιρίες που μου δίνεις για να φανερώσω τη βασιλεία Σου μέσα από τη ζωή μου.

Αγαπημένε Πατέρα, απομάκρυνε από μέσα μου κάθε αποθάρρυνση και κάθε πνευματική τύφλωση. Δώσε μου υπάκουη καρδιά, πρόθυμη να εκπληρώνει το θέλημά Σου ακόμη κι όταν είναι δύσκολο. Δεν θέλω πια να γυρίζω σε κύκλους ούτε να ζω σε στασιμότητα. Θέλω να ζήσω τον σκοπό Σου και να βιώσω την αλλαγή που μόνο ο Λόγος Σου μπορεί να επιφέρει.

Ω, Πανίε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι τόσο σοφός και ελεήμων Πατέρας. Ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνω, Εσύ εργάζεσαι για χάρη μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν ποτάμι δικαιοσύνης που καθαρίζει, ενδυναμώνει και οδηγεί στη ζωή. Οι εντολές Σου είναι μονοπάτια φωτός μέσα σε έναν κόσμο σκοταδιού, τέλειοι οδηγοί για όποιον επιθυμεί να ζει μέσα σε Εσένα. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Οι δίκαιοι κραυγάζουν, ο Κύριος τούς ακούει και τους λυτρώνει από όλες τις θλίψεις τους.» (Ψαλμός 34:17).

Μέσα σε μια γρήγορη καθημερινότητα, είναι εύκολο να παραμελήσουμε αυτό που πραγματικά έχει σημασία: την κοινωνία μας με τον Θεό. Όμως μην πλανάσαι, αγαπητέ αδελφέ ή αδελφή — δεν υπάρχει αγιασμός χωρίς ποιοτικό χρόνο με τον Κύριο. Αυτή η καθημερινή κοινωνία δεν είναι πολυτέλεια για τους υπερβολικά πνευματικούς, αλλά ανάγκη για όλους μας. Σε αυτήν βρίσκουμε δύναμη για να συνεχίσουμε, σοφία για να αποφασίζουμε και ειρήνη για να αντέχουμε. Και όλα αυτά αρχίζουν με μια επιλογή: την υπακοή. Πριν αναζητήσουμε όμορφα λόγια στην προσευχή ή παρηγοριά στον διαλογισμό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να υπακούσουμε σε όσα ο Θεός έχει ήδη αποκαλύψει σε εμάς.

Δεν ωφελεί να προσπαθούμε να παρακάμψουμε τα στάδια. Η υπακοή στις εντολές του Κυρίου δεν είναι ένα πρόσθετο στοιχείο της πίστης — είναι το ίδιο το θεμέλιο. Πολλοί νομίζουν ότι μπορούν να σχετίζονται με τον Θεό με τον δικό τους τρόπο, αγνοώντας τις οδηγίες Του, σαν να ήταν ένας ανεκτικός πατέρας που τα αποδέχεται όλα. Όμως ο Λόγος είναι σαφής: ο Θεός αποκαλύπτεται σε εκείνους που Τον υπακούν. Όταν αποδεικνύουμε, με συγκεκριμένες πράξεις, ότι παίρνουμε στα σοβαρά το θέλημά Του, Εκείνος ανταποκρίνεται. Δεν αγνοεί τις υπάκουες καρδιές. Αντίθετα, ενεργεί γρήγορα για να μας θεραπεύσει, να μας μεταμορφώσει και να μας οδηγήσει στον Ιησού.

Αν επιθυμείς μια μεταμορφωμένη ζωή, πρέπει να αρχίσεις από την υπακοή. Δεν είναι εύκολο, το ξέρω. Μερικές φορές σημαίνει να απαρνηθούμε κάτι που αγαπάμε ή να αντιμετωπίσουμε την κριτική των άλλων. Όμως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από το να αισθανόμαστε τον Θεό κοντά μας, να ενεργεί στη ζωή μας με δύναμη. Δεν αποκαλύπτεται μέσα στην ανταρσία, αλλά στην ειλικρινή παράδοση. Όταν επιλέγουμε να υπακούμε, ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουμε τα πάντα, ο ουρανός κινείται. Και τότε αρχίζει πραγματικά η διαδικασία του αγιασμού — με τις πράξεις πιστότητας που αγγίζουν την καρδιά του Πατέρα. -Διασκευασμένο από τον Henry Edward Manning. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Αγαπημένε Πατέρα, σε αυτόν τον κόσμο που είναι γεμάτος περισπασμούς και πιέσεις, αναγνωρίζω ότι χρειάζεται να επιστρέψω στο κέντρο: στην παρουσία Σου. Βοήθησέ με να κάνω την υπακοή το πρώτο βήμα της καθημερινής μου πορείας. Ας μην εξαπατώ τον εαυτό μου με κενές μορφές θρησκευτικότητας, αλλά η καρδιά μου ας είναι πάντοτε πρόθυμη να ακολουθεί με ειλικρίνεια τις εντολές Σου. Δίδαξέ με να δίνω προτεραιότητα στον χρόνο μαζί Σου και να μη διαπραγματεύομαι το θέλημά Σου για τίποτα σε αυτόν τον κόσμο.

Κύριε, ενίσχυσέ με να ζω με πιστότητα, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει να κολυμπώ αντίθετα στο ρεύμα. Ξέρω ότι ευαρεστείσαι σε εκείνους που Σε υπακούν από καρδιάς, και αυτό θέλω να είμαι: κάποιος που χαροποιεί την καρδιά Σου με τις πράξεις του, όχι μόνο με τα λόγια. Πλάσε με, μεταμόρφωσέ με, λύτρωσέ με από κάθε πνευματικό πείσμα και οδήγησέ με στην αληθινή κοινωνία μαζί Σου, εκείνη που αναζωογονεί και αποκαθιστά.

Ω, Πανύψιστε Θεέ, Σε λατρεύω και Σε δοξάζω επειδή είσαι πιστός, δίκαιος και υπομονετικός. Η σοφία Σου είναι τέλεια και οι δρόμοι Σου είναι υψηλότεροι από τους δικούς μου. Ο αγαπημένος Σου Υιός είναι ο αιώνιος Πρίγκιπας και Σωτήρας μου. Ο ισχυρός Νόμος Σου είναι σαν πηγή φωτός μέσα στο σκοτάδι, που αποκαλύπτει τον δρόμο της ζωής. Οι εντολές Σου είναι σαν πολύτιμα κοσμήματα, που στολίζουν την ψυχή και οδηγούν στην αληθινή ειρήνη. Προσεύχομαι στο πολύτιμο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ο Κύριος είναι εκείνος που προπορεύεται από εσένα· αυτός θα είναι μαζί σου, δεν θα σε αφήσει ούτε θα σε εγκαταλείψει· μη φοβάσαι και μη δειλιάζεις» (Δευτερονόμιο 31:8).

Όταν η ζωή μοιάζει υπερβολικά βαριά, να θυμάσαι: δεν αντιμετωπίζεις τίποτα μόνος. Ο Θεός δεν εγκαταλείπει ποτέ τους δικούς Του. Ακόμη κι όταν δεν Τον βλέπεις, το χέρι Του παραμένει σταθερό, οδηγώντας σε μέσα από τις δυσκολίες. Αντί να αφήσεις τον πόνο ή τον φόβο να σε καταβάλει, αγκύρωσε την ψυχή σου στην εμπιστοσύνη ότι Εκείνος έχει τον έλεγχο. Αυτό που σήμερα μοιάζει αβάσταχτο, στον κατάλληλο καιρό θα το μετατρέψει Εκείνος σε κάτι καλό. Εργάζεται στα παρασκήνια με τελειότητα, και η πίστη σου είναι εκείνη που θα σε κρατήσει σταθερό, ακόμη κι όταν όλα γύρω σου μοιάζουν να καταρρέουν.

Έχεις όμως αναρωτηθεί ποιο ακριβώς είναι αυτό το έργο που ο Θεός επιτελεί στη ζωή σου; Η απάντηση είναι απλή και αμετάβλητη: ο Θεός σε οδηγεί να υπακούσεις στον ισχυρό Νόμο Του. Αυτό είναι το έργο που επιτελεί σε όλους όσοι Τον αγαπούν αληθινά. Δεν εξαναγκάζει κανέναν, αλλά ελκύει με αγάπη εκείνους των οποίων η καρδιά είναι πρόθυμη να ακούσει. Και σε αυτούς αποκαλύπτει τον θαυμαστό Νόμο Του — έναν Νόμο που μεταμορφώνει, ελευθερώνει, προστατεύει, ευλογεί και οδηγεί στη σωτηρία. Μέσω της υπακοής το δημιούργημα αρχίζει να κατανοεί τον σκοπό του.

Και όταν λαμβάνεται αυτή η απόφαση για υπακοή, όλα αλλάζουν. Ο Θεός στέλνει αυτή την πιστή ψυχή στον Υιό Του, και τότε, επιτέλους, η ζωή αρχίζει να αποκτά νόημα. Το κενό φεύγει, η κατεύθυνση έρχεται, και η καρδιά αρχίζει να βαδίζει με ειρήνη. Γι’ αυτό τίποτα δεν είναι σημαντικότερο σε αυτή τη ζωή από το να ακούμε τη φωνή του Θεού και να ακολουθούμε κάθε εντολή που Εκείνος αποκάλυψε μέσω των προφητών και του Ιησού. Αυτός είναι ο στενός, αλλά ασφαλής δρόμος. Στο τέλος του βρίσκεται η αιώνια ζωή. -Ισαάκ Πένινγκτον. Μέχρι αύριο, αν ο Κύριος το επιτρέψει.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, Θεέ μου, όταν η ζωή μοιάζει βαριά και τα βήματά μου κλονίζονται, βοήθησέ με να θυμάμαι ότι είσαι μαζί μου. Ακόμη κι όταν τα μάτια μου δεν Σε βλέπουν, θέλω να εμπιστεύομαι ότι το χέρι Σου με οδηγεί με αγάπη και πιστότητα. Μην επιτρέψεις να με κυριεύσουν ο πόνος ή ο φόβος. Ενίσχυσε την πίστη μου, ώστε να παραμένω σταθερός ακόμη και μέσα στις καταιγίδες. Γνωρίζω ότι τίποτα δεν ξεφεύγει από τον έλεγχό Σου και ότι χρησιμοποιείς κάθε δυσκολία για να με διαμορφώσεις και να με οδηγήσεις στο θέλημά Σου.

Αποκάλυψέ μου, Πατέρα, το έργο που επιτελείς στη ζωή μου. Γνωρίζω ότι αρχίζει με την υπακοή στον άγιο Νόμο Σου — αυτόν τον ισχυρό Νόμο που μεταμορφώνει, ελευθερώνει, προστατεύει και σώζει. Θέλω να έχω καρδιά πρόθυμη στη φωνή Σου, έτοιμη να ακούσει και διατεθειμένη να υπακούσει. Απομάκρυνε από μέσα μου κάθε υπερηφάνεια και κάθε αντίσταση, και χάρισέ μου τη χαρά να ζω σύμφωνα με τις εντολές Σου. Γνωρίζω ότι σε αυτόν τον δρόμο θα βρω ειρήνη, σκοπό και την αληθινή κατεύθυνση.

Οδήγησέ με, Κύριε, στον αγαπημένο Υιό Σου. Είθε η πιστότητά μου σε Εσένα να με οδηγήσει να γνωρίσω βαθύτερα τον Σωτήρα, Εκείνον που δίνει νόημα στη ζωή και ανοίγει τις πόρτες της αιωνιότητας. Είθε να μην απομακρυνθώ ποτέ από αυτόν τον στενό δρόμο, αλλά να συνεχίσω με perseverance, με αγάπη και με πλήρη παράδοση. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Ας σιωπήσουν όλοι μπροστά στον Κύριο» (Ζαχαρίας 2:13).

Σπάνια υπάρχει απόλυτη σιωπή μέσα μας. Ακόμη και στις πιο συγκεχυμένες ημέρες, υπάρχει πάντα ένας ψίθυρος που έρχεται από ψηλά — η φωνή του Θεού, απαλή και σταθερή, που προσπαθεί να μας καθοδηγήσει, να μας παρηγορήσει και να μας κατευθύνει. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο Θεός σιωπά, αλλά ότι η βιασύνη, οι θόρυβοι και οι περισπασμοί του κόσμου πνίγουν αυτόν τον θεϊκό ψίθυρο. Είμαστε τόσο απασχολημένοι προσπαθώντας να τα λύσουμε όλα με τον δικό μας τρόπο, ώστε ξεχνάμε να σταματήσουμε, να ακούσουμε και να παραδοθούμε. Όταν όμως το χάος χάνει τη δύναμή του και κάνουμε ένα βήμα πίσω — όταν επιβραδύνουμε και αφήνουμε την καρδιά να ηρεμήσει — τότε μπορούμε να ακούσουμε αυτό που ο Θεός έλεγε πάντοτε.

Ο Θεός βλέπει τον πόνο μας. Γνωρίζει κάθε δάκρυ, κάθε αγωνία, και χαίρεται να μας προσφέρει ανακούφιση. Υπάρχει όμως ένας όρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί: Δεν θα ενεργήσει ποτέ με δύναμη υπέρ εκείνων που επιμένουν να παρακούουν όσα Εκείνος έχει ήδη αποκαλύψει με τόση σαφήνεια. Οι εντολές που ο Κύριος έδωσε μέσω των προφητών Του και μέσω του Ιησού στα Ευαγγέλια είναι αιώνιες, άγιες και αδιαπραγμάτευτες. Το να τις περιφρονούμε σημαίνει να βαδίζουμε προς το σκοτάδι, ακόμη κι αν νομίζουμε ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Η ανυπακοή μάς απομακρύνει από τη φωνή του Θεού και βαθαίνει τον πόνο.

Όμως ο δρόμος της υπακοής αλλάζει τα πάντα. Όταν επιλέγουμε να είμαστε πιστοί — όταν ακούμε τη φωνή του Κυρίου και την ακολουθούμε με θάρρος — ανοίγουμε χώρο ώστε Εκείνος να ενεργήσει ελεύθερα στη ζωή μας. Σε αυτό το γόνιμο έδαφος της πιστότητας ο Θεός φυτεύει την απελευθέρωση, χύνει ευλογίες και αποκαλύπτει τον δρόμο της σωτηρίας εν Χριστώ. Μην πλανάσαι: τη φωνή του Θεού την ακούει μόνο όποιος υπακούει. Ελεύθερος γίνεται μόνο όποιος παραδίδεται στο θέλημά Του. Και σώζεται μόνο όποιος βαδίζει στον στενό δρόμο της υπακοής στον ισχυρό Νόμο του Υψίστου. — Frederick William Faber. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, μέσα στους θορύβους αυτού του κόσμου και στη σύγχυση των δικών μου σκέψεων, δίδαξέ με να σιωπώ καθετί που με εμποδίζει να ακούω τη φωνή Σου. Ξέρω ότι δεν παύεις να μιλάς — είσαι σταθερός, πιστός, παρών — όμως εγώ τόσο συχνά χάνομαι μέσα στους περισπασμούς. Βοήθησέ με να επιβραδύνω, να σταματώ μπροστά στην παρουσία Σου και να αναγνωρίζω τον απαλό ψίθυρο του Πνεύματός Σου, που με καθοδηγεί με αγάπη. Ας μην αποφεύγω τη φωνή Σου, αλλά ας την επιθυμώ περισσότερο από κάθε άλλη.

Πατέρα, αναγνωρίζω ότι το θέλημά Σου έχει ήδη αποκαλυφθεί με σαφήνεια, μέσω των προφητών και του αγαπημένου Υιού Σου. Και γνωρίζω ότι δεν μπορώ να ζητώ καθοδήγηση, παρηγοριά ή ευλογία, αν συνεχίζω να αγνοώ τις εντολές Σου. Μην επιτρέψεις να εξαπατώ τον εαυτό μου, νομίζοντας ότι Σε ακολουθώ, ενώ παρακούω τον Νόμο Σου. Δώσε μου καρδιά ταπεινή, σταθερή και πιστή — έτοιμη να υπακούει χωρίς επιφυλάξεις, να βαδίζει στον στενό δρόμο που οδηγεί στη ζωή.

Ενέργησε ελεύθερα μέσα μου, Κύριε. Φύτεψε στην καρδιά μου την αλήθεια Σου, πότισέ την με το Πνεύμα Σου και κάνε να καρποφορήσουν η πιστότητα, η ειρήνη και η σωτηρία. Ας είναι η ζωή μου γόνιμο έδαφος για το έργο Σου, και ας είναι η υπακοή το καθημερινό μου «ναι» στο θέλημά Σου. Μίλησε, Κύριε — θέλω να Σε ακούω, θέλω να Σε ακολουθώ. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Επομένως, αν υποφέρετε επειδή κάνετε το θέλημα του Θεού, συνεχίστε να κάνετε το σωστό και εμπιστευθείτε τη ζωή σας σε Εκείνον που σας δημιούργησε, επειδή είναι πιστός» (Α΄ Πέτρου 4:19).

Μην προσκολλάστε στον πόνο σας. Όσο πραγματικός και βαρύς κι αν φαίνεται, δεν είναι μεγαλύτερος από Εκείνον που μπορεί να σας ελευθερώσει. Η θλίψη, ο φόβος και οι δοκιμασίες αυτού του κόσμου προσπαθούν να σας κλέψουν την视ή, κάνοντας τα πάντα να φαίνονται χαμένα. Υπάρχει όμως ένας καλύτερος δρόμος. Αντί να εστιάζετε στα βάσανα, σηκώστε τα μάτια σας και κοιτάξτε πέρα από αυτά. Ο Θεός δεν βλέπει απλώς τον αγώνα σας — γνωρίζει πώς να τον χρησιμοποιήσει για το καλό σας. Ο Λυτρωτής σας έχει εξουσία πάνω σε όλα όσα σήμερα φαίνονται αδύνατα.

Η απάντηση στα προβλήματα της ζωής δεν βρίσκεται σε ανθρώπινες θεωρίες ούτε στις συμβουλές ηγετών που απορρίπτουν τις οδηγίες που έχει ήδη αποκαλύψει ο Θεός, οι οποίες είναι οι άγιες και αιώνιες օրենքες Του. Κάθε δυσκολία, χωρίς εξαίρεση, βρίσκει λύση όταν παραδινόμαστε με όλη μας την καρδιά στον ισχυρό Νόμο του Δημιουργού. Υπάρχει μια πραγματική, βαθιά και μεταμορφωτική δύναμη στην υπακοή, την οποία γνωρίζει μόνο όποιος αποφάσισε να υπακούσει. Η ψυχή που ευθυγραμμίζεται με το θέλημα του Θεού ανακαλύπτει νέα δύναμη, απροσδόκητη ειρήνη και μια κατεύθυνση που κανείς στη γη δεν θα μπορέσει ποτέ να προσφέρει.

Γι’ αυτό, σταματήστε να υποφέρετε χωρίς λόγο. Η άρνηση της παρέμβασης του Δημιουργού σημαίνει ότι συνεχίζετε να περπατάτε στο σκοτάδι, ενώ το φως είναι αναμμένο μπροστά σας. Αποφασίστε σήμερα κιόλας να απορρίψετε τους ψευδοδιδασκάλους που κηρύττουν ύπουλα εναντίον των εντολών του Κυρίου και επιστρέψτε ειλικρινά στην υπακοή. Ακολουθήστε κάθε εντολή που ο Θεός παρέδωσε στους προφήτες Του και στον Ιησού στα Ευαγγέλια. Αυτός είναι ο δρόμος της θεραπείας, της απελευθέρωσης και της αιώνιας ζωής. Δεν υπάρχει άλλος. —Isaac Penington. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, σήμερα Σου παραδίδω όλο τον πόνο μου. Ξέρω ότι είναι πραγματικός, αλλά αναγνωρίζω πως η δύναμή Σου είναι πολύ μεγαλύτερη από κάθε βάσανο που μπορεί να νιώσω. Δεν θέλω πια να ζω κοιτάζοντας τις θλίψεις ούτε να οδηγούμαι από τη λύπη ή τον φόβο. Θέλω να σηκώσω τα μάτια μου και να δω το απλωμένο χέρι Σου, έτοιμο να με ελευθερώσει. Εσύ είσαι ο Λυτρωτής μου και εμπιστεύομαι ότι ενεργείς ακόμη και μέσα στους αγώνες που δεν καταλαβαίνω.

Βοήθησέ με, Πατέρα, να απορρίψω τις συμβουλές του κόσμου και των ηγετών που μιλούν εναντίον του Νόμου Σου. Δίδαξέ με να εμπιστεύομαι τις οδηγίες Σου, που έχουν ήδη αποκαλυφθεί μέσω των προφητών και του Ιησού, γιατί γνωρίζω ότι σε αυτές βρίσκεται η απάντηση για όλα όσα αντιμετωπίζω. Θέλω να υπακούω σε κάθε εντολή που αποκάλυψες, με πίστη και ειλικρίνεια. Ακόμη κι όταν είναι δύσκολο, ακόμη κι όταν φαίνεται μοναχικό, είθε η καρδιά μου να παραμένει σταθερή στους δρόμους Σου.

Άγιο Πνεύμα, οδήγησέ με με το φως Σου. Αφαίρεσε από μέσα μου κάθε αντίσταση, κάθε πλάνη και κάθε ανταρσία. Είθε να μην περπατήσω ποτέ ξανά στο σκοτάδι, τώρα που γνωρίζω την αλήθεια. Δώσε μου δύναμη να προχωρώ με πιστότητα, βήμα προς βήμα, μέχρι την ημέρα που θα δω το πρόσωπό Σου και θα Σε λατρεύω για πάντα. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.

«Όσοι γνωρίζουν το όνομά σου σε εμπιστεύονται, γιατί εσύ, Κύριε, ποτέ δεν εγκαταλείπεις εκείνους που σε αναζητούν» (Ψαλμοί 9:10).

Οι ψυχές που αυξάνονται περισσότερο στην οικειότητα με τον Θεό είναι εκείνες που δεν κρύβονται πίσω από δικαιολογίες. Δεν ζουν δεμένες με το παρελθόν ούτε σπαταλούν τον χρόνο τους παραπονούμενες για τις περιστάσεις. Αντίθετα, κοιτάζουν πίσω με πνευματική διάκριση, αναγνωρίζοντας ότι ακόμη και στους δύσκολους καιρούς, ο Θεός ήταν εκεί — πλησιάζοντας, καλώντας, απλώνοντας το χέρι Του. Αυτοί οι άνθρωποι δεν αρνούνται τα λάθη τους, αλλά ούτε τα χρησιμοποιούν ως ασπίδα. Έχουν αρκετή ταπεινοφροσύνη ώστε να παραδεχτούν ότι απέτυχαν, ότι πολλές φορές αγνόησαν τις ευλογίες και περιφρόνησαν τα σημάδια του Θεού.

Αυτού του είδους η καρδιά είναι εκείνη που ακούει καθαρά το κάλεσμα του Αγίου Πνεύματος. Είναι μια καρδιά που δεν δικαιολογείται, αλλά παραδίδεται. Που δεν αναζητά δικαιολογίες, αλλά κατεύθυνση. Αναγνωρίζοντας την κατάστασή της ως δημιούργημα, αυτή η ψυχή κατανοεί ότι η ευλογία, η απελευθέρωση και η σωτηρία έρχονται μόνο μέσω της υπακοής. Της υπακοής στους ίδιους νόμους που ο Πατέρας έδωσε στον Ισραήλ — και τους οποίους ο Ιησούς, με τη ζωή και τις διδασκαλίες Του, επιβεβαίωσε ως αιώνιους, δίκαιους και καλούς.

Αυτές οι ψυχές δεν θα εξαπατηθούν από ψευδή επιχειρήματα ούτε θα υποκλιθούν σε ηγέτες που κηρύττουν εναντίον του αγίου Νόμου του Θεού. Γνωρίζουν ότι η ανυπακοή δεν υπήρξε ποτέ και δεν θα γίνει ποτέ δρόμος ευλογίας. Γι’ αυτό, με πίστη και θάρρος, στρέφονται στον Δημιουργό με όλη τους τη δύναμη, αποφασισμένες να υπακούσουν — όποιο κι αν είναι το κόστος. Διότι γνωρίζουν ότι υπάρχει μόνο ένας δρόμος που οδηγεί στη ζωή: η πιστότητα στον Πατέρα, εκφρασμένη σε κάθε εντολή που μας έδωσε. Αυτός είναι ο δρόμος που το Άγιο Πνεύμα αποκαλύπτει στους ταπεινούς και υπάκουους. -James Martineau. Μέχρι αύριο, αν το επιτρέψει ο Κύριος.

Προσευχήσου μαζί μου: Κύριε, σήμερα στέκομαι μπροστά Σου με ανοιχτή και ταπεινή καρδιά. Δεν θέλω πλέον να κρύβομαι πίσω από δικαιολογίες ούτε να δικαιολογώ τα σφάλματά μου με κενά επιχειρήματα. Γνωρίζω ότι πολλές φορές αγνόησα τις ευλογίες Σου, περιφρόνησα τα σημάδια Σου και βάδισα προς την αντίθετη κατεύθυνση από το θέλημά Σου. Αλλά τώρα, με ειλικρίνεια, αναγνωρίζω τα σφάλματά μου και παραδίδομαι στο κάλεσμά Σου.

Άγιο Πνεύμα, μίλησέ μου με σαφήνεια. Δεν θέλω να αντιστέκομαι στη φωνή Σου ούτε να σκληρύνω την καρδιά μου. Δίδαξέ με να υπακούω στους νόμους που ο Πατέρας αποκάλυψε στον λαό Του και τους οποίους ο Ιησούς επιβεβαίωσε με τη ζωή Του. Θέλω να βαδίζω σε αυτόν τον άγιο δρόμο, ακόμη κι αν ο κόσμος τον απορρίπτει, ακόμη κι αν μου κοστίσει την άνεση, την αποδοχή ή την ασφάλειά μου. Το θέλημά Σου είναι καλύτερο από οτιδήποτε άλλο.

Κύριε, λύτρωσέ με από τις ψευδείς διδασκαλίες που περιφρονούν τον Νόμο Σου. Δώσε μου διάκριση για να αναγνωρίζω το σφάλμα, θάρρος για να αντιστέκομαι στο ψέμα και δύναμη για να παραμένω σταθερός στην αλήθεια. Είθε η ζωή μου να χαρακτηρίζεται από πιστότητα στον Πατέρα, σε κάθε σκέψη, στάση και επιλογή. Δείξε μου, σε κάθε βήμα, ότι η αληθινή ειρήνη, η αληθινή απελευθέρωση και η αληθινή σωτηρία βρίσκονται στην υπακοή. Και ότι τίποτα δεν αξίζει περισσότερο από το να βρίσκομαι στο κέντρο του θελήματός Σου. Στο όνομα του Ιησού, αμήν.